6607 resultaten.
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Als heemlen blauw en heuvlen groen
en de aarde spruit uit pracht van bomen,
dan voel ik met zijn wilde zoen
de sterke zomer komen.
Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al dat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Beminnelijk groen springt
gazellewaardig in het oog,
heesters weven een gedicht.
Een eenhoorn breekt het licht
aan de oever bewegen zwanen
pirouettes in sierlijke bogen.
Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.192 Verstand nipt weer van appetijtelijk azijn
als een groen blaadje slaat het zich voor de kop
verdoofd als ik alles gelaten verkrop
het verlangen krijgt men toch niet klein.…
Vocht niet vergeefs
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
662 tranen verdring ik niet meer
als verloren takken prikken
ik laat nu vrijelijk komen
louter mijn geharde aard
verzacht de geblakerde bomen
tot groen herlevende gaarden
waar duister zonder dreigen
vocht en verkoeling brengt
vallende druppels ruisen
blaren en dorre korsten mos
drenken de verdroogde gronden
van mijn lege sprokkelbos
op…
Nog kerst de boom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
655 de witte dagen
zijn voorbij gegaan
in groen en rood
nog kerst de boom
herinnering in wat zich
eens in sneeuwrijk aanblik bood
zij piekt een nieuw begin
in weer een oudejaarse dood
het vuurwerk wordt groots
mag ik je hand in deze dagen
met samengaan de tijd even
vertragen in gedachten over ons
vuurpijl maar verlangen
zodat niets…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
E.H.B.O.; Eerste Hulp Bij Onmacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.296 Je zet het licht in je ziel op ‘groen'
Eens kijken wat of wie voorrang heeft...…
Vaarwel aan t, woud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 Wij scheiden van uw lieflijk groen;
vaarwel o statig bos!
In schaduw van uw bomen
Zaagt gij zo vaak ons komen
En rusten op uw mos
Ons lied wordt onder 't heengaan u
Uit dankbaarheid vereerd.
Wil ons opnieuw ontvangen
Met bloesemgeur en zangen,
Als de Meimaand wederkeert.…
Alles is gedaan......en toch
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
986 Daar zit ik dan en alles is gedaan
Midden in een puinhoop
Op de bodem van mijn bestaan
Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen
Verlangens vermengen zich met stoute dromen
Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel
Maar mijn ogen kijken nog steeds fel
Ze schitteren zacht blauw groen
En zien nu zoveel meer als toen
Toen ik nog blind kon vertrouwen…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Dampend valt er groene regen op zijn pad
en kleurt zijn aarde vruchtbaar nat.…
Mijn Vecht ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.622 Gracieus slingerend
langs statige gebouwen
door mijn geboortegrond
geflankeerd door wijze heren
stroomt zij water
Mijn Vecht
gevangen in vocht
haar grillige oevers
zacht kreunend
van vurig verlangen
Konden zij verhalen over het laven
der zinne op gries groene grond
waar toekomstige herinneringen
werden ervaren
zij vonden de woorden…
Een kind tekent
gedicht
3.2 met 99 stemmen
37.050 Marja
koe en paard kakelbont
en een huis van karton
en op de weg een hond
en in de lucht een zon
(het heeft de boom vergeten)
de zon is geel, de hond is bruin
de weg is wit - de witte weg -
en helemaal rondom de tuin
tot aan het huis een groene heg
(maar 't heeft de boom vergeten)
het huis is rood, het dak is rood
en uit de schoorsteen…
mijn tuin
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.059 Vandaag omdat mijn dochter jarig is
vandaag staan alle bloemen
in mijn gedachtentuin in bloei
Met rustig groen gebladerte omluikt
ervaar ik hoe fijn het ruikt
met al die geuren
en bekijk ik vele kleuren
die ik anders niet zo vaak meer zie
Het geel van hoop
het rood van passie en betoog
het paars van geestelijke inspiratie
en alle te bedenken…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Biologica
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
1.090 Gemeenschap die de groene koning had,
was steeds des scharrelvlezes, immers dat
biologeerde hem en bood genot.
Een biologisch leven was veel waard
en zelfs een oorlog om dit felbegeerde
werd aan de bio-industrie verklaard.
Er was een grote opkomst van de boeren
die tegen deze koning demonstreerden,
die biologisch oorlog wilde voeren.…
Brasilia
gedicht
3.6 met 165 stemmen
40.745 woonwijken hangen in vleugels,
het parlement huist in de cockpit
ministeries zijn de ramen
winkels bevolken de romp
het gangpad is gigantisch
groen van gras en rood van aarde
we rollen in auto's van punt naar punt
van werk naar huis naar bed
overdag zitten we rechtop,
in de vleugels liggen we neer,
we hoeven niet te denken
het vliegtuig…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
punt zijn staf met steen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
629 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan één
de geest gaat jagen
op de prooi het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
Gedachtentuin.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
3.035 Vandaag omdat mijn dochter jarig is
vandaag staan alle bloemen
in mijn gedachtentuin in bloei
Met rustig groen gebladerte omluikt
ervaar ik hoe fijn het ruikt
met al die geuren
en bekijk ik vele kleuren
die ik anders niet zo vaak meer zie
Het geel van hoop
het rood van passie en betoog
het paars van geestelijke inspiratie
en alle te bedenken…
tempeliers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
2.371 wat tempel
er is de geur
van zure tepel
rebellie
zonder hartevuur
dove netel
kwartel op tafels
gedoopt in gierst
bij boeren
geruild en opgedeeld
in kavels
besproken
niet anders dan
gedane zaken
in luiletterland
duf gepriegel
in kantlijnen
van schuldeloze
burgers met salie
in hun gerstenat
groene knoppen
al uit de tak
monsteren…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde…
zacht gezoem van bijen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
679 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
groen en ruiselen verheugd
takken wuiven want in mij
herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in
het zacht gezoem van bijen
geuren vlagen in de wind
op bankjes gaan verliefde ogen vrijen
ik dans…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Tuin maken doe je zo
groen graven mollen zomers
pluisjes plegen hun aanslag
luchtig bellen blazen
en dan vooral de zon aanbidden.…
hun tijd vergrazen onder bazen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
571 een jochie
voel me vrij
maar als ik omkijk is
de echte wereld te dichtbij
ik ben geen schaapje
in de kuddes die hun tijd
vergrazen onder bazen en
steeds mekkeren het is knudde
ik wil spelen en
me niet vervelen in het
kant en klaar van een omgeving
haat het voorgekauwd gebaar
geef mij een bloementuin
daar zoek ik jou in groen…
meneertje Grutto
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.666 natuur zoveel omvattend
je zit er in
je kijkt er naar
alles gaat van zelf
buiten je om
in Amstelveen
helder groen de plas
een laagje dun vernis
plots hoor ik
utto utto utto
die ik over het hoofd zag
rechte lange oranje snavel
licht bruine vlekken
oranje nekje
hoog rank op stelten
meneertje Grutto
heel vreemd jij weideling
broedt…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…