Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

De wakkere kater

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
stilte gaapt in de rood bezoedelde straat koude mist benadrukt rust met beperkt zicht een vage fietser zoekt als vroege vogel zijn bestemming op volgt de wakkere kater in zijn aangeschoten kop nieuwjaar ligt nog op een oor maar de wekker geeft aan goede voornemens al luid gehoor…
wil melker1 januari 2011Lees meer >

Ontdooid

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 543
Over het winterse landschap rustte een tapijt van pure witte sereniteit. Vlokkig dwarrelde bevroren wit in de ijlheid van ijskoude lucht en vormde mijn kristallijne adem die brak in de blanke leegte. Op het netvlies van mijn oog schetsen zich de kleuren van een regenboog, ontdooit het eerste groen. Voorbij is het witte seizoen.…
Katty23 januari 2011Lees meer >

DOOD, LEUK

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 974
De oplossing is de dood van de ellende, die stap naar de rust. Noem het maar hemel, paradijs of verlichting, de finishing touch. Dood is voltooiing, totale vervolmaking, genezing, geluk. Gelukkig komen we allen in die hemel van de vervulling. Dat is dus wel glimlachen naar alle stervelingen.…

om te zoenen

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
de kleine vingers plukten lief zo lief handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit kantjes bloosden langs de roze snit van een volle zomerjurk mijn glimlach rond haar witte haartjes en ik, die langs de bermen hurk in alle kleine jaartjes -vroeger toen de wereld nog niet rustte in haar graf…

waarheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Waarheid Soms wanneer je alleen bent Komt de wijsheid vanzelf In alle rust Weet je dat je de waarheid kent Laat het toe In je hart In je hoofd En ben je moe Laat het los En kies wat je hart je belooft Geloof maar het is goed Durf, droom, leef, verlies Want dan alleen Win je…

Teder

gedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.211
Zonder parfum ruik je heerlijk, en als ik mijn ogen rust, zeg ik je meest allereerlijk, dat ik nooit raak uitgekust.…

Schuchter

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
ietwat schuchter voorovergebogen poseer je bevrijd van al jouw lagen in een ruimte die rust ademt observeer ik de gracieuze schoonheid het lijnenspel minutenlang voordat mijn potlood het papier raakt zachtjes schets ik jouw contouren de omlijning wat dikker aanzettend beweeg je onhoorbaar totdat je herboren bent…

Metrum van levensakkoorden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Luisteren naar rust in akkoorden van muziek adem van instrumenten die ritme brengen in balans en lijnenspel vanuit evenwichtig denken dat noodzaak hierin ligt. Horen hoe het leven niet altijd metrum aanneemt voor evenwicht zo goed maar in eenzaamheid zoekt naar kromme noten die de tonen breken waar de noodzaak in ligt.…

Het boek van mijn leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
heb een takje met knoppen bewaard gebroken in de eerste lentestorm de bloesem gezien wat bloemen vergaard in de zon van de zomer veel zware buien verkleinden de oogst warm herfstrood bood troost fier staat mijn boom de winter te wachten in rust toch op krachten zij heeft al haar jaarring geschreven in het boek van mijn leven…
wil melker27 december 2011Lees meer >

Kort door de bocht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
In de bocht van de rivier, in de luwte van de stroom, komen golven tot rust, beweegt het water sloom. Hoe kalm zij hier ook is, de rivier is te breed voor mij. De drang naar zee onstuitbaar en water trekt aan het oog voorbij.…
Iniduo5 april 2012Lees meer >

Asscheid

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.537
In het zicht van de kust Is het waar mijn vader nu rust…
Pjoer20 april 2012Lees meer >

magazijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
je laat zoveel achter als een storm gaat verstillen het meeste omdat je dat wilt maar ook veel dat je hart doet verkillen en je neemt zoveel pijn met je mee het is pas echt voorbij als je voelsprietjes zich hebben teruggeveerd in een nieuw gevormde rij de rust daarna van binnen is als een magazijn waar de herinneringen gesorteerd…

Paradox

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Afvragend waarom ik Leef Loop ik Elke dag te Streven Kom ik zelden meer tot rust Om mezelf af te koelen Morgen wordt mij vast opnieuw Teveel om weer te geven Genieten is voor mij een kunst Onderkoeld zit ik te beven En het leven neemt zich voor Dat het mij is meegegeven het komt vast nooit meer goed…
Meeske16 februari 2013Lees meer >

Een brug te ver?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.470
in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust verwaarloost ze me. gerommel in de marge is investeren in frustraties en stress. in dit eindeloos coma regeert de utopie. de verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar. de afstand onmetelijk. de val onvermijdelijk!…

Het lang warm gras

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
wij naderden lieten glinsteringen los vonkten in het donker dauwden in ochtendschemering de wei langs bosrand met zonnesluiers kozen wilde bloemenkleuren lopend in het lang warm gras zaten avonds uit te rusten op het strandje bij de plas een rode zon in langzaam ondergaan haar vonkenregen moedigde ons aan…

Voor het voetlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Donkere wolken Vol dreiging in Het westen Met een paar Laatste sliertjes Licht van de Voortijdig ondergaande Zon - de dag die Zich vermoeid al Vast te rusten legt Voor ze voorbij is En dan onverwacht Een geweldige kegel Van licht die schuin Over het toneel van Deze wereld strijkt En U die ons zo maar Voor het voetlicht…

Geest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Terwijl jij verder reist naar jouw rust Zag ik door de spiegeldeur de mooiste vrouw.…

Onze Gezamenlijke Tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Een reis door momenten, geen ogenblik rust. Puur en slechts overgave, De tel waarin jij mij kust. Geen verschil tussen oogwenk en uur, Het einde is aanvangend avontuur. Wij worden zijn en waren. De onderbreking lag al vast, Besloten in het eeuwig ongrijpbare.…

als een oude boom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Als een oude boom zo wil ik worden Vol met knoesten, littekens van afgebroken takken Een schuilplaats biedend, aan rondtrekkende vogels Een veilig nest, voor hen die rust nodig hebben om te broeden Ik laat de stormen over mij heen komen, maar groei door Met mijn stevige wortels, voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
Annelies b4 november 2013Lees meer >

schaduwvingers

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 430
als de kraai landt om zijn prooi te verschransen komen weer de oude angsten blijven schaduwvingers aan je plakken alsof zij jou voor altijd willen pakken komen donkere fantasieën en duistere dromen boven is je balans en rust vervlogen vluchten kan niet meer met een been in het graf omarm dan de angsten met je warmste lach…
wil melker11 januari 2014Lees meer >

Poetinisme

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
het holle bolle gijs gevoel de grote zucht naar meer dat is wat ik zeggen wil zó geef ik het weer minder is een vaag begrip vrede is hem vreemd hij zal niet eerder rusten tot er volken zijn ontheemd wie stopt de bruut de rasPOETIN wie trekt er aan de bel of zijn we allen murw gebeukt en geloven wij het wel...…

geaard

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
ooit waren er vogels mijn vader hoorde vernam het als hoop als een verwachten het lied door de dag ooit waren er bloemen mijn vader zag de aaiende vlinder op het hartje rusten ik zag zijn lach ooit was er mei was er verwondering om de wulp in de wei het handje in een hand gelegd nu is er leegte ondanks… dan heb ik niets…

Jij keerde in

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je ogen gaan wegdrijven naar een verte zonder mijn bestaan jij keerde in ging naar het begin van rust en stilte vroeger ben ik met je meegegaan jou volgend in verstaan maar jij loste op ik verdwaalde in nevels die niet de mijne waren altijd ben jij terug gekeerd maar ik ben voorbereid ooit raak jij jezelf ook kwijt…
wil melker17 augustus 2014Lees meer >

SATYR

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Dit is geen nouveauté Maar wel een odyssee Waarbij ik nimfen keur Heerlijk is het bespieden Ze is geheel mijn smaak Ook Eros komt tot rust Ik zeg u brave lieden Weet dat ik straks haar schaak Hoe dierlijk is mijn lust…

Pace della musicá

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Moeder drijft met Zes kleintjes over Het zacht golvende Water van het meer, Vijf bruin, één geel, Het vreemde eendje In de bijt wordt Met rust gelaten, Hoort er gewoon bij, Weet zich gedragen Door zachte muziek Door de violist met Gevoel over mens En dier losgelaten, Beiden wanen zich In het voorportaal Van de hemel…

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Aafje Heynis 1924-2015

snelsonnet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 720
“Bist Du bei mir, geh ich mit Frieden Zum Sterben und zu meiner Ruh” Zij zong ons deze woorden toe Om daarmee troost en steun te bieden Een stem die licht in ’t duister bracht Een nachtegaal ging heen – rust zacht…

Zo halverwege

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Op het bankje halverwege en louter mijn lief aan mijn zij, rusten wij even. De wind slaapt, de herfst ontwaakt, het meer ligt er minuten lang rimpelloos bij……

dan het nu

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
wolken drijven vechtend, om hun kleur vanuit de grijsheid op te tillen hier op deze aarde bloeit nog wel een bloem de bomen schatten waarde in en rusten in de grond de volksmond noemt de herfst het hart voelt koude winters in de splinters van wat oude tijd en spijt verwoordt wat ooit tot nooit gezegend is…
switi lobi23 oktober 2016Lees meer >

Eindeloos grote zee

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik zwem in de zee In de eindeloos grote zee Geen vissen om me gezelschap te houden Alleen het water om me heen Mijn gedachten houden me bezig Maar ik kan ze niet aan Ik verander ze in vissen En ik schrik ze weg Ik wil met rust gelaten worden Of toch niet Ik wil aandacht Heel veel zelfs Maar dan van echte vissen Zij geven me kracht…
Mirna19 maart 2017Lees meer >