11282 resultaten.
Tweede bloei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 het ranke
heeft je
opgebroken
nog wieg je
in de wind
en zonder knak
is het tot heden
goed verlopen
je tulipt uit
een nieuwe bol
met een grote
meerkleurige
bloem bekroond
in fris groen dat
lente je heeft
meegegeven
jouw tweede
bloei is gewonnen
levenstijd voor
een extra generatie
door liefdevolle
verzorging is er
nu deze unieke…
Blauwe vlinders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De blauwe vlinders leven
op honing uit de toverwereld
van veranderingen -
het weer en de wind
en de vleugelslagen
van al de lichamen
met meer of minder geluk
opgelopen schade en tranen
om ongewenste aflopen
Ik masseer mijn zere buik
vol vampiermotten
Zolang ik leef
zullen er blauwe vlinders
opvliegen uit de schoot
van mijn genegenheid…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
Amerikaanse verkiezingen 2024
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
883 Elkaar bestrijden op persoon
Is daar heel gewoon
Elkaar bestrijden op inhoud
Is waar de Hollander van houdt
Een wijs hart is als een klompje goud
Het pad van zegen
Met respect voor het leven
Hopelijk waait de wind niet over
Van klatergoud en kits en lover
Maar dat het beste dat er is
Zal mogen winnen zeker en gewis…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
In het donker voor mijn raam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
342 Het licht van de dancing danst
naar buiten en kleurt de wind
in mijn vitrage
Ruisend spat de regen
in de vette glans van het natte vlies
over de kleiweg door het dorp
Een vrouw en een man komen
in hun ondergoed spelen
Ze duwen en schuiven
Modder op hun huid, ik kijk
en kleed me uit in het donker
Waar is mijn lief?…
Testament van dwaze dingen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.348 Gekooide vogels weten niets
over dictaten van bergen of wind
achter tralies landen gekortwiekte veren.
De dichter jaagt papieren dromen na
bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit
een testament van dwaze dingen.…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
wachten
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
482 onder de bladerloze boom
wachten woorden
zij weten niet wat wachten vraagt
noch hoe wachten eigenlijk moet
zal het in hen woeden
ondoorgrondelijk als de wind?
wachten zij op het morgenrood
op de geboorte van het licht?
op regen uit zware wolken
wachtend om te wortelen?
een woordeloos wachten
onder die iele bladerloze boom?…
Nu nog
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
143 En weet hoe stil de wind kan waaien.…
muurschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Het gras ligt plat
waar de wind heen wil
hooi ruikt nog groen
tussen stengels die knappen.
Flessen staan onopgehaald
schoenen droog bij de deur
het lijf dat bukte is hard.
Schaduw op de muur
rug naar het warme
iemand telt ver over honderd.
Je blijft staan.…
Mugjes
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.332 Mugjes zwieven vlugjes
Zwoefie zwaf kleine zuchtjes
Wind van hun zwievies
Zwif zwaf vleugeltjes
Foefie faf zwierelie
Samen zif-zaf in het rond
Zwottende zwapper
Tot de maan weer komt
Zwieven vlugjes mugjes
Zwierelie, zwierela heel even…
Klimtouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
749 Het mos woekert door
De sporen in een rotswand drijvend
Listig badend in zonlicht
De klimmer vertrappelt zijn vacht
De voet schiet weg
Het touw trekt strak
Als een pion van de zwaartekracht
Slingert hij boven een scherf
Spartelend in wind
Het touw verrafelt
De vezels knappen
Hij siddert in zijn dun pantser…
ze pikken je kaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
828 je haalde ze aan
bood vreemde vogels
een tak om te gaan
maar komt om in het
zwermen en kunt je
teder groen niet beschermen
ze pikken je kaal in de
wind van de lente gaan met
het kind en het groen aan de haal
je hebt de takken geschud in
een opnieuw proberen en hoopt dat
een tweede lente je zomer gaat leren…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…
st-jean-de-monts
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.777 links van mij de golven
rechts van mij
bedolven onder zand
de krant van dagen terug
boven mij de meeuwen
onder mij
het eeuwenoude land
het strand schuurt zacht mijn rug
achter mij de jaren
voor mij
jouw haren in de wind
verblindt de zon mijn ogen
van mij is de kust
in mij
heerst er rust en vindt
het kind zijn schat en zijn vermogen…
De laatste ril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.210 het regent in het park
met druppels vrij van vorm
ze tekenen een gezicht
dat verwatert in een storm
bomen verliezen blad
meegenomen door de wind
grijze haren in de nacht
maakt geloven verder blind
ergens valt de onrust
is het meer dan stil
spreekt verleden aandachtig
vlucht de laatste ril…
Verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.416 Jaloers, op de wind
die je zongeblonde
lokken streelt.
Jaloers, op het zand
dat je natte
blote voeten kust.
Jaloers, op de zon
die een stralende
glimlach ontlokt.
Jaloers, op de degene
die in je ogen ziet
wat ik had willen zien.…
Heupwiegend snoepje
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.934 Je rode haar zoekt een weg in de wind.
Die hopeloze geur die ik van je binnen krijg.
Ze noemen het liefde en dat maakt blind.
kijkend, stiekem gelovend tot ik slapend zwijg.…
De kracht van een vlinder
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Schoonheid van satijn
uit zijden rag geboren
in fladderende vlucht
door wind bewogen
Levend in het veld
waar obstakels je raken
kom je dwarrelend ten val
stort neer ter aarde
Je geknakte vleugels
zijn sterker dan je denkt
ze komen weer tot leven
en dragen je omhoog…
Najaarsstorm
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.606 weer,
regeert de natuur
met harde hand
een grijze stroming
breekt los
in zweepslagen
kraakt
de glasheldere hemel
in scherven
vergruist het water
tot ze zich
schuimend overgeeft
waart rond en rond
tot de wind
zijn adem staakt
en nevels oplossen
zodat verborgen licht
weer openbaart…
Niemandsdal.
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.217 Wind speelde met je veren,
maakte het vliegen zwaar,
het spoor volledig bijster,
en je zag nooit gevaar.
Ja…als een vogel heb je gevlogen,
ging naar de hemel en heelal,
zag de sterren van dichtbij,
maar kwam terecht in niemandsdal.…
innerlijke liefde
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.679 Daar zie ik je zitten
Verlaten en alleen
Of is het schijn
Zit je niet alleen te zijn
Maar ben je even in jezelf gekropen
Weg uit je dagelijks bestaan
Op zoek naar wie je bent
De weg die je werkelijk wilt gaan
De zon op je gericht
Het water aan je voeten
De wind om je heen
Eén ding is zeker
Je bent nooit alleen…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
2.947 Natuurlijk kom ik
terug, zei je
en pakt de stoute
schoenen
ga maar, ga maar
en tart mijn tere
ziel
loop langs de zilveren
stranden en waai de wind
die zacht je
ogen kust
en leg je lege lichaam
in de duin, die afscheid
heet
ga maar, ga maar
ik zal je later
zoeken.…
Druppeltje
hartenkreet
3.5 met 172 stemmen
11.613 Ik zou de zee willen zijn
Om op een zonnige dag
Te verdampen
En al is het maar voor heel even
Mijzelf naar boven te begeven
Zodat ik hoog vanuit de lucht
Opgetild door de wind
Naar jou kan speuren
En zodra ik jou vind
Naar beneden kan pleuren
Nu ben ik maar een druppel
Verdampt uit de zee
Maar nu ik op jou val
Ben ik daar best blij…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Fluisterstemmenzee
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.126 Ik adem vleugels
in de wind
en fluister
diepe wensen
Ze verwaaien
in een stemmenzee
gedragen
vrij van grenzen
Door wolken wit
en water blauw
door stralen licht
en ochtenddauw
De getijden rond
waar eb en vloed
belangeloos ontspringen
En in mijn hart verschijnen
waar ik ze weer
hoor zingen…