Alle inzendingen

Als verkeerslichten laat het herfstloof mijn gedachtenloopjes halt houden of stuwt het mij in een niet nadere richting, alle kanten op … Zwevende bladeren en woorden, oog in oog in de loop van de herfst, slaan op de vlucht. De bonte gelederen van de hovaardige zomer, gedecimeerd, stor...

[Iemand vroeg mij hier een gedicht over te schrijven.] Oudere mensen In Nederland worden de mensen steeds ouder, maar houden we daar eigenlijk wel rekening mee? Ouderen mensen, die ons land hebben opgebouwd, daar wordt niet goed naar omgekeken. Als ze iets met hun gezondheid gaan...

Bruggen zijn geen rijkdom meer, ze bieden geen ruimte maar drukte boven mijn hoofd, ze scheiden mensen af en sluiten ze op op een eiland zonder energie een leegte die me uitput en die ik niet kan vullen met de contacten die ik leg over al de bruggen waarmee ik me behelp bij gebrek a...

Wat is er mooier op deze wereld dan een clown te zijn? De lach te mogen geven waar het geluk verscholen gaat achter pijn. Wat is er mooier op deze wereld dan je te vermommen met een rode neus? De mens te laten lachen om je ongemakken; te laten schateren om je ongewone keus. Wat is er moo...

je lacht nog steeds goudblond de hele zomer ben jij de schitterende blauwdruk geweest van mijn zon in de eerste stralen legde jij iedere morgen de matrix neer voor haar schijnen maar ook verdwijnen in het subtiele samenspel van wolken wind en regen kwam ik jou altijd tegen aan ...

Liefste, de laatste gouden dagen wuiven ten afscheid en wij merken het niet, De bossen en de struiken dragen hun laatste tooi en in het riet schuilen de vissen en hun trage vinslag verraadt hen niet. Het wordt nu tijd ons te bezinnen: De bossen kleuren dieper bruin en de lila herfstasters ...

Bij de VN sprak Greta met de vlechten, Ze nam haar toevlucht tot de hyperbool, Ik denk dan: moet zo’n meisje niet naar school, In plaats van tegen windmolens te vechten? En elke keer als ik haar zo zie strijden, Treft mij een diep gevoel van medelijden.

Door een wereldse oogopslag, ontblote handen de kansen tellen maar altijd doorslaan de andere kant, waar de dove netels, onverwoestbaar blijken in hun soort, waar oudste wetten in emotie zich herhalen, zittend op de blaren van onzin die kritiekloos wordt aangenomen, de willekeur herbor...

Hij z’n baard zij d’r borsten zij zet in wat ‘in’ blijft en dat blijven borsten hij de Koning zij slechts in naam de vrouw van de werkende moeder van zij belt Jan Taminiau die weet wel van wanten van goede en ‘verkeerde’ kanten verklede aandachttrekkerij Jan ontwerpt h...

Als ik mijn gezicht schilder word ik geen clown of hindoegod maar bang van mezelf ik ren naar buiten de mensen wijken uit, ze laten me voelen dat ik gevaarlijk ben het trilt in mijn bloed op het ritme van de hamers van de slopers achter de schutting Midden in de stad sta ik alleen me...

zoveel meer stiltes onder deze stilte als vissen stilgevallen onder een ijsplaat waar ik de weg niet vinden kan

van hoe het begon kan slechts eentje getuigen heel verlicht …… de zon

(tanka) bomen hebben veel verhalen te vertellen door te luisteren naar het ruisen van de wind hoor ze toch eens fluisteren

[Dit schreef ik voor mensen] Onze lieve zoon Onze lieve zoon, je zou voor je vader gaan fietsen op de Alpe d’Huez, het kwam er helaas niet van. Dagelijks was je aan het trainen en dat deed je met liefde voor je vader. Drie maanden van te voren overleed je door een hartstilstan...

Een witte zwaan die op het water dreef hield haar kopje een beetje scheef. Sierlijk had zij haar nek omhoog gestoken. Alsof zij onraad had geroken. Zij had twee poten die haar richting gaven. Gelijkmatig zonder zich aan snelheid te laven Het water dat voor haar openging. Sloot achter haar v...

HOE I MIJN VERJAARDAG VIERDE FOPPE 51 JAAR HET IS DONDERDAG 19 SEPTEMBER 2019 HET IS MOOI WEER EN MAMA KOMT OP BEZOEK MET GEBAKJE EN BLOEM EN FLES MET LAMPJE EN WE PRATEN WAT EN ZETTEN ALLES OP DE FOTO HET IS GEZELLIG MAMA IS GOED OP DREEF EVEN DOUCHEN EN ZE NEEMT NA TWEE UUR WEER AFSCHEID DAN BE...

De nachten koeler weer langer dan de dagen jaar na jaar najaar

Alleen maar aanwezig zijn. Wisselen van gedachten. Wisselen van stoffen. Doen wat nodig is. Voor onszelf. Voor elkaar. Alleen maar beschikbaar zijn. Oplossen van problemen, die ons verschil zijn. Doen wat nodig is. Voor onszelf. Voor elkaar. Alleen maar bewust aanwezig zijn. Verwond...

de lach in je stem is als een fluwelen vocaal zacht doseert haar muziek de ritmiek in je woorden waar zinnen dansen in het spel van begrijpen neemt zij jouw hand om even accenten te knijpen in een pas de deux volgen wij de dansante lijn van het verhaal tot in een naderen...

een vleermuiscollectief komt uit de kerk de avond valt, lantarens schijnen zacht maar huismoeders* zijn nergens op bedacht zij zien alleen het licht in ’t duister zwerk hun dansgeruis zal elke vampier horen die hebben echt geen oog voor felle kleuren in vlindervallen lopen zal ze niet ge...

Niet elke vrouw vindt dat een goed idee, een deel vreest ondermijnende verwijten: "Jij kreeg die job níét om je kwaliteiten, alleen omdat je vrouw bent. Da’s foul play!" Maar dat is kul: de man kreeg slechts die baan omdat aan vrouwen werd voorbijgegaan!

De regen laat niet af Zich op ’t stadje uit te storten, Als een Lied ohne Worte, Uit den treure gespeeld. Een vrouw, nog ver van ’t graf, Vindt de zondag ondraaglijk, Maakt ’t zich lijflijk behaaglijk, Vroeg in bed: haar bezit – onverdeeld. En lang als ’t regenruisen - Slepen...

Deze theedoek scheur ik bedachtzaam doormidden Het vaatwerk laat ik achteloos op de vloer te pletter vallen De bak met zeepsop keer ik rustig om boven het vloerkleed Met ons nieuwe broodmes snijd ik zorgvuldig de zitting van de bank aan repen De gordijnen bevielen me allang niet meer...

Ik ken sinds kort een vrouw die, heel apart, weer een helder licht in de zwarte duisternis wist te doen schijnen die heerste in mijn hart, na de dood van mijn liefste en het gemis. Ik zal haar nooit in de bedstee beminnen, want daar is het leeftijdsverschil te groot, maar ze zit liefdevol st...

Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting geniet ...

Terwijl ik in de regen door de straat waar dertig jaar geleden de speelgoedwinkel van mijn moeder stond, liep, besefte ik: Ik ben een reiziger. Een reiziger. Met open armen verschenen de tragische Harlekijnen. Het deed met denken aan de dag dat ik door de natte straat van het ve...

-Wiebes: “Waarom op school nog Frans of Grieks verstaan? Gaan we daar nog de Chinezen mee verslaan?” -Motet van Brahms: “Waarom is het licht gegeven Aan wie voortploeteren? Waarom het leven ..?" Ach, meneer Wiebes, houd de jeugd niet dom, Om wetenschap en kunst; en de muziek: Daarom!

Als je eenzaam bent en je krijgt weinig of geen liefde is dat heel erg. Eenzaam dat zijn heel veel mensen helaas dat is waar. Als je eenzaam bent, is dat moeilijk en niet altijd verdraagbaar. Er zijn ook liefdevolle mensen die aandacht aan hun besteden. Helaas is dat nog veel te...

Ja ze zijn er nog de giganten. Je leest het dagelijks in de kranten. Mannen met baarden in een baai redden jonge vrouwen uit de kaken van een haai. Onzelfzuchtig, niet voor de eer gaan zij er voor keer op keer. Ja ze zijn er nog de pretendenten; zonder tronen, niet voor de centen. Mannen ...

wij zijn de schemering tegemoet gelopen hebben onze laatste dromen meegenomen in passend avondrood stilte heeft al lang geleden de herrie overwonnen en vindt geen laatste woorden in atmosferen zonder wind drukverschillen zijn structuren van enkele uren nog draaien dag en nacht hu...