6348 resultaten.
Gesloten deuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 vormgeven
en stemmingen beleven
wetenschap leert
ons de les hoe
om te gaan met
de rest van de
schepping waar
wij samen mee leven
toch stapt
jouw magie voorbij
aan werelden
in spiegelbeeld
breek jij eonenoud
eenrichtingsverkeer
geholpen door
de vrije wil
die in potentie was
voorbeschikt openen
mystieke perspectieven
het eeuwige…
Aanwezigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 U stroomt in eeuwig zonlicht,
dat door gekleurde ramen schijnt.
Aanwezig bent U in al wat leeft,
en ons heilige geesten geeft.
Wie U bent weet geen levend mens.
Wat U niet bent weten velen.
Wel is Uw aanwezigheid voelbaar,
wanneer bezielde organisten,
in oude kerken spelen.…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 hoe jij kleurde naar de zoen
die als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren zijn van vele
etmalen die dan ook
rijkelijk stromen, doch
in hem zwemt het laatste water
spaanders of gruis, het is eender
wat er bijeen wordt geveegd
wanneer de sculptuur ze verfijnd
in jaren die opnieuw tot een
eeuwigheid…
De wind huilt om de bergen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
448 Zeven dwergen bewaken de schoonheid,
die voor eeuwig slapen zal.
De roos die eens geplukt zal worden
door wie het antwoord op alle vragen weten zal.…
Engelen van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Kom maar hier
Jullie zijn niet alleen
Mana
Geef elkaar een zoen
Jullie stralen van geluk
Het bewijst van leven
Zoek vandaag jullie licht
Mijn hart staat open
Welkom in mijn huis
Jullie zijn kracht
Eeuwige liefde
Jullie mogen komen
Volg het pad
Neem de juiste weg
Een bond, een familie
Welkom in de wereld
Doe jullie best…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Vuur dat nooit gebrand heeft
wegens gebrek aan vonken
is voor eeuwig uitgedoofd.
Storm die moe is gaan liggen
wegens ademnood.
Onze beschaving wacht met smart
op hoogstpersoonlijke verhalen
die nog ongeboren zijn.
Op nieuwe woorden.
Op nieuw geluid.…
Van liefde en corona
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
838 (alles, meer nog dan een hele wereld)
zo voeren we strijd met wat ons eenzaam maakt
de eeuwige angst van verlaten
en toch jij...…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
1,5m vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 .....je steekt mijn fantasie aan
.....er breken brandjes uit
.....de rook benevelt me
.....en ik wil daverend laaien
.....tot er niets van mij over is
.....en dan herrijzen, opnieuw
.....springen in het vuur
.....van verlangen
.....dansen in de vlammen
.....eeuwig samen gloeien
.....Waar zullen we afspreken?…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.
In al wat levensrechten heeft.
In planten en ook in dieren.
In broeders en in uw zus.…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te vlug
waar we ooit in een
wolk van vlinders
elkaar eeuwige…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 tijd staat altijd paraat
Het zorgt voor regelmaat
Dat iets vanzelf overgaat
En dat er weer iets nieuws ontstaat
Elke dag en elke week
Het laat je nooit in de steek
Elke maand en elk jaar
Je vormt je leven lang een paar
Je bent er altijd mee verbonden
De tijd heelt alle wonden
Het maakt een eind aan elke strijd
Een vriend voor de eeuwigheid…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het zoute nat
mag het schuren
nog eeuwig…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
Een band
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
803 Je hebt zo'n mooie lach
Daarom dat ik je zo graag mag
Je hebt zo'n leuke persoonlijkheid
Daarom ben je zo'n leuke meid
We hebben een hechte band
Niet zo makkelijk weg te vegen als zand
We blijven altijd samen
Voor eeuwig en altijd
Daarvan krijg ik geen moment spijt
We zullen elkaar blijven helpen
Samen aan zee zoekend naar schelpen
De…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of voor overbrugging zorgt
naargelang de roerende wind in mij waait,
en het onnoembare als eeuwig…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Ik hou van elke Madonna,
omdat ze, eeuwig trouw,
vrouwgebleven,
moeder is.
Verborgen in gedichten levend,
kan ik niet langer verhullen,
dat ik als jonge dichter,
geen vrouw kan zijn,
maar man.
Nu pas durf ik ervoor uit te komen,
het verlangen bestond al langer,
Ik kocht nieuwe boekenkast.
Vol met lieve boeken.…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Raap ik schaduwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht draagt
licht zijn kleuren
over mijn gezicht
in een heerlijk
zonnegloren wordt
warmte geboren
waar jij en licht
jullie eeuwige
passe de deux dansen
raap ik schaduwen
die warm van de zon
roder kleuren om en om
ik leg de avonduren
in een ronde mozaïek
bekleedt zo de aarde
tot wij aangeland zijn
bij de nacht waar alles
in zwart…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde en verrijkte
tot ook zij draaiden
en zacht de mantra’s
van zee in haar
eeuwig…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden slijt
Tegengesteld aan mijn eeuwige…
Schistsomiasis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Als in Egypte mannen menstrueerden
Dan was daarmee hun vruchtbaarheid bewezen
In hiërogliefenschrift valt dat te lezen
Ook hoe zij hooggeplaatsten adoreerden
Wanneer zij bouwden aan een piramide Beschouwden zij dat als de kans vergroten
Op eeuwig leven in zonovergoten Paleizen, zoals Farao's geschiedde
Heel hoge trappen moesten die bestijgen…
Praalwagens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 kleuren van
duizenden bloemen
neer uit de
praalwagens van
het schitterend
jaarlijkse corso
zij overdonderden de
dol enthousiaste en
luid applaudisserende
toeschouwers ook
bij mijn wagen
waarop ik jou in de
bloemetjes heb gezet
in iedere lijn
en welving met
bloemen van liefde
uit van mijn hart is
onze relatie voor
altijd en eeuwig…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden
door de Heilige grond waarop we staan
het Woord over de wereld is gezonden
Het beluisteren van elkanders lied
opdracht om de Eeuwige…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Het leven is als een kaartspel,
dat eeuwig lijkt te duren.
Met iedere fout pak je weer een nieuwe kaart.
Voor zo lang als het leven gaat.
Tot de stapel op is
En je wijs hebt te spelen,
Met de kaarten in je hand.
Die de tijd en het leven deelden.…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde aan al je zorgen
Hij is de voorwaarde voor leven
Je kan hem tegenwerken
Maar dat zal, zoals alles, tijdelijk zijn
Onverbiddelijk wacht hij je op
Verwelkomt je in zijn koude armen
Zijn levenloze schoot
Daar mag je rusten
Daar wacht je niets dan de eeuwigheid…
Kranslegging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
620 looppad op
de graszoden
daar was
het oneindig
leed
rechts de
zeer droevig
uitziende foto's
opdat dit
nare gebeuren
geen mens
ooit vergeet
jij hebt
veel gezegd
door de
prachtige krans
hiermede neergelegd
eens zal
jouw traan
worden veranderd
in een
glinsterende parel
bewaard in
een heilig
doosje alle
narigheid eeuwig…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…