7914 resultaten.
Wake
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.615 er drijft een vogel in de sloot
een witte zwaan, haar vleugels beven
zij werd in opgeschrikte dreven
getroffen door verboden lood
haar veren kleuren langzaam rood
dan roept ze met haar hals geheven
en landt de vogel in de sloot
die innig met haar is verweven
hij blijft haar in haar ademnood
voortdurend porren om te leven
en is de hele…
Het gedicht.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.213 Een gedicht is meer dan een rijmende zin
er zit vaak één of andere boodschap in,
Het is iets anders dan woorden alleen
het bereikt een mens vaak dwars door alles heen
Het geeft uiting aan wat men voelt
het maakt duidelijk wat er eigenlijk wordt bedoeld,
Een gedicht kan een medemens opbeuren
Zijn sombere blik voorzien van nieuwe heldere kleuren…
Jouw lach
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.151 Zelfs je ogen, die lachen mee,
mooi diepbruin van kleur, alletwee.
Door smalle spleetjes lachen ze naar mij.
Het is jouw lach, die maakt mij blij!…
Spiegel
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.826 Kruipend, sluipend gedaante, met je vage spiegel
Jij ziet de dingen niet helder meer
Schaduwend in de pracht van haar gedaante
Zoveel flitsen en oneffenheden
Zij walsen voorbij en jij
Ziet de film twee keer
Over alles wat maar zachte kleuren zou bevatten
Je bent er niet en dat maakt sterk
Sterk voor alles wat er niet is
Knarsend op je tanden…
Eindelijk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.076 Nu gaat het gebeuren
Een kleurboek vol met kleuren
Een stralend blauwe lucht
Een opgeluchte zucht
Een bloementuin vol rozen
Geluk om van te blozen
Een droom om in te blijven
Een gedicht om zelf te schrijven
Een gedachte om te verliezen
De vrijheid om te kiezen
Een huis om aan te hechten
Een gezin om voor te vechten
Een vent om…
Betaalde liefde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.312 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
OCHTENDDAUW
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.484 De ochtenddauw legt zijn kristallen
op het nu nog onzichtbare gras
de zon zal het laten verdwijnen
de kleur weer geven wat het was.
Mistend nevel in de ochtendgloren
maakt het zicht wat minder scherp
turend staar ik in dat grijs gordijn
waar ik eventjes mijn blik op werp.…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 ik drink je als
je fonkelt in het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt…
Ogenblik
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.392 Je huid fluweelt als abrikozen
door druppels parelend gestreeld
terwijl je ogen argelozen
ik zie je met een frêle gebaar
de regen van je wangen vegen
waar koude vlagen rozig fleuren
mijn adem stokt terwijl ik staar
naar het blozen van de rozen
die zich gelijk je lippen kleuren
ik glimlach als ik je passeer
omdat jouw zon me raken kon…
vuurpijlen
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.559 Vuurpijlen
Vuurpijlen en lawinepijlen
Kleuren vol licht in de lucht
Alweer een jaar afgesloten
Een traan een lach een zucht
Kanonslagen en donderbussen
Straten gehuld in dikke mist
Champagne sterretjes oliebollen
Zo wordt dit jaar weer weggewist
Om twaalf uur zoenen en bellen
De beste wensen gaan over en weer
Een nieuw jaar een nieuwe…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 In rood opvliegend stof
de kleur van hun lippen
zijn het kakelend witte kippen
pikkend uit een römertopf.
Poreus gesmoorde verhalen
waar geen greintje vet aan zit
Laat mijn gedachten dwalen,
besef dat ik meer heb dan dit.…
Als ik wakker word
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.378 Elke nacht ben je bij me
voel ik je warmte en aanwezigheid
een streling over arm en been
heel even niet meer zo alleen
alleen in het donker
alleen in de stilte
jij verandert de kilte
in duizend zachte kleuren
veilig en geborgen
gevoelens en magie
zonder wachten op morgen
als ik opsta zo koud en verloren
wetend van de leegte
verdwenen…
In mij...
hartenkreet
4.7 met 50 stemmen
2.335 Wanneer mijn grauwheid begint
te kleuren,
door de vrolijke klanken
van jouw stem,
en in mijn verlangen
geen moment valt
te bespeuren,
waarin ik jou niet
in alles herken....
dan weet ik zeker,
héél zeker,
dat je heel dicht bij me bent,
in me bent,
en van me bent....
jij alleen...…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Tijd
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.432 tijd heelt niet alle wonden
nee, niet allemaal
de kleur van het leven is soms zoek
daarom doe ik vaak mezelf tekort
toch is het tijd voor verandering
de cirkel moet gebroken worden
nieuw geleerde dingen toegepast
weg met overbodige ballast
ik heb zoveel pijn doorstaan
zoveel tranen en teleurstellingen
soms kijk ik als op een afstand toe…
Lelies in de lente
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.909 Lelies in de lente
het leven krijgt weer kleur
jij hebt groene vingers
en ik koude tenen
maar warme verlangens
De zon gaat languit onder
in een gloeiende noordzee
glasplinters fonkelen
net als jouw ogen
bruine-suikerkristallen
Lelies in de lente
bloeien op het water
waarin dromen verdrinken
en geleiders roesten
waar zuurstof verarmt…
dichtbij de roos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
916 dichtbij de roos
verbind ik
wat ongebonden is
niet dat ik daarvoor
zelf koos
het bleek de adem
van stil gemis
dichtbij de roos
komt vreugde binnen
zuivere tinten
van genade kleuren
die als vanzelve
echtheid beminnen
de snaar raakt
van een trillend
doorgaand gebeuren
dichtbij de roos
word ik gezien
zonder ogen
word…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Haar geest beweegt
in grijze stilte
tussen bloemen met zachte kleuren
voelt zij ijzige kilte
zij ruikt aardegeuren
gesneuveld haar zonen
de wind huilt met hoge tonen.…
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
De klanken en de beelden
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
743 Ze zijn des levens hunkering van velen
die vrede zoeken, overvloed van zijn
en daarom zijn de daagse dingen
vaak te klein
om klank en kleur te zien, te voelen
hoe 't hart van 't leven klopt
in alles wat zo ongevraagd
ons wil omringen.
Daarom zijn dichters dan
geroepen om te delen
en zo de levenspijn
een beetje soms
te helen.…
kust gek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
756 met open dak rijden wij op de kust af
met open geest nemen wij de tijd op
in ons bewustzijn
ons bestaan is op een hoogtepunt
iedereen is nog onwetend
sommigen weten al wat de kleuren betekenen
kunnen berekenen de cijfers van leven
daar de kust
jij kust me
gekko
de zee
ons origineel stekkie
een plek van rust en bewust bestaan
de drang op…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
Zonder azen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
839 woorden
spelen hun spel
duikelen in golven
verstromen de gevolgen
in kuivende vloed
maar op het strand
wacht het verstaan
als het schuim is
weggeblazen naakt
de kale waarheid snel
zonder azen
in vier kleuren
spelen dame en de heer
hun nellenspel
en roemt boertien
het mes snijdt fel
door hoge golven
ja ze spelen goed
stranden…
Oudejaarsavond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
745 Oudejaarsavond
kijk ik even nog over mijn schouder,
naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef
soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken
maar laat ze
daar bestaan niet wast in kille greep
slecht bij de rozen blijf ik staan
verwonderd dat ze zelfs vergaan
het leven kleuren
en als
na twaalf plechtige slagen
het nieuwe jaar begint…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…