8933 resultaten.
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 Jouw voetspoor heeft mijn dolen
mogen dragen
langs stromend koud maar hartverwarmend
water
met glans van zonlicht.
Vogelzacht gesnater
van ganzen die de Nijl en Zijl verwarren,
maar die vergissing trots en prachtig dragen,
omlijst verrukking over zoveel schoons.…
onuitstaanbare liefde
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.938 onuitstaanbare liefde zoals jij is er geen
met zijn tweetjes of toch meer alleen
zonder alle oprechtheid en warmte om je heen
dus eigenlijk toch nog zo verdomd alleen
koud en kil tranen van verdriet en toch nog zo stil
niemand die je ware gevoel echt snapt en voelt,
ook al probeer je uit te leggen wat je bedoelt
je aanvaardt de reacties…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 Koude massa.
Ik zal zwemmen kunnen
tot ik sterf en verder
Achter me het leven
Lust, strak gespannen.
Het vuur zo behaaglijk
gebouwd op blokken
heet, zonder grip
Ooit opgebrand.
Zal ik?…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Het oog van de wereld, koud blauw
kijkt mij aan. Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.…
Onder de mat na de voordeur
gedicht
2.8 met 72 stemmen
19.274 Onder de mat na de voordeur
legt hij het luik naar de
kruipruimte op zijn plaats
De vloer dreunt boven mijn hoofd
Ik volg zijn voetstappen
naar het gat dat zij geboord heeft
Langs de plint is slordig
Tussen tuner en speaker
moet snoer onzichtbaar zijn
Het zand is nat en koud
Mijn hand plet een zwam
Ik vang rag vol verpopte spinnen…
Op een kier
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.879 een tocht die als van ver
langs koude beenderen strijkt
de toeschouwer ongewild
met verschrikte blik verrijkt
de leuning kraakt gespannen
benen uitgestrekt in rust
een rilling neemt gedachten mee
kleine haartjes panieken onbewust
een bijna leeg vertrek verhaalt
niets meer dan een half woord
van binnen schreeuwt de angst
maar niemand die…
Nacht
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
998 Oh de koude nacht dat het is
de ochtend komt nog van ver en
kon ik maar reiken tot de sterren,
weg uit deze duisternis.
Maar de nacht en ik, wij zijn verbonden
ik moet hier leren leven,
zou wel anders willen maar ben omgeven
door duisternis door zonden.…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
871 sneeuw
Grijs aan alle kanten
Geen mensen
Geen geluiden
Alleen de sneeuw, de sneeuw en ik
Af en toe zie ik de sporen
Van iemand anders
Plotseling houden ze ergens op
Of ze gaan door maar ik verlies
ze uit het oog
ik weet niet waarheen maar ik loop
door
ik sluit mijn ogen
genoeg voor vandaag
maar ik voel de
vlokken op mijn gezicht
koud…
Gebed van Maria
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.365 Wie ben ik, dat ik hem mocht baren
In dit koude, verre oord?
Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren:
Heer, mij geschiede naar Uw woord.
Eens zal mijn zoon Uw rijk gaan bouwen
Een baken zijn voor ieder mens
Maar hem nu aan mijn hart te houden…
Dat is, mijn Heer, mijn liefste wens.…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Getoonde tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 Bladeren en kreupelhout
dekken het grafje dat
hij vormde met zwart zand
want - zo vindt mijn kleine kerel-
de uit het nest gevallen merel
had het koud
en hadden wij z’n zusje niet
ook met aarde toegedekt
toen de dood het jonge leven
zwarte vleugels had gegeven
ik buig het hoofd diep in verdriet en
hoor mijn eigen tranen huilen…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
ter overwinning
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
11.350 ze slaapt, de slaap
der onschuldigen straalt
vanaf haar verheven gelaat
de nachten van haar zijn
jong en fris, zonder rancune
ze weet slechts lief te hebben
hij loutert zijn geest
dwingt zich ook lief te hebben
een ander is een ander
is elkander, hij vecht
de degen in zijn hart
vecht koud terug
komt de ochtend
hem verlossen, het is…
Het verlangen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
682 Die sluipende stilte voelt,
Als een koude deken,
Om je heen sluitend tot hij fluistert. Ik voel het steken.
Dit verlangen is onbedoeld,
Let niet op zijn gebreken.
De gewetensvolle gevoelens zijn bedrogen.
Door de aanblik,
Van je ogen totaal leeggezogen.…
In fases gestremd II
gedicht
2.5 met 10 stemmen
8.467 de dingen zijn niet beter nu ik je ken
een plek om te schuilen wordt koud
er wordt wat halfnaakt geglimlacht
steeds onduidelijker steek je armen uit
heel vaak wil ik je niet sluiten
toen stortte in viel het glas om toen het leeg was
zuur vreet verder dan de motten vreten
gaten wat niet is zal hechten niet
(room stremt zuur van citroen…
ijsmeer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
989 haar vuur kent geen uur
van sterven of een flakkering
geen doven onder naaktheid
hemel biddend smekend
geen koude taiga strekt zich
uit onder haar weemoed
het meer weerspiegelt slechts
sneeuwvlokken uit het hart
haar trillen is niet dat
van het riet aan de poel
waar bedorven water kleeft
aan de klauwen van de hebber
meer dat van de…
Meningloze woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 woorden zijn als rozen
als je niet uitkijkt zijn ze een messteek in je hart
als je ook maar kijkt naar iemands lippen
zonder de woorden te verstaan
zie je wat ze echt bedoelen
ze zeggen wat ze niet menen
Een band
vaak gesmeed van een glimlach,
Van koud staal
slechts een eerlijk woord
smeedt een band
stevig en onfeilbaar
en slechts gesmeed…
Een slimme haan
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.578 Zelfs de haan kraait niet
En zit op stok
Warm tussen de kippen
In het te kleine hok
Een slimme haan
Die begrijpt
Dat mensen het liefst
Naar bed willen gaan
Om te kukelen is het te koud
Een sneeuwlaag dik
Bedekt het dak
Hij vrijt nu liever op z'n gemak
Alle dieren
Groot en klein
Kleumen van kou
En houden ook van zonneschijn…
sinds jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
776 sinds jij bent weggegaan
is de aarde niet meer blauw
maar eerder koud en kil
leeg en stil
sinds jij weg bent
zonder rede zonder doel
zonder betekenis zonder goals
sinds jij weg ging
draaide de aarde door
samen met de maan
maar sinds jij weg bent
gegaan
is mijn wereld blauw
maar zonder naam
anno....…
The morning after
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 ik ben wakker en weer terug op aarde
jouw koude rug
zegt alles…
Schreeuw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
695 De pijn viel als een
natte deken
zwaar en koud
de ogen waren gesloten
de roze bril werd zwart
Tussen de lakens van
het verdriet
denderde de gedachte:
een groot stuk van mij
zal ik vaak moeten missen
een schreeuw ontsnapt
van binnen…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert
in dat koude…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
weggevlogen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 ik had je op mijn hand gelegd
probeerde toch die warmte even
maar jouw kleine leven–
kwam er niet voor terug
ik weet nog hoe je wandelde
je vleugels strekte en heel zacht die
ruisgeluidjes maakte
langs de vezels van de mat
in vierkant licht uit koude deuren
liep je enigszins verdwaasd en bracht
wat lente in mijn hart
maar nu je zomaar…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Voorbode
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
703 een Poolse vrieslucht
waait binnen
de tijd vertraagt
wanneer een kale boom
driehoog
mij oud aankijkt
zijn takken zijn dofgrijs
en zwart
aan de randen
alsof hij treurt
en me wil waarschuwen
voor wat komen zal
ik ril
om reeds gevallen schaduwen
en knik hem toe
hij heeft het koud
in zijn marmeren huid
vol huiver
ik ween…
Komen om te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het is niet warm
koel of koud
maar verschroeiend heet
zoals jij liefde geeft
in je ogen
smeult het vuur
van hartstocht als wij
brandend elkaar raken
hoger loeien vlammen
als wij langzaam
zonder te ontspannen
komen om te gaan
in het uitgeblust en nat zijn
lijkt de brand weer meester
maar je ogen vragen vochtig
om een nieuw refrein…