6020 resultaten.
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 het leven was, nu speel ik pas
en weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je verder stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden…
Woede
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
2.169 vurig kolkend meer
Door onderhuids smeulen
Waar gesmolten woede trilt
Laat rook de lucht vervuilen
Leven vol schrik verstilt
Een oververhitte massa
Kruipt langzaam omhoog
Laat dunne lagen breken
Maakt de mond een vurig oog
Explosieve beken
Schieten naar het oppervlak
Vullen diepe scheuren
Overstromen het schedeldak
Tijdens het wilde…
Ik wil je terug...
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.615 Ik wilde me volledig aan jou overgeven
En dat allemaal sinds die ene avond
Maar waarom lukte dit me niet?
Zat die ander nog in mijn hoofd?…
Afscheid
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.632 Ik wilde dat ik toveren kon.
Kijk, eeuwig leven
dat hoeft nou ook weer niet,
maar mensen die jong sterven,
geeft nog steeds zoveel verdriet.
Hoeveel kan een mens verdragen,
ja, ik weet wel, kruis naar kracht,
maar ik mag dit toch wel vragen,
al is de dood nog zo zacht.…
Tijdloos
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.151 een eeuw
wanneer de walging je overviel
Je ziet geen zin voor je bestaan
omringd door luxe en consumptie
zie je voor jezelf geen functie
- binnenkort is het gedaan
Dan ga je weg van al die pijn
en ontvlucht je elke schijn
Je voelt je nooit meer slecht
daar in de wereld die bestaat niet echt
Ik weet dat je me nu niet kan horen
toch wilde…
Hij
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.035 Wild slaat hij om zich heen,
hij kan niet goed tegen paniek.
Dan gaat hij schoppen en slaan,
hij is namelijk geestelijk ziek.
Veel gevoelens heeft hij niet,
hij kent alleen paniek en rust.
Gelukkig is daar de zuster,
die zijn paniek zachtjes sust.
Zijn neus wordt afgeveegd,
hij gaat weer zitten bij het raam.…
Restauratie
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.261 nog geen drie en een kwart maand geleden
wist ik het kokend van me af te kwijten
deze gast gaat een tijd op een houtje bijten
en geen moment meer aan het lekkers besteden
geen hagelslagzinnen tot stroopgedichten schenken
die zoete trek maakte mijn eetlust steeds te rauw
ik wilde wij als ik zonder reserveringen voor jou
om mezelf eens een paar…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
Dom...........
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.538 de dupe van beider onbezonnen liefdesvlaag
maar ohw.....wat wilden wij beiden graag
ohw wat waren we uiterst naief........
maar toch hielden we van elkaar
ohw........wat voel ik me stom
jazeker.........blond en dom !…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.
Tegen de morgen is de strijd beslecht.…
Hollandse streken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
929 Dwars door het wilde landschap
de paden langs een streep -
en langs de hele route
houdt dat ons in de greep
De weg is uitgestippeld...…
MIJN GEDACHTEN
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.495 Een putje om te knikkeren
of hinkelen op de stoep
doof zijn als je niets wilde horen
je ogen dicht als je trapte in de poep.
Graven in mijn herinneringen
soms met een traan of een lach
dankbaar dat ik nog herinneren kan
en al deze dingen weer zag.…
Beslan..t(er)reur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
697 De school is nu een kerkhof
Dankzij de idiote terroristen
Kindergezichten grauw en ogen dof
Door iets wat zij niet eerder wisten
En de wereld kijkt mee en voelt haat
Leg ons uit wat jullie wilden bereiken
Waarom zijn zoveel mensen geschaad
Waarom al die onschuldige lijken.....…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 geuren en kleuren
Hij weet terneer te drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend uit de golf oprijst
Het schuim schudt uit zijn lange, wilde…
dacht zich Jezus van professie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.104 er is een boom geveld
die woudreus wilde worden
door zijn overvolle bladerkroon
waaide waardering en vaak hoon
de schaarse vogels piepten lief
vergat de stam te dichten
tegen iedere storm bestand
ving wind uit hoge bomen
had de kracht niet in de hand en
smakte met een klap tegen het land
dacht zich Jezus van
professie claimde dichtkunst…
HET GEHEUGEN VAN TIJD
gedicht
3.2 met 40 stemmen
17.034 Ochtend
is in grijs gekleed en wilde
kastanjes vallen maar raak.
Hun boom een kerel, zijn dos
zit propvol groene stekelbollen.
Als dobbelstenen rollen ze weg,
hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines. Rap
door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd:
dood in minder dan een winter.…
Knol
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.663 Hij wilde vechten met de knol.
De hengst vroeg: 'Wil je 'n hengst of ram?'
Hij sloeg 'm eerst en toen op hol,
waarna de ram om 't leven kwam.
De ooi, die toen d'r man cremeerde,
hetgeen z'n wilsbeschikking was,
besefte, dat een knol resteerde;
slechts over bleef de rammenas.…
De fractievoorzitter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.575 Je kwam binnen, stoer, rustig en relaxed
Een warme zwoele fluwelen strelende stem
Die ons dwong te luisteren, te kijken en te dromen
Je zette ons helemaal klem
Lachend en luisterend naar de Haagsche jeugd
De hete passie van een vurig debat
Interesse tonend, maar fel ad rem
O, ik wilde dat ik daar debatterend zat
Verdrinkend in je lieve lach…
TIJD SCHENKEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.147 Talloze gedachten kwamen weer langs
beheersten weer al mijn denken
toch wilde ik er eerst
helemaal geen aandacht aan schenken.
Maar ze stonden me weer zo mooi
en zo helder voor de geest
ik kon er geen weerstand aan bieden
zo mooi waren ze lang niet geweest.…
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 ik heb je
tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 zittend zit ze zwijgend zijn
zonder
zeven zeeën
hij houdt zich goed
zoekt zoveel zwangere zinnen
voor die ene z van ziek
hij wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Ik ren hem na, en ben niet eer tevreden,
Voor, wild en willig, hij zich vangen laat.
Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt,
Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken,
Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken,
En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt.
Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon...…
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 afscheid van reizigers over zee
die misschien nooit meer terugkomen
krakende touwen klapperende zeilen
oude gedachten en versteende tranen
afscheid van een voetganger in de regen
die voor de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 niet te voelen
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een spel met mijn bewustzijn
en voor een paar uur ben ik niet te verslaan
Tot ik voel dat ze me inhaalt
en ik de waarheid weer aan moet gaan
De nacht stroomt als een kabbelend beekje
de dag is een wild…
Hoe zou ik zonder jou
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.288 Je sliep al toen ik boven kwam
'k zag zweetdruppels op je voorhoofd staan
heb me heel voorzichtig naast je neergelegd
en wilde ook graag slapen gaan
Maar het kijken naar jou was zo mooi
dat ik mijn moeheid was vergeten
ben op de stoel in het hoekje gaan zitten
en weet niet meer hoelang ik daar heb gezeten
Mijn ogen bleven maar staren naar…
Spreuken van de donder
gedicht
3.7 met 15 stemmen
8.817 Rogge en haver wilden hondsdraf zijn.
Onbarmhartig werden zelfs de zandwegen
en handenwringend boog de ellendige.
De rivier van vonken, de luchten vuur.
-----------------------------------------
uit: 'Laaglandse hymnen', 2003.…
Onuitwisbare inkt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.048 in onwerkzame longen
rode en groene lijnen waaraan
mijn ogen zich vastpinnen
lezen golvend jouw lichaam
naast opspringende cijfers
als tussen strakke lippen
zwijgend woorden hangen
aan de spoedeisende wens
het noodlot terug te dringen
zetten magnetische krachten
mijn rubberen benen vast
te kort geleden velde jij
de man die wilde…
Een zwaar verlies
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.197 Een zwaar verlies heb jij geleden
Pijnlijk en moeilijk niet te vergeten
Zo veel pijn die jij voelt van binnen
Je zult het keihard uit willen gillen
Drie maanden zat het bij jou binnen
Jouw kind waar jij een goed leven voor wilde
Het lot heeft hem van jou afgenomen
Zijn ziel is naar de hemel gevlogen
Maar een stuk daarvan is in jouw hart gekomen…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.343 Kleine vogeltjes maken kennelijk
de dienst uit - geen hert of zwijn
betreedt mijn horizon – en vinden
geluiden uit die lijken op wilde dieren.
Ik probeer ontspannen de warmte
te negeren en strek genietend mijn hals
om maar niets te missen van de bedrijvigheid
in een paddestoelendorpje. Kleine, ja wat?…
REGENDAG
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.700 Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn ziel ook zweven,
nevelig betrekt mijn zonneglans.
Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven.
Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans.…