4016 resultaten.
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
Lepelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.161 Bij de rietkraag
waar ik mijn vriend uitlaat
huppelen konijnen
in het licht
Drink ik
van de heren
uit volle borst
zing mijn avondlied
Hese kelen tranendal
zo scherp ik de nachtlamp aan
zo roer ik het avondmaal
zo zwengel ik af
Dwalen druppels
door het zwart.
---------------------------
uit: 'Roodvocht', 2003.…
Paarse hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 Op slome golven
drijft de enige zwaluw mee,
die bij afgaand tij
de avond trotseert.
Want een hemel is zo kalm,
als hij elk geruis ontbeert.
De vroege avond
houdt de adem in schijnbaar.
Tot de nacht verblindt,
in de kleur van glanzend haar.…
VERANDERING
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
606 Drie gouden berken
glanzen bij zonsondergang;
zacht verdwijnt hun wit.…
't Is stil in de polder.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 De avond is gevallen.
Een eerste ster aan de lucht.
De dieren zijn gaan slapen.
't Is stil in de polder.
Een nachtegaal zingt.
Zacht ruist de wind
en rimpelt het water.
't Is stil in de polder.
Zwart staan de molens
stil tegen de lucht
te wachten tot morgen.
't Is stil in de polder.…
avondmens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 ochtend, ja te laat!
dag, ik droom alleen van haar,
ga met haar in zee.…
Valt hij?
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
762 Wat kan men toch vaak vállen: uit de boot
in katzwijm, in de smaak, of op z’n bek
of in de prijzen, of in hondendrek
Wie hoog gezeten is, zijn val is groot
De avond valt waarschijnlijk wel vandaag
En Plasterk dinsdag? Dat is nog de vraag!…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 Avond.
Avond die glanst op de hei;
Avond die dauwt in de wei;
Dromende zwaatlen de bomen -
Avond in mei!
Meidoren balsemt den wind,
Die om het lieflijke kind
Dartelt en lokken verspartelt,
Of hij haar mint!
't Avondrood bloost hare koon;
Hoort ze in der vogelen toon
Spelende 't minnelied kwelen? -
Avond volschoon!…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 De avond verzacht onze gevoelens
indrukken en beleving vinden elkaar,
onbevangen kijken we omhoog..…
Over een vogel en de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Klap - wiek
klap - wiek
doet het vogeltje,
toerend door de avondlucht.
Zoekend naar een torretje,
een mug, een mot of vlieg.
Dit alles bij een zonnetje,
dat afscheidsrood ter kimme neigt.
Na het suizend zoeven
langsboven dimmend licht,
gaat ons kleine vogeltje -
de trek gestild, de dorst gelest,
op weg naar rust, naar vaste stek.
Dan…
Aandenken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 De zomeravond
langs de waterkant geeft zicht
op een souvenir.…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 De avond schittert
kauwen vliegen gezamenlijk
naar een flatgebouw.…
Carrousel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 De mallemolen
draaierig van het denkbeeld
kleurt de avond rond.…
Uitzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Laaghangende zon
straalt vurig oogverblindend
maar stagneert proces.…
Avondschildering
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
508 Ze blijft niet in een woordbetekenis
ontheemde droombeelden
van prachtige voorbereidingen
de zon daalt in haar sprookjeswereld
van spreektaal en intieme ontboezemingen
haar ademlucht van zuiverheid
de dag voorbij, de maan verschijnt
bloemen gaan slapen, vogels zingen afscheid
maar ze voelt zich blauw en onbeholpen
in de wandelgangen van…
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Vrede vind ik
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
773 En vrede vind ik telkens in de avond
als de rust en stilte zijn teruggekeerd
mijn ziel die tot God weer is genaderd
en zoekt of zij niemand heeft bezeerd.
Als ik genoeg aan liefde heb gegeven
geen diepe pijn anderen heb aangedaan
of God mijn tekorten zo wil vergeven
en mij met Zijn vrede wil terzijde staan.…
Emmaüs
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
598 Blijf bij ons Heer als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan, en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het Avondmaal
wij hebben behoefte…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
na een moeizame en lange dag
neem mijn zorgen of dank mede
met een traantje of een lach.
Neem Heer mijn avondbede
maak mijn hart van wrevel vrij
leg in mijn hart de ware vrede
maak mij welgemoed en blij.
Neem Heer mijn avondbede
als ik alleen dicht bij U wil zijn
behoed mij in de nacht voor vreze
als de dagen…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Dra valt de avond
een nacht zonder ster
de aarde lijkt eenzaam
en de hemel zo ver.
Geen dauw in de morgen
alleen verrijzen heel vlug
de weerkerende zorgen -
maar mijn vreugd niet terug.
Wie kleurt nog mijn bloemen?
Wie zingt weer mijn lied?
Wie zal mijn naam noemen?
Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
Bodrum
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
459 Dit minnespel dooft uit, stilaan
wanneer de avond haar sjaal slaat
en het land tegen de bergen aanlegt.
Restanten van het festijn drijven
als verguld glas de haven in.
Nog lang pikken vogels
de dag al fluitend in.…
Van dag tot nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 De avond gaat liggen
op de matras van de dag.
Wat brengt de nacht?!…
Nachtelijk uitgelaten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
569 Uitgelaten zucht ze
Een landende luchtballon
De straatlichten omringen
Het nachtelijk weiland
Een kuisheidsgordel
Waarvan dichters
De sleutel bezitten.
Mistige gedachten
Verlaten de avondstond…
De verlichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 De witte lucht
barst, breekt open,
de avond puilt eruit.
Halfstok hangt de zon
aan de horizon,
klaar om met rode kaken
het hazenpad te kiezen.
De sterren stellen gerust:
morgen komt er weer zon.
Op zijn beurt barst en valt
de zwarte lucht in duigen.…
Avondwijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 De kil-zwoele avondwijn
wordt gemorst en bedwelmt.
Hij maakt geesten verward
en doet sterretjes zien.
Indrukken sluimeren en
flarden stapelen zich op.
De sluier van de nachtsirene
draait me rond en rond me
en wikkelt me tot mummie in;
Zonder het te merken wurgsporen krijgen :;
spannend ...…
Een regenavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
513 Een regenavond naar huis,
een tocht naar mezelf
langs spiegelende zebrapaden
tot de andere kant.
Die akelige achtervolger
losgooien gaat niet:
om de achttien meter sta ik
in de schijnwerpers,
ze werpen beschaduwde vraagtekens af
met betraande ogen.
En plots,
oog in oog met mezelf
tussen de sluier van de nacht
een bundel overzicht…
Avondwonderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Op de treden van de schaduw
stap ik reikhalzend voort.
Boven mij worden in het avondvuur
plannen voor de ochtend gesmeed.
Op sterrende ramen staan pinksterend
de antwoorden van vallende vragen.
Ondanks de kortwiekende maansikkel
bereiken die meteoren toch mijn oren.
Stil weergalmen luid in mij
de vreugdeklokken.
Gonzend doen ze konde van…
Bij zonsondergang
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
464 Inspirerend licht
van opkomst tot ondergaan
Verstrooiing nabij.…
Onbestemd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
640 Stil valt de avond om mij heen.
Het daglicht taant nog om te gaan.
De huizen aan de overkant tekenen zich,
zodat ze zwart in de schemeravond staan.
Net zoals ik nog weifel om naar bed te gaan.
Iets doet mij daar voor het venster staan.
Een onbestemd verlangen...
naar iets dat voorbij is gegaan.…