672 resultaten.
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
De trage tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
449 In bed, in het donker
onder de dijk hoor ik
de brom van de rivier-
schepen zwaarbeladen
buigen door de bocht
van de trage tijd
waar wij ons nooit wagen, wetend
wat er gebeurd is met die jongen
die niemand meer kent
waar wij 's zomers zwemmen
een paar slagen heen
en weer in de baai
uitkijkposten bouwen
en ons vervelen
bij het kruipen…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Zwanen
zwemmen trots en gracieus
-vleugels gevouwen.
Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
Reddertje
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.071 Vat geen kou mijn beste jongen
sprak mijn vader toegenegen
en hij trok mij goed bedoelend
warme winterkleren aan
twee stoere boeren winterlaarzen
waar hij krom voor had gelegen
en een jas van houtje-touwtje
uit een mottenbal gehesen
wollen wanten en een das
om zo mijn mannetje te staan
want een held ging nooit op sokken
had hij altijd onderwezen…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?
Kan thuis blijven worden,
tot dagelijks avontuur?…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.
Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.
hopelijk kan dat,
ik ben alvast bereid!…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik schrijf met zeewater
lege, schreeuwerige gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen…
De mimespeler gebaart
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.204 Er was een waslijst met gebreken
waar ik verder over zwijg
want steeds wanneer ik iets
wil zeggen: ja ik wil, pas op
een bus, of dat ik, help, niet
zwemmen kan, wordt mijn tong
een stop van kurk, schieten messen
door mijn huig en trekt mijn strot
het keelgat uit.…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.
Middenin de waan van de dag,
bestaat de toekomst en de horizon,
boven, onder en de droom voorbij.
Hier, in de rust en in de stilte.…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven
de aarde rond, verzamelen
in de zee, de zalmen zwemmen…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 En pas toen ik viel, begon ik te zwemmen-veiligheid losgelaten, leven gevonden.…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 waar diensten werden samengevoegd tot grootste gemene deler,
met de nadruk op gemeen
waar ambtenaren als vuile dieven nu hun kans schoon zagen,
formulieren rondstrooiend met als aanhef: - in naam der koningin-
onderwijl achtendertig euro eisend
komop zeg, mij maak je niet gek,
met vijfenzestig jaar ervaring in diverse disciplines:
het diploma…
De badjuffrouw van het Marnix
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Ze zit aan de zijkant
ze kijkt belangstellend
ze nodigt uit voor gesprek
ze verontschuldigt zich voor wegkijken
ze is verantwoordelijk voor de zwemmers
ze is de badjuffrouw van ‘t Marnix
ze is ook een mevrouw van/met een meneer
ze is moeder van 4 kinderen
ze heeft een luisterend oor
ze is aantrekkelijk
ze is aanstekelijk
ze is aardig, relax…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 Heel langzaam verdrinken
onder schuim bedolven
zandbanken geven geen kram
terwijl vaste grond wijkt
Verslaafd aan de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk…
Rust
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.288 voor ’t eerst
De ogen zijn het zelfde,
al zien ze alles anders
Het leven vloeit voort,
echter voor het eerst beheerst
Het heden heerst,
de toekomst lonkt,
verleden tijd verdwijnt in alles branders
Met achterom kijken kan ik niets bereiken
Het beheersen van de nieuwe inzichten moet nog blijken
Ik verbreed mijn dijken
Het afleren van zwemmen…
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 In slaap zwemmen we
van zeeën naar oceanen
we klimmen in rivieren
lopen dood in bergmeren.
In de nacht zijn we vloeibaar
borrelen onze gassen vrijuit
loopt er lava uit onze neuzen
en slikken we slijm tot moes.
De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Getijdenstroom loopt niet
parallel met de schijn,
lijkt stil te staan, kost
kracht om tegen stroom en
mening in te zwemmen, en
als drenkeling - op een door
god verlaten kusten - te
vondeling gelegd.…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.
Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…
zalm en koriander
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Aan de zalm lag dat niet hoewel ik ze
even terug zag zwemmen naar hun oorsprong.…
Ik had alles met jou...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Ik had je... kinderen
willen krijgen, zwemmen in
de oerbronnen der tijden
alles met jou: vorige levens,
nu en vele, véle volgende levens
met jou.
Ik had je héél graag
willen liefhebben, zó ik wilde!…
"DREAMNIGHT AT THE POOL": AGO-zwembad Diemen, hartenkreet 2
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 "Dreamnight at the pool"
werd voor dochter en vader
"Dreamday met een smoel"
door de clowns en al die lieve mensen
"Do-day" met een verrassingsdoel:
Giulia ging zelfs even lopen
wat een geweldig aards gevoel
Giulia ging ook vrolijk liggen
op de paarden, cool, cool, cool
Giulia ging veel beter zwemmen
in haar wekelijkse zaterdag-pool…
Verlost van spijt?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 uitstaande stramme man,
cumulatie van gedichten
mij bij de neus en hand namen
bloemlezing van de geschreven
tijd op de beider lippen
knutselend verwoord waaraan
mijn pen moest tippen
met verder wat onvoltooide stippen
vervuild door vol gespat papier
aan de onpeilbare horizon
om die in de grootste doofpot
te bewaren, te laten zwemmen…
Zegeningen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 De vogels hoor je fluiten,
meerkoetjes zwemmen
in de sloot, een prachtig
gezicht om te zien.
Klussen in en rondom
je huis, misschien doe je
nu dingen,
waar je normaal niet aan
toekomt.
Geniet van de dag,
wij moeten nog steeds
de 1,5 meter
aanhouden.
Vergeet niet de mensen,
die alleen zijn.
Ik wens jullie een fijne
dag toe.…
Reeel gevaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 De mensen zien weer blauwe lucht
Weer vissen zwemmen in kanalen
Ze moeten daarvoor wel betalen
Soms met hun allerlaatste zucht
Het is nogal een harde les
De mensen zullen moeten kiezen
Voorkomen dat zij gaan verliezen
Hier zweeft het zwaard van Damocles
Techniek, fabriek en industrie
De arts, de wet, de zuurstoffles
De mensen moeten zich…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
Het normale van het ongewone
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
414 Het voelt als het zwemmen in een grote poel.
De slag in vrijheid kan men vaak niet maken.
Gek gaan voelt dan als een doel.
Eens te bewegen buiten algemene zaken.
Wie heeft immers ooit een normaal mens ontmoet?
En viel die ontmoeting werkelijk mee?
Gezoutenheid smaakt soms heel zoet
als ruimte uitzicht biedt in de volle zee.…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…