7542 resultaten.
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen
en blinde ogen kijken
veel verder dan we voelen
De warmte van je lach
ontknopt mijn stille hoop…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Een vliegende gezwerm der engelen verkoren
Ontving de kleine hoop gepletterd en doorwond,
En nam de witte ziel van hare rode mond
Die stellend' onbesmet Gods aangezicht te voren.
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
3.565 Druppeltjes regen op je gezicht,
de glimlach in je ogen
het klinkt als een gedicht
ik wil ze nimmer drogen.
Druppeltjes regen, een heleboel
kom bij me, kom toch hier
jij bent mijn levensdoel
ze worden mijn rivier.
Druppeltjes regen, laat ze niet gaan
druppeltjes regen van geluk
ga nooit bij ze vandaan
en maak ze nimmer stuk.…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.176 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Verbroken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Van ver voorbij de pijngrens
is een geucht vernomen.
In schier onmogelijke taal
gaat het gerucht
dat wat verbroken
of gebroken is
zijn eigen schoonheid heeft
en niet verloren is.
Dat staat vast,
onomstotelijk,
zegt het gerucht.…
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
Winter
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.131 Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
Licht
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.190 Soms,
onweerstaanbaar,
breekt het licht door,
zoals een kind
geboren wordt,
onweerstaanbaar.
Geraakt worden ze
door het licht,
dat soms schijnt
in de duisternis
en dat door het duister
niet gevangen
kan worden.
Dan openen handen
en ogen en monden zich
en komt God aan het licht.…
Heel even
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.884 Heel even mocht het duren
Fragieler dan kristal
Als een engel die verschijnt
En weer verdwijnt in al haar kuren
Heel even mocht ik kijken
Naar een deel van het heelal
Als sterren in de nacht
Uit het zicht gebracht om te ontwijken
Heel even in jouw armen
Liefdevol en fijn
Passionele nachten
Die jij in mijn gedachten mag verwarmen…
Nutteloos
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.153 Iedere keer weer
een sprankje hoop
een goed gevoel
dat smaakt naar meer
en dan de twist
de dingen waar niemand
invloed op heeft
ze gebeuren beslist
Juist als je even voelt
ik zit op de rails
van het goede spoor zelfs
wordt je geluk onderkoeld
door een woord, verkeerd
een situatie, ongewenst
een verdenking, onterecht
het tij is…
Er is altijd een lichtpuntje
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.233 Geef nooit de hoop op, op meer geluk
het zal er zeker weer komen
Ook al zit je op dit moment even stuk
blijf geloven in je dromen
Als je weet dat je het niet verdiende
maar het gebeurde je dan toch
Blijf geloof houden in verbetering
betere tijden komen zeker nog
Als je nu misschien in een dip zit
weet dan dat je niet alleen bent
Soms komt…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
bellen
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.128 Uitbundige hop
duizend bellen in teer groen
wiegelen klankloos…
Overgaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
615 Toen de hoop uit
Pandora’s doos ontsnapte
werd zij een geschenk van giftige aard
Met jouw lichaam gekist
tussen zes planken
vervloog de hoop
Het leven gleed uit je gezicht
je naam werd in
hardvochtig marmer gegrift
Hij heeft nu rust mompelden zij
die achterbleven
voor anderen een illusie zonder leven…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik kan niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
Tulpen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.066 Hoop,
al wordt juist nu
een jonge vrouw begraven.
Aan tulpen durft mijn ziel
zich toch te laven.…
paradis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 paradijs
mijn gedachten zijn zo vaak
door verwachten bevangen
als of jij of jij nog zal komen
waarom toch blijft mijn ziel
zo aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil ik zo graag vergeten
aldoor dat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
Omgekeerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
692 Na de gloeiende hitte
een groene olijftak,
teken van hoop;
het begin en het einde:
de zon en de roos
kleuren de dag,
regendruppels...
Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Hoe kan de roos geuren
zonder de zon?
Hoe kan iets eindigen
eer het begint?
Hoe kan iets er zijn
eer het er is?…
beschut licht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
779 als ik maar weet
dat als de avond valt
toch de dagen lengen
ook al voel ik
de zuchtende zon zakken
en de eindeloze regen plengen
licht zal doorgaans schijnen
ook al zal dat niet snel
mijn wachten doen zengen…
Gemist vaderschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.156 Ik voel mij toch zo ongelukkig
ook al lijk ik misschien een hele piet
met veel vrienden en vriendinnen
alleen mijn vader waardeert mij niet
Ik krijg van velen complimenten
toch doet mijn gevoel zo zeer
want ondanks mijn studie en mijn werk
kijkt mijn vader op mij neer
Ondanks dat mijn vader arm is
en zwaar invalide, maar dan van geest…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 Kapot
In brand gestoken
Mijn hart verdort
In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd…
Woorden
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
2.047 Onmacht kleeft
als duister vleugels vouwt
om ademkilte nacht te dragen
ik kan niet anders
dan het doopsel van mijn pen
te laten vloeien
en hopen dat
ontloken woorden
morgen dagen…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…