31568 resultaten.
Vaderliefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Het zijn moeders die zorgen,
dat een grootgeworden man,
zijn vaderliefde delen kan.
Mannen zijn kinderen gebleven,
die in liefde verwekken willen.
Vaders die moeders vinden.
Dichters hun muze.
Leven liefde.…
Smartlap
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
694 ook al was ik nat en gewillig
tot in het diepst van mijn vezels
respect heb ik nooit gekend
ik word behandeld als voetveeg
de onderliggende partij
van nut maar generlei waarde
totaal uitgeknepen voel ik
de ouderdom in droogte dagen
alle veerkracht is uit mijn vel
ik hang afgetobd over de rand
van een vergeten emmer
een uitgesopte oude…
HET TOVERWOORD IS: TIJD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.081 Tijd is het toverwoord
De magie zit in seconden
Gebruik uw gezond verstand
Open reeds verstomde monden
Zonder tijd staat alles stil
Levenloos zal onze aardkloot zijn
Wees dus blij met het verstrijken van de tijd
En zie de ouderdom niet als pijn
Vlucht niet voor de rimpels
En het verschrompelen van huid
Zonder tijd is er geen bestaan
Dus…
Tweede jeugd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Mist en ochtenddauw hangen
Zwaar over het landschap
Van mijn tweede jeugd -
De weg die ik zoek
Is moeilijk te vinden, nog,
En toch torent boven alle
Nevel uit de ochtendzon
Die zich zichtbaar aan
Het grauwe ochtendlicht onttrekt
En hem weldra verdringen zal -
Voorgoed nieuw leven,
Jong zijn waar de ouderdom
Zich al zo lang…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
dagboek dicht
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.160 Morgen zijn we stof
en stuiven we tussen
groen gras en kransen
vandaag bijten we
appels in hun vlees
het sap druipt
langs de mond
pas gisteren
rukten we nog
de klaprozen
uit de grond
nu
is er geen vandaag
gisteren of morgen
het is middernacht
ik maak me zorgen
om niets…
Schimmel
hartenkreet
2.5 met 43 stemmen
6.205 Beurs getrapt, gemeen gebeten
Die ouwe Sint weet het niet meer
Zijn paard is gek, dement, versleten
Valt iedereen aan, telkens keer
Geen Piet blijft nu nog voor hem werken
Het paard brengt allen WAO
Personeelstekort gaat Sint nu merken
Alles duurt veel langer zo
'De maat is vol' zegt de ouwe rakker
'Nu ga ik er iets aan doen'
Vol met…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Ik weet:
soms glijd ik weg
in een andere
toch echte wereld
zie ik mijn ouders
zie ik mijn thuis
in een ander huis
zie ik mijn hand
aan de ploeg
zie ik mijn paard
het gewas op mijn land
voel ik de rust aan de haard.
Ik verdwaal in de tijd.
Dat besef doet me pijn
angst grijpt me aan.
Veel wijder dan
gangen en kamers
wordt nu het zorgzaam…
Hoe ik me voel,...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.211 Vandaag voel ik me leeg,
leeg...en toch een hele hoop zorgen.
Ik zou wel willen wenen,
maar ik weet niet waarom.
Zelfs mijn handen trillen en ook mijn benen,
'k zou willen weten waar dit alles begon.
Men zegt dat ik het niet weten wil,
ach...misschien hebben ze wel gelijk.
Alles lijkt me zo veraf, zo stil,
leven is zelfs moeilijk.…
Leven in het nu
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.064 Ik zit weer op het dak
Geen besef van tijd en zonder zorgen
Alleen ik en mijn gitaar
Niet snakken naar morgen.…
Zorg op maat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Haar voegen zoeken
een uitweg naar
gelijkvloers en warm
immer op maat begeleid
de lift gaat alleen
maar omhoog, verdieping
na verdieping klimmen
ook de laatste jaren
onbezorgd telt niet meer
waar geld spreekt van visie
plant men blauwe luchten vol
met grauwe schaduwen van kastelen
zijn laatste paleis wordt
verborgen in toekomstwolken…
Soort zoekt soort
snelsonnet
3.8 met 19 stemmen
1.748 In Drenthe mogen mensen uit de goot,
met een verslaving binnenkort verkassen,
naar een bepaalde straat in hoofdstad Assen,
genoemd naar, heel toevallig, Herman Brood.
Als dichter meld ik mij bij deze aan
voor een verhuizing naar de Vondellaan.…
moeders soep is pure poëzie (of andersom?)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.417 kies met zorg je basiselementen
vers en voorbereid
ontdaan van hinderlijke delen
en zand
verdeel in handelbare stukjes
hou ze warm
geef ze tijd
om geur en kleur te lossen
kies een invalshoek
kruid en voeg toe
wat smaak en soort bepaalt
eigenzinnig
proef en ruik
hoe geuren sublimeren
de keuken vullen
met verlangen
kies een vorm…
EVEN MEZELF ZIJN
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.214 Maar ondanks al je lieve zorgen
ben ik ook graag eens alleen
even geen gezeur aan m'n kop
even jou niet om me heen.
Jij voelt op je klompen aan
hoe mijn stemming is zo'n dag
jij laat me in mijn waarde
zodat ik even mezelf zijn mag.…
Pleegzorg
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.324 Ik neem een ronding waar
het beeld wordt alsmaar scherper
terwijl mijn kracht vervaagt
ik staar slechts naar een beeld
dat als herinnering wordt afgespeeld
alweer en weer vertraagd
ik volg het kwijlspoor
dat verdroogd de tijd bepaalt
ik zit al uren zo…
Hoor hoe de stilte zelfs kan wegen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 Er klinkt geen stem, er juicht geen zang,
er klaagt geen kreet
en toch voel ik de stilte wegen;
ze drukt en dringt,
ze maakt me bang,
ik kan haar niet verdragen.
Zijn stemmen dan alleen maar stom
en zingt enkel de regen?
Ik voel de stilte wegen.…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 De mens blijft onveranderd roofdier
intellect ontwikkelt z'n slechte kant;
de schepper eindigt het experiment
met het menselijk verstand.
Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.
Collega's overtuigen Gabriël dat de
mensheid vanzelf uitsterft…
de jongen en de dans
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
993 Weerloos in zijn waarde
is de jongen in het huis
aan de Parklaan
somtijds aanwezig
meestal in zichzelf gekeerd
schuifelend en hummend zoekt hij
tastend en luisterend zijn weg
als een dwaallichtje
bestaand tussen mensenkinderen
contact een spook in het
duister
Omzichtig raken warme handen
liefdevol de jongen als het
tijd is om te…
Zijn stoel
hartenkreet
1.5 met 12 stemmen
1.461 Zouden het de
Financiële zorgen zijn
Die hij erop achterliet?
Of heb ik het mis
En is het dat niet?…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Zorg over grenzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Nooit zit je meer naast mij
daar waar wij ooit lachten om zônes
was jij allang uit het zicht
heel af en toe kom je langs
als een soort dame blanche
chique en omslachtig geserveerd
als een blauwe kers op de taart
maar dan even anders
het is net of die allerlaatste lach
voor altijd vastgeplakt blijft zitten
en weer scheur ik een envelop…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
het oogsten van geluk
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 de laatste scherven van geluk
gelijmd met deeltjes geduld
niet voor lang want het ruiterpad is
leeg van paarden en vol van wind
het halssnoer hangt van nek naar stuit
voeg daartoe iets van specie of cement
roer de dagen door de weken
en zie, de ziel zal breken
het licht zondert de schaduw
ver vanaf mijn reikwijdte, draagt
de molensteen…
soms...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.854 diegene waarvan ik vind dat zij mijn liefde verdienen, op welke manier dan ook,...
die krijgen dat en weten dat,..
de rest??,....ach,...mij een zorg!…
VVDeernis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Niks delen! Rijk blijven!
Dagelijks geld tellen
meer op het mijn letten
dan op het dijn
Armen? Behoeftigen?
Potverdrie-eurootjes
hadden ze zelf maar
zo rijk moeten zijn!…
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Zorgen om jou...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
900 Mijn stoere mooie kater
zwalkt door de kamer
Kan nauwelijks staan
op zijn achterpoten
Nog géén acht maanden
op de aarde en pas vijf
in mijn leven
Zorgen om jou
Chico ik hou van jou
Dus blijf ik maar hopen
dat het goed af zal lopen
Het is maar een gevoel
maar 't voelt niet goed
Deze keer hoop ik
dat ik er volledig naast zit
Ren…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 Zittend in een verpleeghuis
moet je zelf weer voor je kostje zorgen
en dat terwijl ze bij het binnenkomen zeiden,
dat er nu voor JOU gezorgd werd.
Het is maar goed dat je in de lente,
zomer en herfst van je leven niet weet,
hoe je in de winter van je leven
belazerd wordt.…
In mijn nieuwe pyjama
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 Zal ik nog wat zorgen maken?
Nee! Ik draai me heerlijk om.
En slaap.…