8893 resultaten.
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
Veer Krachtig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Dan neemt de wind mij mee
een storm wakkert aan
in een onverschrokken snelheid
zwevend over land en zee
van blad op blad
van mens op mens
zo licht als een veer
op een zonovergoten dag…
Vervlogen vers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
645 ik had een prachtig vers bedacht
zo licht en luchtig, als ’t maar kon
ik schreef het midden in de nacht
op een vergeten luchtballon
wat tipsy van de calvados
genoot ik na op mijn gazon
wat was ik toch een luizenbos
mijn versje vloog de kosmos in
terwijl ik snurkte als een os
door drank vergat ik elke zin
hoe kon ik toch zo’n sukkel wezen…
Afzien in de Afrikaanse hitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 zonnestralen dringen door tot op haar huid
blote voeten laten sporen na op het hete zand
een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan
haar linkerhand
op haar hoofd balanceert een waterkruik
ze valt me op door haar fraaie ranke figuur
donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan
dan loopt ze voort, vervolgt haar pad
haar dorpje is nog ver…
gezien de grenzen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
457 wij keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou namelijk
een streep te ver zijn geweest
daarom stelden wij paal
en perk aan eigen grenzen
een grens aan het zien
een grens aan de groei
een grens aan het leven
kortom wij keken
en zagen voor zover
wij het konden verdragen…
Kind van de muze zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.128 Soms uren of dagen op ze wachten
haar stem weer horen in slapeloze nachten
groot is de vreugde als ik haar hoor komen
een nieuw vers zal in mij worden geboren.…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.389 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.
Maar dit is alles niets, al…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in een bodemloze droom, en
het moeras van droesem naast
het geluid van een zware storm
als ondertoon, waarin ik woon
ver…
Een oud vers
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.274 Wat ik betreur te hebben niet bezeten
Is het geluk van menig burgerman:
De vrede van het huisgezin, en van
De kinderen, die mee aan tafel eten.
En ik weet wel, dat in mijn arm gelegen
De liefste is bezwijmd van zaligheid,
Dat ik de stem ken van de eeuwigheid,
En van het hart, dat mijn hart is genegen.
Maar dit is alles niets, al…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het eindelijk weer
een ouderwetse witte kerst
met een laatste ochtendlijke geeuw
omarm je met een warme
glimlach de komst van
de eerste verse…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 De ochtend lag naast me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast me uit bed
toen de wolken voor de zon verschenen
de…
Jij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
786 Je kwam van ver.
Want jij zocht mij.
Toen kwam je heel dichtbij.
Jij.
Je bent gebleven.
Mijn hele leven.
Vol van geluk, voor jou en mij.
Jij.
Jouw leven nam een eind.
Verder nog bij mij vandaan.
Alleen liet je mij.
Jij.
Jij hield van Gods belofte.
Je gaf die ook aan mij.
De hoop op eeuwig leven.
Die belofte maakt me blij.…
Als veren in de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
553 Neem een veren kussen, knip het open
en laat de veertjes vliegen in de wind.”
Hij begreep het niet,
maar deed het wel.
Hij vroeg: “Hebt U me nu vergeven?”
De wijze zei: “Ga, en zoek nu alle veren weer bijeen.”
“Dat lukt me nooit,
De wind heeft ze in alle richtingen verbreid.”
“Ja,” zei de wijze man,” net als die veren...…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Blikvanger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Subtitel: Eye-catcher
Graag zou ik nog het
Sydney Opera House
willen beleven
bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera
Die ziekte
die Polycythemia Vera
draag 'k reeds ruim drie decennia
met mij mee
Ongeneeslijk, ongeneeslijk
hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken
Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele…
Coca Cola light break
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.704 En daar sta je dan half ontkleed bij je auto
en ik zou graag wat langer willen kijken dan die ene korte blik.
Maar doe het niet voel me niet op mijn gemak.
Zie toch een stukje naakte huid en krijg het warm.
De wind waait het haar langs je slapen
en je legt uit hoe ik af moet slaan.
Ik kijk alleen maar naar je ogen
en laat de bal met de wind…
Theatervoorstelling 'De Vader', bezoekersverslag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 Ik diagnostiseerde mezelf als jongere oudere
met alzheimer light!!…
White euroknight
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Vandaag ben je 245 dagen
een lieve 'verschijning' geweest
soms was je een fata morgana
een 'verdwijning': drie weken verweesd
achter poorten van kyrgyzstanzana
was ik méér dan 'een mail' die je leest
met verbaasde indringende vragen
Jij bent méér dan een loveletter tale
ik méér dan jouw white euroknight
a poet whose verses are light…
It Giet Oan Njet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
359 EU-talen
VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN
Norme di Sicurezza
Safety Precautions
Srodki Bezpieczzenstwa
Saugos Nurodymai
Drosibas Pasakumi
Consignes de Sécurité
Sikkerhetstiltak
Turvallisuusohjeet
Biztonsagi Ovintezkedesek
Sicherheitsvorkehrungen
Sigurnosna Upozorenja
It Giet Njet Oan
langs de ijsbaan
op lantarenpalen
staan traffic lights…
Canon
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
775 Onwetend was ik dat de geur van regen
-Althans, wat in de Canon wordt beweerd-
Door geosmine wordt geproduceerd,
Toch heb ik op die geur best wel wat tegen.
Die natte geur gun ik de bioloog,
Ik geef de voorkeur aan de geur van droog.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
Er (utopietje)
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
535 Ieder is er goedlachs
en niemand is er arm.
Het is er prettig warm.
Het regent alleen ´s nachts.…
Ver weg
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
11.653 De stilte is mijn
fantasie
van woorden
en momenten
van de dag die
mij
vraagt
waarom ik lach
en
niet meer weet
wie ik
zoek met mijn
gedachten…
Te ver dichtbij
netgedicht
3.7 met 143 stemmen
40.396 Gravend naar een herinnering
Zoek ik in ieders hoofd
Het verhaal dat zoek is
In gedachten gedoofd
Schreeuwend om aandacht
Hoor ik je adem tegen mij aan
Onontkoombaar
Te dicht bij mij vandaan
Onwetend van wat komen zal
Sluip ik van je af
Ren ik naar je toe
Stilstaand bij je graf…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont
Ben verliefd al weet ik beter
Je lijkt oneindig ver…
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je
de gigantenriem.
De zwaan zingt rond in je kreet, schrijft zichzelf
een zang, korrelend graffiti vervaagt naar de einder.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween
alleen de sporen
in de verse…
te ver gegaan
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.392 Ben ik veel te ver gegaan?…
te ver weg
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.024 kijkend in de verte,
is deze horizon dezelfde?
de wind die ik voel,
is deze wind dezelfde?
Laat me dan meegevoerd worden
om het zeker te weten
om onze horizon
dezelfde te laten zijn…
VERS 6
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.420 Ik kan geen postzegels verzamelen
ik kan geen vrouwenfoto's verzamelen
ik kan geen amourettes kollektioneren
en geen wijsheid
ik kan niets meer
ik kan niets meer
Waarom doof ik de lamp niet
en ga ik niet te bed
Ik wil beproeven
naakt te zijn
bloot wie weet wel gevroren purper…