1518 resultaten.
Schreef met schaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 ik lees
jouw woorden
op het wit papier
jij had al nooit
een voorkeur
voor het leven hier
schreef met schaduw
omdat licht
te veel liet blijken
kreeg je brief
met schemer dichtgeplakt
wist dat het de laatste was
jouw zinnen groeten mij
met grijs omkranst
ik weet je veilig aan de overkant…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Gevoetstukt langs pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 nog brandt
de zon in kleur
door glas in lood
staan heiligbeelden
hand in hand
gevoetstukt langs pilaren
maar in de schemer
van religieland hangt hij
genageld aan het kruis
voor ons heeft hij
de geest gegeven na
doornenkroon en marteling
waar is zijn boodschap
nu gebleven is vrede slechts
bereikbaar voor een enkeling…
In de schijnwerper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Verdampt ochtenddauw
door schemering aanschouwd
ging mijn hart op gevoel gericht.
In de schijnwerper
als de nacht van vandaag
glanst onze harmonie in evenwicht.…
Zacht geel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Al zingend haalt hij de lente binnen
overtuigd van zijn gevederde zangkunsten
fluit hij in de schemer het hoogste lied
narcissen blijven vooralsnog gesloten
tot de zon ze verleiden kan om te
schitteren in zacht geel licht
ondanks zijn enthousiaste gezang
houden ze voor nu hun kelk
gesloten tot het moment daar is…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
Appel valt
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
546 Tante Ans weent sindsdien zacht,
in haar schemer. Als 2 druppels
zijn zij. Waren zij.
Hij was pas twee- en dertig…
Mist
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.366 Wazige schemer,
een schaduw duikt op uit het niets.
Even schrik ik op,
gejaagd ga ik voort.
De nacht valt snel
en de mist wordt dikker.
Mijn honger wordt groter,
bijna onhoudbaar.
Een zachte schreeuw
wordt gedimd door de nevelslierten.
Mijn honger is gestild
en ik fladder verder
op zoek naar een volgend slachtoffer...…
Tentative de l'impossible (R. Magritte)
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 nu de tijd aan je beeltenis knaagt
omring ik mij met mensen
waarin ik stukjes jou herken
en zodra het ’s avonds schemeren gaat
puzzel ik mijn dagverse herinneringen
tot een deken voor de nacht
wikkel ik mij in jouw armen
die me omsluiten als water
-verdampt tot mist in mijn hoofd
de volgende dag-…
bittere coniferen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.328 zeven dagen al wandel ik
met de houtvester de duinen door
en teken ik op de kaart percelen
voor nieuwe dennenakkers
maar ik verafschuw stammen
in dichte gelederen waar eeuwig
schemer hangt en zang
van kindertotenlieder
morgen ben ik weg
2 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 64…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
mysterie
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
737 o, diep mysterie knaag niet langer
aan mijn diep verborgen hart
laat donkere woorden schemeren
in het leven van het onbewuste
spookbeelden in mijn lusten
drijven onrust in mijn verlangen
arme woorden neergeschreven
in de gevels van de tijd
verbrast in het verlopen licht
van vroegere eeuwen…
Soms
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.323 Soms dan droom ik
dat ik ijsbeer en jou weer draag
zonder tranen in de nacht
Soms dan voel ik weer
jouw hoofd op mijn borst, en
ons ademen in de schemer
Soms fantaseer ik
dat alles hetzelfde is, en
niets helemaal verdwenen
Maar soms, dat is maar soms
en de waarheid kost me vaak
zoveel moeite om te leven.…
dit ene moment
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
757 dat op het slingerend pad door
het avondland nog laat ontwaakt
waar een buizerd op eenzame
hoogte door mijn blikveld wiekt
en een knoestige eik met zacht
geruis me koelte biedt
waar ik met buizerd en eik in het
geslonken land en licht verzink
nog lang in de schemering alom
aanwezig blijf
.…
Het intens zwarte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 ik heb het
intens zwarte
van schaduw ervaren
waar nacht en dood
het donkerste bloed uit
de levensgoot vergaren
schemer nog bevroren is
omdat eerst licht moet ontdooien
voordat schaduw zich kan ontplooien
daar op het einde der tijden
voel ik het heftige strijden tussen
bestaan en roemloos ten onder gaan…
Levend stof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
522 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij en onbereikbaar,
als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
die ik dagelijks ademhaal, verkleef
met de schemer van de wintertijd,
in z'n kille armen wordt de zon
langzaam armer, als we zijn uitgevrijd.…
Afscheid
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
811 het laatste radeloze licht
verzinkt in een brandende schemer
het grijs te moe
een opgemaakte opalen glimlach
uitdrukkingsloze ogen
sponzige wolken in rukwinden verdriet
je voelt weinig tijdens
de vloedgolf van omhelzingen
je doorstaat het gewoon
straks wend je je wel
tot een huilende maan…
Na de dood is er zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 de tijd baart de dood in een
schemering van eenzame letters
en staart als een vrucht langs me heen
weliswaar met gesloten ogen
ik ken geen limiet
wanneer de warmte me droogt
van het zweet dat de nacht in me braakte
en ik angstig me toiletteer in de uithoek
van de kleinste kamer
het kompas kent geen noorden meer…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
De stem van de nacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
489 ochtendlicht kust me wakker
kom pardoes van lig tot zit
ik had nog zo mijn best gedaan
om lang op te blijven
om zo de stem van de nacht
te kunnen vangen
haar spannende verhalen
te ontlokken over donkerte
de schemering waarin schaduwen
zich mee laten voeren in dromen
van een ander, en in de morgen
opgeslokt worden door de dageraad…
Die dag.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 De dag toen stilte schreeuwde
alles om mij heen verbleekte
ik alleen maar de schemer zag.
Na lange tijd langzaam het licht
zag klimmen, vogels hoorde zingen
weer de glimlach zag van een kind.
Toen voelde ik heel diep in mij
ik heb jou niet voorgoed verloren
mijn hart zal je altijd toebehoren.…
met het zicht op…
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
888 soms lijkt de dood
een schemering uit een verleden
iets bekends en goed van aard, misschien
een obstakel maar niet heus
het is een moment waar het lijden
stopt en zich lijkt te bekeren, te verheugen
op een wonder al lijkt het afscheid bijna
het tij te keren
het somber zijn, tranen aan het bed
de verdeling na het gebed…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
luisterend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 Ik herinner me
dat we luisterden
naar Whispering Pines
van The Band op een zomeravond
tegenover ons gingen
families aan tafel
om de Ramadan te vieren
want de schemer viel in
en wij luisterden naar
Whispering Pines en naar
de geluiden aan de overkant
wie weet waren ze gelukkiger
maar dat is niet waar het om gaat
als je hoort…
Eendimensionaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 luchten zijn geklaard
alle lijnen getrokken
ieders schuld verhaald
nu waarde is gewogen
en de schemer naar
waarheid ingevuld
kan het helderwit nog breken
het gras zijn duinen nog waaien
zijn wildgroei beteugelen
graniet tot gruis verweren
mocht het volmaakte
zijn treden nog struikelen
op schreden nog keren…
Loden vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 alles kun je maken
jezelf, de toekomst, een fout
de nachten zijn oneindig, een
diepte van de vijver rimpelloos
het waait behoorlijk
zonder dat de lucht beweegt
dan grijpt een hogerhand in
en valt alles terug naar het oude
de ochtenden stinken naar ketelsteen
middagen naar zweet
met de schemer proeft het zout
nog voor de avonden…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…
Najaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
739 Een avond
Om Verlaine te lezen
Onder een schilderij van Monet
In een kamer vol nostalgie
Als jij
Mijn herfsthuis
Binnenwandelt
Oktober
En de schemering
In je kielzog
En de nacht droomt ons
Voorbij vier seizoenen
Tot de dag onder het venter schuift
En jij weer gaat
Mij achter laat
In een kathedraal
Van herinnering.…
subcutaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
495 met de reikwijdte van schemer
verdwijnen leed en trots
uit het zicht
naar een timide wolkenveld
grenzeloos amorf vooral
zonder held, verliezer of polemiek
onder toeziend oog
van dit huideigen patina
zich laten meevoeren op de lange golf
zonder loden ligplaats
voor twijfel is nog tijd genoeg
zo is de algehele tendens…