Alle inzendingen over seizoenen

1614 resultaten.

Sorteren op:

Zomer

gedicht
4.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 8.279
Open deuren en ramen laat binnen de wind, die piepkleine vogels neertuimelt uit nesten gevlochten met dode welvaartsresten van verre seizoenen verbleekt door de tijd.…

De zomer is voorbij.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 985
De zomer is voorbij. De herfst is aangebroken. Ze merkt het aan haar lijf; de stijfheid van haar knoken. Soms wil de zon nog even schijnen. De warmte voelt weldadig aan. Voor even zal de kou verdwijnen, maar langzaam sluipt in haar bestaan de winter haast onmerkbaar binnen, knaagt de tijd zich ongestoord verder in haar voort, slaat gaten…

Terugblik

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Zo veel als de bomen en hun begroeide takken mij wisten te vertellen van deze waarheid; zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen die hun enthousiaste lach even lieten zien in de middens van hun bloei, toch vers blijvend in de warmte der herinnering…
Vera23 december 2003Lees meer >

Een jaar in een dag

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 953
de lente is de ochtend van het jaar. een vogeltje speelt voor wekker en er staat een ontbijt van geuren klaar. deuren en gordijnen gaan open en het mooie meisje wast haar haar ze kleedt zich in lentekleuren, en ik huppel over een bloementapijt naar haar. de zomer is de middag van het jaar. de wereld is op z’n heetst en harten smelten…

januari

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Vanuit de coulissen van de hemel strooit zij haar stralen over de aarde Zij verwarmt nog niet nog bleek is haar licht Licht zo oorverdovend stil en kleurloos bleek stil als het lied van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads…

April,

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 919
ja, je wil... is wat zwak, biedt nog buien een dak laat de zon in zijn schil wanneer hij dat zo wil, wel wolken ten spijt sluit je hun sneeuwwit habijt; spreidt een grasgroen tapijt voor nieuw leven en niet even breng je de merel van de wijs ontneem je wei de ereprijs, want tussen paas- en pinksterbloem botert…

Is het einde zoek?

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Een ringlijn is het spoor waarop seizoenen volgens schema rijden. De punctualiteit kan mij verblijden, wanneer ik weer de lenteklokjes hoor. - Maar tot besluit beken ik: Ik ben boos. Al denk ik aan een eindeloze tijd, ik twijfel: is die echt besluiteloos? Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven? Komt tóch een einde aan oneindigheid?…
Aubrey21 oktober 2004Lees meer >

Herfst (6)

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 817
te rekenen naar de hoeveelheid eikels die deze herfst voortbrengt wordt het een ouderwetse winter met strenge vorst en sneeuwpret gerekend naar het aantal eikels dat in de categorie –mensen- steeds vaker zijn opwachting maakt zou het winters zijn het hele jaar…

De godin

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
tegen wind gezegd zonder op te spelen hoorde ik al de groene melodie van velen pas ontloken en nu al in het zonnig koor gekropen in warme vlagen weten zij de muziek te dragen van de eeuwenoude dirigent die elk blaadje persoonlijk heeft gekend in een door schaduw gestreamde versie wordt de zomerzon geëerd zij is de godin die seizoen…
wil melker19 september 2019Lees meer >

Herfstmorgen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Zwart geaderde beuken, glimmen in een druipend mistgordijn. Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop als een mimefestijn van Chinese nimfen. Populieren priemen hun naakte zwepen in de iele lucht. Nog enkele blaadjes wisperen met een diepe zucht hun laatste fezelverhaal. Kraaien roeien stil door de mistrivier. Ze enteren knoken van een…
ORFO8 november 2004Lees meer >

de bomen zijn arm

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 831
De bomen zijn arm maar de wereld is rijk Nu het blad goud is en de zilveren lucht kleine diamanten strooit…
rene martens18 november 2004Lees meer >

Zo'n dag als vandaag...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.233
De zonnestralen van de winter laten warmte achter op mijn huid Het is bijna lente, nog even en de knopjes komen uit Ik ben gelukkig de zon, briesje wind vogels zingen, ik zing mee als een vrolijk klein kind Ik vergeet, dat ik weet dat het weer regenen gaat de boeren hebben weer de kolder mest ruik je door heel de polder Maar ik ben…
lin b4 maart 2004Lees meer >

Tussen bomenlicht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 498
jij hebt weer bloemen gestrooid waar een herfstige dood de zomer begraven had het winters zwarte pad dat sneeuw als deken zag vergat de tijd waar lente al lieflijk danste het groen druk met voorjaar sjanste bloeide zon zijn bloem nog nevelden de mooiste kleuren tussen bomenlicht de door jou gestrooide bloemen extra belicht…

Ontdooiende wintermuziek

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 520
overal waar jij verscheen gaf natuur acte de présence zag in de verte al de knoppen van bloemen zich openen om in volle nieuwsgierigheid hun hart aan de kijker te tonen struiken ritselden bomen ruisten hun groene welkom melodie de vergeet-me-nietjes in het gras wisten al meteen dat jij er was adembenemend hoe zij groeiden…
wil melker26 februari 2021Lees meer >

Warm donzig bloot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
zij draagt in pracht van klederdracht de herfstmand met stralende lach haar appelwangetjes blossen zomerrood een huid met nog het warm donzig bloot langgerokt schrijdt zij langs hongerige ogen die verlekkerd kijken wat geuren beloven een schitterend assortiment van een kwaliteit ook dit jaar ongekend een heerlijk defilé van…
wil melker8 december 2019Lees meer >

Kleurden halveringstijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
jouw passen waren zo licht dat zelfs in sneeuw geen enkel spoor zichtbaar bleef steken ongerept bloeide je glimlach zon op smetteloos wit dat schoonheid weerkaatste uit zover het kon fonkelende kristallen kleurden halveringstijd door intense straling in kraakhelder blauw smolt warmte uit kou toen de laatste sneeuw verdwenen…
wil melker21 november 2019Lees meer >

Plaatsen, passages

gedicht
2.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 21.786
Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Zomer, nu alles in me terugkeert zie ik het paard weer, liggend met gestrekte benen, als was zij dood, met wieltjes, en de grijze, veel te dikke buik, waaruit een kraai pikt, dons en haren…

Anders

gedicht
3.4 met 57 stemmen aantal keer bekeken 17.587
Er hangt de laatste tijd langer een waas over de landen steeds vroeger worden bossen blauw de laatste takken breek je minder graag en minder gauw dat wat de handen doen smaakt bitterzoet in de verleden tijd vervoegen zich de dromen de laatste bloesem heeft de kleur van tederheid en in je lijf stolt het verlangen tot vruchtbegin…

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Het zacht vertrouwde geluid van regendruppels op mijn ruit wordt abrupt verstoord door ’t ‘gerekketakketek’ van hagelsteentjes. In de grauwe lucht glimt de hoge glans van kinderogen. Een ijskoude wind zucht mijn huid vol kippenvel. De hagel roffelt en ‘tikketakt’ met driftige stoten op het zinken dak. De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

kind van alle seizoenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
vroege vlinder zomaar op mijn hand gevlogen tovert warempel een jonge lente, ontluikt vanbinnen het prille besef van broos geluk in huppelpas en zonder jas ren ik naar buiten waar mijn vrije kind weer toeft in zomerse tijdloze dagen, speels nog onbevangen aan de einder wieken ganzen naar verre oorden, ruist langs nevelig avondrood…

Winter Blues

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
donkere weken gaan voorbij zonder enig besef van tijd doelloos zoekend hoe komt het dan dat je niet slapen kan? rusteloos woelend plotseling is het Mei... je was jezelf even kwijt grandioos joelend besef je de winterblues is weer voorbij!…

zomer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Zoals in tulpen de lente loslippig wordt, zo zomer jij mijn lenden vol.…

Blauwgrijze kou

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
je broeikast altijd zoveel vitaliteit dat je een direct adept van de schepping kan zijn zongekleurde levenskracht met een stralende lach waarvan het altijd wel een onsje meer mag zijn toch kan ook jij verstillen bevriezen in doorzichtig transparant dat geen ruimte laat voor een warme hand onbereikbaar opgesloten in blauwgrijze…

herfstgedachte

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.267
hoe vergankelijk het leven zich openbaart in dwarrelend blad hoe gedreven mijn bestaan zich nestelt in zon en wind (tanka)…

Warmrijpe vruchten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
ik viel niet voor de zon in je ogen op die lenteachtige dag voor de zomer die bloeide in je aanstekelijke lach wist de warmrijpe vruchten uit je oogstrijke herfst voelde je schoonheid in midwinters rust het was jouw magie die mijn liefde deed stralen jij wist het mooiste uit mij te halen…
wil melker11 oktober 2011Lees meer >

Vivaldi's verlet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 755
Als de zomer in mei reeds is gerijpt, De herfst voor augustus wordt ingezet. Kent oktober dan ineens vorstverlet? Logica welke niemand meer begrijpt. Komt december zal de twijfel staken, Om voor lentekriebels plaats te maken.…
RutgerS30 september 2008Lees meer >

Een laatste dans

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
ik vang gedumpte zinnen die als protest in bomen en struiken zijn blijven hangen lente en zomer hebben geschreven maar zijn voor het oogsten door recensies neerbuigend weersproken weg uit een groeiend behagen omdat anderen hun bloei en succes niet konden verdragen in een laatste dans gaan wij kleuren herfsten ik hoop dat mijn…
wil melker22 augustus 2017Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Nog even lonkt het zonneoog door d’ uitgeplozen wolken. Roze lippen dimmen de koperen wimperstralen in rosse wenkbrauwharen. Nog even schiet het zonneoog felle schichten die doven in wolkenslierten vol roze zalmen en flitsende Lichten. Geruisloos glijdt het zonneoog diep in d’aarde en dooft. Stille schaduwbomen spoken huiverdromen…
ORFO26 juli 2006Lees meer >

Aarde, over-oude

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.439
Gewielde en will'ge wentling der seizoenen, ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf; mijne aarde, wisslend teken van verzoenen die waart het Paradijs en wordt het graf: gij wordt het graf de dankb're derver, die men zal bergen, onbewogen, in uw schoot, om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen tot dubbel leve', o broze,…

Blozend blad

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
Het loof bloost diep in de nerven zwerft argeloos dromend omlaag naar aarde waar roemloos vergaan de glorie van dood zal verwerven bomen strekken zich kreunend uit bedreigen met naakthouten staken de storm die hun botten deed kraken en het wortelgestel pijnlijk trekken nevel versluiert als illusionist de realiteit van het zicht waar niemand…
sacrajewa3 oktober 2006Lees meer >