1421 resultaten.
Het is gewoon niet anders
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
750 het schrijven kan je vergaan
net als lachen
zomaar weg
je zoekt naar woorden
pakt pen en schrift
maar de wanhoop
geeft je niets
de hardheid van het bestaan
pikt jouw letters
en jouw schater
teveel leegte
vult geen papier
en alleen maar dichten
over al die ellende
geeft ook de schrijver
geen plezier…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
Zonder grijze waan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 zij dansen
het grijs uit de
wereld van bewegen
tussen wit en zwart
gaan onder en
komen op in een
niet aflatende vitaliteit
en pure levenskracht
stoppen is vergaan
de ander laten staan
in kleur bekennen
zonder grijze waan
waar kleuren
opponeren zal grijs
die netjes seponeren
omdat er nog tig tinten zijn…
DE TIJD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
603 De tijd is tijdloos
Gaat als maar door
Wil het bijbenen
Ga er voor
Ik laat me niet klein krijgen
Loop met rechte rug
Heb recht op leven
Leunend op een brug
Ik ga niet springen
Loop rustig door
Doe mee aan het leven
Doe ik het voor
De tijd is tijdloos
Wereld blijft bestaan
Hoor daar bij
Wil nog niet vergaan…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Haar voelen is moment van zulk een duur
dat er millennia tot tel vergaan.…
Velden met rozen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Meningen vergaan.
Velden, vol met rode rozen,
bloeien in alle moederharten.
In het hart van onze moeder,
die ons haar leven gaf.
Harten, die niet denken kunnen.
Harten, waarin de liefde leeft.…
Onzichtbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
257 Mijn ogen springen
en zwaaien Help Help Help
Schepen varen voorbij
Ik roep
steeds harder
met mijn schouders
maar ik ben onzichtbaar
Stad en land overstromen
schepen vergaan
volgepakt
Help Help Help
Ach, zal ik
zal ik blijven
wachten?…
Zonder onderscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
316 Gisteren lachte hij nog,
Vandaag is’t lachen hem vergaan,
Duistre wolken overal,
En dat alles komt door haar.
Alle lief en leed
Voorbij, voorgoed verleden tijd.
Liefde kent ’n hoge prijs,
Die eens moet worden betaald,
Hades kent geen genâ,
Elke oversteek van de Styx
Wordt door hem verhaald.…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?…
afspraak met de dood....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.198 verdoken in haar wereld
laat zij amper dromen toe
hoor je enkel nog de stilte
in het kloppen van haar hart
zoekt een traan naar wegen
in de weerspiegeling van hoop
dat wat haar ooit ontnomen
laat verlangen naar de dood
waar het leven is doorbroken
tijdloos vergaan
die nacht haar kind verloren
verwoestte haar bestaan…
GEVOELENS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.310 Deze gevoelens worden
dan heel diep weggestopt
in de hoop dat zij vergaan tot stof.…
Haastige bloemen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.789 Aarde, groen en sneeuwig,
Voer ons, die vergaan,
Waar de sterren staan
Als gedachten eeuwig.
---------------------------------
uit: Uit de Diepten (1911)…
IJzig prikkeldraad
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.514 rode plassen
wachtend in
de regen tot
je naam
werd weg
gewist
Kaal leeg
eenzaam
sloffend op
weg naar
je nieuw
bestaan
Dode blikken
lege ogen
vermoeid
de hoop
opgegeven
Afgebeuld
werden ze
doorgestuurd
naar een
ander kamp
waar ze
uiteindelijk
in rook zouden
vergaan…
De eindtijd
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.882 Omdat de tijd zal stoppen,
en de wereld zal vergaan.…
Tijdeloos.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
457 de tijd verglijdt
langs zon en maan
rond de cirkel
van ons bestaan
zal ik meegaan
of blijven staan
ontaarden in
nieuw ontstaan
de toekomst raakt
het verleden aan
het leven was even
in tijdstroom vergaan
alles draait door
in een tijdeloze baan
het weten is vergeten
als Chronos stil blijft staan
2002.…
Droomprinses
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.649 Een ranke cipres in de chaos
Verzonken in haar warme verten
lijkt de leegte vergaan
kus ik haar zoete licht
vergaar haar tere stralen
Maar
als de weergalm
van haar woorden
mij omsluiert
zing ik
hoog in mijn wolkentoren
van een zilveren maanhart
een ijle liefdesdroom
die oplicht als een verloren ster
in Andromeda
eindeloos ver…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht
de wereld wacht, zij komt om te vergaan…
Trein
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 Niets voelde ooit zo compleet,
Als die dag waar levens gescheiden worden,
Daar waar mijn helft reed,
Ondanks de vergane glorie,
Ondanks kapotte zetels,
Ondanks mijn te late euforie,
Ondanks dat reed het ons,
Waarnaar toe maakte niet meer uit,
Het ging om de connectie,
Dat als ik mijn ogen sluit,
Alleen nog maar jou zie.…
In negeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 heb straten opengebroken
tegels gelicht waaronder
nieuw leven is opgeschoten
in passeren
was geen communiceren
onwetendheid kent zijn prijs
heb ze gedwongen te kijken
iets te begrijpen
van het donkere bestaan
dat in negeren
gaat vegeteren
tot een zonloos vergaan
al dood en begraven
voordat bloemen hun oogst
in vrucht konden…
Las de eeuwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 de stenen
voelden warm aan
in hun teruggetrokken groeven
het metselwerk
was half vergaan
maar de muur is blijven staan
ik zag
woorden van de tijd
in overleven opgeschreven
raakte aan
emoties van het
vroegere in herbeleven
las de eeuwen
uit het boek dat
generatieslang is bijgehouden
ben een geworden met
getrouwen vanaf het…
Te snel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Bevroren ogen blijven me tergen
Droevig ijs van vergane tijd
Hij kijkt me aan en lacht wel
Maar hij kan het niet verbergen
Ik kom te snel dichterbij
En houd mijn hart vast
Gedachten vol van hem
Maar vervreemd van mij
Kussen wordt strelen
Denken maakt dromen
Durven doet hopen
Maar kiezen is delen…
Vurige gedichten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
871 Ook mensen vergaan ooit als hout,
uniek levend naar een vurig licht.
Een foto heeft zijn unieke weg gevonden.
Onmogelijk om zichzelf te herhalen,
of om een identieke fotograaf te vinden.
Gedichten ontstaan als brandend hout.
Vaak uit vurige gedachten.
Soms uit bijna niets.
Zo lijkt het.…
Gif
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Gif in grond
In aderen
Het maakt alles kapot
Vernietiging
Tot in de kern
Koud en kil verrot
Emotie
Die geen grasspriet
Geen madelief laat staan
Snijdend
Als een mes
Gevoelens die langzaam vergaan
Is het gif dan uitgewerkt
En alle leven
Dood
Transformeert Moeder Natuur
Nieuw leven
Uit Haar schoot…
Ook vanavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 Ook vanavond zal ik niet vergaan.…
eer en geweten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 soms is het moeilijk om te kiezen
en zou je haast vergeten
dat je niets meer kunt verliezen
dan je eer en je geweten
want in ons tijdelijk bestaan
op deze godverlaten aarde
zal alles ooit voorgoed vergaan
en is niets van blijvende waarde
weet dus goed waaraan je hecht
en laat je niet zomaar verleiden
in alles wat je doet en zegt
op elke…
Vijver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 De vijver zal zich nu ter ruste leggen
en morgen tranen huilen
om vergane winterpret.…
winterbekoring.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
660 dwarrelend betoog
van dansende bladeren
geelbruine kleur
hun stervensbeeld
waar het lied der bomen
tot klaagzang vergaan
door striemende regen
verdriet behelst
in tijden van leegte
die eenzame nachten
waar dagen heersen
in duisternis
zal het lied van de merel
op stormen gedragen
in de stilte erna
de winter bekoren…
stormen voorbij....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.689 wolken raken
de eindeloze dreiging
van grijsgrauwe stormen
die vernieling zijn
verschijnen als schicht
die zichzelf weerkaatst
verwoesting scheppen
in schoonheid van licht
zal ik geraas ondergaan
gebulder beheersen
bedarend als briesje
het lot
weerstaan
bevend als riet
dat buigzaam gebleken
de stilte aanvaardt
waar stormen vergaan…
Alsof jij op mij wacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 Klein fragiel
fladder jij door mijn tuin
op zoek naar de laatste bloem
in deze late septemberdag
alsof jij op mij wacht
pak ik mijn camera
vereeuwig jou daar
ik het zachte licht van de zon
en is jouw leven al lang vergaan
kijk ik nog steeds naar de kleuren
geportretteerd, vereeuwigd
blijf jij voor altijd bestaan…