Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Het is gewoon niet anders

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
het schrijven kan je vergaan net als lachen zomaar weg je zoekt naar woorden pakt pen en schrift maar de wanhoop geeft je niets de hardheid van het bestaan pikt jouw letters en jouw schater teveel leegte vult geen papier en alleen maar dichten over al die ellende geeft ook de schrijver geen plezier…
Dianah27 januari 2016Lees meer >

Donkere dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de ziel beboet door aangereikte kansen, van woorden die nu rusten in de geest of in mijn hart, vaak met gesloten ogen roep ik in de leegte van een woestijn van vergane glorie of word ik binnenkort door de natuur dan wel mijn gemoed naar…

Zonder grijze waan

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
zij dansen het grijs uit de wereld van bewegen tussen wit en zwart gaan onder en komen op in een niet aflatende vitaliteit en pure levenskracht stoppen is vergaan de ander laten staan in kleur bekennen zonder grijze waan waar kleuren opponeren zal grijs die netjes seponeren omdat er nog tig tinten zijn…

DE TIJD

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
De tijd is tijdloos Gaat als maar door Wil het bijbenen Ga er voor Ik laat me niet klein krijgen Loop met rechte rug Heb recht op leven Leunend op een brug Ik ga niet springen Loop rustig door Doe mee aan het leven Doe ik het voor De tijd is tijdloos Wereld blijft bestaan Hoor daar bij Wil nog niet vergaan…

LAIS CXCVI

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Haar voelen is moment van zulk een duur dat er millennia tot tel vergaan.…
Dirk Vekemans27 december 2020Lees meer >

Velden met rozen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Meningen vergaan. Velden, vol met rode rozen, bloeien in alle moederharten. In het hart van onze moeder, die ons haar leven gaf. Harten, die niet denken kunnen. Harten, waarin de liefde leeft.…

Onzichtbaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 257
Mijn ogen springen en zwaaien Help Help Help Schepen varen voorbij Ik roep steeds harder met mijn schouders maar ik ben onzichtbaar Stad en land overstromen schepen vergaan volgepakt Help Help Help Ach, zal ik zal ik blijven wachten?…
Zywa10 september 2025Lees meer >

Zonder onderscheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
Gisteren lachte hij nog, Vandaag is’t lachen hem vergaan, Duistre wolken overal, En dat alles komt door haar. Alle lief en leed Voorbij, voorgoed verleden tijd. Liefde kent ’n hoge prijs, Die eens moet worden betaald, Hades kent geen genâ, Elke oversteek van de Styx Wordt door hem verhaald.…

Feuilles volantes - Vliegende blaadjes

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
in deze herfst wordt zij geraakt door ontelbare feuilles volantes over grenzen van tijd en ruimte naar haar toe gezonden de woorden gaan gekleed in vergane zwarte kleren spoorloos verdwijnen in een verdrukt verleden in de lach van een specht in de leegte van uitgespaarde taal hoe kan zij over rozen zingen?…
J.Bakx4 september 2026Lees meer >

afspraak met de dood....

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.198
verdoken in haar wereld laat zij amper dromen toe hoor je enkel nog de stilte in het kloppen van haar hart zoekt een traan naar wegen in de weerspiegeling van hoop dat wat haar ooit ontnomen laat verlangen naar de dood waar het leven is doorbroken tijdloos vergaan die nacht haar kind verloren verwoestte haar bestaan…
danny cant.10 augustus 2004Lees meer >

GEVOELENS

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.310
Deze gevoelens worden dan heel diep weggestopt in de hoop dat zij vergaan tot stof.…

Haastige bloemen

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.789
Aarde, groen en sneeuwig, Voer ons, die vergaan, Waar de sterren staan Als gedachten eeuwig. --------------------------------- uit: Uit de Diepten (1911)…

IJzig prikkeldraad

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.514
rode plassen wachtend in de regen tot je naam werd weg gewist Kaal leeg eenzaam sloffend op weg naar je nieuw bestaan Dode blikken lege ogen vermoeid de hoop opgegeven Afgebeuld werden ze doorgestuurd naar een ander kamp waar ze uiteindelijk in rook zouden vergaan…
Micheline18 februari 2006Lees meer >

De eindtijd

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Omdat de tijd zal stoppen, en de wereld zal vergaan.…
Paula20 februari 2006Lees meer >

Tijdeloos.

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 457
de tijd verglijdt langs zon en maan rond de cirkel van ons bestaan zal ik meegaan of blijven staan ontaarden in nieuw ontstaan de toekomst raakt het verleden aan het leven was even in tijdstroom vergaan alles draait door in een tijdeloze baan het weten is vergeten als Chronos stil blijft staan 2002.…
J.J.v.Verre15 oktober 2008Lees meer >

Droomprinses

hartenkreet
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.649
Een ranke cipres in de chaos Verzonken in haar warme verten lijkt de leegte vergaan kus ik haar zoete licht vergaar haar tere stralen Maar als de weergalm van haar woorden mij omsluiert zing ik hoog in mijn wolkentoren van een zilveren maanhart een ijle liefdesdroom die oplicht als een verloren ster in Andromeda eindeloos ver…
troebadoer13 november 2008Lees meer >

Ster

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
Dansend In je stralenkrans Zing je een lied Van vergane glorie Eindige glans Zorgvuldig gevlijd Midden talrijke twinkels Geef je lichaam En gezicht Aan 't oneindig wijd Hemels groot firmament Een glimp van onsterfelijk Over donker gespreid Ode aan de zon Klein vergankelijk licht…

Zij wil los

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.266
trap af naar beneden waar de buitendeur wacht wil op het nachtslot gezet De sleutel in de brievenbus tinkelt een afscheidslied in haar klinkt een lentegedicht Het is mooi geweest, het is mooi geweest maar nu trekt het groen haar weer aan zij moet ver van hem vandaan Het was niet goed, het was niet slecht de wereld wacht, zij komt om te vergaan…

Trein

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
Niets voelde ooit zo compleet, Als die dag waar levens gescheiden worden, Daar waar mijn helft reed, Ondanks de vergane glorie, Ondanks kapotte zetels, Ondanks mijn te late euforie, Ondanks dat reed het ons, Waarnaar toe maakte niet meer uit, Het ging om de connectie, Dat als ik mijn ogen sluit, Alleen nog maar jou zie.…

In negeren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
heb straten opengebroken tegels gelicht waaronder nieuw leven is opgeschoten in passeren was geen communiceren onwetendheid kent zijn prijs heb ze gedwongen te kijken iets te begrijpen van het donkere bestaan dat in negeren gaat vegeteren tot een zonloos vergaan al dood en begraven voordat bloemen hun oogst in vrucht konden…
wil melker28 november 2012Lees meer >

Las de eeuwen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
de stenen voelden warm aan in hun teruggetrokken groeven het metselwerk was half vergaan maar de muur is blijven staan ik zag woorden van de tijd in overleven opgeschreven raakte aan emoties van het vroegere in herbeleven las de eeuwen uit het boek dat generatieslang is bijgehouden ben een geworden met getrouwen vanaf het…
wil melker19 december 2013Lees meer >

Te snel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Bevroren ogen blijven me tergen Droevig ijs van vergane tijd Hij kijkt me aan en lacht wel Maar hij kan het niet verbergen Ik kom te snel dichterbij En houd mijn hart vast Gedachten vol van hem Maar vervreemd van mij Kussen wordt strelen Denken maakt dromen Durven doet hopen Maar kiezen is delen…
Femke3 januari 2016Lees meer >

Vurige gedichten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 871
Ook mensen vergaan ooit als hout, uniek levend naar een vurig licht. Een foto heeft zijn unieke weg gevonden. Onmogelijk om zichzelf te herhalen, of om een identieke fotograaf te vinden. Gedichten ontstaan als brandend hout. Vaak uit vurige gedachten. Soms uit bijna niets. Zo lijkt het.…

Gif

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Gif in grond In aderen Het maakt alles kapot Vernietiging Tot in de kern Koud en kil verrot Emotie Die geen grasspriet Geen madelief laat staan Snijdend Als een mes Gevoelens die langzaam vergaan Is het gif dan uitgewerkt En alle leven Dood Transformeert Moeder Natuur Nieuw leven Uit Haar schoot…

eer en geweten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
soms is het moeilijk om te kiezen en zou je haast vergeten dat je niets meer kunt verliezen dan je eer en je geweten want in ons tijdelijk bestaan op deze godverlaten aarde zal alles ooit voorgoed vergaan en is niets van blijvende waarde weet dus goed waaraan je hecht en laat je niet zomaar verleiden in alles wat je doet en zegt op elke…

Vijver

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
De vijver zal zich nu ter ruste leggen en morgen tranen huilen om vergane winterpret.…
Cees Sleven13 februari 2021Lees meer >

winterbekoring.....

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
dwarrelend betoog van dansende bladeren geelbruine kleur hun stervensbeeld waar het lied der bomen tot klaagzang vergaan door striemende regen verdriet behelst in tijden van leegte die eenzame nachten waar dagen heersen in duisternis zal het lied van de merel op stormen gedragen in de stilte erna de winter bekoren…
danny cant.17 oktober 2004Lees meer >

stormen voorbij....

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.689
wolken raken de eindeloze dreiging van grijsgrauwe stormen die vernieling zijn verschijnen als schicht die zichzelf weerkaatst verwoesting scheppen in schoonheid van licht zal ik geraas ondergaan gebulder beheersen bedarend als briesje het lot weerstaan bevend als riet dat buigzaam gebleken de stilte aanvaardt waar stormen vergaan…
danny cant.24 november 2004Lees meer >

Alsof jij op mij wacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Klein fragiel fladder jij door mijn tuin op zoek naar de laatste bloem in deze late septemberdag alsof jij op mij wacht pak ik mijn camera vereeuwig jou daar ik het zachte licht van de zon en is jouw leven al lang vergaan kijk ik nog steeds naar de kleuren geportretteerd, vereeuwigd blijf jij voor altijd bestaan…
Almaresáre23 september 2005Lees meer >