835 resultaten.
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Wat rest
na de verwondering
is
de stilte,
en een
warme smart
in het hart.…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
praten is niet nodig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een gedicht zijn
slechts wat woorden
op een rij gezet
goed overwogen
keurig gerangschikt
of als wild bouquet
herinneringen zijn
slechts wat beelden
flarden van geweest
ze kunnen overdonderen
maar ook verwonderen
als een pakkend gedicht die je leest
een wijze les
een warm hart
besef van tijd
verzwijgen is niet nodig
spreken…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
Liedjes zonder woorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 Liedjes zonder simpele wensen
Liedjes zonder grootspraak
En geen gemeenplaatsen op rijm
Alleen tederheid en blijdschap
bij mijn boosheid en angst
mijn weemoed en verlangen
mijn verdriet, de liefde
en de verwondering
om alles
Anders is een titel genoeg
al moeilijk genoeg
voor een lied zonder woorden…
Meisje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
310 Verrukt, met jouw ogen dicht
de kersenbloesems in de straat
opsnuivend, mee neuriënd
met de vrolijke vogelzang
oh, levensechte dromen
van geluk, lief, lief meisje
weggedoken in kussens
wanneer het stormt
Tot diep in de nacht
vol verwondering
en vol verwachting
weer op, je verheugend
op de omarmingen
van de nieuwe dag
en heel jouw…
Instellen, opstellen, maar niet aanstellen!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
869 je je daarop in
Ook als het je liefhebbend kind is
Je dochter Giulia van 17
Diepe wederzijdse liefde
Als je dochter de dood afwijst
Zich spiegelt aan het leven
Dan stel je je daarop in
Dat is ook zwaar, niet makkelijk
Maar het leven is niet makkelijk
Dus gewoon niet aanstellen
Je maximaal mogelijk positief opstellen
Door de verwondering…
Wankel evenwicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot groot kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in bewondering
hoe jij de wereld tegemoet treedt
met onschuldige verwondering…
In een wankel evenwicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
653 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in een wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot nu vijftienjarig kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in verwondering…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen
Hier past
alleen maar zwijgen
..pure verwondering…
Achterom kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 zintuigen gaan op avontuur
zwervend door mijn contacten
nu tilt iets mij boven mijn kunnen
zelfverzekerd kijk ik achterom
wil van geen wijken meer weten
de wervelwind van het bestaan
trekt aan mij voorbij en fluistert
mijzelf leren kennen in al mijn vezels
mijn nadenken geeft mij achterdocht
het leven duwt mij nog steeds voort
in verwondering…
Die stilte genereert
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
455 ik wil geen
beweging horen
als geluiden
zichzelf ruimen
maakt stilte
eindelijk een kans
te vaak wordt
zij overstemd
krijgt zelden
de mogelijkheid
zichzelf eens
kenbaar te maken
jij hebt met
jouw lach die
ruimte gecreëerd
in het zenden van
warmte en kracht
die stilte genereert
verbazing en
verwondering om
dit fenomeen waarin…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd lijkend
bijna wereld overspannend
vol schoonheid en geluk
welhaast imaginaire ervaring
begeesterd door verwondering…
[ Een boom ontworteld ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Een boom ontworteld,
modder, een barst in de rots –
helder bronwater!…
Aan de eenzame bloem aan de rand van het plantsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Ach hoe heb ik je bewonderd
eenzame, wonderlijke gele bloem
slechts door mij opgemerkt
nog in september
onder de hulststruiken
(de scherpe rand, de stekelige bladeren, de besjes)
door wie ben je gezonden?…
VLINDERS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.654 Heb de geëmigreerde landgenoot
jaren in m'n dromen aanbeden
de verwondering was groot
bij het weerzien, kortgeleden
de vlammen waren dood
de vlinders overleden.…
omschepping
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
931 verwachten
naar hopende mildheid
die de zuiverheid verfijnen
ik laat mij glijden
over brandende zuchten
verlos de hitte van
zuigende verliezen
om de immer resterende as
te mijden
niet meer te duchten
ik zweef over dromen
die van overdag
het geeft genoegen
van lichte tinteling
ze mogen er komen
scheppen allengs bij mij
een beeldige verwondering…
Je benen vlamden op
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
634 je benen vlamden op
heb de mooiste stronk
getrokken uit het veen
je vormen uit het natte hout gesneden
je benen vlamden op
langs jaarringen van
generatieslang geleden
het hoofd met
lange haren mocht
ik tot het laatst bewaren
met de kleinste guts
heb ik je trekken rondgelijnd
ogen in verwondering gebogen
het veen heeft jou…
Paradijsvogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Paradijsvogels zijn zeldzaam
en als je ze ziet
blijf dan vooral van ze af
Paradijsvogels zijn uniek
want als je ze ziet
blijf je je vooral verwonderen
Paradijsvogels zijn tijdloos
want als je ze ziet
staat de tijd gewoon even stil
Paradijsvogels zijn ook mensen
met een zeldzame helicopterview
van het wereldse en het paradijselijke…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog blij
en dankbaar stemt, dag en tijd
wat lichter maakt
en mij aldoor verwonderen…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
aandoening
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 zo op het oog
niets aan de hand
ze was blij
een glimlach
tussen haar verhalen
op een aangezicht vol
zachtheid
in verwondering
nabij
drie dagen later
opgebaard in rauw verdriet
mijn liefde liet niets
te wensen over
slechts een afgrond
boven
stilstaand water
pas na jaren bleek
een leek als ik
meer dan artsen te begrijpen
het…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
De stilte is van ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 als we stil zijn
stil in rouw
stil in gemis
stil om jou
ontstaat verwondering
je stem, je lach
je warmte
je eigenheid
stil aanwezig
je ziel
je troost
je liefde
je bent er
ademloos
woordeloos
eindeloos
als we samen stil zijn
in het licht van dansend vuur
zie ik je
hoor ik je
voel ik je
stil van stilte
stil…
Huidtekst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
754 Zijn vingers schrijven teksten op haar huid,
Teksten van verlangens, verwondering,
Teksten die prikkelen, die verhalen van liefde,
Elk plekje huid, niets blijft onbeschreven.
Haar onschuld begraven onder strofen,
Strofen die verhalen van het onbekende,
Nog ongekende verlangens en begeerten,
Hoogtijd te ontdekken en consumeren.…
Stil orakel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.473 Ik kan me blijven verwonderen
Het vogeltje blijft geen tel
Te lang en bobbelt mijn vel
Als zo vele spottende wonderen…
Zondagskind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.474 zondagskind
Mijn zomer was warm
en meer dan een paar
en kort misschien
maar tegen het einde
kreeg ik haar
Herfst kwam maar
winter diende zich al aan
daarom wil ik u nu bedanken
en u en u en u
en jij en jij en jullie ook
en zij en hij en haar
Ja, haar wil ik bedanken
die mij huilen en lachen liet
die mij vreugde schonk en
in verwondering…
De mise en scene trein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 blik
ziet in onderscheid
beweging uit
stilstand komen
nog voor dromen
in wakker
worden tot
realiteiten
gaan behoren
jouw donkere
ogen hebben via
jouw brein
dat fotografisch
vermogen in
opslaan van data
verschillen aan
te geven in
stilstaan en leven
waar de
acties zijn focus
jij onmiddellijk
lichten je
kijkers op in
verwondering…
De kwestie van geloof
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.049 Met de onzichtbare god kan ik niet praten
maar met de ene die ik om me heen voel
als bezoek van een goede vriend
een heldere gedachte
verwondering in de ogen van mijn kind
snelle omhelzing van de palmboomschaduw
een zucht, het licht en herrie van de stad
geruststellende woorden van mijn geliefde
en zijn stem waar niemand zal mij vinden…