2941 resultaten.
Een nieuwe spiegelwand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
504 ik spijker protesten
aan behang
dat al te lang
draagmoeder is
van tegelspreuken
en goede wensen
haar banen
hebben generaties binnen
lijnen van fatsoen gehouden
de kleuren zijn
vergeeld als eelt
op religie en ervaring
de muren zijn gestript
een nieuwe spiegelwand kaatst
enkel jou en voelt je aan de tand…
De verwaarlozing van toen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
601 weer overgroeit
het lentegroen
de verwaarlozing van toen
het roestig hek
een plastic pop
verloren op een staak gezet
spijlen kromgebogen
de voordeur lucht
verrotting van het dak dat lekt
een wilde kat
vlucht van het plat
voor egels is het er te nat
maar in borders
bloeit de lente uitbundiger
dan vorig jaar of lijkt dat maar…
Litanieën van gezeur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
541 je hebt het huis
verlaten maar de muur
schreeuwt nog je kleur
de trap kreunt
in haar treden jouw
litanieën van gezeur
stofjes dansen in
het middaglicht tot
deeltjes van je streng gezicht
jij legde met je blik
en hand ieder het zwijgen op
wij waren als verlamd
jij bent gegaan maar
je ziel is thuis gebleven en doet
ons weer naar…
Handen die meer mochten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 Het huis waarin ik zo lang heb gewoond
Woont ook in mij. De fiere gevel die
Zich aan de straatkant scherp aftekent troont
Daarboven met dezelfde acribie.
Daarboven in mijn hoofd. De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.
Het zolderraam dat oorverdovend…
Rob schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
11.334 Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over.
Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart combinatie,
vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik
hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was,
er was meeslepende muziek en gespreksstof.
Toen slopen onverwachts mijn ouders langzaam binnen.
Onwennig zagen zij die onbekende mensen
van tegenwoordig…
Ode aan de doden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Vroeger had ik later nog
een leeg boek zonder woorden
later kwam veel te vroeg
verlies van mensen
die bij me hoorden
Herinneringen blijven mij nabij
met liefde en nog veel meer
blijf ik hen omringen
ik droom van een hemel
waar zij zullen zingen
wachtend op mij
tot ook ik daar arriveer…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 Het kastje met haar trouwservies,
de sofa en de oorfauteuil
zijn gisteravond van de wand
geschoven. Kranten op de vloer.
Een tafel, uitgerold behang,
de witte achterkant naar boven,
de lijm in waaiers uitgestreken.
En staande op het keukentrapje
reikt zij omhoog met nat en zwaar
papier vol roze veldboeketten.
Zij schuifelt naar de recreatie…
Opklop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 iemand vraagt zich af
doorwaadt, herstelt, van
onbeschreven wildernis
niet allemaal honing
wel broodnodig, al met al
zonder veel opklop
iemand schilt een appel
snijdt een brood, leest
een zoekgeraakte foto
het heden ontwijkt zichzelf
een muur verteert afdrukken
van vroeger, later, ooit…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 Ik ging met de asla naar buiten,
ik ging met de asla over het erf.
De staldeuren waren veranderd in ruiten,
er stonden gezichten op, nat van de verf.
Ik ging met de asla de poort door,
ik ging met de asla tot ver in het veld.
De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een…
Contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Verbonden riep zij
het kind in hem naar boven
tot de dood ons scheidt.…
Poëzie is voor mij een verhaal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.082 Poëzie is voor mij het verhaal
Dat men mij vroeger vertelde
Van een man die op zijn zolder
Een vliegtuig van beton gebouwd had
En trots tegen iedereen zei
Dat het wel kon vliegen
Maar niet door het dakraam kon
-------------------------------------
uit: 'Een vliegtuig van beton', 1973.…
De Boeren
gedicht
4.5 met 2 stemmen
7.022 - fragment -
Dertig varkens, vijftien koeien, een tractor 75 PK,
een TV, vijftig kippen, geen kinderen.
(Wij hadden er wel gewild, Mijnheer,
maar naar de dokter gaan wij niet gaarne,
want als er iets gebeurt met de vrouw, Mijnheer,
wie zorgt er dan voor het vee?)
Villa's, 'Windekind', 'Lentewind', 'Bambino'
staan in hun velden geplant…
Toekomstig verleden nabij
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
831 Naarmate ik steeds langer voortbesta
Collectioneer ik meer voorbije tijden
Als plaatjes voor vergrijsde ingewijden
Zo smeult en echoot mijn verleden na
Daartoe hoort straks de tijd dat ik tevree was
Omdat ik vrijgesteld van BTW was…
ANDERS DROMEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
645 's-Nachts kom ik
Nog wel op plaatsen
Waar ik vroeger
Vaker was
Wat daar gebeurde
Kleurde mijn leven
Dat besef
Kwam later pas
Hoe een barst
Een breuk kan maken
Een afwijzing
Je door laat gaan
Als minder mens
Een nat pak
Je voor veel moois
Laat waken
Een teleurstelling
Werkt
Als nieuwe grens
's-Nachts kom ik
Op oude plaatsen
Een buurt…
Krakers en het maagdenhuis
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
724 ze heien
stampen nieuwbouw
uit de grond waar
slechts één generatie
het bestaan in een
naoorlogs leven vond
ze groeiden
bloeiden in de tijd
van flower power
beattles en de rolling stones
krakers en het maagdenhuis
zijn nu een mooie droom
de huizen
zijn gesloopt waar eens
de muizen op de tafel
dansten bij vertrek
worden nu de duurste…
Zacht zingend op weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
525 Nog neurie ik in het huis van vroeger
voor hem, die in koele lakens
zijn lichaam naar mij uitschuift,
het bloesemt blanke tederheid.
Ik kijk met onverbloemde lust
naar de schaduw rond zijn mond,
mijn middelvinger volgt lijnen
die bij aanraking even verdwijnen.
De verte zoemt zachtjes bijen,
voordat de stilte ons omhelst.…
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 ik kan de handen
niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Vroeger op mijn trekkertje kwam het niet zo nauw.
En kreeg niemand een snauw.
Ben ik er op vooruit gegaan?
Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 In het holst van die vreselijke nacht
klopte het noodlot ruw op mijn deur
Zijn melding ontnam mij alle kracht
uit mijn gezicht vluchtte al de kleur
Woorden gelijk kiezelsteen zo hard
werden grof voor mij neergesmeten
Had het noodlot dan echt geen hart?
ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 Ik ken mijn oom van vroeger
van sporthal zuid en van Ookmeer
daar speelde ik als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer…
De man van vroeger heeft geen zin in poëzie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.923 Je moet er zelf ook in voorkomen.
----------------------------------
uit: 'De man van vroeger', 2015.…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Vroeger was geloven heel gewoon
Het hoorde er toen helemaal bij
Maar die tijd is al lang voorbij
Geloven is niet meer zo gewoon.
Vroeger ging men gewoon naar de kerk
Maar nu laat men het vaak afweten
En is het net of men God is vergeten
Door de drukte van belangrijker werk.…
Dromen van toen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Witgrijze slapen omarmen een lief, levendig gezicht
een speelse ruwheid verraadt vele onverschillige dagen
van ontwapenende ongedwongenheid, zuiver welbehagen
verlangen naar weerstand, overbelicht
Ogen van zonlicht dagen, half toe, de minnende schemering
om een aandeel te houden in vergeten verdriet
in leven te houden wat het licht niet ziet…
prefereerde noblesse
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
721 snoof weer witzilver
uit jouw kleine doosje
barokte muziek
voor nu en heel even
in ons stukje leven
we dansten
genoten mystiek
warmden ons aan
de zaal en lakeien
in een eeuwenoud slot
reverensde de dames
in doekjes en blik
prefereerde noblesse
in koele opschik
en je was trés bien
niesde en
schraapte mijn keel
maar jouw…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…