Alle inzendingen over liefde

Ze draagt een boek met zich mee geborgen, veilig in haar armen verborgen. Ze zou hierin nog zoveel kunnen schrijven maar laat het verborgen blijven. Een boek vol kwetsbaarheid, een boek dat zich niet meer naar buiten onthult gevuld met te harde voetstappen uit deze tijd weggestopte emotie raakt zij door het niet meer te beschrijven, kwijt.…

Ik wait nait, wat zel 't toch beduden, Dat ik zo miesderig bin; n Vertelster uut olle tieden, Dat gaait mie moar nait uut de zin. 't Is kôld over 't daip en 't wordt duuster, 't Is ales in rust, groot en klaain, De leunen van de badde is dudelk In t heldere woater te zain. Het oaregste schipperswichie Van zo'n achttien of negentien joar,…

Sommige ouderen laten zich vangen door het verlieven. Anderen ontkomen en omarmen verlies. Zij worden liever en koppelen zich aanminnig los. Zien hoe een kus als een hommel doelgericht een zweeftour over hagen maakt tot tegen hun raam. Bots maar terug, aanhalige, zoek verderop een wang. --------------------------- uit: 'Verzoenen',…

waar de hemel lichtjes kiert en liefde je beweegt meer te geven dan te nemen begint het paradijs in licht dat warm gedragen wordt door akkoorden die in het wereldse nog nimmer zijn gehoord waar schepping in vernieuwend groen kleur en vormen schildert van het komende seizoen daar zal jouw lach de zon doen schijnen met ogen stralend…

ik weet al heel lang dat jij de dingen anders ziet er op eigen wijze van geniet waar wij samen kijken en de beelden vergelijken lijkt er eenheid in het werkelijk zijn toch is het onderscheid heel groot en voor ons nauwelijks te bevatten door de filters van onze gedachten wij kijken naar met onze ogen maar zien met onze hersenen de…

Er waakte heel lang een vlammetje in mij symbool van een liefde haar tijd nu voorbij Opgelaaide passie door hete kussen, ontstak in een liefde door niemand te blussen Die vurige blik vol hartstocht, soms nijd verdween uit je ogen net als jij, met de tijd Elk sprankje hoop door jouw kilte gedoofd Achter bleef slechts een hoopje…

ik heb letters samengevoegd om woorden te proberen maar hun betekenissen konden mij niet verder inspireren zinnen gevormd om diepte en gevoel warmer te illustreren maar de tekst bleef droog en vlak in beelden zonder hart heb je aangekeken als door een wonder las ik heel andere tekens in ogen vol emoties en verlangens alleen…

Ik heb je lief Op veel manieren Hou van je Zoals ik kan Zeg het nooit Met heel veel woorden Spreek het soms uit Zo nu en dan Liefde is Een beetje doodgaan Een stukje sterven Als jij niet bij mij bent Niet weten Waar ik het moet zoeken Omdat alleen zijn Nimmer went Ik heb je lief Op veel manieren Soms wat minder Soms heel goed Als…

Jouw mooie borsten Jozefien. Ik wil ze zien, dat is toch niet teveel gevraagd of legt het meer gewicht in de schaal wanneer ik ze zelf uit hun beschutting haal en mijn handen zacht laat landen op schoonheid die alleen de nacht mocht zien. Wees niet bevreesd, oh lieve Jozefien voor liefdestaal in braille. Mijn mond verkent toch blind jouw zoete…

zonder een rimpeling te veroorzaken verzonken we stil tot op de bodem om midden een zee van herinneringen de stroom trachtten te doorbreken waarmee we naar het duister werden gedreven weg van diep water ons staande wisten te houden aan gene zijde…

Even... zit je stil even onbewogen Ik heb met je te doen jij bent -zeker- zo bevlogen als 'n dichter over z'n gedicht de taal woorden en zinnen Jij fladdert van bloem tot bloem dat is,wat je noemt: 'n zonnig leven Je woon - of verblijfplaats is me onbekend vandaar m'n mededogen Ik herken je zoektocht naar de nectar van…

Onbereikbaar en zo verdwenen op klaarlichte dag. 's Nachts vervaagt je gezicht. Alsof je vlucht voor mijn fantasie. Alleen je naam herinnert mij aan een lustgevoel voor drie seconden lang.…

strelende flarden lucht die haren laten vliegen als onstuimige golven hand in hand lieten wij stappen in het natte zand achter totdat de vloed ons samen uitgumde niets werd uitgesproken doordat de straffe wind woorden verwaaide stil langs de schelpen rand waar de bries ons verstomde tot geluidloze gedaanten die de stilte koesterden…

ik dacht ik wacht op haar dan komt ze wel en ze kwam inderdaad ik hoopte daarom dat ze zou blijven maar ze ging weer en ik bleef achter ik denk dat ze terugkomt in mijn armen haar handen in mijn haren wacht ik opnieuw terwijl ze zo ver weg is zo dichtbij kon ze zijn steek ik een kaarsje aan in de gewelven van donkere…

eenden drijven vlakbij in de vijver volgens mij denken ze aan jou net als ik…

Zie het bloed van mijn hart stromen in jouw ogen die zachtjes twinkelen in de zucht van de herfstwind die ons meewaait De bries die zachtjes fluistert van al onze geheimen de kou, die reeds al rilt in de verwachting van de toekomst die op ons staat te wachten…

telkens wanneer ik kijk zien mijn ogen jou en weten dat er geen vrouw zichtbaarder is in tederheid vloeibare vormen verlaten uitgewaaid de liefdeswind die als parels jouw bloem in ochtendnevel verfrissen schoonheid is niets zonder jouw gelaat te aanschouwen mijn hart bemint je met vuur die aarzeling verzengt in liefde…

regen en dan en dan ik jou jij mij…

Een bui waait over maar plaatselijk regent het de kern overstroomt.…

Ze is hier geboren in dit kleine vissersdorpje onder de altijd gloeiende zon. Op regenachtige dagen liep ze langs de jonge rijstscheuten en de wuivende bamboebomen naar school. Ze heeft haar natte voeten en slippers al weer jaren achtergelaten. De vrouwen die hier nog wonen hebben haar toen ze klein was zien glimlachen om haar vrolijke…

Retour afzender, adres onbekend. De boodschapper klopt op een deur Die niet voor hem is bestemd. Zijn Boodschap geweigerd, hoe goed Ook bedoeld; zijn intentie omschreven, Geen grond van gemeenschap gevoeld. Verbijstering volgt de geweigerde brief, Die gezien zijn goede bedoeling niet Meer bleek dan een ongenode grief. Als twee harten kloppen…

ik bladerde door wat bladmuziek zag in herkenning je lach wist waar je aan dacht die liefelijke herfstsonate vol rust en serene pracht ik bespeelde zwart wit in een nog zomers begin liet bloemen bloeien pas later kwamen de vruchten en oogst groeiden bladertapijten in rood in die volheid van tonen zag ik de tranen komen met in je…

Wanneer je mijn dag verduistert en mijn nacht laat schitteren dan zie ik je in mijn sterrenhemel de ster die duurzaam kan glinsteren. Het is jouw stralende glimlach geïllustreerd op een donkere doek ik zeg dit graag als bewondering ik kom alleen ‘s nachts op bezoek. Ik concentreer mij met gesloten ogen de afstand tussen ons is niet…

vandaag loop ik in kleuren van hemelsblauw tot rood en groen en alles wat daartussenin nog juichend mee wil doen vandaag span ik een regenboog voor jou en jou en ook voor jou hemelsbreed en huizenhoog…

Sonnet; in kwatrijnen en terzinen Inmiddels alweer acht jaar geleden werd ik benaderd vanaf de overkant 't Was schitterend weer, ingesmeerd, niet verbrand een gedeeld verleden, toekomst, heden Het eerste contact werd gelegd digitaal de liefde, zo leek, spatt' er meteen vanaf 't leek of wij sprintten, 't was een sukkeldraf toch enigszins…

Doortrokken van het hart hou ik van wat ik niet van je ken, de afstanden in jou die ik nooit zal afleggen, het mysterie dat mijn overtuiging niet kan duiden, de eenvoud waarvan de stilte genoeg is om hem te zeggen, het licht in jou dat ik kan aanraken maar niet zien. Jouw hart stroomt in de rivier van mijn minuten en mijn hart leert zinken…

Nachten zonder jouw hete adem in mijn nek jouw barmhartigheid in de kilte is verloren zonder jouw empathische arm om mijn middel heb ik jouw hartstochtelijke woorden bevroren. Nachten ontwaak ik alleen uit een droom en zie ik de feiten en voel ik jouw afwezigheid zonder jouw lig ik wakker op een koud matras totdat ik mijn ogen…

De ruimte is eindeloos, onze liefde eveneens, in de ruimte meteoren in ons leven eveneens, objecten kunnen botsen, ook dat doen we wel eens, maar de ruimte is eindeloos, dus onze liefde eveneens! De ruimte niet te vatten, in een hand of twee toch zijn onze afgestemd op 't leven van ons twee. Want de ruimte is eindeloos en…

ze voelde zich met hem soms als een snel stromende rivier eigenlijk nog meer als een kolkende stroom van liefdeswater welke bruisend en golvend de denkbeeldige oevers overstromende in heftige ongecontroleerde golven alvorens samen te versmelten tot een bruisende klaterende watermassa die gedurende een zekere tijd haar leven…

Het leven verloopt nou eenmaal niet zoals we zouden willen Soms zit het leven tegen, we hebben problemen, Liefdes die niet werken of onbeantwoord blijven Fouten die we maken die ellende veroorzaken Beslissingen die we nemen waar we spijt van krijgen Keuzen uit het leven waarvan we zelf met de gevolgen moeten leven Het leven is vallen en opstaan…