7748 resultaten.
Kort van stuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 In de goede jaren
Had hij het best
Naar zijn zin gehad,
Een mooie man
Met prachtig postuur,
Met de jaren verloor
Hij zijn ideale lengte,
Kromp met iedere tegenslag
Minstens een centimeter -
Met het eind in zicht
Zie ik wat er nog
Van hem over is -
Een iel mannetje,
Kort van stuk,
Met op zijn rug
Een bochel van verdriet…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
613 Ik plaatste je op een voetstuk,
zelfs hoger dan dat
en nu aan het einde lig ik in mijn eentje,
vreselijk op mijn gat.
Mijn geloof in jou ben ik kwijt,
mijn vertrouwen in jou is weg maar:
ik heb je gedragen,
gezoogd en opgevoed,
wat deed ik dan in vredesnaam
niet goed?…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 haar nooit kwijt
maar één maal zal het gebeuren
dan is het haar tijd
Ze was er altijd
ze baarde je en je groeide op bij haar
van baby tot volwassen zijn
het is nu helemaal klaar
Je had haar nog een kus willen geven
je had nog zoveel willen zeggen
maar nu kan dat niet meer
niets meer om uit te leggen
Haar moederliefde kende geen eind…
de kunst van het vallen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 de liefde
rite de passage gemaakt
voor de valkunstenaar
van de bovenste plank
getooid met
vleugels van glas
zweeft ze in
breekbare smeltende tijd om
hemel en aarde te bewegen
geluidloos wekt ze transparante
zielen voor de overtocht
een trage reis die
hen dalend vanaf Eros
naar het eiland van
het broze einde brengt…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
het begon met een lach
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.439 het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
-----------------------------
uit: 'Tirade', 419 -2007…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Scheldedijk fietsend
Wedren tegen levensloop
De stroom kan ver leiden
Maar maar een eind meegaand
Blik op de loop
Getrokken naar de diepte
Vissen voelen zich niet meer thuis
Zuivere lucht, vervuild water
Zuiver geweten, vervuild inzicht
Vervuld verleden in de toekomst?
Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
XXXI - na de oorlog - het jaar nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 pax intransibus
aan het eind van de straat huist
een oude dichter
het nieuwe trouwen
waar geest en lichaam samen
worden gebracht
ook in buurman's tuin
na eindeloos grasmaaien
modder en muggen
een strijd voor de god
van jezus christus bloem
- jaren voor google
voortijdige hiv
mijn operazanger sterft
uit en ingeteerd…
Vriendjes met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 Ik wil vriendjes worden met de dood
maar de dood ziet mij niet zitten
laat staan liggen, veel te veel staan
levendig ontmoetingen, opzoekingen
actie, reactie, veel te veel energie
teveel veel leven, zonde van de dood
maar ik wil zo graag, zo graag vriendjes
worden met de dood, lijkt mij het einde
verkering, verloving en trouwen
eeuwig…
4#4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 September
Eind september. Ik doezel
in de Indian Summer
als een tijdloos lied.
Oktober
De avondlucht zuigt
een vogel verlaat zijn nest
om thuis te komen.
Blues
Als geluk pijn doet
en hoop hangt uit het lood
dan huilt mijn gitaar.
Haiku
Vijf lettergrepen
gevolgd door zeven en vijf
dat is een haiku.…
De ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 De route ligt in
het verborgen
einde van de onbekende
brug.
In stilte heb je de mist
nog nooit zo beleefd.…
Samen een
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Dicht
dichter
dan bij mij
wil jij komen
als jij verschijnt
in mijn dromen
draag ik je op
zinderende
zonnestralen
van de zee naar
het zenit waar
wij ineen vloeien
tot het eind
ons omlijnt
jij en ik zijn
een teken van
een lijn waarvan
de uiteinden
in stralende
oneindigheid
samenkomen
als een cirkel
vol van dromen…
Het overgangsland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ik zag kou
in het licht kristal
van je ogen
je hand rijpte
witte vingers
gebogen in blauw
toch ademde je
de condenserende damp
van het overgangsland
ging een
bevroren leven
jouw dood voorbij
jij ontsnapte
door de lach aan
het eind van de tunnel
waar licht en
warmte in wake
op jou hebben gewacht…
Stilte
netgedicht
4.5 met 67 stemmen
421 ik zag
je praten
met de wind
die in vlugge
vlaagjes glas
vocalen ontlokten
die in trilling
hun scherven
op hokten tot
de stilte echt
transparant
was geworden
je lachte
om het laatste
gerinkel dat chaos
completeerde
einde gesprek
leerde ons dat
stilte de norm
had gesteld
ondanks vele
protesten heeft
ook de wind zich
hierbij…
Onze hooiberg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Stoppelveld
kafjes in de lucht
droge zomergeuren
populieren langs de wetering
onze hooiberg op het eind
daarbinnen uit het zicht
ons hol
getrokken en geduwd
in het lange gele gras
ik droom er met jou
bloot te liggen
als pasgeboren dieren
dat is alles
er hoeft niets meer
we kunnen doodgaan
dat is ons geheim
mama begrijpt het…
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
Nou, dag dan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 Er is geen mooi einde
De zon gaat onder
zonder de hemel te kleuren
Geen vogels, geen muziek
Ik huil niet eens
zeg alleen maar: nou, dag dan
Het klinkt zo gemakkelijk
maar ik kijk weg en wacht
tot het voorbij is
Wanneer ben je me ontglipt?…
Ouder en kouder
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
514 zij voelde
rond en warm
oneindig lief
in universele
streling zonder
oponthoud
door breuk
vouw of kreuk
overzichtelijk
tot in lengte
van dagen omdat
tijd geen deel
uitmaakte van
maar in rond
besloten was
zonder begin en
einde door ons
niet te evenaren
omdat wij met
ons lichaam
helaas niet altijd
zo goed konden
rondkomen werden…
Heroïsche strijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 er zitten
lacunes
in de lucht
waardoor ademen
moeilijker is en
horen bijna
onmogelijk
is geworden
daar waar
emoties altijd
jeugdig vleugden
lijkt het
ontbreken van
jouw aanwezigheid
te resulteren in
moeizaam gehijg
jij was al
eten en drinken
voor mij maar
zonder jouw adem
voelt je afwezigheid
als het einde na
een onverwachte…
Ouder worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Het niet te vermijden eind
doemt al op, komt in zicht.
Vasthouden aan wat ooit was
kan stuk maken wat nog voor mij ligt,
dus leef ik opgewekt voort in het heden,
en als het eenmaal zover is, als ik verdwijn,
keer ik terug naar vanwaar ik vertrok,
het zal als een thuiskomen zijn.…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
Het plein zingt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie de late en de vroege
mensen in verlichte kamers
waar de gordijnen niet dichtgaan
Ik zie in het schemerdonker
van de ochtend mannen
zitten praten op de banken
in de kring van het plein
dat dan begint te zingen
in de bomen die daar wonen
Alles gaat maar door
van gisteren naar morgen
zonder begin en einde
Er is geen richting…
Gemeentepils
snelsonnet
2.7 met 26 stemmen
2.234 De Amsterdamse Koninginnedag,
(voorheen een volksfeest met voor elk wat wils)
ging vorig jaar ten onder aan de pils
waartegen je weer niks beginnen mag.
Want meng je het gewraakte vocht met water
dan hebben ze bij voorbaat al een kater.…
VERSCHROEIDE AARDE
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.170 zij is een schim, een schimmel in de nacht
een postkoetspaard slecht afgetuigd
een magere merrie zonder zadel
die zich bijna benaderen laat
zij hinnikt niet, zij heeft het graag
als men haar flanken streelt
zij wenkt, zij zwenkt, ontwijkt
de sporen die hij achterliet
het lukt haar niet
hij heeft haar bit in zijn bezit
tot aan het einde…
Het Boek
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.165 Indoctrine gestuurd door zelfbestuur,
en zo blijft het einde zoek..
De reden tot geloven,
voor de één slechts een houvast,
laat de kaars heel langzaam doven,
en zorgt voor een pijnlijk, ondraaglijke last...…
'Praat-programma'
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
803 Is er iemand die daar aan twijfelt,
want hierarchie maakt van hem koning,
dan zal de reclame abrupt verschijnen
en komt er een einde aan deze vertoning...…
Onderweg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.475 Zon brandt voeten vast
in langzaam smeltend asfalt
van de weg altijd onderweg
naar einde zonder weg
Vond mezelf weer terug
tussen menshoge varens
stammen met grote ogen
verbaasd zonder haast
Reisde door 3 landen
rond een enkel punt
maar miste steeds
het echte middelpunt…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
duister
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
756 Het einde
onttrekt zich aan het zicht.
De illusie,
hardvochtig uiteengespat...
verwarrende stilte
Duister…