Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

Levend standbeeld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Hele dagen staat hij daar onbewogen met een hand voor z’n ogen op de punt van het havenhoofd staart in de verte naar de zee die hij eens levendig bedwong nu alleen nog stil observeert een tijdlang ga ik naast hem staan staar mee naar de nu zo kalme zee met alle gedachten op oneindig zijn we even twee standbeelden…

a

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ontdek de hemel in het licht van weten sla de trom om de oren van staal nog nooit zo lekker gegeten in jouw onmogelijke omhaal van taal recht is de bocht in tuinstad vuur uit water dat vliegt op slag ruig onder rokken als dat weert waar vind je deze eigenwijze lach als zes negen blijkt te zijn in bossen vol seringen van geluid lijd dan…

Rode mannetjes

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
Daar zijn de rode mannetjes. Ze hebben rode wangetjes. Ze kammen hun haar met blauwe kammetjes. De rode mannetjes staan op de stoplichten. Dan dragen ze een hoedje. En voor hun opgezette rode hoedje dienen we te stoppen. De rode mannetjes maken mij bang. De rode mannetjes lusten geen pap of vla. Maar met een beker melk met een melkvel drijvend…

Fraai uitgelicht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Een Fries met dansende vrouwen Gedreven door verdriet Doorgaans oprecht, te ver- trouwen Om wereld, toekomst mee op te bouwen Waarom signaleerde destijds 't ruimteschip geen signalen? (27 september 1990)…

Twintigste eeuw

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.013
Wij zijn zo jong niet als wij doen geloven. Ik ben: hoe oud wel? jij haast twintig jaar. Achter dit lage voorhoofd, onder 't kroezig haar dat al je kammen breekt, drijft wèlk bereeknen boven? Je weet, men moet niet altijd geven na beloven, 't gevaar van geven is dat elk bezit weegt zwaar. Je hoofdje waakt, waakt sedert lang, nietwaar? De…

Het zichtbaar zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
al zou ik willen mijmeren dan nog zou mijn tongbeen zich vergruizen en me verstikken daar de wereld niet meer ademt, zelfs niet meer ontplooit en haar blaas leegt in mijn hand ik als figuurlijk en mijn evenbeeld de liturgie van vrome schapen zalven de wetenschap dat het bebouwde, het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt aan halve waarheden…
elze3 juni 2012Lees meer >

Labyrint

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Labyrint.. Daar is het, daar moet je naar toe. Waar moet ik beginnen waar moet ik naar toe. Is er een uitweg ik weet niet hoe. Ik loop door alle gangen en weet niet waar ik ben. Me hart klopt van verlangen naar een einde dat ik niet ken. Ik blijf maar lopen en hopen. Hopen om te vinden wat ik zoek. Alles lijkt op elkander en ik weet niet waartoe…

Antwoorden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
zij klinken door mijn hoofd soms zeer zacht dan weer harder stellen steeds dezelfde vraag weet je het nog? de stemmen van ’t verleden vermeerderen mettertijd evenals de plaatsen in memorie opgeslagen weet je het nog? ja ik weet het nog grijs verleden niet moeiteloos beantwoord ik de stemmen…

Etmaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
willoos mooie dageraad zuchtende dag begint licht uw licht verraad bemind en onbemind hoe moede zo uw benen welk nopen los van mij nederliggen laten wenen nacht laat rusten zij opzij…

tegen het vergeten

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
zag ik een vriendje van vroeger was het een oude man maar toen ik hem hoorde praten dacht ik die ken ik ergens van…

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen, En van de woorden en van de gebaren En van de droevigheden en van al het staren Om dit dat alles was en is vervlogen. Wat meer dan rozen in de storm gebogen En bladerloos geschud boven de eigen blaren, En oude tederheden, die geteisterd waren Met droefenis en die geen troost vermogen.…

Stilte voor de storm

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Wat brengt mijn tijd? Géén wilde bewogenheid, Géén hand zich welvend boven de ogen, Of stem die opgetogen Om nieuwe morgens schreit; Maar slechts een dromend turen Naar heengevloden uren. Wellicht is hun ontgleden, Bij ’t traag teruggetreden, Iets schoons, dat wij ons kozen. – Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…

Notitie

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 9.066
Gauw opschrijven voor ik het vergeet: in de auto met D. en haar vader dwars door Amerika's seizoenen heen de vochtige zon in Santa Barbera de kletsnatte sneeuw in Denver en in alle Best Westerns het knipperlicht van de televisie op haar lieve slapen de gezicht van weer heel jong meisje zijn maar het schrijven van de woorden verandert wat…

bij terugkeer aan het meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
bij terugkeer aan het meer graast onrust ben ik wankel onbewoonbaar en verjaag een vlinder wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt lacht de wind ik haal mijn schouders op en kerf hun namen in de banken aan het meer eerder je gezicht warm je huid niemand die ons herkent als de stad wakker wordt en licht gelooft wandel ik als…

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Ouder worden is mensen voorbij zien trekken. Die allemaal eindigen. Daarvan word je je als oudere bewust. Ouder worden Is zien steeds meer zien hoe eindig de dingen zijn. Ouder worden is de bloemen beleven ook in het verwelken, in rouw en vergaan. Ouder worden is je kruis leren liefhebben. Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en…
cornil12 juli 2012Lees meer >

Diep geworteld

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
Geboren en de eerste twee decennia getogen als jonge oosterbuur, gevormd en als jong volwassen wijsneus het pad der liefde volgend alhier beland, verloofd, getrouwd en hier gevestigd; met nieuwe, jonge wortels, na 56 jaar stevig en blijvend goed verankerd. Verbaasd word ik tijdens elk bezoek aan mijn geboorteplek gewaar, dat de door mij…

Spanning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Hoe relatief is eigenlijk tijd? Binnen mijn zelf opgetrokken muren Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
Pisces30 juli 2012Lees meer >

EEN WAARLIJKE PROFETIE

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Het is een hand in een hand het is een hoofd in een hoofd het is een gedachte in een diepere gedachte het is het zijn in het zijn het is het worden in de wording het is een mens in een mens het is het gevolg in het vervolg het is het gaan in de voortstuwing der tijden het zijn de tijden in, de tijden door, de tijden van het is het oneindige…
Hans Uding7 augustus 2012Lees meer >

De roep van een plichtloze zee...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Op tijd! Want anders krijg je op deze wereld spijt... Nog even genieten, de laatste koele zeespat in mijn gezicht, Voordat ik weer op moet schieten. Als mijn horloge de haastige tijd bericht..…
Rineke Noom24 augustus 2012Lees meer >

jongensdroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
als langzaam de reis begint je afdaalt in je verloren gewaande jeugd komt het ontwaken bij iedere herinnering en ruik je het gras waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur met op de achtergrond de murmelende rijksweg als een zich met water vullende beek de hoge pluimen van de suikerfabriek in Puttershoek het glimmen…
wim euser26 augustus 2012Lees meer >

het voer van september

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
het septembert, de kroeg in mijn hart sluit de zomer en serveert slechts nog brak water – het sterven nadert en de zon sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar ontboezemingen uit een herfstig verleden trage kruinen dragen de wind en spreken regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
elze1 september 2012Lees meer >

persoon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
kleur spreekt samen in kalk een portret uit duizenden een steunpilaar, zeg maar balk woorden doen deze wereld duizelen selenietsplinter in m`n vinger en de korst sluit lucht af een najaarsblad blijft een beginner maar nooit begonnen. laf raadzaam als schaatsen op een ijsbaan, en maar lachen je kan dit nergens plaatsen ondoordachtbaar…

Onverschillig vergaan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Schimpende schoonheid voor de spiegel de leeftijd met tanden des tijds heeft het lichaams uiterlijk verweerd en vergaan plastische oplossingen van borsten, buik en billen. Wankelend op wrakke enkels, gepropt in Spike heels Prada’s.…

jeugdherinneringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 604
regelmatig denk ik terug aan hoe het vroeger was recht in een bui van nostalgie mijn kindertijd, hoe mooi die eigenlijk wel was onbekommerd door 't leven geen zorgen en mijn ouders altijd aan mij zij samen met mijn vriendin een tent maken in de tuin, stripverhalen lezen, een hele middag lang of samen op de fiets rondjes rijden…

Haloween III

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.724
Bergen met coyotes en ratelslangen, in het dal de stinkende auto's en in het bed met de twaalf kussens, jij op je rug. Ook jij wordt havelozer, tandelozer, maar vanmiddag niet. alhoewel je al kleurlozer murmelt, al bijziender stommelt uit je bed. Jij, ooit van marmer, ooit met groengespoten haar, je wordt meer en meer opgeslorpt in een verhaal…
Hugo Claus6 september 2012Lees meer >

stil de wil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
middenin het grote wachten is begonnen mij schiet nu even niets te binnen we wachten wel de spin en ik zij op haar prooi en ik op zinnen wij vangen duur in ogenblik een zwerm zwaluwen in het zwerk zwiert rond de toren van de kerk mij prikt een mug,er krassen kraaien ik voel de wind wat harder waaien de tere spinwebdraden trillen de tijd…

klok

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Zijn slinger slingert heen en weer, hij is erg opgewonden, dus slingert hij maar lekker door, de tijd heel alle wonden. Toch heeft hij een scenario voor alle aardse mensen. Dat is voor elk een laatste tik, al zou men anders wensen.…
wim rhebergen10 september 2012Lees meer >

de dood als een lustig subject

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
wat verkrijgt de dood in zonden die weemoedig kwetsbaarheden raken, een gestalte zonder vlees het verlegt des krijgers moed en herrijst als duizend soldaten in mijn hand het verhardt zoals de stolsels die hersenen verkrampen en bleke delen het schaambeen markeren met een oud medaillon het verstijft en verteert en reïncarneert in goddelijke…
elze13 september 2012Lees meer >

laat september

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
september, de komende dood huilt in het groen de wind beeldhouwt de polder in een verloren segment de horizon verlost van schuld staakt de zichtbaarheid en verhult zich in een zilveren nevel waar meeuw en kind gezamenlijk sterven er is geen eind als het begin in het zeewier is verdronken en vlinders zonder vleugels als trage slakken de tijd…
elze16 september 2012Lees meer >

wakende rust

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
ik spreek zoals angst niet is te rijmen en volle wolken mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen zijn de psalmen uit een onware bijbel trots is als water zonder zichtbaarheid ergens waakt de rust en stilt mijn honger naar driftige lusten het leven raakt het vuur en omhelst het gevoel in een diffuus ogend licht gelaten zegent het gemoed…
elze17 september 2012Lees meer >