Alle inzendingen over zwarte vrijdag

7546 resultaten.

Sorteren op:

Ergens

gedicht
2.7 met 70 stemmen aantal keer bekeken 22.124
Ergens waar een kamer gevangen is in zijn eigen ruimte Waar het donker is En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren Waar de muren vechten om de ruimte Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is Daar ergens, waar het licht al lang geleden is gedoofd Ligt een verloren briefje Zwarte letters op wit papier De woorden zeggen: ‘…

Donker in duplo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
de man op de bank ziet de man van de bank hij staat daar achter het raam naar buiten te turen, en ziet de man op de bank beiden drinken wat, beiden staren wat de man in de schoudervulling rookt een spriet de man in de zwammenjas rookt wiet het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt de man op de bank zwaait naar de man in de zwarte sedan…

Glinsterspoor

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Maanverlicht het smalle pad langs onderbelichte schaduwen die lijken te zwaaien of wenken misschien wel koelte toewuiven in de windstil verwarmde nacht Eindelijk glinstert het water zich steeds meer uitbreidend tot een spiegelende vlakte die uitnodigend welkom heet Op haar hoofd haar gewaad tussen lange zwarte haren koel verwelkomt tintelende…

bevrijding

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
een luide roep rondom dwingt stemmen af, die geloven in verborgen holtes van een weggezwegen dag je mag verbloemen wat je niet wilt zien een deken leggen over alle zwarte dieptes waar hun witte onschuld rust maar de wereld draagt haar erfenis van uitgemergeld leven in de kamers van de dood toen hun nood niet verder kon liep er slechts…

Lotgeval

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
in een equivalent moreel Tracht een baby niet te laten huilen als een ziel vragen sterfelijk te zijn En je hart te verschuilen in een camouflage van satijn Want soms denk je zwart als zilver en de trots erkent verval Poetst goud na een schilfer zonder toeval,het gouden lotgeval…

rouw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
alles heel donker groen angst voor een vampier bedolven onder bloemen het bevroren slachtoffer tijdens een lange begrafenis iets is van glas grind onder schoenen in de verte een vlakke zee tijd als tussentijd gordijnen gaan dicht vogels blijven in de lucht en dromen glippen huizen binnen een enkel wagenwiel wankelt over zwarte…

zomer in holland

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Ze is van top tot teen gehuld, in zwarte draperieen, en is een heuse moslima, met twee verborgen knieen. Vroeger,was dat heel anders, toen gaf ze zich nog bloot, maar dat is nu veranderd, want Allah is zo groot. Kom ik haar tegen op de straat, dan kijkt ze door een spleetje, dat is toch heel wat netter, dan in haar blote reetje.…

Bovenaards

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
zwart is de nacht totdat twee ver uitelkaar staande kleine ogen licht geven en volgen een luide diepe stem zegt: tastbaar ben ik niet zelfs mijn zien waarin alles schuilt is bovenzinnelijk wij komen ver van de aarde waar nog geen mens kan komen dan alleen maar dromen wij zijn al eeuwen verder zien treurend toe naar uw streven u bent…

De Conradstraat vanuit de ooghoeken

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.576
Jij, stuiterend met een zwarte kous over je gipsen enkel, kou die vanuit de kuit de lies intrekt, waar is je engelbewaarder? -------------------------------------- uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…

De Conradstraat vanuit de ooghoeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
Jij, stuiterend met een zwarte kous over je gipsen enkel, kou die vanuit de kuit de lies intrekt, waar is je engelbewaarder? --------------------------------- Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…

Weeffouten?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Zaai de paddenstoelen in mijn herfstig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een bloemen oceaan en zal ontwaken voor het naderende einde, laat mij zwarte aarde eten indien ik in de armen stijg van een argeloze orkaan, die mij aan de geparelde zwijnen voert als aandenken wat voor…
Pama6 oktober 2012Lees meer >

Nattigheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
anders De regen niet bijzonder Maar zijn klank Een rij vuilcontainers te vroeg In `t donker langs de weg geplaatst Drumt de regen bassdrums Sommige als toms Volstromende putten Ieder zijn eigenaardige roffel En Uit kale hoge bomen Snelle ritmische spetters De traag hangende druppels Worden laatste stille klanken Van een krachtig zwart…

De droom is uitgewoond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
de auto’s rijden al een tijd in zwart of grijs mij vlaggend tegemoet ik heb daarvan nooit opgekeken alsof je het intuïtief tijdens het leven hebt gemeden zij zijn uitdagend schoon vervoeren het theater waarin de droom is uitgewoond het laatste tripje net zo liggend als vroeger in het kribje langs de bekende plaatsen met…
wil melker31 januari 2013Lees meer >

Naar voren kijken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.299
Buitensluiting, van neerbuigend Bejegend zijn, gekleineerd Tot op het bot, dat Onder het kwetsbare lichaam Onzichtbaar aanwezig was, Van vele malen verlies met Bijbehorend verdriet van Er niet mogen zijn - Nu ben ik verder met drie jaar Goddank goede hulp en kijk ik Weer naar voren, naar het licht Van de dag, en heb het zwarte…

Op gewiekte vissen in Amerika

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.144
de lucht Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot Van 't pijnhout vlug ter zeil van alle kanten regenen, En met hun zilvren glans de zwarte…

Afscheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.058
in zwart door het bos doordrenkt van herinneringen delen wij met elkaar wat de dag met ons deed te midden van hazen en konijnen verzetten wij onze zinnen dichter bij de kern oog in oog met alerte reeën gekleurde veldboeketten brengen ons terug in Polen in langzame tred weten wij ons verbonden een laatste blik naar haar onder rozenblad…
René Turk10 september 2013Lees meer >

nu moet ik gaan: de bloemen sterven

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 40.591
dan zal ik zingen van de zwarte dag en van de schaduw die wij moesten delen en van de vloek die sprong in onze kelen en van het mes dat in jouw handen lag. troost mij als ik zo droef moet zingen, leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.…

Ik hoor hier niet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
als ik alles om me heen hier wis zoals dat kan met zo'n foto app tegenwoordig zie ik mij zitten heel hoog in de lucht hoger dan des vogelen vlucht een aangeklede animalie afstekend tegen het sprankelend zwart van de statige sterrenhemel met m'n bril ik hoor hier niet is het enige wat ik kan denken, ik vlieg niet op eigen kracht…
AJ Meer12 november 2013Lees meer >

kleur

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
plots verdween de duisternis en werd vervangen door licht totaal onverwacht kwam het in mijn hoofd schijnen een lichtstraal gericht op het proces, het proces der aanvaarding neem ik aan alles blijft hetzelfde doch bekijk ik het door andere ogen na een lange tijd van zwart en donker kwam de kleur weer terug traag maar zeker ik…

Vechten bij stormtij...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts doen wat moet, zonder al die kronkelingen in je hersens, zonder het zwarte licht van niet weten, van dwaasheid en onbegrip. Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen? Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
Adeleyd10 februari 2014Lees meer >

fuji yama

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Zij kent het geheim van de lettertekens zwarte sierlijkheid op zachte zijde, verschuilt het in de brede plooien van haar mouw. Haar glimlach is als zegellak. Gestold.…

PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Paul Witteman is vooral de man van de witte toetsen voor die zwarte is hij als de dood Van sterven wil hij niets weten als het komt, moet, dan een snelle dood: sterven in het harnas van de journalist Hij laat een enorme leegte na maar ook een godsvermogen en dat als VARA-socialist Er wordt een salon afgehuurd zijn dochter Sylvia spreekt…

Tot binnen buiten werd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
weer roept angst met hol geluid dat voortvluchtig verre vleugels krijgt echo’s kaatsen hun niet thuis gevoelloos tegen zwarte muren mijn citadel waar stemmen dwalen zonder verhalen omdat een oor ontbreekt waar tijd vandaag vergeet omdat gisteren alles overschreeuwt heb stilte laten groeien tot binnen buiten werd zie eindelijk…

Vervagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik dacht zojuist aan jou net zoals gisteren en elke dag sinds het gemis begon hoe kon ik weten dat verdriet de leegte dieper maakt zoals het water traag de bedding schuurt van een rivier niemand heeft me ooit verteld waarheen een zwarte zwaluw vliegt als tijd de horizon vervaagt zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen je zei…

Op het pad van kiezels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Op het pad van kiezels luisterend naar jouw kleur struikel ik vol overgave en beland in jouw schaduw Stenen, grijs, zwart en bruin Kijkend naar jouw geur maak geen keuze en val in de diepte Onder de meidoorn mijmerend over ons zien wij velden koolzaad maar zien geen begin Op het pad van kiezels nip ik aan jouw tranen Peinzend schrijden…

verzet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
verborgen in het stof van pijn zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein - aanwezig buiten hoor je nog de kreten van een stoomfluit, zwaar op weg ik zeg je, dat ik het niet pik ik mik mijn aller-stoutste blik op jou en spuug mijn woorden uit nu jij je kruit verschiet op onschuld en jouw oorlogsbuit verhult in zwart vertier elke…

Stad bij nacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
En ook de tram en fiets zijn opgelost in het grote zwarte niets. Geen gejakker van een krioelende menigte, bevangen door een verslavende koopzucht. Alleen onstuimige jeugd, die het straatbeeld domineert. Kilometers lange lichtjes toer. Stilleven van een stad.…

nevel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De oever van het denken lost alles in het niet Een nevel van gevoelens in het hart De sluier om de ogen een donker zwart Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet De diepte van verlangen slaat op het hart als angst Bewust zijn van komen en gaan Voor altijd de reden van bestaan Maar wat vrij wordt ontvangen bezit gevoel het langst…

Aangelicht door eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
waar wij in kleur het leven in balans houden ontstijgen gouden momenten onverwacht het bestaan als zwart en wit bij gelegenheden samengaan straalt soms de gloed van een stukje hemel ons tegemoet tussen diepe stilte en overdonderend applaus bloeit de saamhorigheid in wederzijds respect en trouw zij zijn niet weg maar aangelicht door…

Een visioen maar dan anders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
het is geen vraag meer maar verdrongen stilstand nu de wind de takken weer buigt een tint er tussenin noch het zwart in gesloten ogen noch de nevel als gedempt wolkenlicht een vorm van helder, die van geleende tijd voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp tussen brongras dat eertijds ons voedde een voeg tussen nu, heden, wij, ons hoe…
Iniduo21 september 2014Lees meer >