Alle inzendingen

de zware vliespoten plat afgezet in het grafiet van de grot de lange smalle bek jaagt laag door de diepte hij ligt miljoenen jaren op ons voor onzeker is zijn dood in het wandelend licht van de zaklantaarn schiet hij door de wervelingen van stenen water met een nijdige klap van de...

Wie was die zeeman? ridder van de kouseband commandant b.d.? of ex-textielbaron opkoper van nylonspul sokkenspecialist c.q. een Italiaanse averijveroordeelde cruiseschipkapitein hoe dan ook goedkoop is het wel aanbieding na aanbieding broek, rok, sok (per stel)

Bijna iedereen is voor waarheidsvinding maar doorgaans over anderen!

Licht Planten en bloemen staan zowel in het licht, als in de schaduw, zoals het een mens ook vaak vergaat. Het licht, is bijzonder en geeft waarde aan het leven dat we moeten koesteren. Tekst en foto Dick Voogd

Onze groenteboer in Appelscha Een beste man maar met veel poeha Probeert zijn peren Me aan te smeren Terwijl ik alleen voor appels ga

Ondanks de korting vond je me nogal goedkoop in de opruiming

wij spreken dezelfde woorden maar in jouw letters wonen andere tonen als jij mij temperamentvol iets wijst kleurt landschap zijn zuidelijk pigment in je ogen donkeren sprookjes uit de duizend en een nacht verpakt in je lach wij verwesteren in het klip en klaar maar vergeten...

op afstand die ambtshalve is afgelegd volgt nu een bericht om in twee gelijke stukken te delen het hart te volgen voordat het gehavend raakt ergens halverwege naamloze liefde als ontmoeting te laten voortduren bij het breken van de dag

Mark Rutte op bezoek in ´t Witte Huis. Hij mocht bij Donald Trump op audiëntie. Hij dacht toen bij zichzelf: als ik die vent zie, voel ik mijzelf een kleine grijze muis. Maar met de D-day vlag was hij de vent, al dacht Trump bij zichzelf: it´s secondhand!

Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier een gastvrij waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar...

Als ik bij de kapper zit blader ik altijd even door de roddelbladen even maar de Panorama, de Prive, de Weekend heel even maar want anders moet ik massaal depresief kotsen overgeven om te overleven het lukt me nog maar net alles binnen te houden onderdelen van het zure opgerispte door te...

jongen zegt: "hier aan de zee, kan je zien tot je ogen ophouden"

Toen je dreigde weg te gaan maakte ik foto's van blaad'ren die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou zo nam ik het blad nog één laatste keer, voordat het afvallen zou En nu dat je lichaam verteert, zoals ook het blad is verdwenen ...

Vogels zijn prachtig mooi, om te zien en om te horen. Luister goed wanneer ze liedjes zingen, zonder te hoeven componeren. Zonder perfekt te moeten zijn. Het liefst zie ik vrije vogels vliegen. Zonder zenders. Zonder ringen. Goddelijk prachtig zijn vogels. Je mag van ganser harte van ze ...

- in reactie op Wim's snelsonnet - Pak je rust en kom niet met verhalen over waaiers, nauwe stegen en de sprint van groenewegen morgen wachten toppen van besneeuwde kathedralen, dus ren je rot en laat die trappers malen, je moet immers Parijs nog zien te halen!

fietsen kon hij als een malle maar hij had de wind niet mee in een bocht is hij gevallen waardoor hij de sloot in glee zijn fiets heeft hij nog meegenomen maar met dat wrak kon hij dus niets en om vallen te voorkomen kocht hij nu een waterfiets

(haiku’s op een thema) een vluchteling vindt een nieuw huis om te leven z’n hart is nog thuis soms moet men vluchten nogmaals opnieuw beginnen met gebroken hart de vluchteling vindt een nieuw huis maar het blijft leeg wordt nooit een echt thuis vindt de vluchteling...

de eendagsvliegen zijn gezegend door het niet kennen van de dag * * geïnspireerd door Matsua Basho

Al dagen zoek ik naar woorden Die beschrijven wat ik voel Niet langer zwijgzaam willen zijn Gewoon zeggen wat ik bedoel Toch krijg ik niks over mijn lippen Dus ik zet het op papier Met een brok in mijn keel Is dit voor mij de enige manier Voor jou, nu je iemand moet missen Zijn geen woor...

Ik moest weer lachen om verouderde vreugde, voor wie ik moest zijn.

Ziek werd hij achtergelaten in een grot opgemaakt als nest met dadels, vijgen, in leren zakken ook water en wijn, licht en donker emmerbier, siroop, brood, boter, kaas en schapenvlees, alles klaar gezet en hangend rondom zijn hoofd In de heerlijke geur van harsen lag hij daar als in een ...

de wereld is lang te licht geweest pas in jouw schaduw ontdekte ik mezelf begon het onderscheid met licht van overleven dat mij contouren heeft gegeven tegen zwart contrast ik bewoog maar wist nooit wat de voorgrond was jij hebt mijn hand genomen zijn samen uit de cou...

Een e-bike spartamed gazelle dieren voerde hem langs panden aan de gracht hij waande zich een schrijver zonder macht batavus droogstoppel, met pak papieren op een vélocipède halve kracht een carrousel van namen deed hem zwieren batavus 'heeren'veen gazelle dieren als 'n negent...

Een van de allermooiste kathedralen Bevindt zich in de Franse stad Albi. Als je de kans krijgt dan bekijk je die, Maar nee, ze moesten weer op de pedalen. Dat noemen ze een rustdag in de tour, Van wielrenners begrijp ik echt geen moer.

Haar benoeming is voor velen zware kuch Ze hoort nu bij het legertje der groten Toch heeft ze al haar kruid verschoten Op defensie komt ze niet meer terug Maar is von der Leyen nu ook defensief Of is ze daarbij ook nog explosief?

Het is een droommiddag het is zo heerlijk stil en vredig geen ander mens kan deze stemming nog bederven en de fles is heel erg ledig Ik moet nog naar het onbekende reiken zowel gerechtigd als veroordeeld tot het zijn met mijn gelijken zonder vroegtijdig te bezwijken Misschien kan ik...

Boven mij jagen wolken verstrooit in associaties, als de zaden van de zilverberk, die elk jaar weer vrucht zal dragen, veelkleurig blad van groen en zilver gegrepen door de wind, in willekeur geplant. Dan te denken dat mijn afdrukken langzaam verdwijnen, kwaal van eigen dogma’s...

Een cijfermaniak in hart en nieren ging in de Domstad fysica studeren op snelle microdeeltjes promoveren verstoken als hij was van harp en lieren angstwekkend hoogbegaafd en cerebraal abstract zijn spijkerschriftformuletaal

Uit de hemel duiken snelle stippen naar een niemandsland vleugelloos weggeworpen zachte tassen, stoelen hard metaal, ledematen ook mijn hart staat stil van ongeloof toch ligt daar een lakschoen toch lees ik opengeklapte levens mijn vertroebelde ogen en mond vol gedachten vragen om...

Uitermate bleek bijzonder bovenmatig, de zoom van haar jurk.