8730 resultaten.
Mobilus Telefoonmus
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.712 Sorry ik wilde alleen mijn eitje kwijt.…
Yesterday
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
2.635 gister was het alweer vrijdag
doch vandaag is volle maandag
zij kwam heel spoedig even kletsen
maar onwillend haar te kwetsen
ging gaandeweg wel overstag
gister geen probleem aanwezig
voelde mij vrij frank en pezig
nu zij wederom wilde komen
voelde ik mij opnieuw genomen
voor mij was gisteren een traandag
wens nooit meer een nymfomaandag…
Mijn Zoon
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.273 Ik wilde er altijd voor je zijn.
Ik heb alles voor je over.
Jou moeten missen doet me zoveel pijn.
Voor mij was je altijd mijn zoon.
Ook al was ik je echte vader niet.
Ik zal altijd van je blijven houden.
Ik heb nu alleen maar verdriet.…
moeten laten gaan
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.888 vertel mij, mag ik geloven
in dat wat onmogelijk lijkt
mijn hart mogen storten
met wat m'n leven verrijkt
ik heb het laten gaan
wilde dat het mij verliet
dat leek mij beter
misschien ook niet...…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Nu huilt de winter in mijn hart,
De vlagen donkren buiten,
Als wilden beiden van de smart
De flauwe ogen sluiten.
Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Ademde iets sneller
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
833 zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
mij heel teder nam
we waren
samen dat moment
het geluk…
Vaarwel mijn hart
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.054 Na jarenlang plezier voor twee
Wilde je met een ander leven
Zomaar ineens tijdens het diner
Vertelde je dat nieuwtje even
Je spullen al gepakt, je koffer klaar
Hoe lang heb je dit geweten?…
De Keerzijde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.921 Zonder kledij,
Na te sidderen,
Van een wilde vrijpartij.
De rust herstelt,
Na een periode van lust,
Liggen we daar alleen in het veld.
Denken aan het feit,
Was dit het waard,
Heb ik alweer spijt.
Verleid door het testosteron,
Zo gevoelloos,
Zo dom.…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Ik wilde je zo graag,
maar ik moest nog even wachten.
Smachtend naar je warme adem,
verlangend naar je hartstocht.
Naar je lichaam en je seks,
naar het passionele vocht.
Gewoon de seks bedrijven,
want liefde was er niet.…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
Stenen grenzen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
815 ik cheops weer
in de woestijn
kijk voor me uit
ben opgetogen
weet wat de macht
van zand zal zijn
in de sahara heb ik
dat zand moeten gedogen
zag nog de tartaren
de chinese muur verhalen
zij dropen af wilden gobi
als een eigen speelterrein
daar waar stenen grenzen
stellen is de mens keihard
toch voel ik geschiedenis van
vrij…
Die donderdagochtend
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.194 kruisten
Was er geen weg meer terug
De draden van het web sponnen
Zich razendsnel tot een mooi
En sterk weefsel, dat
Mits zorgvuldig behandeld
Niet stuk te krijgen zou zijn
Hij de schering, ik de inslag
Ik liet zijn glimlach geboren
Worden, om er elke keer weer
Hulpelozer in onder te gaan
Alleen wij hadden bestaan
Het was het wilde…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Demonstrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
749 Levert elke morgen
hetzelfde verbitterde gevecht,
als-ie voor de spiegel vergeefs probeert
de wilde haren te kammen
en om zichzelf moet lachen.…
Lekker wijf
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
2.794 Een vriend wilde een nieuwe auto kopen
om bij vrouwen meer in de gaten te lopen
Hij zei: met een Z-3 of met een X-5
scoor ik vast en zeker een lekker wijf.
Ik vroeg hem zichzelf af te vragen
of je het juiste type aantrekt met zo'n wagen.
Want met vrouwen en auto's is hetzelfde aan de hand
het gaat om meer dan alleen de buitenkant.…
Ik vond je...
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.178 wist dat
je bestond;
Daar, zomaar op een avond
die nergens toe zou leiden
die verder niets in petto had
dan alcohol en poezie
benijden om een
schoonheid,
ongrijpbaar
als het mooiste gezicht,
een gedicht kent geen
woorden maar gevoel
Toch, mijn onbedoelde woorden
leiden jouw mond tot
een lach die maakte
dat ik je wilde…
zacht
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.527 overal waar jij kijkt
is de wereld opeens een stukje zachter
en als ik week word
zit je zachte stem er vast weer achter
je handen zijn gemaakt
om mij zachtjes te strelen
en je zachte hart klopt
omdat je het met mij wilde delen
nee, ik ken geen zachtere vrouw
en je hebt het vast al gemerkt:
dit gedicht gaat niet over jou…
Gewoon ziek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.438 Ooit droomde ik ervan prinses te zijn
Koningin leek me ook wel fijn
Later wilde ik vooral mensen helpen
Ze allemaal met mijn hulp overstelpen
Maatschappelijk werker of psycholoog
Zelfs dokter is wat ik overwoog
Alles was nog mogelijk, alles kon
Niets was te gek; wat ik ook verzon
Maar wie had het ooit gedacht
IK heb het zeker niet bedacht…
verweesd
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
672 wie ben ik,
met vele grote
dichterlijke woorden
met vermeende
kracht van geest
als jij het zuivere toont
gehuld in stilte van
bemoedigende blikken;
waar ben ik aldoor geweest
hovaardig heb ik
mijzelf beloond
maar jij maakt mij nu bedeesd
en laat mij zijn die ik ben
ik leek als verweesd
ik was als een
wilde struik gegroeid…
Borderliner
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.145 Ik wandel me daas
op jouw kompas
wild in richting
je grillen volgend.
Grenzen stel je
buiten samenspel,
je pint me vast
op je wenskaart.
Ben ik je doel
mis je het middel.
Ben ik je middel
mis je het doel.
Ik lig in spagaat
je stoot me aan
je trekt me af
smijt met verwijt.
Je hakt mij fijn
in hapklare moten.…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
het lichaam is te koop
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
704 liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
neuken en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om stilte bidden als
er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
ramen zijn gebroken
uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
het lichaam is…
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Hij wilde weer gaan schrijven
over die gebeurtenis, de tweede
dinsdag in september. Hoe hij
ook begon, elke keer kwam hij niet
verder dan die zondagmiddag.
Zij zaten samen in het parkje,
twee blokken naar rechts om de hoek.
Picknick en veel lachen. Praten over
koetjes, kalfjes, schapen, een herder.…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…