23350 resultaten.
Over rustige vastheid die ik vond
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.839 De mensen zijn in getwijfel gevangen,
't gezicht van een god heeft de tijd gebleekt,
nu kom ik ze vertroosten met gezangen
van wat nooit wisselt en in niets ontbreekt.
Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
de klare stem die altijd rustig spreekt,
omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.…
In vermeende schijnbeweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 stel dat ik verdwijnen kon
niet lijfelijk
maar uit de ogen van mensen
stel dat ik opnieuw begon
als dat zou kunnen
zou ik dan iets anders wensen
als leven eindeloos zou zijn
zou iets waarde hebben
zou ik wel zijn wie ik ben
zou ik de mensen mijden
of hen omhelzen
en kennen wat ik nu ken
wat is het dat mij belet
of ben ik simpel…
Door huid heen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 In de laatste stadia van de dood
huilt de wind over naamloze staken
flauwe schijn van geschiedenis maakt
een stille tocht langs littekens
lichtvoetige schimmen versterven
in een lenig landschap
waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte
en de laatste pagina ontbreekt
veraf ligt het dorp voor anker
ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Lig nog begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Het begin en einde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Het is de kamer van geboorte en dood.
Een onderaardse kamer,
aards als het duister van de moederschoot.
Het zijn de luchten van geruchtloos leven,
kortstondig vlammende wolken,
druppend als kaarsvet
op ontvankelijke bodem, voor even.
Het is de vraag die geen antwoord behoeft,
de wekelijkse reis zonder bestemming.
Het zijn de schemerplooien…
Verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wat te doen
Verveling slaat toe
Muren op me af
geel, zwart en groen
Stilte alom
Niemand om mij heen
Helemaal alleen
saaiheid slaat stom
Red mij van eentonigheid
Breek door, breek vrij
Verlos mij
van mijn eenzaamheid
Word wakker
uit dit lusteloze bestaan
Sta op, beweeg, ga
Leef
Hee, kom aan…
GELUKKIG 2013
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
841 Gelukkig 2013 spreek ik thans
tegen elk die deze zinnen leest
Houdt van elkaar, pak die kans
maak van 2013 één groot feest
Gelukkig Nieuwjaar gun ik U
laat ons met de liefde strooien
Help ook het vreemd individu
die bezig is alles te vergooien
Gelukkig Nieuwjaar nog even
op de laatste avond van ’t jaar
Schenken, doet gelukkig leven
deze…
Vandaag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Dans naar de zon alsof het je laatste dag is
en spring in de velden alsof je nooit meer
zou kunnen huppelen.
Je hebt nu nog kans om te lopen
wat er morgen is, is niet bekend.
Geniet van elk moment
dan kan je je niet schuldig voelen
als je bij de hemelpoort staat.…
Onderweg
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
584 Een tuffend schip
klinkt in de oren
reeds lang onderweg
naar een vergeten doel
de kapitein kijkt door z’n kijker
om tenslotte te beslissen:
moet ik de koers verleggen
of toch gewoon rechtdoor
hij klimt in het getouw
tot halverwege de mast
hier zou hij verder kunnen kijken
maar zolang hij de kijker niet omdraait
zal hij het doel niet…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Om weer zeven te zijn.
Zoals het riet ruikt in de winter.
Mijn houtjes krassen over de gracht.
Op zolder schimmelt het oude stro.
Drinkbakken klapperen aan de muur.
Eén kat woont hier nog en
ik wil naar huis.
Opa ruikt naar pruimtabak
en vertelt over zijn paarden,
lang geleden, op de hoeve. Oma
schilt bergen aardappels, wortels.
Ze zwijgt…
tussen passanten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
549 soms ben ik triest
over verloop van tijd
want alles raakt op
soms ben ik moe
moe van triestheid
omdat ik altijd maar vergeefs
en amechtig probeer
aan te klampen voor een plek
in de trein die eeuwigheid heet
hier op het drukke perron
van de vergankelijkheid
sta ik naamloos tussen passanten…
moment van bezinning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
629 bezinning is een
moment stilstaan
de tijd nemen
die je eigenlijk
niet bezit...
bezinning is oponthoud
waarvoor je het
geduld niet hebt
maar waarvan je
diep van binnen weet
dat 't onontbeerlijk is…
Een moederken te spinnen zat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.913 Een moederken te spinnen zat -
ommendomme ging het rad...
'k En weet niet wel hoe mijn gedachten
mij op dat spinnend vrouwken brachten...
Zij draait en zingt in mijne ziel -
ommendomme gaat het wiel.
De zoete dwaze spoelen brommen
en 't garen loopt er ommendomme...
En 'k zie opnieuw de blauwe mei,
die liefde in mijn borste lei
en langs…
Over leeftijd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Hoeveel tijd wordt in dit leven
Eigenlijk aan ons gegeven ?
Zoals u weet,
Is het niet bij de vleet,
Het blijft overleven.
Daarom moet je proberen,
Die tijd goed te investeren.…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 O, als zij nu nog maar ooit ontkwamen hier,
uit deze stijlkamers van vergankelijkheid,
meer dan halfweg tussen showroom en depot
- en wat daar dan weer wacht: roest, schimmel,
rag, voortschrijdende tijd, en ook de schijt
van een enkele verdwaalde, opgezette vogel.
-------------------------------
uit: 'Parmentier', 13, nr. 2.…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 (Het lied van een zieltje dat wijsjes zong, tot het de liefde leerde.)
Daar was een rozentuintje,
Zo fris en morgen-jong,
De Meiwind roerde elk kruintje
En 't wufte bijtje zong.
De Meizon vleide een kleurtje
Om àl de roosjes heen,
Waar menig teder geurtje
Uit wolkte en stil verdween.
De kleur'ge vlindervluchtjes
Omrilden tak en…
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 het avontuur kwam per vrachtwagen
de laadbak als podium voor hen
die daar vereeuwigd wilden worden
tegen een kleine vergoeding mocht
ook ik me omkleden als cowboy
en bij het kampvuur zitten
even het gevoel hebben dat er
meer was dan de straat de stad
en de sleur van alle dag...
ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs maar ook het…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
Gelaten.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 De stilte buiten op straat,
in huis.
Slechts het zachtjes tikken
van de klok.
Overpeinzend, beschouwend, doch
niet wetend wat komen gaat...
Telkens dat ene moment dat telt
en steeds die rust, niets dat
wordt verondersteld.
Geen verwachtingen, noch het pogen
naar wat dan ook.
Dat is geheel uitgeblust,
als ware het opgegaan in rook…
toekomstperspectief.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 de geruite sjaal
maakt haar groot
en klein terzelfder tijd.
ze heeft nog een gezicht.
haar voeten volgen traag
het gezicht en haar leven.
ze staat met rechte rug;
het hoofd stevig omhoog.…
Kruimelvelden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Vers breekt het brood
Zijn we jonger dan de tijd
ooit kan dragen
Zwaanloos is de nacht
In de binnenzak
van een zwerver.…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
Afwachten.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Nadien wist ik het weer
jij was dat meisje
met groene ogen
bruine haren
geheimzinnige lach.
Juist mooi
maar als ik je zoek
zoek ik te lang.
En als ik ben
waar ik moet zijn
ben je er niet.
Nog even wachten
tot ik 'hoi' hoor
of iets wat daarop lijkt...…
TERUG-BLIK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.520 'k Hief weemoedig het oog,
Maar daar tintelde omhoog,
In haar glans door de Tijd niet te doven,
De immer vriendlijke ster
Die me als kind reeds, van ver,
Zo vaak sprak van de woning daarboven.…
het klokje rond (in elfjestaal)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 dageraad
breekt aan
zal deze dag
stapvoets of snellend verder
gaan?
dag,
nieuwe dag
ik groet je
en pak je beide
horens
of
pak jij
mij weer in
voor de donkere avond
valt…
O dromend hart, kies u een nieuw vertier
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.977 O dromend hart, kies u een nieuw vertier
in vrouwenwang en purpren eglantier;
licht als kwikzilver vlieten onze dagen,
de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Wel ben ik blijde om 't Leven, maar de extase
Der Jeugd was nu sinds lang niet meer voor mij,
Gegaan ook 't nauw doorworsteld noodgetij,
Waarmee der wereld stormen om ons razen!
En 'k zie het Leven als door koele glazen:
Een blauwe stroom, een zonbeglansde wei,
Waar 't bruine paard en blanke koeien grazen,
En een wit zeil drijft, achter 't…
het is te lang geleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 De straten dwalen door de stad
Het plein uit mijn jeugd
Een verzameling stenen
Het huis uit mijn jeugd
Gevallen onder slopershamer
Mijn jeugd dwaalt door de stad
en kijkt om zich heen
Iets moet er nog zijn
Een gevoel, een vriendje waar
ik mee speelde
Iets moet er nog zijn
Een restje van de oorlog
Een restje van mijn prille jeugd
De…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hoe aandoenlijk is het verlangen
om met handen
spreeuwen te vangen
met een heimwee zoals dat bestaat
louter en alleen
op de hoek van een doordeweekse straat
ik hoor in bekende geluiden een lokroep
van de straat die mij instemmend aankijkt
het is een straat met een brede stoep
die in niets op iets bijzonders lijkt
gewoon bloembakken en hondenpoep…
Van de eeuwigheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.250 Hoor de eeuwigheid lachten
om het pietepeuterige
dat kleine strookje tijd
waar die families toch allemaal
zo voor rondrennen
-------------------------------------
uit: 'God gaf ons apparaten', 2012.…