15920 resultaten.
silhouette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 handen broos
gevouwen in haar moederschoot
Een tere roos
voor laatste adem uitgeloot
Een open raam
met slechts uitzicht op het heden
Enkel nog naam
't geheugen al overleden
Een twinkeling
in haar vermoeide pretogen
Als herinnering
aan eens uitstekend vermogen
Een krimpend net
dat haar vangt in vergetelheid
Een silhouette
in haar eigen…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
Nieuw gras
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Onstuimig ongeduld
Plette het onderliggend gras,
Sprieten bogen voor zoveel
Passie deemoedig het hoofd -
Nu het vuur gedoofd is
En jij verdwenen bent,
In zijn rook bent opgegaan,
Groeit nieuw gras op de plaats
Waar onze hartstocht tot bloei kwam,
Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…
Cocon – 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er wordt geklopt
laat me toch met rust
in mijn zelf verkozen isolement
ze blijven kloppen
graag respect voor het individu
mijn god, het is mijn hart
ik hoor mijn eigen hart
´t is fascinerend en ook beangstigend
de ultieme zelfconfrontatie
hoe lang houden we het vol
elkaar te moeten aanhoren
hoewel zomaar stoppen
ook geen optie lijkt…
Geluk zit daar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Geluk zit daar
Waar je het meest
Kwetsbaar bent,
Kinderen die je
Van je leven nooit
Verliezen wilt -
En dus slaan de
Herinneringen aan jou,
Aan jullie, die ik
Ongewild verliezen moest
Mij in het gezicht
Als een ijskoude winterwind
Die onverwacht voorbijkomt
Op een tropische zomerdag
Terwijl het hete zand
Van ons eigen…
verlangen naar sneeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 het regent en het waait
en ik verlang naar sneeuw
die kleine vlokjes
die hopelijk binnenkort
op de neus terecht komen
van mijn kleindochter
voor het eerst
sneeuwvlokken op je neus
en ik die wat aanmodder
niet eens de sneeuwvlokken voel
op m'n eigen neus maar
sneeuw val !!…
In zachte ondertonen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 zij heeft zich
met stilte gekleed
in zachte ondertonen
haar ogen
licht geloken
hoofd peinzend gebogen
maar de lach is
al omvattend
in tevreden weten
er is niets vergeten
de boeken liggen open
spreken hun eigen taal
warm zingt zij
mantra’s en speelt
met hun eentonigheid
ze kijkt me aan
of ik met haar mee wil gaan
voor even…
Woekerend kruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 wij hebben ons
de wereld toegeëigend
zonder enig concept
er bomen struiken
en planten naar eigen
vorm en smaak neergezet
met monoculturen en
misoogst als resultaat
is de natuur kapot gemaakt
wij dachten hoogmoedig
als god schepper te zijn
maar leven parasiterend
als woekerend kruid
in een totaal misvormde
variant van het aards…
Mystiek roken....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Plots lost ook mijn eigen wijsheid op.
Dat is geen wereldvreemde fantasie.
Roken is dus echt en werkelijk waar.…
Gek zijn is zo gek nog niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Mijn god, wat een
Heerlijkheid om gek
Te zijn,
Anders dan alle anderen
Die nog veel gekker zijn
Dan ik -
Alleen zij weten het niet,
Durven het althans niet
Toe te geven,
Maar ik weet van mezelf
Dat ik het zonder twijfel ben,
En dat geeft onmetelijke rust,
Ik ben me van mijn eigen
Gek zijn heel bewust,
En ervaar dat ik…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 Dan is het zover en kom je
je eigen huis niet meer binnen.
-----------------------
uit: 'Gaandeweg' 2009.…
Onze gevoelige snaren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 Naar het raken van onze eigen snaar.…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
Waar onbegrip spookt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 de stenen
hebben gesproken
zij hebben de
spoken gezien
die mij bedrogen
ik wist de muren
maakte contact
sprak met de vingers
over alle emoties
die ik in me had
zij warmden
mijn handen ieder
op eigen manier
bekenden hun afkomst
uit klei van de rivier
kennen de
echtheid van leven
waar onbegrip spookt
verwijzen standvastig
naar…
Ruzie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 Deze stilte is geen gewone stilte, deze stilte
is een doodse stilte nu jij in een ander bed ligt
zou ik je een verzoenend ontbijtje moeten
brengen met een lepeltje liefde maar ik
doe het niet lig veel te lekker in mijn eigen
boze sopje gaar te koken eindelijk ruimte
waarom moet ik altijd de eerste zijn
hé, ik hoor je lopen, kom je…naar…
Kwintessens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 De kern van liefde
ten allen tijde ons eigen hart
Deze kwintessens van ons leven
zeker zonder dat ik word verward
Daar 't zal branden tot in eeuwigheid
Zien wij sterren
Maan en zeker zon
Genietend tijd, ons allen ge-
geven. Keer op keer verfraaiend
Jij, ik, wij: immer laaiend…
Leef jouw leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Dus maak van het leven
jouw eigen show.…
vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 zoldergrot
tussen de uitgehangen was
voorzien van spijtoptanten
dat grijsblauwe schijnsel
door 'n ontijdige poort
dan kijk ik een film in de bek
-tanig en tandig-
zoals dat past bij verbazing
en misschien ook onbegrip
laat ik het geen metafoor
noemen
maar een meteoor
uit zelfverzonnen ruimte
ploffend op de weerwil
van mijn eigen…
Vrijgemaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Met mijn eigen dood voor ogen,
leef ik iedere dag opnieuw,
zoals mijn allerlaatste dag.
Vandaag werd de lente weer geboren,
zoals mijn allereerste dag.
Gisteren is vannacht te jong gestorven.
Ik hoop dat morgenochtend op me wacht.
Vanmorgen heb ik mijn rugzak afgedaan.
Vanmiddag heb ik me voorbereid,
om vrijgemaakt op pad te gaan.…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Het hoeft geen bladmuziek,
maar eigen composities.
Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen zoals wandelen,
koken en zingen en
vooral lachen.…
twee versjes voor een laatste roker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 1
ik gun de roker
zijn eigen wolkje
daar mag hij inhaleren
tot opperste staat van genot
voor mijn part...…
In stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 En nu hij voor het altaar staat
hoor ik in de stilte
mijn eigen hart in duizend stukjes breken.…
Handwijzer....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Het bord, wit geverfd
-van eigen makelij-
wijst me de weg
een pad
geplaveid
van deze tijd....…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Samenkomen, samen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Deze rivier ben ik over
nu ga ik weer
anderen zien, liefhebben
als het lukt, iets voor elkaar
krijgen, zo nodig strijd voeren
nieuwe doelen halen
andere feestjes vieren
en eigen wegen volgen
Maar morgen of later
komen we weer samen
bij het…
als ogen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 waar ik welbewust
mijn ogen sluiten zal
weten jij en ik
eindigt het samen zijn
in het hier en nu
het gelijktijdig weten
wat jou en mij blijft
is het eindeloze boek
vol altijddurende verhalen
dat jouw eeuwigheid opent
in wederkerig samen zijn
ieder aan de eigen oever
van de overkanten tijd
zal het blijven inspireren
wat wij elkaar…
De smidse van emoties
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
443 zij dwaalde
in herkennen
koesterde de tijd
die was geweest
raakte aan
herinnering voor
een begin van
samen dieper voelen
in de lach en
warme hand lagen
harten nog te wachten
op oorzakelijk verband
die eenheid
werd gesmeed in de
smidse van emoties
maar het vuur was uit
nog is er de huid waar
jaren van verbondenheid
hun eigen…
Buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 wat zon
een vleugje wind
klein veegje
glinsterende regen
is alles waar
een kind mee kan leven
door buiten te zijn
een heerlijke
wereld om met
eigen ogen
zo in te drinken
kleine stappen om
de ontwikkelingen
te kunnen behappen
een verzadigde
zucht als dit
alles genoten is
dan komt de rust om
met alle elementen
een droomwereld te…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.
Zoals toevallige gedichten worden ontdekt,
door grote mensen die zichzelf nog zoeken,
of door kinderen die zichzelf gebleven zijn.…