Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

mantelzwaar

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ik leg mijn vleugels stil; het praten, moe, verzwijgt de lage vlucht naar rouw de appelboom, vol van schaduw, schudt druppels op de nacht wanneer mijn huid, nog wit omrand, bogen vouwt omheen de tijd ik zie jouw naam in het gras geschreven hoe bladeren vallen, bruin en rood mijn stem kent slechts het schreeuwen, zwart,…

Schapen

netgedicht
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 895
schapen en schapen waren wij onbevangen lammeren een noord en zuidpool Amsterdam de hoofdstad maar `t schoolplein oversteken niet getikt of haken in de slinger kinderhanden vingers wit en bruingebronsd stevig in elkaar geklemd samen tikken richting stemmen het brede schoolplein vullen begrenzen samen lachend het laatste lam getikt zwart…

je ogen dodend mooi

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
jij was mijn havik ik jouw prooi je ogen licht fixerend dodend mooi je greep mij toen ik kwetsbaar was mijn wil gebroken maar nog lachend naast je zat jouw ogen lazen regels wit die zwart het rood van liefde geven ik wilde langer blijven om met jou een echt gedicht te schrijven je bent gevlogen mond met warmend rood ik reed naar…
wil melker21 oktober 2005Lees meer >

het doek ontvankelijkt al snel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 755
zwart op wit staat een gedicht pas in hart en geest gaan de kleuren leven die ik je wilde geven nu penseel ik tolerant je normen het doek ontvankelijkt al snel je warme vormen en straalt je wereldlach ik heb gewacht wist dat wat in woorden zou verschijnen jouw kleuren waren in een setting van de mijne je beeld staat…
wil melker10 november 2005Lees meer >

in koperkleur en staal gelijst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
het donkere hout heeft afgedaan de wortelnoten glans waar kinderhanden smetten op barokke rondingen is weer een nieuwe vangst in kringloops grote netten in glas brengt licht de luchtigheid die kaatst in chroom en spiegelruit pas kleur ontmoet in het zwarte leer waarmee de bank en stoelen zijn getuigd ik heb de zon gevangen…
wil melker18 november 2005Lees meer >

Belofte

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Morgen zullen nieuwe woorden mijn gedachten zijn dansen zwaluwen langs flanken van de wind die halmen wiegt tot zij hun voortbestaan op aarde baren en de zon zal blozen tot het maanlicht gouden meren drenkt waar zwarte zwanen twijgen nestelen en vol vertrouwen toekomst broeden morgen zal ik nieuwe woorden zinvol binden vandaag…

Voor altijd jong......

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.870
Voor altijd jong Staand op het dek “Dag” Een laatste handkus De boot vertrekt Voor altijd jong Foto’s in het zwart en in het wit Moeten mij vertellen wie je was Er is er eentje bij waar je op je hurken zit Zoekend naar iets Ik zou willen dat ik je gedachten las Kijkend over een kleed met prul Wat dacht je Had je op zo’n moment…

Verloren liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Doffe ogen bevroren tranen een mond die zwijgt haar hart dat huilt de wind die zachtjes een masker streelt over bleke wangen en haren lokt waar krullen futloos hangen voeten lopen over zwarte rozenblaadjes laten een spoor achter waarin in scherven van gebroken liefde werd gestapt ze ziet zijn schaduw node gaan niet bij machte hem…
windwhisper20 februari 2008Lees meer >

Als

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.385
Als ik iemand anders was Een ander leven had Zou ik dan nog zo leven in een zwart gat? Als er een leven zou zijn Zonder haat, liefde, verdriet en pijn Zou er dan op elke vraag geen antwoord meer zijn? Als de wonden op je rug niet zo zou gaan bloeden Zou jij nog zonder vleugels je vrij kunnen voelen?…

Stroman

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Op een landweg uit de wind waar men zelden vlinders vindt stond een stroman die verblind door zon en gruis en stuivend grind verhaalde van zijn bloemenkind Verloren en nooit opgespoord daar zijn voeten vastgeboord verstilden in het zwarte boord terwijl zijn schaduw zonder woord zich voorttrok langs zijn stoffen koord Stijf gestokt in diepe…

Twee gezichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Haar ogen spreken waarheid terwijl leugentaal de mond verlaat en zinnen, niet meer bij zinnen, schamper zwart wit laten verdwijnen in grijze rook zonder enig vuur gebonden aan handen lopen voeten die paar laatste passen nogmaals zwakzinnig tot het einde wordt alles weer hergebruikt en roept verlangen intens om aandacht bedrukt spreekt…
metha23 mei 2008Lees meer >

Geborgenheid

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Mijn smart regent tranen golven die breken op het verlaten strand van mateloze droefheid verloren dromen Vannacht dwaal ik op onzichtbare vleugels stromen van kristal door de bittere kou van glanzend zwart Op zoek langs sterrenzilver het ijs van de blauwe maan naar de schaduw van je gelaat de schoonheid van je licht de verten van je…

Vloeibaar goud

netgedicht
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Tussenwegen een onmogelijk streven Storm in een glas verwaterd ongeluk Eerste provocerend brandend tweede nonchalant ontvankelijk Tijd voor een automatische piloot probleemknoppen uitgeschakeld En zie ik vlieg en stijg tot eenzame hoogten Ik dans ik zing ik huppel ik spring speel luchtgitaar of Sax Ademnood draait zwarte vlekken…

Het orakel der wegen...

hartenkreet
4.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Gestreept in zwart en geel lijk je wat irrationeel. Toch kun je de heilige koeien mateloos boeien. Met je dieprode gloed stop je de eindeloze stoet van rollende wielen der automobielen. Je hebt me beroerd, m'n zintuigen vervoerd. Ja ik geef toe 'k ben gezwicht, ...voor een verkeerslicht.…
Tim Sinaeve23 augustus 2008Lees meer >

in de wolken

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
De wolken vertellen een verhaal hoe ik door het leven dwaal Ik kijk en zie ze veranderen Van zacht wit in donker grijs De lucht verandert van helder blauw in zwart paars Donderwolken boven mijn hoofd De wolken vertellen een verhaal Hoe ik het door het leven dwaal De wolken gaan voort Zoals het in het leven hoort Hoog Heel hoog Daar dondert…
MELANIEB29 augustus 2008Lees meer >

wie niet weg is, is gezien

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.300
wolken vallen op daken en langs de kant van de weg, in plassen regen, kijk ik terug naar dode bloemen en gezichten achter ramen, die ik nog steeds tel, van één tot tien ze herkennen me niet noch de droefheid die ik draag achterwaarts naar het zwarte huis en de appelboom, mank door het sterven van seizoenen bij elf zoek ik mezelf…

zakdoekentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
de rug in het warme duinzand luchtig perspectief vloeit langzaam dicht grijs en dreigend als een verdampte ijzer die terug naar zijn bedding wil september knibbelt al aan de dagen gedempt en nevelig jagen ze zwarte zwermen zuidwaarts luchten lijken hoger gespannen van verwachting de bomen, de bloemen zijn zomermoe ze kleuren ingetogen…
rietvr11 september 2008Lees meer >

Het kerend tij

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik herken de klank van de klokken die voor mij luiden niet meer maar wel de nagalm van de bruinrode dood die de folklore is van herfst herken ik weer De nissen gevuld met geuren die het laatste graf van het leven weer zwart doet kleuren spelen mee met de dans die voltrokken wordt door een kind van de wind Oktober herleeft het bonte…
elze13 september 2008Lees meer >

Faro

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
waar ’t land zich schier tot eiland tongt en bunkers kaal uit duinen zweren wieken zich stralen door de nacht als dorsers die de polders scheren grauwend uit zwarte duisternis hoor ‘k schepen en baleinen hoornen weergalmend in d’onmeetlijkheid van trage lankmoedige tonen bundels priemen door mist en zwerk klauwen verloren, blind…
Aramis4 december 2006Lees meer >

met/zonder jou

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.322
het raam is bevroren je kan de harde wind binnen horen niemand is nog buiten iedereen kijkt uit het raam een harde dreun verstoort de stilte en de langdurige kilte een zwarte veer komt naar beneden maar dat is nu verleden het is een hele tijd geleden maar het lijkt of jullie net zijn overleden het voelt nog steeds zo warm aan alsof jullie…
irwin5 december 2006Lees meer >

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

explosief snoepgoed

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
stram in twee rijen dik camouflagestrepen onder ogen die alles in zich opnemen vóór een verdwaalde kogel opnieuw een statistieken nummer en zwarte kadertjes in de krant het stof bijt, de zon brandt met hun maaltijd in zilver - made in the USA - of het koosjer zou zijn chocolade uit te delen eerder dan blauwe bonen een onschuldige glimlach…

Welkom aan de nacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik rust mijn handen op mijn buik centrum van voel in leven vingers dansen op stille hartslag onbeweeglijk sierlijk stil Ogen sluiten aards bestaan buiten een wimperkussend welkom aan de nacht sterren fonkelen mijn afscheid geruisloos vaarwel - ik wacht en was zwart ooit zwaar waar kleuren hun licht schenen nu is het hoop in donkere dagen…

Buiten de wereld

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 663
meegesleurd door het intense bittere gevoel dat haast afstandelijk de buitenwereld omheint in hooploze berusting op aarde koud van ledige woorden leg ik mijn hoofd en gebreken verder omlaag, lager dan mijn geschramde knieën in bedorven waan met gezwollen buik van zwarte angsten schuurt mijn ziel het laatste uur langs rode vruchten…

En dat dit altijd zo zal zijn

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.275
En dat dit steeds weer zó zal zijn: een witte weelde na de pijn van winter met zijn zwart berusten, je lippen die me schuchter kusten, de zoetheid van de wijn. En dat dit steeds méér zo zal zijn: de liefde die de wedloop went, de hoop die reikhalst naar de vreugde, het licht dat ieder mens verheugde die aan Zijn weg begint.…
Adeleyd24 januari 2008Lees meer >

De wandeling

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij wandelde langs blauwe open luchten Langs hemels vol met zwart omrande wolken en slaakte duizend zuchten Openheid en ruimte had zij nodig De afstand des te meer De klanken van herinnering deden nog vaak te zeer Alleen met wind en met geweten met troost voor eigen ziel moet deze weg gelopen om al die pijn te kunnen gaan vergeten…

De Bloedhond

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Zijn ogen lichten op als zijn neus ruikt een verdriet en als de bel geklonken heeft staat hij op en schiet zijn zwarte schoenen aan en danst een slome dodenwals. Kijk de bloedhond draaien! Temidden het publiek dat net zo druk is met zichzelf zodat men nauwelijk ziet de stinkende manier waarop hij zich verlustigd wil verfraaien.…

Bleke schaduw

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht, niet langer meer van schuilend zwart, rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht. Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart vraag ik of hij zich niet met mij verwart. Hij richt zich op en lacht heel even: "Daarvoor ben je met anderen teveel verweven."…

ze is weg

hartenkreet
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.612
is weg voor altijd leegte overspoelt je je vlot is aan het zinken je enige redding is zij en zij is weg voor altijd je huis is groot te groot voor jou alleen niemand om te aanbidden niemand om voor te zorgen jammer erg jammer want nu ben je echt alleen alleen op deze wereld deze eenzame wereld kleuren in het zwart-wit…

De Merel

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.018
In zwarte rok en met oranje bek troont hij op de mooiste plek. Lijzig schalmt zijn lied in bomen; flemend fluit hij zomertonen voor “zijn bruintje” op het hek. De lokroep van haar gemaal klinkt vurig en vitaal. De warme klanken galmen luid en krieuwelen op mijn huid.…
ORFO31 maart 2004Lees meer >