6320 resultaten.
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 onrustig
wat angstig kijk je om je heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest niet weet
wat anderen bedoelen
je wilt je lichaam…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 huiverig snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen
dan zie ik om en zoek
in de schaduw om mij heen
tot in de nevelen van de vertes
hoe of je geurt
en hoe je lichaam…
MADE IN MIND
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
607 Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek
Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok
Aan een Hongaars asbakje kleefde…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
Zo pijnlijk mooi
hartenkreet
1.7 met 14 stemmen
2.520 Schokkende bewegingen toen je slaap kwam
Mijn lichaam, nog steeds verbonden, reageert
Het vredig geknor dat mijn slaap ontnam
Je bent zo mooi, zo mooi.
Je mooie lieve vormen onder het laken
Heerlijke volle lippen, zo vaak beroerd
De kracht van je slanke benen weet me te raken
Je bent zo mooi, zo mooi.…
suikerziekte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.046 Hulpeloos zit je daar in je stoel
in je benen zit geen gevoel
je lichaam is te zwaar belast
door suikerziekte aangetast
je gezichtsvermogen is verdwenen
je moet accepteren dat iemand hulp komt verlenen
soms ben je ontzettend kwaad
omdat het alleen niet meer gaat
je bent dan de wanhoop nabij
je vloekt en tiert, het is één razernij
maar als…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Aan het lichaam van Dailor en Lula
met men ook mijn onleefbaarheid af,
en zelfs dat niet.
Het is alles zo echt,
dit niet willen wijken
van een korte veruitwendiging van de droom,
dat het zijn eigen voorstelling wordt,
zodat het nooit heeft bestaan.
-------------------------------------
Uit: 'Diep in Amerika', 1994.…
Je sluimert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.019 En altijd ligt onuitsprekelijk gevlijd
jouw lichaam in een feest
van ronde vorm
te slapen op de bank.
Zo wil ik dat.
Daar lig je dan, mijn liefste,
landschap van mijn leven,
huis van mijn lust en liefde,
bewoonbaarheid.…
De stilte tussen klanken
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.079 en mijn
haren die geuren
mooier dan ooit
breng je verzen, gedichten
die ik het meest heb liefgehad
naar morgen en
nog zovele jaren bemin
ik jou om je speelse overmoed
en zo oneindig veel
maar jij bent al bezig
met herinneren, met een
oogwenk, diep weg
in een gezochte tijd
en zoals woorden in
poëzie bewegen, zo
strek jij je lichaam…
Schizolief
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
640 Ik kan van je houden
maar alles geven
zal niet lukken
Voorzichtigheid is
geboden en nog even
gevoel onderdrukken
En toch heb ik het mis
Jij denkt van mij
te kunnen houden
Alles wil je delen, zelfs
je fantasie en ik
vraag geen lichamelijkheid
maar een intieme
eerlijke intuïtie
Niemand kan echt
zeggen dat hij van mij
zal willen houden…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten onbehouwen
gunden mij niet eens de strop
heb mijn lichaam…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven.
Tot dan,
de herinnering
eenvoudig en dichtbij
'n kleine mens van God
op 'n akker
in 'n zachte najaarszon
gebogen
bijna biddend.…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
Stilte om je heen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.425 heen
en niemand ziet
wat je denkt
je ogen vrij zijn
om te staren
het een andere
wereld is die
naar je wenkt
Droom je dan
van een ander leven
en hoe dat zou
kunnen zijn
scheen de zon
dan wel vanuit
het zuiden als je
keek door het
raamkozijn
Lag mijn arm
wel eens om
jouw schouder
daalde jouw hoofd
misschien op
mijn lichaam…
Prajñãpãramitã
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
934 Lenig en gekruist zijn beide benen
Waaruit haar lichaam ontspannen spruit
Rijke versierselen zijn haar buit
Dat door delen zinnelijk geuit
Levend heeft gemaakt de dode stenen
Symbolisch rusten beide handen
Malend rad van stille wijsheid
In de boezem van haar leeftijd
Waar slechts eeuwige vlammen branden.…
Echt
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.168 een dagje binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Ben ik zo jong dan al gestorven
een lichaam…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
Het ergste wat je kan overkomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.696 stukje aandacht
klamme handjes die je willen bereiken
een hopeloze schreeuw in een kille nacht
Tranen van een kind continu in aantocht
vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen
terwijl het altijd tegen de pijn vocht
wordt het nu door het leven afgewezen
Absoluut het ergste wat je kan overkomen
een ziel verlaat een heel klein lichaam…
Dag wereld...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
4.344 Ik heb van de wereld afscheid genomen
Het licht zal mijn lichaam meenemen
De strijd tussen pijn en verdriet is gestreden
Ik ga mijn leven aan de aarde terug geven
Ik heb van de wereld afscheid genomen
Zacht geniet ik van heerlijke muziek
De pijn is overgegaan in het sterven
Ik ga de doodsrivier spoedig oversteken
Ik heb van de wereld afscheid…
Speels..
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.332 Speels laten je vingers
Je de weg vinden op mijn huid
Zacht voelend de warmte
Die zich vertaalt in verlangen
Speels laten je ogen
Je vangen in verliefdheid
Glijdend over mijn huid
Laten je ogen niet meer los
Speels laten we elkaar
Onze lichamen beminnen
Liefde laat ons smachten
In onze samensmelting
Speels laten ogen en vingers
De…
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 Een onmetelijke angst lokt mij
bruut en genadeloos en sleurt me
naar de diepte in mijn lichaam.
Een eindeloze schreeuw splijt
mijn gekwelde lippen en
vult de stilte met pijn en verdriet.
Verraden door ontgrendelde dromen
buigt de bloedende leegte
zich bedreigd en bespied.
Onmachtig waak ik
over mijn donkere wieg.…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 rol de stenen weg
voordat je brekebenend
vlinders tracht te vangen
die jouw pad in alle kleuren
blijken te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen…
Zandsculptuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
753 een lichaam om te pochen
dat trilt en antwoordt
als mee gesproken wordt.
een sculptuur die mij
een waarom verschafte
met een terugkeer reden.
----------------------------------------------
(uit: De namiddagen van weleer, 2005)
ISBN 90-805979-5-3…
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 Terwijl in tijd het koude
lichaam stolt tot lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een…
fragmenten uit mijn leven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 gaven
een dunne lijn verbond mij
met de werkelijkheid
wat ik presenteerde
wat ik formuleerde
was niet meer van mij
de vreemde keek mij aan
keek door mijn ogen naar
fragmenten uit mijn leven
leugens en mijn dromen
die nooit zijn uitgekomen
ik ben weer terug
maar bang bang voor
de vreemde die naast
mijn geest ook nog
mijn lichaam…
Je was het moe
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.462 opgeschud
warme kruiken als reddingsbakens
daarin zag ik je liggen
bleek en rimpelig je gelaat
ogen diep gelegen in hun kassen
geen medicijn wat baat
je borstkas ratelt en rochelt
een laatste adem, diepe zucht
eindelijk je strijd opgegeven
en ik adem...opgelucht
het is voorbij, je hebt gestreden
tot aan het laatste stukje toe
je lichaam…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 Kapot
In brand gestoken
Mijn hart verdort
In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt. Dat
twee mensen zo zeldzaam kunnen zijn.
----------------------------------------------------------
uit: 'Een volle maan en onze handen ernaast', 2005.…