9768 resultaten.
krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verder van het rumoer
blijft de oude tijd
meer alleen over
sommige tijd blijft
altijd vandaag
intact maar gehavend
voelen we zoveel dieper
het diffuse zonlicht
dat zich aan ons hecht
op niet gemeten dagen
aan de grond geklonken
badend in het licht
het vage krassen
van voorbijgaande trams
op de achtergrond
de bergtoppen onzichtbaar…
Je lange vingers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
444 je wolkte
wat melk
in mijn thee
de koekjes
liet je niet staan
maar nam ze mee
dekte ze af met
cellofaan om oud
worden tegen te gaan
je lange vingers
rond kop en schotel
sierden het porselein
door jouw elegant
bewegen leken ze nog
net iets verfijnder te zijn
we hebben samen
intens genoten terwijl er
bijna geen woord is gesproken…
Ode aan Maastricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De maas
vertelt er
van bruggen
tussen verleden en heden
De maas
verzwijgt niet
de nieuwbouw
die uit wil torenen
boven de oude kerken
waarin God
nog huist
in 'bovenkamers'
Op het Vrijthof
hebben ze er
blijkbaar
vrede mee
Op de terrassen
nemen ze een pint
slobberen hun wijn
nippen aan hun thee
Of peinzen er
uren-met…
Zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Volg oude sporen terug
naar wat voorbij zou moeten zijn
maar niet losgelaten wil
de kracht van zwaar
het ver van verleden
het dichtbij verlies
geef en neem liefde
in dit aards bestaan
om de kramp te lossen
hou ons op de grond
zodat wij niet uit ons hoofd gaan
op weg naar verdriet
de kracht van zwaar
het lief van liefde
het dichtbij…
wat winter was
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
634 nu
sneeuw niet meer is, en ijs
frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was…
Kinderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Ik Frons
En denk
Over deze tijd
Over het waarom
Over de kinderen van het nu
Ze zijn de engelen
Zoals die op het oude schilderij
Zij leren ons
De wereld dat zijn wij
We zijn een kring
In het water
Denk over
Is er voor een kind nog een later
Of is er voor een kind alleen het nu
Dromen
Als ballonnen
Kinderen zijn zonnen
Kinderen geven…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
Niemand zoals jij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Jij beredeneert niet
als een oude man
dat er een verschil is
tussen lust en liefde
wanneer jij mij uitdaagt
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen dommelen
maar dat zegt niets
over de hartstocht
van mijn verlegen verlangen
wanneer ik jouw tedere foto zie
ben ik als een verliefde puber
een onbevangen minnaar
met fladderende vlinders…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet dat de zeden
dat in die jaren niet toe lieten
dus een…
Onderweg.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Op de fiets, rubriceren,
data uit de oude doos.
Valt er nog iets uit te leren,
blijf ik dan voor altijd broos ?
Bij valavond vliegjes happen,
de zon gaat baden in de vaart
De avond is moe en wil ontsnappen
Maar ‘k grijp hem even bij zijn staart.…
Overweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Het oude jaar heeft iedereen geraakt
voor groot en klein werd alles anders
en wereldwijd valt nog een traan.
Daarom de wens dat in het Nieuwe Jaar
Corona wordt verslagen.…
Omdat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 einde komt
met licht
dit de laatste dagen
en de laatste uren zijn
van een jaar
dat voor het einde zwicht,
er plots wat zon verschijnt
op een winterse dag
en de kou doormidden snijdt,
dat er altijd iets overblijft
van gisteren en van toen
om te bewaren in een schrijn
van herinnering
wanneer we straks
een jaar als geen ander
als een oude…
His Master's Voice
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Dingen die oude problemen geven,
die tot nieuwe problemen leiden.
Heden nam ik audio in gebruik,
dat niet meer aan of uit wil gaan.
Geef mij het hondje Nipper maar,
dat nog naar zijn baasje luistert.…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder de zon
zonder ooms en tantes
alleen in de eenzaamheid
van de nacht in de oude…
Maandichtertje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 Voorspellingen uit oude tijden.
Angsten zijn het.
Luchtkastelen.
Vannacht, boven dezelfde bomen,
lacht een oudgeworden jongetje.
Dat dichtertje op de maan,
lacht ons troostend toe.…
Die ouwe rakker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
714 een nieuwe makker
Het ging hem wel wat aan het hart
Maar ja, de vorige was zwart
Nu heeft de Sint er één gevonden
Nee, geen zwarte maar een blonde
Niet met van die dikke lippen
De vorige kan er niet aan tippen
Ook niet met een bos met krullen
Gewoon een Piet om van te smullen
En daar houdt die beste Sint wel van
Een blonde Piet voor een oude…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Als ik wil weten wie ik was
word ik benieuwd
naar wie ik nog ben
dan kan ik oude foto’s kijken
die nu niet meer zo goed lijken
ik kan dan dieper dalen in tijd
en mijn geheugen met beleid
totaal afpellen tot de kern
van het verstand en het gevoel
met als allerhoogste doel
uiteindelijk te mogen reiken
naar wat ik zou willen lijken…
uitgeleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 ik draai een lusje in jouw haren,
dat is een oud, geheel volledig
uitgeleefd gebaar.
de vormen zijn
de vormen van het zijn
en van de vormen
zijn de vormen slechts limieten.
ik stop je haren weer
hun ogen in en laat het lichaam
in haar violette droefte drijven.
mijn zwarte tranen
zijn jouw schittering.…
Benalmadena met je goud en je juwelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Benalmadena met je goud en je juwelen
Want daar word ik met vrouwen en mannen graag gezien
Lekker feesten met elkaar
Want als ik later oud ben
Dan zullen we weder komen
En zijn dan nog steeds een paar
Benalmadena met je goud en je juwelen
Daar de show gaan stelen
In het water of op de boulevard
We gaan ons nooit vervelen
Want we zijn…
DROMEN ZIJN BEDROG TOCH,.... DOCH...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Ik droomde van mijn dochter
Giulia, ze kon lopen
verbazing maakte plaats voor vreugde
ik rende naar haar toe
ik omarmde haar hurkend op m'n knieën
ik hield haar stevig vast
zij mij, 3 jaar oud
een verrukkelijk moment
mijn ogen traande niet
maar werden groter van geluk
wat een heerlijk moment
ook al was het een droom
ik koester deze al…
Beekje van hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 In het dal van verwachting,
Stroomt het beekje van hoop,
Fluit de herder zijn lied
Van verlokking en verdriet.
’n Herderlijke pastorale,
Van ’n terugblik, die in ’t heden
Geen toekomst ziet.
’t Herderinnetje wacht bij ’t beekje,
Hopend op ’n toekomst,
Waar oud verdriet uit verbannen is,
De ontbrande liefde lonkt.
…
Alles van mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
121 Ballast of logboek, betekenissen
of afval, alles van mij
dat ik bewaard heb
omdat ik niet weet wat ik wil
houden, elke dag ben ik bezig
te leven en laat ik het maar rusten
Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet
de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen
de oude fotos, de kleurpotloden
een stoel en prachtige puzzels
alles van mij dat voorbijgegaan…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Constatering
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.055 Als ik niet onderweg mijn
zware rugzak had gestald
bij 't oud papier, verroest
gereedschap en machines
en niet mijn kaartje had verscheurd,
als ik niet onderweg mijn
loden jas had uitgedaan
en aan een boom gehangen had
met slechts twee kale takken
en niet mijn sleutels had verbeurd,
dan zou er eelt zijn op mijn ziel
en kale plekken in…
VUILNIS
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
976 De belt op:
Alles wat oud is
voor de smaak nog wat foetus,
alles met foutjes
alsook dit gedicht dus.…
Vader
gedicht
3.2 met 53 stemmen
20.850 Oude vrouwtjes jaag ik de straat op.
Kan hij die helpen oversteken.
Knaapjes het wakke ijs. Die moet hij
redden met levensgevaar.
Eenmaal toch moet ik het meemaken dat ik
goedkeurend hem op de schouder kan kloppen.…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…