22568 resultaten.
Een huid van zilverschoon
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 Ik sta wakker in mijn kamer
en kijk flux de wereld rond
Daar waar ooit mijn schaduw stond
ligt een worp aan scherpe messen
Het is enigszins na zessen
als de liefde zich ontkurkt
Trouwe dienaar der beminden
die zich openhartig schurkt
langs een huid van zilverschoon
kriebelen vonken sensueler
Zinnenstrelend in het donker
waar de…
Belangrijk nichenieuws
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
909 De componist Ten Holt is heengegaan
Zijn stukken hadden haast dat transcendente
Te midden van de nieuwsbombardementen
Deed zijn memoriam bescheiden aan
Muziek als eeuwigdurende hypnose
Behoeft dan ook geen schim van glamourpose…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 Verveeld en balorig
had de mens geen oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp…
ADIEU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 daar sta je dan
BEVRIJD van alles
eenzaam en verweesd
mooi te wezen
op de website van
gedichten.nl
honderdvijf keer bekeken
en niemand die om je geeft
niemand die de moeite doet
om je waarde
uit je regels te zeven
quotering nul
schrijver Jan lul
adieu
van mij hoef je
geen inzending meer te vrezen…
Raadzaam besluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.144 Een raadsheer uit Montevideo
Doet nooit meer een zaak voor de EO
Hij heeft laatst verteld:
“Vraag ik om mijn geld
Dan roept men meteen ’t was pro deo”…
Kort sameng.
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
1.035 Twas gstrn al 20 jrn terug
Dat men de 1e SMS vrzond
Nu strt men dagel. miljrdn rond
Zoiets vrmngvldgt zich heel vlug...
Dat dit srt wrdgrapjes de rndte deden
Lijkt heden ook alwr rg lng geleden…
Innig kus ik de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 Innig kus ik de droom
en niet de man
Kan ik dan wel houden van…?
Lief ik het hart van een fantoom
die mijn hemel schiep?
Wie was jij, mijn lief
naast wie ik sliep?
Drapeer jouw lover als een schijn
op beide slapen
waartussen ik mij heb verliefd
Geef mij de tijd om te ontwaken
Heeft jouw beeld mij nu verlaten?
Dan -lieverd- wees…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 O dit ontroeren om een klein gezicht,
vredig en goed, onder donkre haren,
bruin met goudglans, die de zware
streling der handen doet trillen in ‘t licht.
Het zoel aandringen van dit gevoelen
drijft tot het staamlen van huiverblode
woorden, die ‘t snelle stromen van node
hebben, en vrezen hun eigen bedoelen,
en stokken… en er is enkel een…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 Haar stem donkert de kamer,
de herinnering
De tijd knarst zijn tanden,
bijt zich stuk op een tapijt van vlees
Het vlammend oog, het haardvuur
en weer die herinnering...
*
Er was een harde hand des levens
Een hartslag van ongenade
Een levend mes op de keel
Er was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 Vlokken, vlokken, vlokken,
gesteven schuim,
met scheuten en schokken
door 't ruim!
Ze zakken
bij pakken,
en, als er wind in zit,
waaien ze, waaien ze,
draaien ze, draaien ze, -
de lucht is donker van wit.
Eenbarelijk buien!
De grond wordt zat;
en dikker kleven de kuien
wat.
Ze leven,
die losse wittigheên!
Ze wervelweven,
ondereen,…
Van Verpest tot Geflest
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Het was een ankerpunt. En zeer gedegen
Van buitenwestelijke deelgewesten
Gaf men in portretteringen ten beste
Wat daar zoal de mensen mocht bewegen
Als u soms dacht: "Kom daar nou nog eens om, zeg":
Het komt weer terug straks! Langs 'n kromme omweg...…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 Woorden hagelen een witte waas
over het doodgeboren kind, lang geleden
Moeder borduurt - half blind – haar littekens,
op een huid van Indisch goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed…
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 (De vertwijfeling van de mens)
Ik ben de tijd met strakke wijzers
de balk die rechte ruggen knakt
de staar die aan Uw ogen vreet
Ik ben het kapotte oorlogskind
het wondvocht dat blijft druipen
Ik ben het zijspoor in Uw denken
Zo heb ik U als mens verwacht
Zo hebt Gij mij als een God gedacht
Ik breek ijzer met ijzer
ontvlam vuur met…
STRIJDLEUZE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.219 Strijd mee in onzer dagen strijd!
Maar met uw leven, wandel, werk.
O zeg .... niet wat uw mond belijdt;
O zeg .... niet van wat naam of kerk,
Maar t o o n van welke g e e s t gij zijt!…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Uit nood verneukt
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
882 Ja, RUC ziet in Kim Holland wel 'n gat
Ze douwt er heel wat in en geeft veel spullen
Om menig gapend gaatje mee te vullen
Ben je mooi klaar mee als je niks meer had
Een club die zich- wat heet- zo wil verrijken
Hoeft straks zo'n koe niet in de kont te kijken…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 Zinderend noemt men de liefde, groots,
waarbij ik mij als een eenzame satelliet
- in een verre schemerzone - aan de hemel hecht
Slechts een komeet of een monoliet,
doorklieft een schijnbaar leeg heelal
dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat…
Zo is het leven
gedicht
2.9 met 7 stemmen
6.208 Hond. Vier poten in de mand.
Kijken. Blaffen. Hijgen. Vier
poten uit de mand. Lopen.
Stilstaan. Lopen naar de mand.
Hond. Vier poten in de mand.
Kijken. Blaffen. Hijgen. Vier poten
uit de mand. Lopen. Blaffen.
Hijgen. Hond. Vier poten
in de mand. Kijken. Blaffen.
Hijgen. Zitten. Blaffen Hijgen.
Liggen. Blaffen. Hijgen. Hond.
Vier poten…
Mens zijn
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.359 Waar mens de mense wolf is,
Waar volk de volke vee;
Waar, huilend, wie maar golf is,
Wil schuimen boven zee;
Daar perst men paarl uit traan en bloed,
Heet zwakheid kracht, en lafheid moed,
En wie een hals drukt met de voet.
Nékplooit gedwee!
Moet eerlijk altijd arm zijn?
En machtig altijd slecht?
Vijandig hoofd op arm zijn,
En 't leven…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
Wittebaardenmaffia
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
696 mijn schoen bleef leeg, geen kruid- of pepernoot
zou een verkleumd en zwaar gemoed verblijden
nog erger werd mijn ondermaanse lijden
toen ook met kerst geen kruimel overschoot
ik haat ze diep, die vrekkige bejaarden
met luizige en valse witte baarden…
Onvoorzichtige prognose
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
691 De peiling voor 't geval van weer 'n val
De schaatstocht die uiteindelijk niet doorgaat
Bezuiniging waardoor heel wat teloorgaat
En veel bekende doden, al met al
Ziehier de blauwdruk voor het nieuwe jaar
Geheel inwissel- en recyclebaar!…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Hij was wat praatziek en verward
van huis en haard verstoken
Zijn situatie was zo slecht, benard
Zijn vreemde geest gebroken
Men noemde hem de Kierewiet
wild, onaangepast, oneven
Men gunde hem zelfs geen krediet
en stond hem naar het leven
Zijn kapsel leek op wuivend riet
en rafelig zijn outfit
Hij verlangde naar een leuke griet
zoals…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 Verdien de stilte, die als de nacht
- als een zwart zijden mantel -
schrijdend en schreiend over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg…
2013
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 het cijfer dertien is weer opgedoken
het liet zich honderd jaar niet aan ons zien
ik hoopte met de Maya’s dat misschien
de aardkloot voor zijn komst zou overkoken
het wachten is op rampspoed, crises, spoken
verval met alle narigheid van dien
ellende volgens vast en grof stramien
ik heb een nakend onheil reeds geroken
ik ben geen pessimist…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Terugkijkend blijf ik mezelf dingen verwijten,
waarom ben ik wie ik ben?
Wat had ik wel niet kunnen bereiken,
de wereld is een speeltuin,
de mogelijkheden zijn ongekend.
Op dit moment,
na jaren van chaos,
Denk ik bij mezelf,
sluit bepaalde deuren
en laat het los.
Wees trots en
besef je goed dat je verder moet.
Koester diegenen in…
Des dichters spiegeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
663 De dichter laat zijn wonden lezen
Zijn boosheid, zijn tranen
maar ook zijn humor en zijn lach
“ Voedt mij met magie “, roept de lezer hongerig,
“ Bevestig mij in mijn bestaan
en in alles wat ik met eigen ogen zag! ”
“ Ik ledig mijn en jouw nood “, schrijft de dichter,
“ door mijn angst voor de dood
te bezweren met wijze woorden “…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 Broos ligt het hart in harde woorden gebet
Het oog breekt het blinde licht
tussen twee schaduwende gestalten
Dan, wanneer de spanning uiteenspat
zwijgt de ruimte de stilte dood
Er sterft een droom...
een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm…
Door de trechters van de tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
989 Jou heb ik mijn geheim gedeeld
de serafijn in jouw oog geschreven
Van vrolijke tovernachten
tot de witte sterren in een zee van ultramarijn
waar we samen urenlang in dwaalden
Soms is er nog dat verlangen
naar de oude Linde waaronder ik
jou mijn woord heb gegeven
en waar het licht
teder om je bruine haar sluierde
langs vonkende ogen…