17692 resultaten.
verleiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.795 voel het verleiden
harmonieus
waar dansen verglijdt
in zacht bekoren
zweef door verlangen
dans in een dans
laat je leiden
een eeuwigheid door
waar harten raken
handen strelen
voel je het ritme
van liefde in dromen…
Vlinderkind
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.349 ik zing
de vogels in de bomen
ik groei
het koren op het land
ik hoor
het vormen van de wolken
ik straal
het zonlicht in je hand
ik kijk
de kleuren aan de hemel
ik voel
het speelt in mij, het kind
ik bloei
de bloemen in de velden
ik vlieg
een vlinder in de wind…
liefdestranen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.421 waar de dood berust
in gesloten ogen
deze nacht heel zacht
tranen ontneemt
haar laatste zucht
in verborgen dromen
die ene liefde
voor eeuwig verhult
raakt haar hand
liefdestranen
verlangt zij zacht
naar hem
die nacht…
met bloed doordrenkt....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.115 ondergraaf niet langer
een leven
dat verwoesting haalt
uit zichzelf
aanvaard niet meer
de betrachting
van een reikende hand
die vruchteloos blijkt
breek niet verder
de vervoering
die ontegensprekelijk
aanwezig is
en niets onderschrijft
de emotie
wanneer getrokken zwaarden
drenken in bloed…
JE EIGEN KAPITEIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.242 overwonnen stormen
zullen jouw geheel als
mens zijn vormen
wees de kapitein van je schip
neem het roer in je handen
je zal op jouw koers belanden
koester je leven
bevaar jouw oceaan
geniet van het
waardevolle bestaan…
de mens alleen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.321 de tijden glijden
als korrels
op geblazen stranden
door mijn hand
eeuwig verzanden
dromen
in het niemandsland
waar alle tranen
zonder merkbaar
teken van verre
een bel of rinkel
het is verlaten
schoonheid
van eenzaamheid
adembenemend
de tol
in het hersenhoofd…
ploegen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
994 ik zei nog
ik ben geen soldaat
ik ben boer, kijk mijn handen
zijn niet om een wapen
vast te houden
maar op een doodsveld
waar de wind woei
als op het kerkhof
verdween ik in de kleigrond
jaren later kwam een boer
met zijn ploeg
en verscheen er eindelijk
lentelicht op mijn beenderen…
Hartstocht
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
5.513 Haar vrouwelijkheid,
Zacht als fluweel
Ik zou haar daar willen kussen
Haar borsten,
Lonkend als het struweel
Waarin ik mijn hartstocht
Zou willen blussen
Ogen, die flonkeren
En zich verdonkeren
Bij zoveel intimiteit
Schaduwen die flakkeren
Handen die aanwakkeren
Een geest,
Die danst en die lijdt!…
Bemoedigende koeien
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.258 twee paar handen aan mijn mond
lig ik daar en onderga
de koeien tegen het plafond
kijken me aan
en lijken te lachen
daar lig je dan
met de zenuwen bloot
rustig ademen maar
je gaat er niet van dood
gelukkig hoor ik slechts een boor
geen boegeroep in koeienkoor…
Die liefde spreken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
870 raak momenten aan
die liefde spreken
maar in vertalen
sta ik toch alleen
heb je nodig
niet om uit te leggen
maar je hand om
samen weer te gaan
te vergeten
wat woorden
hebben aangedaan
in niet begrijpen
wil je voelen
ervaren in bedoelen
ga met mij vannacht
en alle morgens aan…
Blauwe zinnen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
607 hij schrijft, schrapt,
en scheurt
zijn rug een brug
hangend over
papier dat witter licht
dan sneeuw onder
een paarse lucht
tot de pen zijn hand pakt
letters zich rekken
naar woorden
in trance
trekken blauwe zinnen
sneeuwwit weg…
Liefde
netgedicht
3.6 met 105 stemmen
4.433 Er bestaat geen therapie
tegen het gemis
van jouw armen
om me heen,
een strelende hand
en een blik dat alles goed is.
De wereld is vol monden; ze
praten,
lachen,
eten,
Maar jij bent daar niet bij.
Er gaapt een afgrond
vol vrieskou
tussen jou en mij.…
peinzend wens ik dovend vuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 mijn handen hebben ver gegrepen
medespelers coryfeeën aangereikt
vastgeklampt aan boerenwagens
spruiten van bevroren akkers geplukt
nog lees ik al die namen
in het dode vel
maar spoedig zullen ze
van mij vervreemden
de geur van ’t veen
en smeulend hout…
Graag
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.758 Handen als ankers
diep verzonken in zee
gesmeed tot één roep,...
' Mijn vriend '
' Mijn vriendin '
' Mag ik je? '
' Mag ik jou? '
- G R A A G -…
GAS
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.253 Je hangt zo ongrijpbaar
zonder kabels aan de lucht
onmogelijk te verstenen
soms hagel je op hoofden
maar meestal zweef je
voetloos voorbij, groter
dan de aarde; had ik honderd
vorken, ik kreeg geen gat gemaakt
had ik duizend handen, ik kreeg
je niet gekneed…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
Meisjes met snorren
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.678 Zo gluur ik en word begluurd
door de meisjes
die de wereld in handen hebben
en zeker niet laten glippen.…
Vergeef me.
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
2.576 Twee woordjes
zo dunnetjes gefluisterd
vergeef me
een ijle schijn omkranst
het breken van de ogen
twee handen
zo fragiel geaderd
in rozenkrans gevlochten
omringd door wit satijn
je gaat stil, zo stil
op jawoord gedragen..…
Haast
gedicht
4.3 met 137 stemmen
15.050 Sluit alles af of berg het op
dat is van later zorg en
neem je toekomst bij de hand,
vlug, onderweg naar morgen!…
Ongelijke delen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ben onkruid
niet eens een plant
toch bloei ik
zijn mijn
wortels navenant
ik ken de grond
nooit vastigheid
vocht en stenen
daar beneden
toch bloei ik
ongelijke delen
in unieke pracht
kom maar zon
jouw lichte handen
branden kracht…
sneeuwpop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
795 eindelijk sneeuw en natuurijs in ons land
sleeën en schaatsen vliegen uit menig magazijn
dagenlang is er plezier voor groot en klein
en toch is er iets vreemds aan de hand
ondanks volop sneeuw in grote hopen
nergens een sneeuwpop met zwarte knopen...…
Tatoeage filosofie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.003 Soms schets ik op een plek
vlakbij de naad
of de borstenbrij en terwijl
mijn handen zacht op deze
oevers laveren, strelen
mijn ogen het ongekende
wat nog stralender schittert
in het onvermogen van mijn kunnen
toch wil ik me niet vermaken
aan de schoonheid van de mens
maar mij wijden aan de taken
aan een ieders wens…
fenomeen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
713 houten harten branden
metalen harten smelten
als woorden kunnen landen
slijt zelfs een hart van steen
elk hart gemasseerd
door vele warme handen
tot elke kilte is geïsoleerd
de tijd als waarlijk fenomeen…
Ongenoegen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
496 Het sluipt, kruipt
Brengt ongenoegen
Ongevraagd ongewenst
Drijft het feilloos de wig
Geen lieflijk verleden
Vreemdheid tiert alom
Dan overgoten met gif
Drijft men getergd uiteen
Verliefden pakken elkaars hand
Het sluipt………
Bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 Hij ploegde met man en macht
Handen zaaiden concepten
Onder de hete zon
Een lovend woord gaf zeggingskracht
Toen het over bloeien repte
Wist hij dat hij het kon
Hopend op een oogst vol pracht
Velden vol verlepten
Tot hij opnieuw begon…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 de stilte ligt als een tapijt
op de grond, de koekoeks-
klok maakt het erger,
ik wil verdwijnen, maar
zie door verplichting
geen hand voor ogen
meer, geen mogelijkheid
te vluchten. vogel doet
z'n werk, komt naar buiten,
en braakt negen uur.-…
Vroegwoord
gedicht
3.7 met 9 stemmen
5.356 wat
als je handen voegwoorden zijn
en al te vroeg binden, terwijl mijn
zin nog koud is?
hoe
wij dan toch
over veel vertelde tijd
taal ophangen aan vingers en
ze uit haar voegen wrijven
tot
ze barst.
zoals
betekenis nu dichter
bij letters kruipt
zo ook wij
zo
------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
Ik ben homo, echt!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
935 Ik kom nu rond voor mijn geaardheid uit
Maak er een speerpunt van in mijn beroep
Ik sla de kinkels met hun heilig boek
Het recht lijkt veel op iemands hoge fluit
Een wonder loopt al vlotjes uit de hand
Mijn moeder dacht mij homo tand na tand…