9413 resultaten.
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 De berg, een diep litteken,
zonder beweging
valt eeuwig het water.
Ik word bevangen
door onmetelijke rust,
steen op steen op lucht.
Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......
Balans van duizeling
weegt mijn schaduw
meer dan de rots?…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 in de schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer…
Omen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 we hoorden
de onheilspellende stilte die
de naderende storm in zich droeg
we zagen de gebroken
schuimkoppen op de lege zee
we voelden het zwaarbeladen vertrek
toen de kust zich verborg
achter de avondmist
met gebroken vleugels
stotterden we over het water
we wisten van
het levenloze schip dat diep
op de zeebodem lag…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Nergens Vis
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.641 Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger
peinzend aan gindse waterkan doen staan,
veinzend, jagend,
het heldere water een verschrikkelijke spiegel -
vind zo verdomme maar eens vis,
we zien alleen onszelf, vermoeden onszelf
in het betoverend rimpelen.
----------------------------
uit: 'Maar zingend',…
Stil gezegd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.256 Het gebogen hoofd
zag het water naar zijn lippen
maar waarachtig nooit protesteerde.
Stil is gezegd
waar het zwijgen werd opgelegd
in een kring van medestanders.
Gezocht naar loyaliteit
een luisterend oor nooit bereikt
want zijn opvatting bleek anders.…
In het graf gelegd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Toen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
645 je zette de klok vooruit
boog de tijd krom
en deed hem als een stropdas om
en seconden druppelden als water tussen je vingers
langzaam weg.…
omzien (voor Sri)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 op een droge dag zie
ik in het ochtendlicht
een glinsterend spinnenweb
die dag win ik
water in de woestijn
op een lege dichte dag
open ik mijn handen
ik vang regen zoveel ik kan
ik maak de zeilen kleiner
als de storm komt
een heldere klaarlichte
dag breekt aan als ik
een vergrootglas vind
en ik leer om van buiten
naar binnen te…
mooiste woord
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Nu veel minder, maar nog steeds
is er iets van over, wel is het waar
dat de herinnering aan alles meer
en aan water vol met aal en paling...
en ook vrouwentroost…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Prettig ongeschikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 voor mij niets eeuwigdurends,
geen bezwerende formules
geen eikenhouten planken,
tunnels, dichte mistbanken
die het zicht belemmeren
geen patronen die zich
aan vaste grond nagelen
liever ook geen criteria, een
functieprofiel met targets
ik zie de afwijking in elke
spiegeling van tegenlicht
vandaag kijk ik in het water,
de enige…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid
de IJssel
en haar woeste water…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
mijmeringen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 terwijl ik
je jonge jaren drink
en steeds verder
in mijn verleden zink
terwijl ik
niet meer
niet langer meer
terwijl het leven
me verried
en nog meer
en nog langer
en helemaal niet
en later weer
en altijd maar
weer opnieuw
het trachten naar
terwijl ik
op een bank aan het water
en angst me in zijn armen sloot
en weer vrede
met mezelf…
Gehoorzaam de west
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.661 Gehoorzaam de wesp
en zijn angel: zet
zoetigheid op tafel
Geliefkoosde dranken
Onder de linden
is het goed toeven,
kleverig
met een wesp op je glas
De wet van de wesp
is ouder dan wielen
hard als gesloten water
in de winter
Tot prinsjesdag, in september
leven de wespen, daarna
gaan zij op reces en
sterven een voor een
---------…
De drie zwanen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
5.691 Dan is het najaar
en klotst het water.
----------------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad', mei 2011.…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
li-ion
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 misschien is dit geen ontkenning
maar een poging een kras achter te laten in
dubbelwandige leegte
ik doolde door jouw gangen
liep tot wederkeer
nader tot vrije sector
om het landschap op te zuigen
waarvan ik het bestaan niet wist
om te verdrinken in plaatsvervangend water
te ontwaken uit een analoogslaap
ik verbond mijn lot aan laadpalen…
Irma
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
590 Florida,
hou jullie vast
want Irma komt eraan…
neen, dit is geen kwade vrouw
maar wel de gevreesde orkaan
een natuurfenomeen ontstaan
door ruzie tussen wind en water
ontpopte zich tot tropische golf
ergens in de Atlantische oceaan
toevallig wel die… vrouwennaam
maar deze... raast met hoge snelheid
zowat alles van de baan!…
Het stille dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het stille dal
Adem van water, welt vanuit zuid,
langs groene oevers, zonder geluid,
de wind wendt zich af, hier woont de tijd...…
Dat ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.087 Dat ik dat mag allemaal
die warmte, dat lijf, mijn lijf
het water, eten
alle functies
liggen, slapen
lopen, dansen
dat ik uniek
als elke bloem
dat ik muziek
kan horen
mocht geboren
baren
kijken naar mijn willen
me en de ander kan verstillen
dat ik mag geven
ja mag leven
en nog zoveel meer
dat ik daag'lijks leer…
voor het eerst zijn in aanzet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 waar de wereld alleen zichzelf omvat
vallen laatste vlokken in kleuren grijs
niet gekend in blauwdruk
maar tinten door de pracht van hitte
driften sissende wolken waar zij koude raakt
broeit zij in haar voegen
en laat een eerste legsel te water
waar de dood haar niet deert
kent zij het later niet
er ontbeert haar niets; zij is…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Water, dat zand grijpt,
en weer los moet laten.
Wind, die wolken drijft,
tot voorbij de horizon.
Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Een brug vol zekerheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Nu ben je water, druppel in een rivier
geen moment rust je gaat blind door.
Dan weer ben je die persoon met enkele
gelukkige worpen achtereen die wel sportief
de regen, mist en nevelsluiers tekent.
Leven het geeft speelkwartieren
lunchpauzes en ook die gaan snel om.…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 maandagochtend bij luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs…
Zomaar
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
663 Je wist:
dit is onzichtbaar
maar ik hoor het
voel het,
een sprankje licht,
een beweging in het water.
Zomaar opeens
als mens
zonder plan
zonder idee
zonder gedachte
vond ik geloof
in de toekomst
in mijn later.…