6841 resultaten.
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 Zodra je in het leven denkt, dat je iets hebt bereikt
vallen zwaluwen uit lucht, doordringend gekrenkt
het ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet mij van de medemens, die als
zware bagage mijn wegen verspert als ik
zoek…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Het is alsof een naamloze dichter,
mij in de stilte op komt zoeken.
Spontaan begint hij in mij te dichten,
wanneer ik zelf onmogelijk dichten kan.…
wederzijds
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
681 er zweeft een vaag vermoeden door de ether
een ijle zwerm op zoek naar vaste vorm
een krachtveld dat haar invloed wil doen gelden
door middel van een dichte woordenstorm
het knettert, zindert, flitst; wie komt zich melden
om dit sint elmsvuur te kanaliseren
waar zijn die lettervlechters, Aengus' helden
hun geest fijn-afgestemd op hogere sferen…
Het schip en zijn Haven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Het schip blijft zoeken
en vindt zijn beschadigde haven.
Het schip brengt nieuwe kennis mee,
waarmee ze de haven herstellen.
De oude haven is niet meer dezelfde;
Ze is veel grootser en mooier geworden.…
Verdwaasde zielen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
519 Van altijd op zoek maar nimmer
gelukkig zijn. Hun reis kent
vele haltes;
Spiegelt hun mogelijkheden
in vele gestaltes.
Welke halte zal hun bestemming
zijn? Een vraag die rijst door een
dolende trein. Die nimmer ontspoord
een einddoel kent; voor de verdwaasde
ziel die niet met zijn reisdoel instemt.…
Vuurkracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
454 Als in de nacht de blindeman
wankelmoedig op zoek moet naar
een nieuw evenwicht.
Vuur wekt passie op als een van
de natuurlijke elementen.
Zonder vuurkracht kan er geen leven
zijn. Zijn er slechts dode duistere
momenten.…
Perspectief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 En zolang het vleugels heeft zal het
ernaar streven mijn geluk te zoeken;
dat zich in twee lijnen uitstippelt
naar de horizon en eenduidig zijn
plaats vindt onder de zon.…
Avondmijmeringen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Gedachten drijven als de regenwolken
en brengen alles even voor de geest:
het twijfelen, het zoeken naar de zin,
maar ook de kronkelingen van het denken.
De vreugden en de zorgen, zelfs het licht
dat diep verborgen was in alle pogen,
de regen en de wind, de vrede die
zich schuilhield in de grauwe kieren.…
De klok die niet wou stoppen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De sleutel van de deur ook zoek,
evenals de afstandbediening,
De slotenmaker bracht uitkomst
die sloopte het slot, om de klok tot:
Zwijgen te brengen!
De moraal, van dit verhaal, ook een klok
slaat wel eens op hol!…
Aanbidden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 dat de zon
op decemberdagen
wordt gesmeekt
terug te keren
naar onze keerkring
Blijf zelf
niet hangen
-in deze zon-arme dagen-
in navelstaren
Zoek de zon op
hul je kop
in 'n sjaal
zet je kraag op
en probeer je
z'n schijnsel
voor te stellen
onder je mantel.…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen trekken
zoals mieren door de akkers
loden nerven van mens naar mens
op zoek…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf te aarden
en wilde ‘gelukkig’ zijn
Sombere verhalen en gedichten
nodigen soms uit om op te knopen
maar zoek…
AOW-gerechtigd en uitgerangeerd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Ik ben nu AOW-gerechtigd
ik hoef niet meer te werken
ik krijg een basisinkomen
ik zoek m'n weg elke dag
ik voel me verlost en gevangen
ik zit nu in het buurthuis
ik en zovele 65 plussers
ik en zij, zij en ik
ik ga dat spul bestellen
ik ga er mee stoppen
ik ga lekker overlijden
ik heb tenminste dat lef
ik had het leven lief,…
Paasvreugde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Te midden van het droevig klagen,
van ’t zoeken en het antwoord vragen
komt plots weer licht en blijdschap aan
en iedereen wil graag verstaan
dat leven toch ook mooi kan zijn,
al blijven leed en droefheid, pijn…
Maar Jezus is doorheen de dood
verrezen in het morgenrood;
het nieuwe leven wordt geboren,
verkondig dit aan wie ’t wil horen.…
vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 wat ik vrees is de waarheid van
mijn gedachten, ze struinen
onbeholpen op zoek naar
die ene nacht
waar ik niet zal spreken tegen de
duisternis met zijn verlaten paden
telkens is er die ene til, het honk dat
me het uitvliegen belemmert, mij
herinnert aan een metgezel
die als verstekeling in me huist
te graag breng ik mijn waarden
ter…
Jouw eigen weg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Een ontdekkingstocht
die je elke dag opnieuw begint
om je eigen weg te zoeken
om nu en dan je balans te ervaren
die je vast wel ergens vindt
om zo de gedrevenheid van het leven
op waarde te schatten
ook de ruimte wilt geven
terug te laten stromen naar de bron
het eigen innerlijk te laten spreken
wat je eerder niet kon
niet elk pijntje…
Nog glooi je heuvelend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 waar donker net
het eerste rood
gaat raken weet ik
dat jij zo zal ontwaken
nog glooi je
heuvelend naast me
in de warmte die de
nacht ons heeft gebracht
je was zo zacht
in samen zoeken naar
ons ideaal meegaand met
alle voelhorens paraat
omsloten door
een duisternis die
alles wist van privacy
gingen wij voor volmaakt
een rode…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Goede zin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 nee hoor,
ook dat hoort
erbij
in deze vluchtige
maatschappij
van verkeer en
internet
bederft zeker niet
mijn pret
ik sta even
op
zoek mijn
koffiekop
en schenk nog een keer
in
mens, ik heb gewoon
goede zin!…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het winterde in
gebeden voor het
pittig warme wintereten
met kerst al op de hoek
in maillots en gewatteerde broek
zoeken…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 De stilte werd in mij gewekt
om te luisteren naar
het ruisen van de luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht…
N.A.H.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
557 dippen in
diverse lagen
knappen uit je vel
slecht kunnen concentreren
woorden laten op zich wachten
geen rem – je denkt dit klusje kan
vermoeidheid niet te minimaliseren
nooit een keertje weg te slapen
worstelen met openstaande vragen
waarom in godsnaam
waarom gebeurt mij dit dan
na eeuwen zoeken
ontdek je – het heeft een naam
N.A.H.…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 woorden
oud, de zinnen versleten
vergeeld papier
de kaft bind niet meer
een uitgekauwd verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet wel fictie zijn
ik zoek…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 tijd heeft het begrepen
en antwoordt met wederzijds respect
er hangt een stilte, even geen corona
of racisme, even een woordeloos
gesprek dat gaat over hoe warm
het is en of er regen aan de
horizon verschijnt
een verticale regenbui
wel te verstaan, want
laat de wind liggen waar het
ligt en koester het avontuur
dat in jezelf op zoek…
Waar gelukkige mensen wonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 Ze gaan op zoek naar verandering.
Naar een fijnere man of vrouw.
Naar de zin van het bestaan.
Naar hun zoekgeraakte zelf.
Naar frisse lenteblaadjes.
Naar groener gras.
Een nieuwe baan.
Een lange nacht.
Totdat het de hoogste tijd werd,
om weer terug naar huis te gaan.
Naar waar domweg gelukkig zijn
op zuivere liefde heeft gewacht.…
Leereconomie van mens tot robot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Schoolbesturen kiezen
onderwijs op een schaal
van ambacht tot tredmolen
Met je diploma zoek je
van tijd tot tijd een plek
waar precies jij past
Dat gaat maar door
want alles moet draaien
op steeds minder mensen
De computers rekenen
met virtuele aandacht
uit hoe dat kan
Ambachtswerkers zijn vrijwilligers
geworden in musea van vertier…
Schimmige liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 Die nacht spraken wij ware liefde,
terwijl de schimmen van vroegere
dagen
ons verdwaasd verlieten
op zoek naar hun vrede…