28330 resultaten.
Uitgesproken !
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.158 Je bent er wel... en toch ben je er niet
jouw stilte hoor 'k in 't ruisen van de bomen.
Ik roep je naam, maar jij zult niet meer komen
en ik weet mij alleen met dit verdriet.
Wij vormen woorden maar wij spreken niet
de diepe stilte is van ver te horen.
Toch werd je eens als kind bij ons geboren
terwijl je ons als vreemden achterliet.
Wat…
advies van een kenner
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
805 (over het klankdicht)
hij had het over grootse poëzie
en gaf een voorbeeld
van orakelklanken
ik zei hier heb ik echt
van zitten smullen
hoe kan ik u ooit bedanken
hoe prachtig toch die grootse poëzie
en zo eenvoudig ook door simpel
uit je nek te mogen lullen…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Elke dag is een gedicht;
Grommend als een valse hond.
Dante’s levende Inferno
Aan het lijntje gehouden.
Een dauwdruppel dagdromend
Op Goede Vrijdagavond
Of een vluchtige kus
Op een overvol perron.
Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.
Ieder gedicht…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Tegen de avond
een muur ontbloot zijn kale grimas
in de wind, er hangt zwaarmoedigheid
als een mist over de daken.
Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.
De beste…
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 bij een schilderij van August G.Carius
hij legt zijn ziel op het doek
met het vederlicht penseel
kiest hij de juiste toon
van 't palet van zijn gemoed
het hoofd volgt 't hart
en sturen de handen
zo komen vormen tot leven
zoals 't dorpsgezicht van Arpaillarques
in purper bijvoorbeeld...
ik ken de schilder en de plek
de warmte van…
Kunst en vuurwerk
snelsonnet
3.6 met 16 stemmen
2.331 De Denen zijn volledig uit de gunst:
Vanwege een stel prenten in een krant
Wordt overal de Deense vlag verbrand -
Hoewel het wel een eer is voor de kunst.
Want is het voor een kunstenaar niet fijn
Dat zoveel mensen kunstgevoelig zijn?…
Geen gezicht
snelsonnet
3.8 met 28 stemmen
2.647 Er is één ding dat ik beslist niet wil:
Dat ooit een transplantatie wordt verricht
En iemand verderleeft met mijn gezicht.
Dus wijzig ik meteen mijn codicil:
Leg mij desnoods orgaanloos in mijn graf,
Maar blijf van mijn gezicht in godsnaam af!…
Een stil verlangen.......
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.602 Er is een stil verlangen
dat groeit met iedere dag,
ik heb je nog nooit gezien
maar begroet je met een lach.
Er groeit nu digitaal een band
tussen twee hele mooie mensen
met ieder hun eigen verleden
maar dezelfde toekomstwensen.
Wij maken nog een afspraak
om elkaar voor het eerst te zien
om elkaar te spreken en te horen,
ruiken…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Eens had ik bloemen lief en was om ’t springen
Van beekjes blij zoals een eenzaam kind;
En dromend zocht, en onder spel en zingen,
Ik ’t leven door naar wat ik nimmer vind.
Mijn waarheid zocht ik en ik droomde een logen;
Om ’t eigen zelf heb ik mij zelf bedrogen.
Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten,
Naar ’t lachen van een diep geliefde…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…
Sterfgeval op Valentijnsdag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.042 De krant van heden morgen bleek
een doekje voor het bloeden;
"Hartenkamer na geruime tijd van
leegstand ontdaan van al het goede.
Cupido vond een levensloze jonge
vrouw, haar gezicht nog vol van woede.
Met zijn pijltjes van liefde perforeerde
zij haar hart, nadat overspel hetgeen bevestigde
wat zij in gedachte al een poosje vermoedde.…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
De zon
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.331 De kale takken
reiken naar het verre licht
de zon maakt haar baan…
DEVOTIE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
988 vergeefs heb ik in eindeloze nachten
me tot een onbekende god gewend
gevraagd of hij het aardse lijden kent
en of hij dat wellicht wat kon verzachten
de sterrenbeelden aan het firmament
aanhoorden zwijgzaam alle klachten
weerkaatsten glansrijk mijn gedachten
en gunden me geen hemels sacrament
ik zocht gezelschap, hief het glas en lachte…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Tevreden zijn
is een element
dat zich strekt
als een zucht.
Een huisdier dat
zonder enige vrees
op je schoot ligt
zich in je nestelt
als een kind.
Tevreden zijn
is uitgeteld
de slotsom weten
van het bestaan.
Handen op je buik
vergenoegd en verzadigd
zwanger van
vele jaren samen
doen en laten leven.
Tevreden zijn
is het…
De zeven dagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.942 Zondag, heerlijk schone dag,
De eerste van de zeven,
Niet naar school, maar naar de kerk,
Wandlen, vrolijk leven!
Maandag met een nieuwe moed
Aan het werk getogen;
Nasmaak van het Zondagsfeest,
Ach! zo ras vervlogen.
Dinsdag weer voor goed op gang,
Rekenen, lezen, schrijven;
't Is op school een hele toer
Nummer een te blijven…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Met ongewone lichtheid
smelt de nacht in mijn ogen
en verdwijnt gelijk een vroege vogel
aan de horizon. Varend op de sterren
vraag ik mij af
in welke ademtocht de opgang ligt.
Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.
Baart de eeuwige ruimte wijsheid
waar nieuwe woorden beelden
scheppen…
Klein gedichtje
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.839 Ik zit hier in
dit kamertje
alleen met jou
te zijn, liefste…
Onbegrensd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.032 Kanaliseer me niet,
ik zal me woest verweren
tegen kille grenzen van beton
en buiten oevers treden
obstakels zullen meegesleurd
langs dode vastelanden,
want ik ben een boreling
van grillige levenszeeën…
Strompeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Ik somber door de straat
met een weerbarstig been.
Ik weet niet meer waarheen
geen kompas geeft mij raad.
Donker dwalen mijn gedachten
over verloren paden van de tijd.
Ik ben al vroeg een simpel feit
val buiten ieders verwachten.
Al het geluk vervalt tot pech
zoals van blad gestroopte bomen
geen zon meer kunnen romen;
levenskrachten vloeien…
sneeuwklokje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
859 slaperig bolleke, vol in stilleven gehuld
levenskracht ontloken, rank slank lenteklokje
vol in wit gestoken, en groen gevat, verlok je
grijzig grauw verslagen, van blije hoop verguld…
Rimpeldoek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.760 Er ligt een rimpeldoek
over je verweerde huid
poreus door de tijd
beschreven blad.
Kluwens bloedvaten
hebben zich gedraaid
in weefsels van spieren
als nesten van verzet.
Woekeringen van het lijf
eens jong en ongeschonden
maar zich nu verzoenend
met de ruwing van de dood.
Oude en nieuwe trekken
verliezen de gewone weg
ongeleid zwerven…
Het ongerede
gedicht
1.1 met 1975 stemmen
13.087 Toen radio's nog bakken waren
kon je op hun dashboard reizen,
kon je naar verlichte steden.
Al die steden, mooi op rijtjes,
kwamen door de kamer kraken,
bazelden met blikken bakkes
en bedoelden te bedoelen.
En wij hoorden, met de oren
bloot getrokken door een knipje,
mannenklanken zonder hoofden.
Kruissteekhandwerk broeide
op…
Vallende sterren
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
2.408 De ene rijdt de andere omver,
De klapschaats van de derde is verkeerd,
De vierde wordt gediskwalificeerd
En zo valt telkens een oranje ster.
En wat voor wens je daarna dan ook doet
Steeds komt het met de schaatsploeg weer niet goed.…
Ophokplicht
snelsonnet
3.2 met 19 stemmen
2.246 Ik neem niet graag een nodeloze gok,
Dus stopte ik mijn kip en mijn kalkoen,
Mijn eend, mijn gans, mijn pauw, mijn parelhoen
En mijn parkiet gezellig in één hok
En voordat ik de deur had dichtgedaan
Tot slot ook een verdwaalde knobbelzwaan.…
tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
969 geen verdienste doch louter tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht bij 't spoor
als spoorman echter op de hielen gezeten door de klok
weet ik mij gehaast door telkens weer een andere trein
zo gingen de jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...
morgen gaat er immers weer een…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 Diepe zeeën omringen het eiland
diepe blauwe zeeën omringen het eiland
gij weet niet
of het eiland van de sterren is daarboven
gij weet niet
of het eiland aan de aardas is
diepe zeeën
diepe blauwe zeeën
dat het lood zinkt
dat het lood zoekt
dat het zinkend zoekt
en zinkt zoekend
zoekend zijn eigen zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar…
Schaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 De schaar is applaus
dat klapt met poten
niet uit joyeuse bijval
maar om te versnijden.
Zij beperkt de wildgroei
van overtollig uitwas;
de scherpte van randen
maakt zij pijnlijk vers.
Ze is energiek wellustig
in het kappend knotten.
Zij ontzenuwt drastisch
het onderbuikgevoel.
In blindheid volgt zij
stippellijntjesmodellen.
Alleen…
Golgotha
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.632 Je stootte mijn
korsten open
niemand kon
dat beter dan jij
en droeg me
naar Golgotha
toen bloed de
wonden schoonde
daar stierf ik
in de open ruimte
waar grenzen
van de doolhof
waren neergehaald
en ademen
weer voelde
als toen…
Carnaval
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
2.500 Uit angst voor dreigementen met de dood
Zal ik dit jaar niet als mohammedaan
In Limburg naar het carnavalsfeest gaan
En ook maar niet als orthodoxe jood.
Nee, voor ik straks het onderspit nog delf
Zal ik dit keer vermomd gaan als mezelf.…