Alle inzendingen over de zon

36198 resultaten.

Sorteren op:

Mijn valentijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
ben gegroeid te midden van opschietend kruid moest de hoogte in tegen verstikken mijn bloei bleef uit jij bloemde apart met lenteweelde een lach in open hart door jou kon ik mijn kleur ontplooien geurend in ons samenzijn beiden in de zon niet meer om en om jij bent mijn valentijn…
wil melker14 februari 2011Lees meer >

Ode aan Voltaire (1694-1778)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
Alreeds bevestigd dat jouw ziel jong blijft als men ervoor openstaat neem nou jouw zoon 'Candide' zijn avonturen door de eeuwen heen nemen nimmer af velen hebben hem nog niet ontmoet ik duw hem naar voren samen met jouw humor!…

Zonnebloempjes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
in maart één zon aan het hemelland dan honderden aan de waterkant: zo glanzend geel in het jonge groen zo vol van fleur in het nieuw' seizoen zo'n zonnig bloempje dat daar straalt en heel het voorjaar binnenhaalt... zo'n zonnebloempje dit termijn dat kan alleen maar speenkruid zijn…

Oogappeltjes tussen het groen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
hier weet ik me gedragen in deze paradijselijke tuin stilzwijgend vervuld van euforie vergeet ik al mijn vragen hier in dit lommerrijk waakt de zon als een gevierde vorstin hemelvogels schakeren, flatteren als oogappeltjes tussen het groen hier is waar ik bemin me met het leven verzoen *Beeldentuin Dehullu*…

Belofte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 754
Gezichten die spreken zoals een kind dat woorden verzamelt als druppels van de zon en die met zijn gulheid elke dorst teder beantwoordt als een een verlangen dat niets steelt, haat of dwingt een schaduw te zijn.…

Veeleisend?!

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Het zijn maar van die kleine dingen, die je dag een kleurtje geven, de zon hoeft er niet voor te schijnen. Het zijn die kleine gebaartjes die je dag opfleuren, het zonnescherm kan ingeklapt blijven. Het zijn die hele kleine vraagjes, die worden gesteld: hoe gaat het met je? En mijn dag is zonnig en gekleurd.…

In je ogen

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Richt je blik naar het licht probeer de zon te zien zijn warmte weer voelen. Kijk naar het mooie om je heen dan zal eenzaamheid verdwijnen kan het leven je weer omarmen.…

daar ga je

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.602
liever op de stoep iemand roept een naam daar ga je altijd in de tijd gegaan de zon houdt van de maan een naam daar ga je niets liep op rozen vaarwel verhaal in mij een naam daar ga je dan daar ga je dan dan ga jij een naam zomaar rozen op een graf daar ga je…

Luchtspiegeling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Wolken drijven voorbij in een zucht aan de zon die altijd op hen wacht. Geen vrijheid is eindeloos als het heelal. Vrijheid is binnen grenzen gevangen van dood, ouderdom en verval. Vrijheid is eindeloos verlangen.…

Bevrijding

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
laat je haren wapperen in de wind geef jouw tranen aan de golven waarin ze veilig kunnen schuilen rek je uit tot in de wolken om door de zon te worden gekust, tekent 'n regenboog een omgekeerde glimlach nemen vogels jouw zorgen mee om je voor altijd te verlossen…
LadyLove18 augustus 2011Lees meer >

Manen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
je verwaait me in de regen danst pirouettes in de wind tilt me op tot grote hoogtes schommelend door elke gedachte ontleen ik kracht uit gegeven kleuren maant de zon tot stilte die aan de hemel genageld staat daagt onderwind haar uit roerloos geniet ik aan de zijlijn…
LadyLove24 oktober 2011Lees meer >

Lam Handje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.039
die berg kerstkaarten zal ik nu versturen een jaar geleden zat ik hier ook te schrijven ik ben al tot de H ik blader in mijn beduimeld adressenboek de hark van de dood nam drie geliefden mee ik ben al tot de M geboortes waren er, bruiloften in de zon vrienden verdwenen er kwamen nieuwe bij ik ben al bij de V…
Marion Spronk12 december 2011Lees meer >

twee zomers

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
twee zomers heb ik het uitgehouden de zon scheen er niet als thuis de maan bood geen troost ik besloot terug te gaan tranen rollen over mijn wangen ik kan ons huis niet vinden dit is toch echt de goede straat ruïnes en rook is al wat ik tref nergens bloeien nog rozen…
Fairouz23 december 2011Lees meer >

Onbereikbaar

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
Zwijgend vermeed zij het zilver terwijl de woorden zich ophoopten tot onbereikbare zinnen vol gouden druppels die verdampten in een zilte zon Slechts de dromen spraken in geuren soms in kleuren Zwijgend wachtte zij in eindeloze stilte op onbereikbaar goud…
geeraardt26 december 2011Lees meer >

Geurt naar nieuw leven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
het eerste hemelsblauw gevat in voorjaarsgroen ontwortelt zich uit wit tussen vlokken die nog ingehaakt de laatste zijn van het winterse festijn verlangend spreidt de bloem haar bladeren naar de al warme zon de zachte lentewind geurt naar nieuw leven voorbij de glimlach van een kind…
wil melker6 februari 2012Lees meer >

Voorbij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Zon schijnt op daken, regen valt met bakken neer. Wind schuurt langs muren. Melancholie is hartzeer, maar heelt, als alle wonden…

lucht in mijn wit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
huppelt een wolkenrei achter de zon voorbij heen op en neer weer zomerbries heeft vrij spel reikkijk verlangend maar laat ze etherische wolktoefjes bewonen mijn kopij spelen op papier weer op en heen neer ik sluit het venster laat ze maar…
enrico25 juli 2012Lees meer >

Als er geen verte meer is

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Het licht in de verte Kleurt door en door rood Door een zon die Doodvermoeid ondergaat ' t Doet mij beseffen Dat ik verder wil Daarheen, waar het licht Oud is, en rood, en warm ' t Hele leven ben ik Al onderweg naar verder Naar de verste verte Tot er opeens geen verte Meer is…

een hemelsblauw meisje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
de warmlauwe zon verdreef langzaam de laatste regenflarden dampend stond jij daar, een zijden huid glinsterde onder gouden lokken een hemelsblauw meisje stond trillend in de lucht ik strekte mijn armen voor een stralende ontvangst en ik verdronk in jouw ogen…
Fred23 november 2012Lees meer >

Beroofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
ineengedoken zit ze daar grijsheid te vroeg ingetreden ze lijkt haast versteend dromen bruut ontnomen nu de zon is zwart gekleurd vallen harten uit de bomen hangen schommels roerloos zij verstommen evenals ijle stemmen die roepen in de wind…
LadyLove25 januari 2013Lees meer >

Dagdromer

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
Waarheen gaat dit leven met zijn uitgestrekte weiden van gewassen kledingstukken aan de lijn in de felle zon doe je je ogen dicht en verdwijn je in de hoge wolken je bent er moeiteloos naar toe geklommen daar beneden zie je de drommen mensen van transparant glas.…

Nieuwe paus

snelsonnet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 921
De nieuwe paus begint zijn ambtstermijn: Drinkt thee en sopt met een Mariakaakje en heeft sub rosa dan een samenspraakje met d’oude paus, aan ’t eind van diens Latijn Toch zijn ze met z’n vijven fijn tezamen: Zij, Vader, Zoon, Spiritus Sanctus, amen…

Tranen

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Mijn tranen komen niet voort uit verdriet ze komen wanneer de bomen kaal en levenloos lijken mijn hand de zon maar niet kan bereiken mijn tranen komen voort uit ijzige kou door de wind in de winter tegen mijn gezicht en dan loopt het niet zo in de gaten dat ik jou verstopt heb in dit gedicht.…

Afspraak

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Heb met de zon een afspraak gemaakt O weelde van licht omhul mij intens in uw stralend glanzend goudwit warme gloed waarin ik mij koester brokaatzijden omslag rondom teder veilig alomvattend daar geliefde die nooit aflaat niet ontgoochelt mild…

De dood verdwijnen doet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Lago Maggiore, 4 mei 2013 Hier waar U boven Het water van het meer Licht en donker mengt, Leven en dood begeleidt Met Uw zon, de dood Verdwijnen doet tot Achter Uw horizon Voel ik mij opgenomen In het licht waarin Ik eeuwig leven zal…

Hoe voelt het

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
hoe voelt het als de zon niet meer wil schijnen zal dat bloemen doen verwelken en andere zorgen niet verdwijnen hoe voelt het als golven niet meer willen rollen de maan langzaam wordt vermoord wij te veel met ons laten sollen hoe voelt het wanneer mensen er aan onderdoor gaan daar zij er geen heil meer in zien heb je daar wel eens bij…

Donkerende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
het huis tekende witter tegen donkerende wolken een monument van onverzettelijkheid nog licht zon de kracht van muren uit schuint het dak in fel contrast vastgelegd op foto opgeslagen in herinnering het huis waar ik eens leefde met zoveel liefde binnen ging…

Plan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Drink water, sluit de ramen en blijf binnen De zon schijnt al twee dagen, da's teveel Let ook goed op uw plas, 't is code geel Zelf denken, zou ik maar niet aan beginnen Gedraagt u zich zo goed als het maar kan Volgens de regels van het Hitteplan!…
trawant21 juli 2013Lees meer >

Pigmenten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
heb licht gevangen zag het hangen aan kaarsen en lampen pas in de ochtend ging het verdampen in de rijzende zon keerde weerom in duizenden kleuren van bloemen en planten heb pigmenten gemengd schilder met verf die in licht haar vrijheid weer vindt…
wil melker20 augustus 2013Lees meer >

In het lood gezet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Toen de angst Het toch gewonnen Had van wat Ooit mijn leven Was, eenzaamheid Die mij het gevoel Gaf alleen op De wereld te zijn, En zelfs de tranen Die ik schreide Niet meer wilden Leven, werd ik In het lood gezet Door het glas Dat ik beschilderde Met Moeder en Zoon Dat mij troost gaf En mij weer in Het reine bracht…