8622 resultaten.
Niet meer wachten
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.662 Wij wachten niet meer.
Wij hebben genoeg gewacht.
Al die maanden en jaren
dat we er naar uit keken.
Hoe we er dan samen over spraken,
wanneer het kwam en hoe dat zou zijn.
Maar nooit kwam het, nooit, en
telkens stierven we dan een beetje.
Toen na al die jaren
toen kon ik het niet meer,
niet meer wachten.
Ik had genoeg gewacht.
Het…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 Afgewend
met zijn rug naar
het zijnde spaart hij
zijn stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan…
Elfje
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.709 Er woont een elfje in mijn klokje
dat al jaren stil verliefd
uitkijkt naar haar prinsgemaal
maar de tijd heeft haar gediefd
Er woont een elfje in mijn klokje
en ze voelt zich vaak alleen
want hoe zij het ook steeds probeert
ze komt niet bij de een…
toe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
909 klinkt als een dessert
of
als mosterd na de maaltijd
voeg zelf
een netgedicht,
toe
en ik had nog niets
geschreven
in keurige volgorde,
ingedrukte lettertoetsen,
opdracht volbracht
zonder
meer
waarde…
het strand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.592 Ik liep op het strand
met blote voeten in het zand.
Ik liep langs de zee,
de golven namen mijn gedachten mee.
Ik liep heerlijk op het strand,
en ging zitten in het zand
ik staarde naar de mooie zee
en kreeg plots een goed idee
Ik rende op het strand
met mijn blote voeten in het heerlijke zand
ik riep heel hard tegen de zee:
neem alle…
Niet meer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.623 Doen de bloempjes aan zijn,
Liefdevolle plantje in mijn,
Eerst zo onpersoonlijk raamkozijn,
Mij, mezelf, een fractie meer,
Beetje lichter, minder zeer,
Licht in mij, een beetje meer?
Wil ’t wel maar denk 't niet,
Wilde ook dat hij me liet,
Wilde ja, dat niemand ziet,
Mij, mezelf, een fractie meer,
Beetje lichter, minder zeer,
Wil ’…
Ik wil vergeten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.060 Aan de stille vlaktes
Waar het einde onzichtbaar is
Waar de diepte onmeetbaar is
Neem ik mijn gevoel waar.
In de holle lucht
Waar zuurstof verankerd ligt
Aan het bestaan in het niets
Tracht ik het te achterhalen.
In het hier en nu
Met een vlaag van verlangen
Naar datgene wat is vervaagd
Weet ik wat ik mis.
Mijn handen uitgestrekt…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 was plotseling iemand leuker
er was iemand veel knapper en misschien
een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen eigendom of een bezit
er zal een andere tijd komen
al duurt het verdomme lang hoe het tegenzit
als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
is eenzaamheid…
Nooit meer hetzelfde.
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.514 Het zal nooit meer
hetzelfde zijn zonder jou.
Elke morgen: de kamer leeg,
het brood, de kaas,
het smaakt nergens naar.
Waar wij ooit
elkaars warmte waren,
daar is nu leegte, enkel nog maar kou.
Ik huil op mijn kussen
en praat tegen dat van jou:
“Welterusten schat”, “Goejemorgen lieffie!”
Wat ik ook probeer,
het zal nooit meer
hetzelfde…
Twijfel
poëzie
4.3 met 10 stemmen
2.342 Wat wacht ik in dit avonduur,
De Stad beslopen door de slaap,
Gezeten bij de Tempelmuur;
God of de Marokkaanse Knaap?…
Vanavond
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.351 Vanavond is de drempel
de rusteloosheid in mijn hart
Ik zit ik loop en verdenk het leven
dat het mij bespioneert
Groene takken
met dode vogels
die net als ik het nest
niet hebben onderbouwd
en te vroeg waren uitgevlogen
naar de grote wereld
Ik zoende de kiezelstenen
in mijn hand en waande mij
kasteelheer
Maar stierf als kind
in…
dwalend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
722 ik ben het weeskind
van mijn gedachten
roerloos in de schemering
met een energieke boodschap
beiden hebben mij verlaten,
zwalkend honen doorgaande straten
sturen mij de laan uit,
doodlopend bewandel ik de steeg
pleinvrees resteert,
ik kom niet meer buiten, bang
dat ik de weg kwijt zal zijn…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
Verdwaald.
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.270 Je reikt me je hand
ik zie je gezicht,
maar met ogen betraand
tast ik mis, keer op keer
Wanhopig zoekend
naar jouw overkant
raak ik in vertwijfeling, maar
nergens zie ik meer een brug
Mijn schrijden vruchteloos
mijn stappen tellend, geef ik toe:
tot hier ben ik verdwaald
en keer ik zonder jou terug…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.867 Ik moet me goed inpakken
zeg jij
Maar jij hebt me allang
ingepakt
zonder dat ik het wist
zak
we lopen naar buiten
maar niet samen
want jij bent altijd samen
en niet alleen
met mij…
Voorgoed weg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.373 Voor jou die zoveel heeft moeten lijden aan je eigen gedachten
Jouw leven bestond uit leugens uit pijn
Je leefde van dag tot dag
Iedere dag deed je pijn
Diep in je hart
Diep in je hart wilde je voorgoed weg
Nooit meer terug komen, WEG
Weg van de leugens
Weg van de pijn
Weg van de angst
Weg van je ongelukkige leventje
Je had…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 Doelloos loopt ze door de kamer
Haar gedachten zijn elders
Het is donker en kil in huis; ze rilt
De thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen…
Vreemde jas
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.372 Toen het dak was gevallen
knalden de vensters uit zijn hart
braken zijn ribben in snikken
en zoog zijn adem hem slurpend leeg
Met een jas die niet van hem was
liep hij weg -met de hond-
naar een plek in het bos
om zijn ogen te laten rusten in het zand
De tijd was niet van hem
evenmin het zand dat woelde
hem was alles ontnomen
hij had…
evenwicht
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.407 Ik keek in het duister
En vergat het licht
Ik keek naar de nacht
En vergat de dag
Ik zag verdriet
En vergat de glimlach
Ik droeg haat
En vergat vriendschap
Ik voelde de koude
En vergat de warmte
Ik zag de dorre vlakte
Maar vergat de oase
Ik beleefde oorlog
Maar vergat de vrede
Ik zag de dood
En vergat te leven.…
open dag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
980 het was allemaal voorbedacht
de fanfare speelde
de dichter schreeuwde
de trompetters en de trommelaars
vielen perfect in de dressuur
allemaal tegelijk muisstil
je kon voor een moment messcherp
zijn verheven liefdeslied horen
dat kwam er dan even boven uit
hij stond zo te zweten
dat je dacht man hou toch op
je voelde hem door je huid
je…
Getroffen...
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.639 Getroffen door kilte
In één klap een grote stilte.
Soms lijkt het of je helemaal alleen bent
Of daar waar niemand je kent.
Soms loop je moederziel alleen
Gewoon zomaar ergens heen.
Je weet niet waar je naar toe moet
Dus je loopt verder, gewoon te voet.
Je voelt je soms zo onzichtbaar net of niemand je ziet
Leef ik wel? of ben ik er…
Antropotesium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.038 Het regent in mijn champagne
een ongeëvenaarde zanger
- zijn haar wit als zomersneeuw -
houdt de hand op mijn hart
verhaalt mijn leven
tragischer dan ooit
in één blik
is alles dan toch nog verloren
er rest mij niets anders
dan te wachten
op het uur dat wij
de rede voorbij zijn
en dan nog wankelt
het brute bestaan.…
Vertrek 2
gedicht
3.3 met 65 stemmen
19.447 Ik kan je zien
dus weet
je bent er nog
alleen het hoge gras
geeft vorm aan
je vertrek
en even verder
bij het hek
toch ommekeer:
een groet.…
Fossiele Zondag op de gracht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
981 Ontvlucht Zondagse
eenzaamheid, slenter door de
oude binnenstad
Zondag de kerkdag
nu een spookdag die de stad
verandert in spookstad
Onwennig vult men
hun hoofden met flauw vertier
noemt het plezier
Men verdringt achter
vensters de leegheid van hun
alledaags bestaan
Zondags stil en kil
rijk verleden treurt op de
Utrechts Oudegracht…
Mijn tweede ik
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.307 Zoek me
Vind me
Verscheur me
Verknip me
En blaas me uit
Zie me vallen
Zwaai me uit
Maar raap me op
Plak me
Verbind me
Zie me
Herken mijn blik
Maak mij jouw plan
En vind me dan
Jouw tweede ik…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
nachtkoren
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.253 de aren spreken
wiegen zwaar
een licht gekraak
houdt mij wakker
blond zwerft in mij
als de velduil
passeert, de maan
nog meer coulissen
maakt en schaduw
doodt in mijn armen…
Elke dag een beetje afscheid ( dementie)
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.148 Hij kijkt van de foto naar jou
en zegt dan heel zachtjes : dag
je bent blij met een stukje herkenning
een laatste beetje wat je nog zag
Wat later kijkt hij in de spiegel
voelt de rimpels van zijn eigen gezicht
knippert eventjes met zijn ogen
en houdt ze daarna stijf dicht
Je kijkt naar zijn trillende handen
en ziet, zijn trouwring is te…
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn
verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje
De nacht die koud en eenzaam was,
vol littekens van de scherpe scherven
gevormd door gebroken dromen,
heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden
in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel
dat zich diep in de donkerste hoeken
bijna…