7306 resultaten.
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Op weg naar het Hoge Noorden besef ik,
dat foute schepen niet bestaan.
Zij varen.
Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 ik reikte mijn hand
en zij, zij legde haar broosheid
in de dragende palm
en toonde aderen
van bejaarde schoonheid
de hoge zetel waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad tussen die hoge…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 ik voel me licht in ‘t hoofd
zonder verwijten over en weer
het verleden gedoofd
getuigenis van onmeetbaar vermogen
(de hele hemel hoog)
om mijn lichaam te gedogen
- ‘n koele vlok in ‘t oog…
Nieuwjaar peinst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Het lange verleden
van onze oude aardbol
eens te zien gelijk zes dagen
als in het Scheppingsverhaal
uit het eerste Bijbelboek
dan schijnt de vroege zon
op de zevende morgen
met zuiver en trillend licht
vol verborgen verrassing
hoog uitzicht
over een heuvelhelling
die geheel schuil gaat
onder vergruisde diamant
zonder trotse schittering…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
Het dubbele glas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 onderaan
wij hebben
een koor met tal van
ontbrekende stemmen
maar door de
kracht van ons werk
staan wij samen sterk
we zijn niet elkanders
dissonanten daarvoor
hebben wij twee passanten
die boven de partituur
zitten te snuffelen en
met hun staart kwispelen
als huisorkest
speelt de straat het
dubbele glas is dat waard
hoog…
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 het klimt en slingert in het rond
wurgt hout en zwakke gevelstenen
van hoog boven tot laag aan de grond
met zijn grijparmen en spillebenen...
een plant in mooi blauwe kleuren
met bloesems die hangen en strelen
verspreiden s' nachts zoet fluwelen geuren
ideaal om dit met je geliefde te delen...…
Vlammende pracht
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
404 ooit zal jij
in de compositie
van ieder schilderij
de dagen van
je leven lezen
kleuren bekijken
die de zon aan
jouw doeken in
vorm en combinatie
heeft meegegeven
weer in de
stemming raken die
het mogelijk maakte
om in hoog tempo zoveel
moois neer te zetten
ook toen
heeft jouw
innerlijke kracht in je
gulle lach alles al
gegeven…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 ik schilder je levend
met mijn ogen
geniet van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik…
KAKELVERS geschreven door een ei
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
756 Hij was een minkukel liet ze weten,
had haar voor de kippenborst gestoten,
zo vertelde ze op hoge poten.
Er werd flink met kippenstront gesmeten.
Wat opgefokt legden ze het toch bij.
Maar het werd nooit meer koek en ei!…
De schouwburg van vermaak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
433 het is weer als vanouds
ze spelen hun spel
weer over ruggen
onder één hoedje
de enige saamhorigheid
dat nog bindt
de poppen zitten
met hoge gesteven
boorden om hun hals
te wachten
tot ze worden
opgewonden
de sleutel omgedraaid
ze praten en lopen
over de planken
een lieve lust
toonbeeld van
vermaak voor
het decadent publiek…
De Heemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 is heden
een wierde
met vier
boerenhofsteden
het eerste begin van Blijham
een steenhuis verplaatst
naar hoge grond
toen Dollardwater kwam
aan het Oosteinde
de weg naar Bellingwolde
die een andere loop nam
het oude tracé
loopt nu dood
het laatste stuk ervan
is de oprit bij
het huis van
Ineke en Jan
N969 de nieuwe weg
een stukje verlegd…
Teddy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Nu kun je rennen achter de schapen, hoog in de lucht.
Het licht ging in je uit, je blik was heel ver weg.
De pijn is met je meegegaan, in 1 keer met een diepe zucht
zal je missen, 8-08-2020…
Kleine vocaaltjes
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 jij had
als kind al
de kleine
vocaaltjes
hoog zitten
je sprekende
ogen formuleerden
al heel jong
een tekst die
ons meenam
jij pakte als
kleine de
toehoorder in
met onschuld en
aanhankelijke liefde
pas later kreeg
jouw gezicht de
expressie van het
grote gebaar eigen
aan de mezzosopraan
juist in de
wat barokke
bewerkingen…
Asiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Met al die anderen in haast gevlucht
kwamen zij uit een overvolle boot,
bang voor vernietiging en de snelle dood
die elke dag kwam, hoog uit de lucht.
Nu na al die jaren van oorlogsbrand
en de tirannie van een vijandig bewind,
vragen ze een plaatsje in dit land.…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 En draai op mijn hoge plekje
in de rondte telkens weer.
Veel mensen zie ik lopen
in de straten her en der.
En ik zie ook andere torens
aan de horizon heel ver.
Ik waai met alle winden
Maar ach, tot mijn groot verdriet,
ook al ben ik dan een vogel,
vliegen kan ik helaas niet.…
Alles omhoog behalve….
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
739 De kassabon geeft een saldo aan, van: hoog
gewoon om te eten, alleen dat.
je bankrekening zucht, nog een week
dan komt er weer vers inkomen.…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar vonken
al knisperend
knetterden
in lieve lust en
hartstocht nog even
heel hoog…
OPBLOEI BIJ GRUWEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
543 Moeder zangvogel
duikt vanuit haar woonboom
telkens naar beneden
haalt wormpjes en vliegjes
uit dichte bloemenrijen
voedt de piepende jongen
die steeds meer willen eten
het toegewijde diertje
zorgt voor sterk nageslacht
omringd door gezond lover
boven fraaie bloemkronen
bouwt komend leven op
dat lustig ontluikt
naast een hoge muur
waarachter…
Heer N'kudu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Bonjour monsieur N'Kudu,
Wees welkom alhier
Op Hoog Catharijne spoor zes perron vier
Wat u kwakt op het net doet er allerminst toe
Join the klup van geklets,
voeg uw netgedicht toe
Maar weenklaag niet aldoor
van steen noch van been
Het wordt al gedaan door
Zowie en Zeebee
Tante Sjans, Leedie Liefde en
Dé Colleté
Dat is afzien,…
LUSTIG SPRINGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
508 In woeste stormwind
danst het zeeschip
wild én gelaten
op de hoge golven
die schuim vol nevel spugen
lucht- en waterorkest
roept tot het vaartuig
met luide bulderstem
langzaam bij inspanning
tegen de kokende berg op
dan je laten gaan
door harde smak geleid
een snelle roller nadert
krult sierlijk zijn kop
stelt zich voor als mededanser…
Verliefde hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Mijn eerste engel
bezorgde pilletjes, bracht
de hemel op de camping
en werd al gauw een thuis voor mij
Verjaardagen vieren
met heel de familie
Huisje boompje beestje
Mijn leven werd van mij
Ook de anderen vlogen
als engelen hoog op
mijn adem, om vrij te zijn
weg, van mij, van thuis
Ik wachtte
Kom in mijn armen
Luister naar mij
Zorg…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Ik vond je in een regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als reusachtige zeearenden
landen en elkaar begroeten
kakelen hoge opgewonden
klanken over het water
naar de ondergaande zon.…