12846 resultaten.
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 je hield de maan vast
steeds later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte…
Eens wordt alles werkelijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.330 De zoetste klanken die ik ooit zal horen
zitten nog steeds in mijn hoofd
De liefste woorden die ik ooit zal horen
moeten nog altijd uitgesproken worden
De meest betoverende aanblik die er bestaat
moet ik nog altijd zien
En de meest dierbare liefde van de hele wereld
wacht ergens op mij
Maar ooit zal dit alles ook
voor mij werkelijkheid worden…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven aan.…
Ik klaproosde
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
878 ik klaproosde
van rood tot
lichtend lila
donkerde in paars
schilder nu
de vergezichten die
zij wiegend volgen
in de baan hiernaast
blik in onbenul
dat langs hen raast
alweer te laat op de
steeds volgende afspraak
verwaaien in het gaan
gezichten in oplichten
weten dat de lente zo
geen recht krijgt van bestaan…
Marionetten theater
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
945 We begrijpen steeds meer
van de schepping
het ontstaan van leven
en onze plaats erin
voelen emoties die sturen
vanuit dierlijk verleden
terwijl we denken over
vrije wil te beschikken
kijkend naar de mens
die zich belangrijk vindt
z'n rol niet kent
wordt de drang groot
in lachen uit te barsten…
Bloed maar liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 jij marmert
nog een beeld
in wit met
rood dooraderd
sokkelt op
te hoge voet
daardoor steeds
te traag benaderd
zag de kern wist
in zacht polijsten
zonder stof je hart
weer te bereiken
bloed maar liefde
in je witte marmer
ga leven zonder beeld
een verleden armer…
spiegelen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
2.830 ik fluister met schaduwen
dwaal met de lichten
die blauwachtig schijnen
op zerk en graf
luister naar stemmen
die tijd in mij doden
en steeds blijven vragen
om wie ik echt gaf
ik strijd met de geesten
vlucht in gedachten
die trouw aan gewoontes
vervliegen als gas
ontwijk alle spiegels
die mij confronteren
met wie ik moet zijn
maar eigenlijk…
Hoelang zal dit nog duren
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
2.242 ongerust en kwaad zoveel zorgen
hoe zullen mijn naasten hierop reageren
kan ik dit nog overleven
zal deze vreselijke ziekte nog omkeren
ik probeer nog steeds alles te geven
ze zeiden dat het over was
geen kans meer
deze vreselijke ziekte overleven
dat is alles wat ik wil, en dan nooit meer…
BRAAF
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.459 _________________________________
Het Openbaar Ministerie constateert dat
men zich in Nederland steeds beter aan
de verkeersregels houdt (ANP)…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
De storm is voorbij
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.236 Het heeft gestormd en ik was afgedreven
nu kabbelen de golven weer verder
ik ben weer terug in veilige haven
dankzij iedereen die mij liefheeft
De herinnering zal blijven
het heeft een plaats in mijn hart
het is van mij en jou
en het blijft mij altijd trouw
Nu leef ik weer verder, ik durf het weer
dit is een keuze en besef steeds meer…
De spiegel stukgeslagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.076 bezocht de krochten
van mijn geest
had iemand die me leidde
samen zagen we de beelden
langzaam in verglijden
hoopten dat het was geweest
maar haakte aan
bestaande scherpe kanten
ze verwondden me in flanken
dacht de spiegel
stukgeslagen maar steeds
zie ik mijn beeld opdagen
die eigenwijze kop
alleen met jou voelt leven
niet meer…
Sirene
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.611 Hoe groot jouw dieperik is
minstens zo groot als die van mij
leer ik steeds meer bevatten
Daar waart een lichtje rond
op zoek naar jou, verscholen
verdwaald in schelpen duisternis
Jij vat het lichtje aan
sluit het voorgoed in
zodat over duizend jaar
een parel verschijnt
in het hart ons stralen
van een nieuwe maan…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Wachten in de stilte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.333 Haar ogen zijn de dromen vergeten
die haar lieten
wachten en
denken over de liefde
die haar niets ontnemen
zou
wat momenten beloofden
die ze volgde
tot ook de tijd haar niets meer
wilde beloven
dan woorden die
haar nog steeds
laten wachten.…
Sterven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.033 Jij bent als een zwakke vlam,
die steeds kleiner word.
Het vlammetje is bijna uit.
Ik wacht ,
op een zachte wind,
die langs jouw
gezicht zal strijken.
Ik wacht,
terwijl ik je handen
in de mijne neem.
De wind komt eraan
en jij gaat mee.
De vlam is uit,
de wind is gaan liggen.…
Koude liefde
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
3.068 Maar nog steeds kom je niet;
En ondanks dat ik van je hou;
Ben ik maar naar huis gegaan;
Ik bestierf het van de kou.…
de anderen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 de eeuwige andere kant
ineens sta je er midden in
als je wandelt in de stad
over land door dorpen
zoals sommigen nog doen
jij en ik vermoed ik
steeds minder mensen
ze gaan het uit de weg
dan hoeven ze niet te denken
over asielzoekers
het waarom van een spuit
een verlaten boterbriefje
de betekenis van verlatenheid
alleenstaande nauwelijks…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
zachte schoonheid en kalmte,
nestel mij op een bed van koraal.…
plaatsbekleder op aarde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
714 ooit opgevoed
voor de rol plaatsbekleder
op aarde
volleerd te oordelen
uit Zijn Naam
een griezelrol
waar ik uitviel
op mijn twaalfde
God bestaat niet
als ontluist'rende regelgever
een verzinsel
uit voor machtswellust
gister speelde
ik vol verve
toch die rol
maar ik geef toe
ook in spelvorm
kan ik 'm nog steeds
niet aan
hij…
In vergeten puin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
680 wist de
rots gespleten
raapte stenen
in vergeten puin
hakte scherpte
van de kanten
rondde zacht
jouw ideale lijn
polijstte grijs
vond het wit met
kleur dooraderd
waarnaar ik had gegist
in bloed van leven
dat je steeds hebt
gegeven is het vurig
rood nog altijd niet gewist…
Jij
hartenkreet
2.6 met 20 stemmen
1.741 Jij met die twinkel in je ogen
jij met die lach op je gezicht
jij met je mooie karakter
daar ben ik voor gezwicht
Jij met je leuke dingen
jij met je gouden hart
jij bent nog steeds heel bijzonder
jij bent het die mij verwart
Jij, ik moet je vergeten.
maar ik kan het niet
jij, hoe moet ik het zeggen?
Jij doet me veel verdriet.…
Spiegel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
941 Het spel der kinderen
is een spiegel
die ons steeds opnieuw verraadt.
We zien onszelf
met onze kleine kanten.
We horen ‘t ruwe woord
de dreiging of de straf
of soms een klaterende lach.
Hij corrigeert voortdurend
onze ogen zo bijziende
wanneer hun blik
onszelf bestrijkt.…
De wezenlijke schijn
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
951 mijn spiegel
is aangetast
door de jaren
waar ik nu in kijk
is verworden tot
doorzichtig glas,
aan een loep gelijk,
doch zonder dat hij
de afstand naar mijzelf
kan verklaren
een schild dat
niet meer weerkaatst
en het innerlijke naar
uiterlijkheden verplaatst
door een filter die steeds
grotere gaten vertoont
opdat de werkelijkheid…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
766 Zij vliegen aan in rechte lijn,
en komen steeds voorbij,
momenten van gelukkig zijn,
de Mussen en de Mezen, blij.
De hoge hemel is hun tot kooi,
zijn zij zo frank en vrij,
komen als ik het voedsel gooi,
elke dag opnieuw… naar mij.…
Brussel Nieuwstraat
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.649 Huizen en hotels schraap ik bijeen
terwijl je nog steeds de lach draagt
van een grootgrondbezitter.
Zo is het altijd geweest
de verliezer ruimt op
en ik kan niks leukers bedenken.…
Schoot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 Ze miste steeds d'r echtgenoot
en wenste, dat ze beter schoot.
Wat was voor haar de reden?
Z'n overspel! Dat laakte zij.
Ze schoot opnieuw. Toen raakte zij
in grote moeilijkheden.
Pistoolgebruik was gans verkeerd.
Ze werd daarom gearresteerd
door 't wettelijk gezag.
Ze werd geboeid.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Snel- en levenskunstenaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.396 De intimiteit aan den lijve
wil-ie steeds met een ander bedrijven.
Geen wijf, dat-ie houdt.
Daar-ie telkens hertrouwt,
is-ie elke keer aan het verwijven.…