36197 resultaten.
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
zeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 ene keer dit
andere keer dat
de metro bijvoorbeeld
of het gebrek aan zon
zeg ik hou van jou
of merk dat je het
niet kunt zeggen
midden op het water
tussen CS en Noord
terwijl je kijkt
naar de vrachtschepen
zo volgeladen
zonder woorden
en alles wat
voorbij gaat
in je hoofd…
Worden we sterren, na onze dood?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
630 Zwermen we om zon en maan,
of zien we die dan niet meer staan?
Gaan we verder in het heelal,
het wordt zeker weten geen tranendal.
We worden een ster,
aan het firmament en jij,
die het niet met me eens bent,
ga de andere kant maar op!…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
Leen me je lippen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
555 Leen me toch je lippen
om de woorden te horen
die gehoord willen worden
voor de zon de maan verlost
Leen me nu je lippen
om die glimlach te zien
die niet vergeten wil worden
voor de traan de lach verdrijft
Ach, leen me je lippen
om die ene kus te vangen
die wacht op een antwoord
ook al is het dan de laatste…
gedeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 het licht haalde ons
uit huis toen de zon
besloot te schijnen
ze kleurde onze woorden in
we namen de tijd
met eigen handen en voeten
gaven we vorm
aan gedeelde herinneringen
waarvan we nooit zouden weten
hoe het eigenlijk was geweest…
Breekbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik leg mijn puzzel in het zand
daar stukjes kleiner lijken
vallen oneffenheden minder
op dan waar de zon
de evenaar kust
lijken dagen roerlozer dan hier
ebt gekozen tijd langzaam weg
tussen gebroken vingers
er is niets dat de maan niet helen kan…
Liefde overvleugelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 jij bent
de zon en maan
van mijn heelal
ogen sterren
twinkelend in de verte
je lacht universeel
ik aard teveel
om los te gaan
in geestverruimen
koester macht
in zwaartekracht maar
liefde overvleugelt dat
heb me gegeven
om met jou te zweven
naar een oneindig leven…
Thuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
464 Weet je wat ik lekker vind:
Zitten op ons tuinterras
met wat zon en uit de wind,
in mijn hand een heel groot glas
vol met goudgeel schuimend bier.
Als het glas dan onverwacht
koel een frisse druppel morst
op mijn rood verbrande borst
denk ik: ~Wat geniet ik hier.~…
Stevelend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 De aflandige koers is een verschil
in hoogte, een smalle watergang
stromend over hellend vlak,
merkbaar als een dunne lijn van
verhang, als nevelbalsem voor
een schrale zon. Het debiet van
pijnwater is kracht zonder zwaarte,
is hemel tussen aarde en oevers,
is dimensieloos als drijven.…
Ontmaskerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 zij doorziet al jouw kleuren
die van wit
witter en krakelee
zet je masker maar af
nu alle kaarten
op tafel liggen zal
haar koninginnenhart
er nimmer meer vol van zijn
terwijl de zon zich uitrekt
hangt zij haar mooiste dromen
aan wiegende takken
op het ritme van de wind…
duizend-en-een
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 in het uitspansel vol
vuren en zonnen
springt de bevlogen zoon
van een zonnegod
de oogkassen versierd
met schelpen
van de hemelse hangbrug
de tovenaar zonder vangnet
vindt vaste grond
na zijn vrije val
geen dood te bezweren
in deze krakend koude
duizend-en-een-nacht…
Joechei!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 zo'n dag van in de zon
van bloemetjes en bijtjes
lammeren zijn er nu ook al
hoppeldehup, joechei!
zo'n dag van onbezonnenheid
van lekker even niks
een tochtje op de fiets
hoppeldehup, joechei!
de terrasjes lonken
ze zullen mij daar zien
gewoon, zo maar genieten
hoppeldehup, joechei!…
Spektakel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
441 Wederom waait de woeste wind
zwelt aan tot een zuidwester
op zee verrijzen schuimkoppen
schepen dansen mee
op muziek van
wind en water
de zon verschuilt zich achter de zwarte wolken
weigert het spektakel aan te zien
haar taak ligt later.…
verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 ik verlangde naar
meer geluk dus kapte
ik bomen die de
groei belemmerde
goddank kreeg zon
vat op mijn lijf
zodat ik openstond
voor elk ontvangen
doch wat er gebeurde
het geluk liet
zich niet vangen
later leerde ik dat
je geluk pas moet plukken
wanneer het er rijp voor is...…
halfleeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
554 terwijl gemiste zielen
tranen doen ontspringen
zoemt een mug
koert een duif
is de zomer waarin
je kunt vergeten
nog tranenver weg
je drinkt de zon
je eet de tijd
maar het glas
blijft halfleeg
het bord slechts
vol met kruimels…
Filosofie volgens Finkers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
790 De zon gaat weer schijnen.
Ik lach.…
The Burren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Zelfs God
heeft er een handje van
alles op één hoop te gooien
zei de priester tegen de kapelaan
het is een keiharde werkelijkheid mijn zoon
in al zijn wijsheid
heeft de Eeuwige
de engelen bevolen
het restant van alle
stenen en rotsen
in Ierland te strooien
geloof me maar kapelaan
zo is het echt gegaan…
Dansende vingers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Het is dinsdag
De zon schijnt
De oceaan is kalm
Net als ik
Ik zit in het appartement
Heerlijk alleen
De anderen zijn even weg
Het geluid van de golven
Is balsem voor mijn brein
Mijn vingers dansen over het toetsenbord
Buiten vliegt een meeuw luid krijsend voorbij…
Drie november
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.144 De nacht verdween en de zon liet zich zien
Na die plechtige dag er voor.
Waar je treurde om hen, die leefden met ons
En die je zo maar opeens verloor.
Maar weet, dat degene die je mist niet voor goed er niet meer is,
Want eens zal je weer bij elkaar zijn.
Je bent in Gods hand, je verdriet is voorbij
Om eeuwig gelukkig te zijn.…
hier ben jij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
705 dat teveel aandacht vraagt
hier ben jij
koude billen op de stenen stoep
naast mij
droog in het portiek
we kijken naar de belletjes op straat
en wachten op de zon
misschien een regenboog…
Wonderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 De zon die brandend aan de hemel staat.
De open ogen van een pasgeboren kind.
Een ziek mens die niet sterven gaat.…
naakt en dwars
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik wil slapen
op de steppe
op schrale grond
in een hut
desnoods
in een bed
pijn
bezweren
verdriet er
uit slaan
als vuur
uit stenen
met lijm
en zand
dromen helen
voor een
hemelvlucht
naar de zon
naakt en dwars
met lichte tred
door het
duister lopen
alles wil ik
met jou…
Vingergevoelig.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 bloedend hart om verdriet van zoon
schattekats bak rein en ook schoon.
verdriet of niet, strak in het pak
supervrouwen onbestaand?
....... even vet onderschat .........
alles mag!…
In mij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.168 Ik zoek je
In blikken van mensen
Op straat
Ik voel je
In eenzame momenten
Als het donker is
Ik vind je
Als de zon schijnt
Bij elke zachte bries
Ik hoor je
In mooie muziek
En klanken
Ik draag je
In mooie herinneringen
In mijn hoofd
Ik koester je
En draag je in me
Elke dag…
moeder natuur
hartenkreet
5.0 met 291 stemmen
682 o, moeder natuur
rein en zo puur
de wind en de zee
spelen gedwee
met aarde en zand
scheppen een band
de zon en de maan
een storm of orkaan
bloemen die bloeien
dieren die stoeien
ze laat alles begaan
een hemel op aard
is er ontstaan!…
zwarte viooltjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 door hun donkere zijn
en kleine verwarde hartjes
midden schemerige winderigheid
ril ik onzeker met hen mee
stil hopend dat de zon
met warme stralen
hen tot ontvlamd verlangen
in mijn wereld verbreidt
als aanhalige glimlachjes
midden mijn gedachten
neerschrijft…
Onder bomen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 onder de bomen
schuilplaats
voor
'n plotse regenbui
Ik heb het
al jaren
eerder vergeleken
Het antwoord
schuldig
tot op deze regendag
Tussen spreken
en verstaan
'n verschil als
tussen zon
en maan
hemel en aarde.…
immanentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 een gedicht
in een gedicht
in een gedicht
geboortegewicht
een boom
in een boom
in een boom
dennenappel
hitte
in de hitte
in de hitte
eeuwige zon
een mens
in een mens
in een mens
kleinkind
verleden
in het heden
in de toekomst
herinnering
leven
na een leven
na een leven
eeuwigdurend afscheid…
Gotthardtunnel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 De bergen slorpen ons op
tunnel na tunnel, totdat
de stofzuiger van de tijd
stokt, stopt voor de Gotthardtunnel:
stilstaand verkeer, uren aan één stuk
alleen de zon gaat vooruit,
dalend net als ons humeur.
Far niente, far niente ……