27290 resultaten.
Wat ze zagen ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zo zaten ze daar aan de keukentafel,
en keken naar wat achter hen lag,
de kopjes koffie die nooit werden geteld,
de poezen die ze begroeven in de tuin
oud en amechtig of nog tergend jong.
En dan hun dochters waarin ze zich spiegelden
wat zagen ze toch in hun mooie ogen
het voorlezen op bed, de armen en benen
verstrengeld in een tedere worsteling…
Vlag op Mars - Flag on Mars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Vlag op Mars - Flag on Mars
Een vlag op Mars, wat een idee!
Veel aardbewoners stemt 't tevree.
A safe haven when earth is cursed,
and, of course, "America first".
't Klimaatakkoord, wat moet je ermee?
Zo inspirerend is 't niet, nee.
Our bet's on Mars, if you will,
here on earth: "Drill, baby, drill!"
Maar serieus, is het…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
EENHEID
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
647 Dritsende koeien
in maat met aarde 's golfslag ,
ritme ver van zee…
Zomeravond
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.020 De zwoele nacht doortrilt uw majesteit,
de aarde is een matte weerschijn van uw glans;
zacht om mijn slapen vloeit uw stralenkrans;
mijn zwellend harte vult de onmeetlijkheid.
------------------------------
uit: Gedichten (1892)…
Credo
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.507 Zij spreken in hun vreemde taal;
zij gaan de dood in tot het begin;
zij ontdekken leven -
en zien de wereld aan met hun
hartstochtelijke onschuld
en veranderen de aarde
in de werkelijke aarde.…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de wolken drijven voorbij
even zweef ik in gedachten
een stukje met ze mee
zij gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde…
et in terra pax hominibus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 niet alleen de woorden:
vrede op aarde voor alle mensen
en aardigheid vriendelijkheid
op onze aarde
dit is wat hij ons wou toewensen
woorden zo simpel
van zoveel waarde
het zijn woorden die
al eeuwenlang bekoorden
toen en ook nu nog straks
maar nooit is het zo teder liefdevol met
mededogen gevangen in akkoorden
als door Vivaldi in…
Druppels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 want samen vormen wij
die zegenrijke waardevolle regenbui
allen zijn we van evenveel waarde
op onze aarde
daarin zijn we in principe
allemaal gelijk…
Sterft egoïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Zo ontstaat een nieuwe aarde.
Zo sterft egoïsme.…
ZO VRIJ
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 hoe vrij zijn wij
ach zelfs water is gebonden
aan stroming en getij
bergen blijven staan waar ze stonden
nooit verkassen zij
planeten en manen verslingert aan banen
de zon op haar vaste plaats van waarde
met haar warmte voedt ze moeder aarde
wij gebonden aan werk relaties
aan huis wanneer zij we vrij
diepzinnige teksten veronderstelde dichterij…
zoon van aarde en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 zullen
om wie en wat jij voor hen betekent
dat jij een thuis vinden mag
waar je ook woont en leeft
dat jij natuurlijk ongewoon mag zijn
door binnen en buiten de lijntjes
met jou het leven te kleuren en fleuren
dat jij voortdurend groter groeiend
ons mensen en jezelf verrassen mag
door met de talenten te woekeren
die jou als zoon van de aarde…
RESPECT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 stellen
voor de non conformisten
die nu verblijven in cellen
omdat ze naar de waarheid visten
respect heb ik
voor alles en ieder van waarde
maar het meest diepe respect
voor die ene die ons zoveel gaf
wat menigeen niet beseft of zag
zij die ons voortbracht en
het allerbeste had toegedacht
vader en moeder ineen
onze ouders - ons aller aarde…
toekomst die wij bieden moeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 als ik de gesprekken luister
over de toestand in de wereld
van ons klimaat en het milieu
vraag ik mij stil stiekem af
wat ons eerder dood doet gaan
ons lichaam dat ten einde is
of uitgeput de aardse bronnen
fervent tel ik daarom mee
de egeltjes en de hommels
de roodborstjes ook en vinken
met vurig vlammend de hoop
op een comeback van de…
HOE ZOUDEN ZE HETEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
442 gekke gedachte dat we
ooit zullen vervagen
dat we sneller dan gewild
er niet meer zullen zijn geweest
enerzijds de aarde zullen verlaten
en dat anderzijds de aarde
ons zal omarmen
met diverse lagen
dat we uit niets anders
meer zullen bestaan dan geest
zo zal het moeten gaan
men moet ons ook vergeten
er moet ruimte voor
nieuwe generaties…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Genadige Moeder Aarde, alstublieft,
we willen nog wat groter groeien.
Blijf ons nog wat langer dienen.
Heb nog wat geduld.…
Tussen ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 aan de nacht, steeds aan de nacht
in wat voor handen is aan maneschijn en sterrenpracht
in dromen nooit verloren, door een glimlach weer herboren
zo blij dat wij nog vrienden zijn, zo vrolijk en gezond
er is een wereld van afstand en verschil tussen ons
toch kus ik jou nu denkbeeldig op de blonde mond
de liefde is soms lyrisch plat, de aarde…
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
765 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar we leren moeten,
wat liefde is.
Wat kwaad.…
Nog niet getreurd
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.137 Zijn ster die geeft nog licht
De aarde zucht, hij ziet het leven sterven
Door gif, door gas, door plastic in de zee
Het lijkt erop dat straks niets valt te erven
Nog niet getreurd... niet álles is passé
De mensheid lijdt, je ziet het aan de beelden
Op de tv, in krant, op internet
Het lijkt erop dat wij onszelf verspeelden
Nog niet getreurd…
Heb de Dieren Lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
430 goed te behandelen
dan pas kan de wereld
beginnen met een schoon
nieuw pad te bewandelen
liefde voor dieren
weerkaatst immers
dubbel en dwars
terug op de mens
‘t is van een onschatbare
onvolprezen waarde
vervult onze steeds
groter groeiende nog
te weinig uitgesproken wens
tot het behouden
van een voor onze
kinderen leefbare aarde…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De aarde leeft zoals cellen leven.
Zoals een cel leeft in een mens.
Zoals de kern in een atoom.
Zoals schrijvers dichten.
Cellen kunnen onmogelijk bestaan,
zonder andere cellen om hen heen.
Deel zijn kan niet zonder heel.
Planeten niet zonder zonnestelsels.
Zonnestelsels niet zonder melkweg.
Kinderen niet zonder moedermelk.…
Superieure dieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Mensen zijn superieure primaten,
die topdieren denken te worden.
Die zo slim kunnen denken,
dat ze doodlopers werden.
Dieren zijn intelligente mensen,
die niet aan vlijt ten onder gaan.
Die alleen hard werken willen,
wanneer dat echt zal moeten,
om te mogen voortbestaan.
Wijze mensen leren van dieren.
Weten wat hen te laten staat.
Onze…
Liefde? Ik hou van jou I
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
573 Is het een ster, die onze zon is,
en om schone aarde vraagt?
Bodem, die voeding wil?
Of is het een eenzaam universum,
dat vol is van energie en stoffen?
Vol kosmische toevalligheden,
als compositie in de Planets?
Bedoeld door Gustav Holst.
Gemaakt voor mensen.
Is het liefde op zoek naar liefde?
Is het in mensen die dat zoeken?…
VERSCHULDIGD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 wat zijn we haar schuldig
zij die lange tijd met ons
heeft rondgelopen
zo tolerant en geduldig
we lieten als dank
slechts puin na in hopen
ook al waarschuwde zij
ons veelvuldig
wat kunnen we haar alsnog
teruggeven van enige waarde
onze lieve moeder
onze hoeder onze moeder aarde
met wat we haar tot dusver gaven
zijn we bezig ons eigen…
GEEF MIJ DE DROOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Geef mij de droom
zonder angsten te leven
dat geen kinderen onder ’t geweld gebukt
moeten gaan, geen vrouwen op de vlucht
geen mannen eenzaam aan het front
en niemand het zwaard zal hanteren
en zij die de wereld moeten leiden
de boodschap van Vrede verspreiden
’t voorbeeld volgen van de Opperste Macht
en de aarde maken tot een paradijs…
Waar Gaat Het Mis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 een bij doet
wat hij doen moet
elke vogel zingt het
hem toegewezen lied
een muis gedraagt zich
zoals een muis nu eenmaal doet
dit ter ere van dat wat
voor al het leven op aarde goed is
echter tot ieders groot verdriet
houdt niet iedereen zich hieraan
een schakel in het geheel
meent zijn eigen weg te mogen gaan
die ene schakel houdt…
GESLOTEN OGEN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.390 is te snijden als ’t rumoer verstomt
we zijn niet langer je aardse reisgenoot
nu van hierboven de nieuwe Leider komt
we geven je graag in zijn liefdevolle armen
maar blijf hierboven ook over ons neerzien
om ons in moeilijke momenten te verwarmen
dan ligt de hemel dicht bij d’ aarde misschien?…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…
Mensen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
503 Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn zo breekbaar en fragiel;
ze hebben zoveel zwakke punten
en ook nog een achilleshiel.
Mensen zijn kwetsbare wezens
die weerloos in het leven staan,
die de woeste, wilde natuur
als vliegjes dood kan slaan.
Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn een plaag, een tumor en een pest;
willens, wetens en gewetenloos…