9633 resultaten.
Vergeten
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
848 Soms ontbreekt de rust
te genieten van wat er is
de stilte lief te hebben
en warmte te ervaren.
Je kunt die knipoog zien
en daarmee een glimlach
-ontlokken-
klein geluk maakt groot leven.
De nacht is donker
en lente brengt de zon
laten wij ontwaken
en leven alsof de bloesem komt.…
Einde van een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
677 In een nog donkerblauwe morgen
doorklieft een zoemen de stilte
op zoek naar de wakkergetrokken slaper
met de krant.…
De verstikking
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 Jij schreeuwt
in stilte
onhoorbaar
voor iedereen
die zijn ogen
dicht heeft
Je huilt
zwarte tranen
onzichtbaar
voor iedereen
die jou niet
in de ogen kijkt
Je zwijgt
in verstikking
gechanteerd
door liefde
gekneveld
door loyalitiet
Ik zou je willen vasthouden
maar de troost
van geborgenheid
is gestorven
in jou
De paradox…
de diepte binnenin
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
1.531 de zee de zee
in stemmen geopend
door spel van lucht en licht
ademt de woorden
van wit naar blauw
doorheen een zachte zucht
geen haast in de stilte van rozenmeren
voorbij het zeildoek van ‘t eindeloze weten
zo roept de zee de zee
de zon omhoog
heel diep zo diep
in het omgekeerde…
Harten...rozen en gedichten...!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
3.358 Harten vol van liefde
Rozen vers geplukt
Gedichten mooi geschreven
Maar Valentijn is toch anders bedoeld
In stilte iemand beminnen
Vertellen wat je voor 'm voelt
Zonder dat hij je zal herkennen
Afin...de dag van de Liefde
Al dan niet gevierd
Mijn hart is vol van Liefde
Chrysanten vers geplukt
En mijn gedicht voor jou geschreven…
Honger naar wijsheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Zowel bekeken als bejegend als bescheten
Als belogend betreedt hij zijn levensbron
Slechts de serene stilte kan diens geest
Voeden als brood de armen hun darmen
Nog niet gered noch verloren beseft hij
Dat hij niet kan opdat hij niet kiezen wil
Waarvoor hij geboren is…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
Censuur
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
727 Waar de dichters sneuvelen
Verdroogd schreeuwend de pen
Krult het onbeschreven blad
In tijdloos durend witte stilte
Dan is daar de oorsprong
Die zich verontwaardigt profileert
In razernij en zoet gezang
Ontrukt hij de vlerk een veder
Toomloos is zijn gedender
Niet aflatend de stroom
Braakt gewraakte zinnen
Geboren is het schrift…
Suites voor Annemieke XXXIV
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 roxanne je naam
zingt en borrelt door mijn bloed
door annemieke
ijzige stilte
na het dagelijkse nieuws
van overlijden
hij ligt uitgeteld
de luie kat van maurice de hond
hij kent de toekomst
hij pakt de nieren
hij beademt haar ruggelings
het gevulde buikje
hierna te wenden
tot hogere algebra
en yoga suites…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Breekt toch de betovering
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
675 in de stilte
van de morgen
als de zwaarte
nog aan bomen hangt
het zwart van nacht
zich lichtend keert
in weer verwachten
van een zonnedag
voel ik de spanning
die het onweer bracht
beladen dragen bladeren
nog hun regenlast
pas als een lichte wind
de takken suizelt breekt
toch de betovering lost
magie in nieuw beginnen op…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
829 Vervreemd
van de stilte die mij beroert
dwalen mijn gedachten
in schaduw
een uil schreeuwt zijn roep
die eenzaamheid scheurt
in duizend stukjes
winterlucht
deze nacht
zoek ik naar de vreemdeling
die spoorloos verdween
tussen woorden op bleek papier
zijn naam
dwaalt tussen bomen
als ik mijn voeten zet
in pasgevallen sneeuw…
in wijzers van route
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
612 in wijzers van route
heeft hij het leven geleefd
in stilte de rol vervuld
die werd toebedeeld
niet het leven tot een farce gemaakt
maar geploeterd zonder roem na te jagen
als een god op dreef in kleuren
van mensen in het mooiste rood
bij lange na was hij geen held
maar zocht altijd waarheid en recht
hij proefde…
Scherper dan pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
872 chaos biedt tijd
aan het eind de
ontsnapping in
een tunnel van licht
stilte valt
breekt weer zicht
scherven
snijden scherper
dan pijn
kerven
liefde en warmte
tot kou
verkilt
op het bot
verstilt tot kapot
dood sijpelt kou
langs gevoelloze
vingers omlaag…
sirenes
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.119 verborgen in het diepste
van mijn zee
groeien radaralgen
met een hoog eq
innerlijke waakhonden
die driftig trillen
seinen in hifitonen
handen af gevaar
blind en doof van nature
maar nauwkeurig
en betrouwbaar
nemen ze waar
in diepte en stilte
klinken klanken
luiden als klokken
verontrustend vertrouwd…
Nachtfluisteringen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.502 Je zit als een stilleven
in mijn droom te spelen
met gedachten die mijn stilte
ontnemen in een vlucht
van tedere fluisteringen
je lach breekt mijn nacht
in delen van geluk en ik
verdrink in een vloed
van poëtisch genot
we zijn een afdruk in de tijd
sporen in een onzichtbaar heden
krul je vingers om de mijne
en laat ons in de nacht…
'Zijn'
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 In mijn “Zelf” wil ik vluchten
naar de spiegelvlakke stilte van het niets.…
een wereld in liefde
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.659 in de stille nacht
waar engelendromen
vrede
aan deze wereld beloven
een sneeuwtapijt
in zilverwit
zacht geglinster
van een ster weerkaatst
zal een baby
in liefde geboren
zachtjes huilend
de stilte verstoren
waar vertwijfelde harten
zich vullen met hoop
dat toekomstdromen
verscholen liggen
in gesloten ogen
van een kind…
schaken
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
2.712 je stilt je honger naar aandacht
steeds vaker bij buurman zijn vrouw
die als zij haar tanden óók bloot lacht
haar lippen laat proeven van jou
jij laat je door haar steeds vermaken
en groet daarna ook nog haar man
die bij jou een potje komt schaken
maar waarvan jij nooit echt winnen kan…
Retour afzender
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.532 In stilte huil ik binnentranen
zij sijpelen één voor één
door de aders van mijn leven
tot aan de aorta-steen
Een zakdoekje is niet voorhanden
dan maar een grote witte envelop
opvangen wil ik ze en verzenden
met een pokerface als postzegel erop
Niemand zit echter te wachten
op mijn tranen noch mijn verdriet
dan maar adresseren aan mijzelf…
In elke druppel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.213 Laat me sterven
in gebeden
van de wind
Laat me
doodgaan
wanneer de zon
de eeuwigheid
overwint
Laat mijn tranen
in de wortels
van de bomen
verzinken
Mijn verdriet
zal in de stilte
van een rivier
weerklinken
Maar laat mijn leven
verdampen
in eeuwige fonteinen
van het licht
Ik zal bestaan
in elke druppel
van de regen…
eeuwig vrij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
724 in gekoesterd verlangen
schuilt haar hoop
nooit opgegeven
ontwijkt zij de dood
omhelst door liefde
geraakt in pijn
in haar ogen schuilt leven
vastberadenheid
want levensecht
droomt zij haar dromen
waar handen raken
angst verdwijnt
en de stilte schreeuwt
oorverdovend
haar lach betraand
voor eeuwig vrij…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Verstrengeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.046 jouw woorden
in de mijne
op het hoekje van het blad
waaraan ik schrijf
gemurmel en gekir
ik dek ze toe met stilte en geduld
gejengel
strekt mijn armen uit
maar keert me om
en sluit de deur
ik ben er niet
ik hoor ze niet
ik zie ze niet
ik wil ze niet
ze krijsen het nu uit
getergd
neem ik ze dan maar op
omzichtig
tussen…
De vlam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
990 Een vleug van geroezemoes
dat de stilte even doet bedaren.
Het ongeloof tart de waarheid
daagt het smeulend vuur
de nacht uit..
De onrust blijft en wakkert de vlam
het besef van nog niet wakker zijn aan
in het stille voorbijgaan
van mijn jaren.
R.J. van Tol…
Proef het maar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.093 Zuchten en wenen
ook dat hielp niet
alleen je hete adem,
alleen je warme zucht,
alleen je zacht gefluister,
mijn verdriet stilt het niet.
Jouw lichaam proeven
Jouw lippen zoenen
Me spiegelen
in de pupil van je ogen
Het kuiltje in je wangen
Dat hield mij gevangen
Een kort verhaal...
...Ach...…