7704 resultaten.
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier en nu
in het hart
van het zwart…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 In die tijd trokken amateurs
met zwarte kastjes er op uit
om in een poortdoorgang
het tegenlicht te vangen
dat door de lindeblaadjes scheen.
Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
één minuut stilte
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.037 één minuut stilte
ik hoorde een hond blaffen
die wist van niks
deze onmenselijke daden zijn mensenwerk
een onmenselijke oorlog gevoerd door mensen
de hond blaftte nog een keer
straaljagers
buikbommengordels
kalashnikovs
het zwarte gat van moord + zelfmoord
drones
altijd voor een God
of olie
of een vaderland op moeder…
De Hof van Eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 zondag 13 september
Hemel en aarde
het planten van planten
zaaien in kleuren
oogsten van geuren
tussen de bomen
midden in lucht en licht
vormen samen
de mooiste start
om zo tot de
Schepper te komen
ze spreken
goddelijke woorden
die liefde omranden
in het hart gericht
dat noem ik pure
Liturgie met het
zwart…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Blind vertrouwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
543 Voorbij het zwart
achter verre horizonnen,
waar de tijd is in te halen
en je weer hetzelfde zag,
om vervolgens te beginnen
aan een nieuwe zelfde dag.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
en het is alles maar ook niets,
het is een verlangen
galopperend in je hart,
niet te temmen,
teugelloos zich overgevend.…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Bruggen Bouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Ondergronds gaan,
en naar zwarte olie boren.
Wegen aanleggen,
dwars door problemen heen.
Bruggen bouwen,
die meningen verbinden.
Waterputten slaan,
in denkwoestijnen.
Het is tijd geworden om vooruit te zien!
Water kan weer stromen gaan!…
Meneer de Uil en zijn twee dingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Wie maakt wit wat
door de zwarte ravenkunst wordt bediend?
De Fabeltjeskrant ging eens over politiek.
Een oehoe las hem voor met een gevoel voor
didactiek. Centraal stond destijds
de polarisatie. Hoger of lager van toon,
bijna menselijk soms, voor een gevleugelde
dierennatie.…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 van mijn geest - neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien, het
probeer te te raken met een blik van begrip -
neen het zwart…
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om
zwarte…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven
Je kunt ertegen vechten of toestaan
Originaliteit blijft het streven
Het geeft kleur aan een zwart-wit…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
sleutel van goud
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
658 mezelf te komen
mijn geest moet vrij kunnen bepalen
hoe kan ik echte waarheid achterhalen
mijn gedachten sterven dan zo lijdzaam
zitten gevangen... in mijn eigen lichaam
jij draagt op je borsten een sleutel van goud
gebruik hem maar snel want ik heb het zo koud
spreek, open je mond en open je hart
want niets is zo lastig als denken in 't zwart…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Computers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 Vervolgens wordt het scherm zwart.
Daarom zullen computers nooit mijn vrienden zijn.…
binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Scheurtjes daar binnen,
waar niemand ooit kijkt
Delen verroest en gebroken,
wat je zelf ontwijkt
Demonen, duistere wezens
zo zwart als de nacht
Daaruit put je met vlagen
een diepere kracht
Van buiten en ver weg,
een gemiddeld figuur
Van binnen en dichtbij,
onbekend, daar zit een muur
Vloedgolven komen en gaan
uit die beangstigende…
De hogepriesteres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Toont zich meestal van haar zonnige kant
In haar fluwelen gewaad
Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant
Te midden van tweekleurige pilaren
Houdt zij zich al eeuwen schuil
Door dagelijks voor haar uit te staren
Maakt zij haar jurk niet vuil
Zo leeft zij tussen wit en zwart
Lezend in haar geschriften
Met een gemoed vol smart
Beheersend…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Rauw verwoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Er is een huwelijk gestorven
Het ligt inmiddels opgebaard
Er wordt vol naar afschuw gestaard
Het was ooit fris en onbedorven
Er is een echtpaar omgekomen
Hun kinderen zijn zwaar gewond
De dood kreeg grip op een verbond
En nog niet waargemaakte dromen
Familie rouwt en legt een krans
De mensen gaan gekleed in zwart
Ze hebben een gebroken…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 de winter
speelde niet
hij grijsde
grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 toast en wijn voor elke gast
wij praten niet over de kroon
met doornen. schreeuwend rood
de troon die Hem verried
zwart en tinten grijs, begraven
wij dromen de zon. snuiven blauwe
hyacinten. maar het gras is smal
vingernagels in blossom gel geverfd
zo reiken wij naar tulpen
verzinnen onze regenboog…
Nivellerend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 ik voelde hoe
de wind duwde
geleidelijk aan steeds
meer vat op ons kreeg
wat eerst nog
plaagstootjes waren
bleken ineens
heel serieuze gevaren
wij werden
voortgedreven met
intense kracht door een
massastroom vol macht
die nivellerend
zijn route koos
waarvoor leven het
hoofd deemoedig boog
ik zag materie in
het zwarte gat…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank geboren
uit restanten zwart…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 warm was
de aarde
die zwart rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte…