9250 resultaten.
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zo heeft muziek rusten nodig
om prachtig te kunnen klinken.
Rusten die geen wachten zijn.
Zoals horen van een klok die tikt
geen wachten is maar verglijden.
Verglijden van de tijdeloze tijd.
Zo klinkt tijd in eeuwigheid.
Zaden zien kiemen is niet anders
dan kinderen die groeien zoals.
Zoals oudemensenzielen groeien.…
lief mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 En als de rust tot je komt.
Lief mens
Dan zeg ik, bedankt voor je lach
en je traan.
Neem nu rust in de mooiste weide
Droom je droom, en spreek je
eigen taal.
Geschreven door: Rowdy Hagedorn…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Haar hoofd verdwijnt in veren
terwijl de nacht haar omsluit en een zachte rust haar aanwezigheid bewaart.…
Oranjetipje in stilte
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
500 De wereld beweegt verder
en geluiden blijven zich aandienen, terwijl
hier iets kleiner wordt en zich terugtrekt, tot alleen nectar,
licht en rust overblijven in een open ruimte die niets meer verlangt.…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
389 Langs het raam rustte een
verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist
waar hij mocht landen zonder te breken. Ik keek naar het
trillen van zijn vleugels en hoorde daarin mijn eigen voorzichtigheid ademen.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op het smalle bergpad
dat zich traag ontvouwt en de milde
wind die mijn aandacht streelt, merk ik hoe een oude
rust in mij opstaat, een herkenning die zich stil maar vast verankert.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 Dit licht kent geen haast
en kiest geen hart uit, het rust even
diep in wie elk trillen opvangt, als in wie gewoon zijn
schouders laat zakken, en de stilte van de schemering binnentreedt.…
Wording
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
685 Ik hou van gras en vogels
van vissen - van eb en vloed
zei Hij - de aarde is goed
Ik rust hier wat in het licht.
De zevende dag ving aan.…
dag kleine boef
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
4.665 dag kleine bink
word wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou van mij
een t'rusten knuf
wees welkom boef
fijn dat je bent…
vier jaargetijden (hai koe)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.157 (1)
winterwarme stal
snuiven, gezoem van vliegen
de volmaakte rust
(2)
eruit! staart omhoog
schonkige lijven rennen
lente in de bol
(3)
kauwen herkauwen
loom in het zomerse gras
ogen op dromen
(4)
striemende herfstbui
dicht bijeen, kont naar de wind
en de kop omlaag…
Jij kan het niet begrijpen...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.612 ik durf het niet te fluisteren
want de waarheid is geboren
je kan het niet verdragen
en verzint een list
maar dat gaat boven mijn geweten
alsof ik niets anders wist
nu zal de rust
die er was
even zand doen opwaaien
en kuch ik hard
als de stof
mijn zuivere lucht
heeft verpest.…
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
Mijn eiland
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.794 Mijn eigen onbewoonde eiland
heel ver hiervandaan
palmboompjes en mooi wit zand
daar wil ik zo graag heengaan
snachts in mijn dromen
dan ben ik daar
even alleen om bij te komen
voor niemand meer bereikbaar
daar op dat plekje kom ik tot rust
met alleen mezelf en mijn gedachten
geniet ik even...heel bewust
en kom ik weer even helemaal op krachten…
Gevoelens
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.548 Moe, maar geen rust.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
De misthoorn.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.655 Nu rust ze in haar graf
De misthoorn blijft pal op zijn post
De mist van het verdriet ónopgelost.…
Bevrijd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.606 Haar lijf zucht zacht,
rust nu
terwijl het net nog hijgde.
Hij kijkt,
knijpt zich
en grijnst dan;
ziet haar donzen hals, haar adem ruikt
licht zwavelig
omdat ze slaapt.
Nu aait hij haar.
Ze kreunt nog eens
als net, maar zachter en
dan streelt hij weer haar zachte dij.
De slaapster heeft hem net bevrijd.…
ONRUST
poëzie
3.7 met 32 stemmen
3.002 Ik ben geen plant: ik wil geen rust
'k Ben jong en - van mijn tijd,
Brenge ieder uur mij leed en lust
En telkens nieuwe strijd!…
In een vloedstroom
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.994 In een vloedstroom
Vervaagt het dorp in mijn herinnering
Het handgebaar dat wekt weer leven
Maar brengt niet terug
wat zojuist verging
De rust die jij me gaf
Is weggevaagd
Je vergat het
de pijn in mij
zag het binnen één oogopslag
Je had het me beloofd
Je zou me geven
wat was weggeroofd
met heel je wezen sprak je over grote golven…
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 vormen zich de paarse geuren,
versmelten zich het leven en de rust.
Alsof de tijd, het besef ervan
kristaliseert,
tijdloos kort verstilt...
Ja, ik ben.…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
Soms kan het even duren,
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 het duurt mij een levenlang,
voor ik kan zeggen;
het is goed
verzoenen met wat er gebeurde
wanneer aanvaardt mijn leven
dagen van weleer,
nachten waarin ik schaduw zag
ontvouwen mij telkens weer
rusten in de nacht
zonder de schaduw die het leven gaf
soms dan lijkt het te komen,
verzoenen met het verleden,
maar het zijn heldere…
Nieuw leven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 Ik stond op het punt oud te worden,
voor ik werd bevrijd
geboorte uit vervlogen tijd
en raakte het verleden kwijt
De bron van dynamisch energie gevonden
Karmozijn wordt wit
Op vleugels van de trompetkraanvogel
kom ik aan in het land van licht
Verheugend op een lange trek,
strek ik me uit en rust op de wind
Gedragen door de…
'n dagje crèche...
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.873 Tjee wat een herrie
gelach en gepraat
Drukte alom terwijl ik
meer van rust houd...
Gekletter van speelgoed
felle kleuren...en dan al die gezichten
Zucht...'k sliep vandaag van
vermoeidheid maar in een box...
Toen mam mij kwam halen
vroeg ik me af: ben jij het echt?
En kom je voor mij?
mmm...eindelijk heerlijk rustig slapen!
Tess…
CHRONOGRAFIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.036 terwijl de zon
de laatste boomtop kust
laat ik de dag voor wat ze is
een eendagsvlieg
ik maak een onderscheid
tussen vlieg en mug
en meet de tijd af
aan de afstand die een vogel vliegt
en daarna rust
zolang is een dag
ik giet haar in brons
plaats een voetafdruk
in nat cement
en leg mijn hoofd neer
op een verenkleed
van dons…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
instrumental
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
877 Door jouw snaren
te minstrelen
ontlok ik mijn
muziek aan jou
Als ik mijn kin
op jou laat rusten
is mijn oor
zo dicht bij jou
Je laat mijn stemming
duidelijk horen
als ik jou
te woest bespeel
Maar het lieflijke
wil je delen
als ik jou
beminnelijk streel
Jij vertolkt mijn
gevoel van vreugde
en ook van verdriet
ach als wij maar…
ter sprake
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
845 er zou sprake kunnen zijn
van wat te horen valt
de oren voorlangs binnendringt
en daar langzaam zingt
van ochtendpreek tot avondlied
geen mens die zulks verbiedt
er zou sprake kunnen zijn
van wat verzwegen wordt
de oren ongeteisterd rusten laat
en ergens elders zielen wint
van prille ochtend tot noeste avond
geen mens die zulks gebiedt…