Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

krassen (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
ver van het rumoer zwaait met dunne armen de oude tijd aan de grond geklonken in het licht van de zon baadt de krassende tram stap in snel blijf maar zitten stap nu uit ga door van a naar b aan puffende lijven kleeft de warmte in krap bemeten tijd de waarheid ongeziene drenkeling verder weg niet vooruit een bleek witte stip…
J.Bakx17 maart 2017Lees meer >

fluïdum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
de zwart-witte pentekening spat krassen en lijnen van bloed en bloedbanden die verloren zijn gegaan hoe ver loopt het poreuze ik op een nevelig pad om ooit samen te vallen met wortel en tak hoeveel stenen moeten het diepe water raken om aan de overkant het spiegelbeeld te vinden waarin je iemand anders ziet ze zegt: het geheugen…
J.Bakx21 maart 2017Lees meer >

retorisch?

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 712
wat is er vreemder dan een mens die de kleur van een boom met bloesems beladen onbegroet voorbij gaat zich vastklampt aan het knappen van takken, het kraken en dwalen van de stilte en halverwege de hoop verdrinkt in een vijver, net naast het lelieblad dat witter dan sneeuw wordt in een winters vers jij, antwoord je want jij trekt…

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Leegte gevuld met stilte omringt door muren Geluiden ver weg, gedempt verstrijken in uren Elke band verbroken geen licht ziet de duisternis Eenzaam wachtend op eindig verdwalend in pijnlijk gemis Decennia verloren gegaan herinneringen worden vaag Ziekte sloopt meer dan zichtbaar en uit zich in geen vraag Te lastig, te moeilijk wat…
Marjan15 juli 2017Lees meer >

binnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Scheurtjes daar binnen, waar niemand ooit kijkt Delen verroest en gebroken, wat je zelf ontwijkt Demonen, duistere wezens zo zwart als de nacht Daaruit put je met vlagen een diepere kracht Van buiten en ver weg, een gemiddeld figuur Van binnen en dichtbij, onbekend, daar zit een muur Vloedgolven komen en gaan uit die beangstigende…
B11 oktober 2017Lees meer >

Schriftelijk sterven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
wist mij in contrasten te verbergen verboden emoties liet ik zo schriftelijk sterven in cursief kon ik mij niet staande houden op mijn verlegen aard wilde niemand bouwen nooit heb ik iets onderstreept de nadruk moest liggen bij degene die het leest ik schavuitte te vaak in taal gebruik mijn metaforen waren meestal hun tijd ver…
wil melker25 oktober 2017Lees meer >

Maandag.....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
'k ruik vers brood, koeken? Ik proef... de sfeer van ooit van toen aanwezig op en aan de gevels in de ruiten hun spiegelbeeld heelt de wonden van eeuwen strijd tussen soldaten en 'vreemd volk' de stroom overgestoken omdat het er beter zou zijn.…

Compassie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
De wig was de tong, die ver vooruit sprong. Als wapen ingezet, liet de spraak niet onverlet.…

Voorbij de horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Ik wil soms ver voorbij de horizon verlaat geijkte wegen het lijkt onbezonnen dom maar ik wil weten wat er achter ligt Zo ook achter bijna elk gedicht zit een gedachte niet te bevroeden ook al is hij klaarblijkelijk nog zo licht vaak blijft het bij vermoeden de horizon zul je nooit bereiken altijd blijft het bij respectvol in of opgetogen…
c. ale28 januari 2018Lees meer >

Omlijst silhouet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Op ontwaakt netvlies gezien als het blauwe uur met oranje gloed ver weg aan de horizon voelt jouw schilderij dichtbij. Omlijst silhouet spiegelt door dauw langs mijn wang op het laatste doek mijn emotie van de dag blijvend in de schijnwerpers.…

(T)huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
(T)HUIS Nog één keer wil ik gaan bij schemering als het donkert tussen de bomen want ik mag daar niet meer binnen de spleten tussen de muren bewaren gestold de echo's van mijn vroegste uren nog één keer als een onbekende de weg gaan vragen aan de voordeur met vers vernis nog één keer gaan bij schemering als het donkert tussen…
mia bemong7 februari 2018Lees meer >

Niets is oneindig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
dieper dan diep in pijn en verdriet zo intens voor een mens een hart bonkt een raam lonkt open is hopen hoger dan hoog zweef erheen ontstijg en stijg omhoog de pijn en verdriet verdwijnen maar niet als vlinder dartelend verder dan ver naar het buiten bij het sluiten van deze dag in het rood van de horizon ontvouwt…

Uit toch al lege handen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Veel dichterbij gewild geworden, ernstiger nabij dan niet zo, nooit zo, niets van dat zo ver van mij vandaan gereisd nog voor je besloot aan te komen uit toch al lege handen verloren in te veel woorden gestorven…
Sbrina11 maart 2018Lees meer >

Je weet niet wat je weet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Presteren door de veren drijft de geest ons tot nieuw leren. Een geest die ons vanuit de stille waters levenslang stimuleert; en ons doet leren wat geen leraar aan ons leert. Je weet niet wat je weet; en wie je vooral niet vergeet is die geest die je hele leven je kompas zal zijn, en je vormt zonder een greintje pijn.…

Ademnood

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.832
Onze Vader zo ver of wat ons gemaakt heeft geef ons heden en morgen en vergeef ons onze schuld zoals ook wij wij ook. Wij zullen begrijpen proberen te begrijpen. Hoezeer verminkt wij voortmodderen en kruipen en bijna stikken van woede al om het kleine: waar is de viool van papa?…

Troosten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Mag ik je troosten, ook al is het op afstand zo ver van elkaar vandaan. Je moet weten: 'elke dag, denk ik aan jou lieve vriendin.' Kon ik maar even bij je zijn om je te omhelzen en met je te praten. Wat zouden wij mooie gesprekken voeren over het leven. Kon ik je maar even troosten van heel dichtbij. Liefs Dick…
Dick21 mei 2018Lees meer >

Printhuizen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Zo verrijst al binnenkort, niet ver van Heeswijk-Dinter een aantal rijtjeshuizen - zomaar uit een 3D-printer!…
MdL4 juni 2018Lees meer >

Het volmaakt later

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
zij wiegen zon waaien warmte in alle kleuren rondom een stukje paradijs in twee daagse reis niet ver van het ijs onder dezelfde lucht dromen ook zij het volmaakt later zien wolken als golven water in blauw hoge zee nemen in samen bestaan verbinden mee hun cirkel is in het groene beginnen ook rond van binnen wil melker…
wil melker10 december 2018Lees meer >

maandagochtendgevoel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
beetje eenzaam zelfs ontheemd misschien er hangt een geur van– bijna fris alsof tijd maar net begonnen is het leven aan te maken van daar uit loopt haar rode draad tot aan de eerste ademteug die gaat vol levendig verkeer dan weer een fiets, de bus, een auto alles glijdt voorbij en op de stoep de vaste troep van winkelend publiek ver…
switi lobi20 december 2018Lees meer >

verbinding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
In de spiegel Ik kijk Zoek Jij kijkt me vragend aan Ook jij zoekt Ik vind mezelf niet meer Zoek betekenis Je kijkt me aan Nù ben ik daar… Ik heb je al die jaren verwaarloosd De wereld had mijn aandacht Ik was bezig En nu sta ik stil Ik sta stil Weet niet meer waarheen Waarom Met wie Met jou daar, in de spiegel Je lijkt zo ver weg…

een ster dat ben jij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
als ik in je ogen bezwijk zie ik meer sterren dan als ik naar de hemel kijk fonkels en sparkels die je afschiet zoals een vallende ster die in je ogen vliegt het heelal heeft je meer dan lief je verzameld deze vallende sterren om later terug te geven in je volgende leven je bent een engeltje van hier ver vandaan je laat…
Ws14 maart 2019Lees meer >

Haiku 5#2

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
Zee-vers Woorden te schrijven aan de tijdloze vloedlijn een golf neemt ze mee. Leefbaar Zonder de mens zou deze wereld absoluut veel leefbaarder zijn.…

Op zoek naar een toekomst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
ik ben van ver gekomen de weg was zo lang heb al die tijd die ik heb afgelopen in angst doorgebracht ik was zo bang maar ik bleef dromen van een nieuw perspectief zonder dwang het is zo weinig wat ik verwacht het is zo weinig wat ik verlang hoop dat ze me ooit eens toelacht eindelijk ben ik er gekomen nu zijn het procedures paperassen…

Het is zo persoonlijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
Ik stop mijn oren dicht met zelfgekozen geluiden ik giet mijn ogen vol met statussen en weetjes en soms zie ik ver weg op een foto het licht van de dag van vandaag Ik negeer de mensen om me heen, zo persoonlijk is mijn leven, helemaal op mijn maat gemaakt in mijn hoofd en bevestigd door mijn vrienden die mij raken en zich uitsluitend…
Zywa22 juli 2019Lees meer >

binnenin

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
van de rivier voor de zeedijk blazen hoge schoorstenen triomfantelijk grijze wolken uit de laatste dorpelingen overleden de klinkerpaden verdwenen een praatbankje bleef leeg op het verlaten kerkhof in de verte zien we boerderijen met dichtgetimmerde luiken een kudde pony's en wat knotwilgen de mensen hadden geen idee dat ze zo ver…
J.Bakx30 augustus 2019Lees meer >

canapé

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
de rust zocht mij op zij fluisterde in mijn oor, bezoek de canapé en wacht tot ik je zal verwennen, zodanig dat ik je amper stoor het is dommelen op donzige veren die je dromen in liefde verheffen en almaar in tederheid aanlengen ik zal over je wangen zachtjes zuchten als een zomerwind aan zee en optillen naar wolkenluchten; hemelsblauw…

Donkere handen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Verkleumde sprietige vingers herbergen hun verlaten nesten Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd in het toen nog zo levendige loof Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen Vergetend de grote donkere grijphanden Handen die onvermoeid naar hen zullen blijven wuiven als een troostende herinnering aan moeders warme veren…
M. Bos8 december 2019Lees meer >

(T)HUIS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nog één keer zal ik gaan en van op afstand zien de voordeur met vers vernis oplichtend in een scherf najaarszon en daar achter trendy vitrages de geur van oude muren tussen de spleten de echo's van mijn vroegste jaren de kleurige loper van de trap naar boven die hele perceptie van gemis opgeslagen in het landschap achter mijn ogen.…
mia bemong12 december 2019Lees meer >

Verliezend verleden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
hebben al zicht op heden in verliezend verleden maar als tekens niet liegen en sterren nooit bedriegen zal een geboorte de vervulling van een belofte zijn uit de schrift te midden van hen door de volkstelling op drift is dit zo beschikt warm beschut gras vermoeide herdersbenen door de hoederse pas sterrenlichten zijn van ver…
wil melker23 december 2019Lees meer >

Toe

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
neem mij mee naar ver van hier neem mij mee terug naar daar waar ik de tred herken vogels weer hoor fluisteren bloemen zachtjes dansen in het schijnsel van de maan wolken tikkertje spelen huizen weer kleur krijgen zand mijn voeten liefdevol omhelst daar waar ik gekust word door de wind toe neem mij mee en hou me vast een leven…
LadyLove11 januari 2020Lees meer >