430 resultaten.
Aardehuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Je hoeft niet moeizaam te reizen want er is ruimte
om te zeilen op de wind. Naar juist dat ene hart.
Met woorden als jou dans om iets te delen.…
IK KOM ERAAN!
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
4.989 Mijmerend op het laatste stuk, niet denkend
aan zere enkel, plasdrang, dorstgrens voorbij:
Ook als hij nu zou worden gebeld, gemaand
voor een ziek paard of moeizaam kalvende koe,
hij zou niet aarzelen. Stellig zijn stok pakken
en scootmobiel, zeggend: “Ja, ik kom eraan!”…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Zo - wetend, door vervulling en gemis,
Dat geen uit eigen kunnen dichter is,
Maar 't al gegeven krijgt, zelfs als hij, stil,
Zijn eigen wil staag ordent naar Gods wil,
En moeizaam worstelt tot hij, in zijn woord,
De heldre toon van 't hoge zingen hoort, -
Dank ik eerbiedig voor mijn dichterlot,
Want alle schoonheid is, alleen, uit…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 -
verzwolg dit zo beminde land,
verloren onder hemelen hoog,
besloten tussen 't witte strand,
een bloeiend eiland waar het hart
moeizaam genas van d'oude waan,
een tuin waar veilig en vertrouwd
het leven is gegaan?…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 tenslotte de einder
wijd en tijdloos glanzend
rondom een paarsblauwe berg
deze oogt vaag is echter onwrikbaar
boven de afgeplatte top
schijnt een oranje zon
het warme hemellichaam
koelt af bij opkomend duister
blinkt als een reusachtige ster
wier onderste straal
de kale rotsgrond raakt
toont Christus' genadevolle liefde
voor wellicht moeizaam…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 De heer des huizes zit iets moeizaam door te slikken.
Door gaten in de muur komt van buitenaf klimop.
In fotolijstjes stijgen ondernemersblikken
naar zwaar berookte hemels op.
Het lijkt erop dat dit er zo een is
die de aarde flink heeft uitgewoond.
Nu zwemt hij in zijn eigen pis
en niemand die hem nog verschoont.…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Moeizaam sleuren machtige motoren
tonnen staal de hoogte in:
genesteld in hun kille buik
het zilverglanzend ei
Als de laaddeuren straks opendraaien
valt het lijzig traag
en onherroepelijk
naar het levende hart
van Hiroshima.
Megatonnen
splijten het heelal
één ogenblik
tot onnoemelijke fractalen.…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 gaat zijn weg
een holle lach schalt
over het moeras van menselijkheid in de diepte
waar tussen poelen van vervreemding,
alles lijkt alsof
waar leven en dood in zinloosheid stranden
onder het wolkendek dat de blik genadig
afschermt van het licht
ligt het land van verknechting
waar thuisloosheid geborgenheid lijkt
de oude man
moeizaam…
Invalide? (Ach, welnee!)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
761 Daarna twee weken leven in een roes in een ziekenzaal
moeizaam kwam ik uiteindelijk weer tot verhaal.
Toen overgebracht naar een verzorgingstehuis
al gauw voelde ik me daar wel aardig thuis.
Daar ontmoette ik vele lotgenoten
met gebroken heupen en gebroken poten.…
Send me the Pillow
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.442 ‘Gisteren hebben wij ook al heel de dag
met ze dicht gezeten moeder en dat terwijl de zon schijnt’
‘Luister jongen,’ zei zij terwijl zij haar bril op tafel smeet,
stond moeizaam op en begon aan de knop
van de grote grijze kachel te draaien
hoge oranje vlammen kwamen tevoorschijn.…