810 resultaten.
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Zo rustig ligt het land
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.378 Zo rustig ligt het land
nu de oogst voorbij is
en de vlugge vogels henen...
Zo rustig ligt het land
terwijl de mensen jagen
op wat geluk en stilte.
Zo rustig ligt het land
en jij ligt in de kilte;
zo rustig ligt het land
en ver zijn al de dromen.
Zo rustig ligt het land
en wij verlangen naar de vrede
die toch niet is gekomen.…
Appel en slang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 wij hebben liefde
zien bloeien in
lente en zomers geluk
bij het oogsten
in speelse hoogmoed
verboden vruchten geplukt
het was paradijselijk
met de appel en slang
zij maakten ons niet bang
onaantastbaar in samen
voelden wij ons vrij
hadden lak aan ja nee en amen
het herfstte in pressie
stormde heftig in spel
de tegenwind maakte…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
Volle schuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 We doen nog wel alsof
we het goed geregeld hebben
met parlementen, rechters en
een grondwet van onze idealen
maar de boeren zijn gebleven
en wij zijn hun knechten
die kapitaal verbouwen, oogsten
en uitpersen in vele nullen
op het achtererf van de slacht
We willen volle schuren
voor de winter, maar we moeten
er duur voor betalen aan…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Oud oogst wijsheid in respect,
Maar mist soms het geduld te
Gedogen wat nieuw zaait
En aandacht trekt. Nieuw trekt
Oude rimpels glad, waar geen
Ogen meten met de maatlat.…
Door hitte en mistral
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 ik zag de brug
de overspanning en
pilaren de grijze haren
floten me weer terug
jij rijpte in de
gaarden door hitte
en mistral ik glooide meer
in het groengele van het dal
wij zonnebloemden
samen in het franse land
jij ging een brug te ver en
toch nam ik je aan de hand
laten we maar samen oogsten
hitte en de tijd voorbij
na misoogst…
De coach
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
668 In het voetbal kan in vreugde en pijn
er maar een de lauweren oogsten; er
maar een de winnaar zijn.…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn zullen
we oogsten…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Elan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 Gisteren las ik op onze site
Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen
Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen
Als loze spinsels die ten dode lopen
Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid
Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen
Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft
Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Koffiegeheimen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 Die koffiebessen oogsten.
Op koffiebonen wachten.
Goddelijke geuren,
wachten in koffiebonen.
Op passie van branders.
Koffieminnaressen en,
liefhebbers van koffie,
wachten op barista's,
die koffie openbaren.
Wonderlijke openbaringen.
Gevoelens van liefde.
Goddelijke vrede.
Ontdekkingen.
Geheimen.
Smaak.
Geluk.…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte trilt in golvend land
je oogst…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Stoppelknol
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 inspecteer
ik hun groeiproces buiten de kas
Het zijn sinds de oogstmaand al meer lieveling
veel meer dan de zakdoekjesboom en de das
de meiraap is laat voor de herfst van dit jaar
want je weet, zij is niet winterhard
In 't najaar wordt echter een nieuwe zaailing
in de akker gestoken die bol stond van vlas
de stoppelknol die je als winterraap oogst…
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…