1398 resultaten.
DE DRUIVENPLUKKERS
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
1.746 Bestellen we een Château Borculo,
of neem ik liever een Cuvée Didam?
De godendrank die ooit uit Frankrijk kwam
wordt nu in Nederland verbouwd en gros.
Ik denk dat ik een nieuwe hobby zoek:
druiven plukken in de Achterhoek.…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 -- toelichting van het gedicht is onderaan te vinden en is van toegevoegde waarde --
HET SONNET
Een man wil vrouw en kind'ren niets onthouden.
't Dak van steen en daaglijks eten op de plank.
Valt het hem wel, zegge hij God getrouw zijn dank,
wetend dat weinig man het gunnen zoude.…
IN DE PAS
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
2.277 Geen koffie drinken in de baas z’n tijd!
En ook niet onder werktijd zitten kakken!
Zeg, haal die handen nu eens uit je zakken!
Wie treuzelt bij het lopen die krijgt spijt!
Met Nordic Walking gaan ze stukken sneller.
Dus geef die lui twee stokken en een teller.…
WINDOWS FOR WOMEN
snelsonnet
2.9 met 18 stemmen
2.487 De hoerenloper in de Spijkerbuurt
moet nu zijn heil maar ergens anders zoeken.
Nu men besloot de ramen op te doeken,
wordt er voortaan geen hoertje meer begluurd.
De prostitutie gaat nu digitaal,
dus hoerenlopers zijn we allemaal.…
WWW.RODEKNOOP.BE
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
2.229 De Belgen zijn cynisme meer dan zat.
“Geef elkander eens een compliment,
bij voorkeur op een onverwacht moment”.
Aan wie een rode knoop draagt zie je dat.
Het wachten is op politieke snaken
die Balkenende complimentjes maken.…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 beneden de begane grond en onder
een deken waarop tekens zijn gezet,
die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 ze stijgen op van m'n papier als motten
onzeker zoekend groeien ze in kracht
verdwijnen door het venster, zoemen zacht
en springen in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Naar noord en oost en andere streken,
door sneeuw, dor gras en drassig land.
Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Het leek zo’n veilig opgeslagen
verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen;
een kunststofschijfje zwart en vierkant
keurig gelabeld in een doosje.
Maar als na jaren de diskette
het verlangde document
tracht op te roepen, helaas,
dan meldt het beeldscherm tartend: error.
Resten in mijn hoofd de beelden,
eer zij toen woorden, zinnen werden…
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 haar stem klonk luid en vreemd verbogen
er hing iets om haar nek, ze was een buik-
spreekpop, die als een pratend doorgeefluik
vertelde over schepen, over dogen
het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak…
De onbekende dichter (sonnet)
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.725 De zolder was haar liefste plekje
in schaduw voelde zij zich thuis
verborg zich daar als in een kluis
een voor een dichter lelijk trekje.
Zij schreef gedichten met een streven
haar grote doel heel arm te zijn
haar naam een raadsel, dàt was fijn
in onbekendheid door het leven.
Haar doel bereikt, zij werd vergeten
De muze werd haar enig…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Met slecht verbloemde haat in bruine ogen
stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon
juwelen glanzend in zijn gouden kroon
hij geeft kritieken zonder mededogen.
Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.
Toch mist hij…
EN GARDE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.050 De tijd is bijna daar, niet bang meer zijn
Je helm weerkaatst de scherpe zonnestralen
Als een heraut vertel je de verhalen
Van heldendaden en familielijn
Dit is niet het moment voor schone schijn
Of om te vluchten in het theatrale
Je maakt jezelf gereed voor de finale
Want middenin de strijd voel je geen pijn
Het slagveld is je werkelijk…
Korset - uitgelijnde versie
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
754 vandaag pers ik me in een korset
met niet eerder gedichte veters
het teveel aan kubieke centimeters
trek ik blozend strak met binnenpret
mijn boezem probeert te ontsnappen
als ik naar adem snakkend buk
maar kan niet ontkomen aan de druk
van de reeds vastgesnoerde lappen
toch ontstaan er enkele scheuren
doordat mijn goed geconserveerde lijf…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle…
lentekind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.001 als een onstuimige godin
lonkt ze mij ras naar buiten
laat de aarde weer ontluiken
tot een wonderlijk gezicht
in haar zacht en fleurig licht
laat ze vogels vurig fluiten
jonge twijgen welig bruisen
in geel en rood en hagelwit
zo wekt ze met een blije lach
mijn ooit verwaaide dromen
van zomaar luieren in ‘t gras
waar onder het ruisend…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Omfloerst struweel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
860 flarden zon verwarmen mijn koude gezicht
terwijl ik in dromen verzonken paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt
een donderwolk razendsnel het licht verkort
en de hele omgeving laat ruiken naar…
Mannen die sonnetten schrijven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.098 Mannen die gedichten schrijven
zijn bijna altijd winnaars
ze hebben strak gespierde lijven
het zijn waanzinnig goede minnaars
ze verplaatsen zich per BMW
fietsen nooit eens door de regen
hen gaat altijd de wind mee
windkracht acht of negen
we schrijven vaak over het leven
o o o wat gaat het slecht
daarin ben ik heel bedreven
meestal meen…
Bakerpraatjes
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
785 ik hoorde laatst het bakerpraatje
“krijsen in april de meeuwen
dan gaat het in augustus sneeuwen”
maar dat past niet in mijn straatje
liever tap ik uit het vaatje
“brengt de avond morgenrood
dan is er met de klok gekloot”
een veel genuanceerder plaatje
want als april doet wat hij wil
mag augustus ook zelf kiezen
voor een sneeuw- of zonnebril…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Zonnebloempjes Rénaissance
Verdroogd en uitgeblust; het kopje hangt,
ze lijkt zó klein en zó intens fragiel.
In dorheid geslagen, een eenzame ziel,
die enkel een beetje stralen verlangt.
Dan hoort z’ in de verte een heerlijk geluid,
het ritme van de regen zingt haar wijs.
Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs
en kruipt voorzichtig…
crisissonnet
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
841 normaalgesproken krijgt u twee kwatrijnen
en twee terzinen, samen een sonnet
door mij met liefde in elkaar gezet
een stevig bouwwerk, veertien vaste lijnen
maar nu een zware crisis ons doet kwijnen
zie ik naast levensvreugd en bankbiljet
mijn moeizaam opgespaarde dichtersvet
met lede ogen gaandeweg verdwijnen
vergeeft u mij dat ik zal moeten…
Tesnelsonnet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Het scherm is vaak meedogenloos:
voor wie er voor zit met de giechel
als consument, is het geen spiegel
maar een gevulde toverdoos
het echte beeld van leven dat erachter schuilt
toont ons de zachte Kant die net niet huilt…
Theo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
761 hij kwam uiteindelijk nog zelden buiten
een keer of twee per week: de superette
waar hij op niemand - niemand op hem lette
hoe vaak heb ik die man te kort gedaan
als de gehaaste stappen die ik zette
alweer eens op de hindernissen stuitten
van zijn recalcitrante oude kuiten
ik zag geen kans om met hem mee te gaan
zo'n senior, daar…
Promissie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Een gaaf sonnet dat in elk opzicht klopt,
gooit nooit per definitie hoge ogen.
De lezers blijven meestal onbewogen,
omdat het zich als levenloos ontpopt.
Niet zelden is zo'n soort gedicht geflopt.
Het vakmanschap waarop de schrijvers bogen,
mist zijn effect, het blijft een dapper pogen,
dat strandt en onverrichter zake stopt.…
Mijn fantasie (sonnet)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 In mijn fantasie ben ik gewild,
Ik speel de hoofdrol en alles gaat zoals ik dat wil.
Soms draaf ik door en worden mijn gedachtes kil.
Ik word wakker uit mijn fantasie, weer heb ik mijn tijd verspild.
In mijn fantasie ben ik anders.
Ik kan dingen doen die ik altijd al heb willen doen of kunnen.
Ik voel me gelukkig met de mensen die mij wat gunnen…
Sigrid Kaag (1)
gedicht
3.4 met 7 stemmen
1.630 -------------------------------------
uit: politieke sonnetten
2 oktober 2018…
De grillen van de mode.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
699 De mode, dat is best een raar geval.
Ze predikt over stijl en welbevinden,
en dat wat we tot kort voordien beminden,
verwijst ze naar het land van het verval.
Gewiekst wil zij ons om de vinger winden,
ons lokken in haar luisterrijke val,
maar 't blikveld dat ze gunt is klein en smal -
al weet zij vlot het grote geld te vinden.
Slechts…
Die Mooie Toekomst...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
703 Vervuld van hoop hol ik erachteraan,
hoewel zijzelf me steevast blijft ontwijken,
want telkens als ik haar de hand wil reiken,
dan loopt ze vliegensvlug bij mij vandaan.
Daar staat ze me dan vrolijk aan te kijken,
heel eventjes laat ik haar wel begaan,
dan ga ik er weer dapper tegenaan
en 'k hoop dat zij deemoedig zal bezwijken.
Maar…
Benen, ballen en fluiten.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
936 Hun dolle geestdrift is weer niet te stuiten,
ze gaan er nog eens stevig tegenaan.
De ballenvreugde raast als een orkaan
in 't streven van die pezige kornuiten.
De toezichthouder holt erachteraan -
er glipt al eens een deugnietje naar buiten,
waarop hijzelf geëxalteerd mag fluiten
tot ook aan zijn behoeften is voldaan.
Wie zou die vreugde…