7674 resultaten.
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Een bijbehorende wind beweegt door
bladeren en naalden van bomen op hetzelfde moment
komt zon even tevoorschijn om wat licht en warmte te verspreiden
Het was maar tijdelijk daar een plotse regen met bakken uit de lucht komt vallen.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 De geschiedenis huivert in de winden die door de bomen trekken,
terwijl de aarde de verhalen van hen die gingen, zachtjes bewaart.
De wind fluistert over de oude paden van steen,
een symfonie van stilte waarin het leven door echo's ademt.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Soms komt de buitenwereld te luid en te dichtbij,
maar het ruisen van de bomen vormt een eigen, veilige taal.
Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond,
en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten.
Bij een open plek in het bos blijf ik even staan,
waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
steel een nieuwe dag voor jou
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.099 ik zag je in een plas
die onder een lantaarn lag
je spiegelde de sterren
vermanend keek iets geels
van bovenaf en knikte speels
haar toestemming van verre
ik danste langs de grachten
gebruikte al mijn krachten
om jou te overtuigen
de pleinen zijn voor mij
theaters met hun uitgangen opzij
bomen staan te buigen
mijn lach rolt door…
Mannetjesputter
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.385 Tot hij een soortgenootje hoorde,
een vrouwtje dat hem echt bekoorde:
hij danste naar een tweede boom.
Nu hoor ik zoveel putters zingen
terwijl ze door de ruimte swingen:
een Putterkoor: het lijkt een droom.…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 een flard gesprek
uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen…
Opgang ( of ondergang 2)
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
635 open oost
je ogen -lege bekers
hopend op het morgenlicht-
over 't opkomen van de dag
open oost
je oren, luide sprekers
boos en storend, boren zich
in een pasgeboren schaterlach
toast op : Joost
mag weten wat er komen zal
nu bommen bloeien als vergeet-me-nietjes
aan bomen barstensvol geweld
toast op : troost
voor velen : Babylon,…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 lacrimosa (w.a.mozart kv626)
als het amen
nog naklinkt in je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen…
Immor(t)aliteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Hellevuur bestaat dus echt,
als een bom van eigen deeg,
een die blijft ontploffen:
zijn lichaam rijt uiteen
en dat keer op keer;
geen sterveling die helpt.
Godsdienstwaanzin loopt dood,
maar zelfs de dood blijkt leven
van eeuwigheid tot amen:
onsterfelijk, maar in vlammen.…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
buien die met luchten slaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
703 stilte daagt
de storm uit
een zacht gefluister
dan een eerste vlaag
het tocht een vage geur
een vleug met een verleden
ik ken de buien
die met luchten slaan
door het striemen van de
regen laten bomen in paniek
hun bladeren maar eerder gaan
voordat ze knappen door geweld
de oudste is geveld
rust gezaagd in stukken
op het veld, de…
Struikrovers
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
976 Hoge bomen vangen veel wind
Meer dan kleine struikjes blazen kunnen
Geen zuchtje van verbijstering
Klinkt in de luwte van het Bos
Hoe dan te komen tot het bloemrijk compromis?
Opnieuw een groenstrook aanplanten
De kaalkopjes nog een kans geven
Wachten op een sluwe vos?…
Oorlog voorbij
gedicht
3.5 met 103 stemmen
24.910 Oorlog voorbij
Tanken van de straat
de supermarkt weer open
In mijn hoofd
Sterven de mensen
Vallen huizen in elkaar
Een diep donker gat
Dat daar nog rest
Voor mijn ogen
Slechts nog tralies
Die de bomen
Onbereikbaar maken
En de lucht
In verticale lijnen deelt
De gedachte kan niets
Voor anderen wellicht
Het verleden, voorkomt
een toekomst…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte trilt in golvend land
je oogst de schaduw
van een oude boom…
de tijd trekt kruisen krom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.140 ik breek de takken
een voor een
weet dat de boom
gaat komen
het is een droom
maar voor de zekerheid
heb ik het touw met
lussen meegenomen
ik zie de graven
langs de weg
geblakerd door de zon
de tijd trekt kruisen krom
vergeten zijn de
woorden uit het hart
ontbonden is het vlees
gedachten zijn ontward
hang ik de leegte op
die…
die het blauw groenwaaien
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.614 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in hun verzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd…
Verloren thuis
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
850 Het is nog vroeg in de morgen
Wanneer ik door jouw straten ga
En de muur van mist waar ik voor sta
Weerhoudt mij niet van grote zorgen
Ik zoek naar iets wat ons samen bond
naar wegen terug en naar het waarom
De niet geleden toekomst is een bom
maar de natte stilte dooft mijn lont
dus keer ik zwijgend terug naar huis
en volg de ritmische…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Gewogen en te licht bevonden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.277 de bomen op de weg geplant
en altijd op de verkeerde plekken
in de verkeerde tijd
en aanwezig waar niet verwacht.
Te laat voor de dierentuin
en de begrafenis, feest vierend
op ongepaste tijden, pijnlijk
stemverheffend op ontzielde momenten
en altijd de verkeerde opmerkingen
en niet aanbevolen conclusies.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 Geur van verrotting
dringt diep
en intens
door de neusgaten
Bomen
krachtig in het groen
tekenen
de eerste verkleuringen
Mos en dennennaalden
geven met gesloten ogen
de indruk
van hoogpolig tapijt
Het licht
van de laagstaande zon
wordt verdeeld
in diverse stralen
van magisch licht
Het gekwetter
van de vogels
is verstomd…
kleurenpracht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.231 En al zien we af en toe het bos niet meer door de bomen..
Onze angst voor de dood zijn we daardoor dan waarschijnlijk al kwijt.…
tastbare eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.098 de zonovergoten polder scheen
al dagen in diepe verstilling
elke boom leek onbewogen
het blad in lome zondagsrust
langs de dijken stonden schapen
peinzend voor zich uit te staren
akkers luierden in aardse kleuren
vogels hingen roerloos in de lucht
in de verte dommelde een vrome
toren tussen eenzame boerderijen
weerklonk in het stille…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Naakte bomen
kleden zich weder aan.
Winterslaap is nu gedaan
lente kan weer dromen.
Zomer in de lucht
terrasjes schuimend blond.
Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 Bomen die hun blad verliezen
staan voor jou als kind.
Die een vader moest verliezen,
een vader, welbemind.
De koude winterdagen
met een frisse bries.
't Hoofd nog vol met vragen:
Waarom nou dit verlies?
De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…