9633 resultaten.
Het einde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 Een storm van gevoelens en
schreeuwende gedachtes
maar enkel de klanken van
de doodse stilte die volgt
Zwijgzaam stopt de zon
plots met schijnen en
vinden eenzame tranen hun
weg naar de kille grond
Beetgenomen door het donker
verstrikt geraakt in mijzelf en
de hoop verloren met de tijd
Omarm ik mijn verlossende einde…
Nog wachten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
861 Zacht is je stem in de dragende stilte
van voorbijgaande verlangens.
Tederheid is wat je zoekt
in ons wiegende gesprek van gisteren
en in de dromen die nog beginnen
waar jij de liefde weer mag tekenen
met gebaren van een wakende wens
en ogen die vragen wat onze liefde
nog verwarmt.…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Ogen zijn al in gesprek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 ik streel je rimpels
tot ontspanning
vlak scherpe plooien af
strijk het
karakteristieke zachter
geef ruimte aan je lach
de stilte is verbroken
je ogen
zijn al in gesprek
je stem bezingt
met warm geluid
de eigen plek
jouw geluk komt
onderhuids tot leven
groeit weer naar buiten uit…
Toch zwaaide je nog even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 zag je handen bezig
in hun dagelijks gebruik
je neuriede en lachte af en toe voluit
in het poetsen
van de meubels
blonken jaren van tevredenheid
jij had je plaats gevonden
een groot gezin
dat groeide naar een nieuwe tijd
het huis is leeg
heb in stilte afscheid kunnen nemen
toch zwaaide jij nog even…
Voor wie de wijsheid zoekt...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 De Zon rijst
als een koperen kogelrond
over het aardse niemandsland
De Maan zoekt
in alle stilte koortsige dromen
tot aan de morgenstond
De Aarde is
voortijdig in de hoek gedreven
van een manifest heelal
De mensheid
woekert in een duister labyrint
van wat ooit verdwijnen zal
Kunstwerk: " Transformatie ", 1994
Kunstenaar: Irmlinda…
Dat wat blijft...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
807 Men breekt de stilte door wat vertier.
Een kilte, een leemte omrand soms
Door champagne en veel bier.
Drank vloeit rijkelijk tussen zinnen
Die ongezegd zijn gebleven en een
Hunkering, een diep verlangen blijft
In het leven.…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…
Geest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Mijn geest echode in de stilte.
De kelk was half ingeschonken.
De warmte veranderde in de kilte.
Een ijle lucht resteerde de kamer.
Door mijn waterige ogen zag ik jou.
Terwijl jij verder reist naar jouw rust
Zag ik door de spiegeldeur de mooiste vrouw.…
Jij keerde in
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 ik zag je ogen gaan
wegdrijven naar een verte
zonder mijn bestaan
jij keerde in
ging naar het begin
van rust en stilte
vroeger ben ik
met je meegegaan
jou volgend in verstaan
maar jij loste op
ik verdwaalde in nevels
die niet de mijne waren
altijd ben jij terug gekeerd
maar ik ben voorbereid
ooit raak jij jezelf ook kwijt…
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 zo duistert het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 Als ze een landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
Dodenherdenking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Wanneer het volkslied klinkt
En de vlag weer halfstok hangt,
Verzamelt zich de massa in medeleven
Om het monument op de Dam in respect te beleven
En worden de slachtoffers in stilte bedankt.…
De muziek van het heelal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
501 het was
de stilte van de nacht
die jou
aan het dansen bracht
zo uit de hangmat
die een siësta lang
je chaosdromen
netjes heeft geordend
het rugzakje
heeft geschoond
van alles wat jij
nog had meegenomen
frank en vrij
beweeg je op de wind
vindt balans in de open
hand van het universum
met sterren
in je ogen geef jij
je volledig…
Nog even
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 ik zoek naar woorden
maar vind ze niet
langzaam kruipen ze
in het rond
al is van blootgeven
geen sprake
wat gister nog
vanzelfsprekend was
hangt vandaag
aan een zijden draad
daar tijd onverbiddelijk
nee schudt
stoppen, ik zou 'm
willen doen stoppen
om samen te genieten
in het geniep
ijzig de stilte
die geduldig wacht
op…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Van bovenaf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Ze torenen
met hun spitsen
boven huizen uit
boven daken
Ze willen
ons,volk
goed,in stilte
bewaken
Ze vinden
ons doen en laten
toch:
'n heel gedoe
Waakzaam
met hun wakkere ogen
wakker uurwerk
en klokken
Ze zijn
van
volksfeesten en
partijen
Echt,erom jokken
doen ze niet
zo nu en dan...…
Oneven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 eh, ik zou het eigenlijk niet
weten, niets rijmt op twaalf
ik heb er ook weinig trek in
we leven in maand dertien
na de stilte volgt een moeilijk
gesprek, over van alles wat
behalve de kern van de zaak
daarmee hebben we het gehad
ik richt mij woordblind tot u
er is nog een lange weg te gaan
ongeëffend over ongerijmd
u bent moeilijk…
Mystiek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Is voor mij
het kennen van mijn hart
erkennen dat
wat zich soms als harde
werkelijkheid voordoet
ook een diepere
dimensie heeft
die mijn verstand verwart
om deze hartkracht
te ontdekken
laat ik stilte
in mij opwekken
ontwaren dat achter de
tragisch lijkende realiteit
geen afgrond op de loer ligt
met absurditeit…
Zij zongen licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 ik zag je bewegen
met een lach
ontsprong jij
de tonendans
jouw muziek
was leven
in het vrolijk
kokette gaan
klonk al applaus
je ogen feestten
in hun warme blik
zij zongen licht
er is geen wereld
die jij niet
veroverd hebt
zij lagen aan je voeten
aanbaden stilte
jij hebt alles al gezegd…
alles wat we deden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.257 meer
gezien te worden
om te weten dat tijd alles zal wissen
en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt
is het niet zo
dat door te tellen tot oneindig
alles elkaar aanraakt
zacht of stormachtig
traag en dan weer razendsnel
is er een herinnering
of nog iets van het onbewuste
van wat wij samen deelden
wang op wang
met de stilte…
roerselen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 diep in mezelf
beleef ik, wat we collectief
niet meer willen
daarom
in herdenking
de vinger leggen
op onuitgesproken pijn
zoveel jaren later
nog aanwezig zijn, in hart
en hoofd
de ziel in vrede opgetild
de dorst naar delen thans gestild, en
uitgesproken pijn verlegd
de stilte voelt
oprecht…
Bij jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
520 Er gaat geen dag moment voorbij,
van stilte.
Soms ben je rustig,
dan weer hevig,
vaak torenhoog.
Tolerant ben je zeker
niet.
Gevaarlijk ben…. je.
Bedachtzaam geef je mij
de ruimte,
om je lief te hebben.
Oogstrelende
natuureigenschappen
bezorgen mij levensvreugde.…
Hemel en aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 vanaf de hoogste top,
kraait de gouden haan,
bejubeld door gegoten klokken,
de boodschap van de Heer,
het kunstwerk aldaar
vertelt zijn verhaal in
alle stilte en eenvoud,
daar kan men schuilen,
en praten, zonder meer
lichte wolken
als witte vlokken
verbinden beiden
ieder geeft op zijn wijze
beschutting weer…
stillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 blijf liggen
murmelt de regen
vandaag geen
leeuwerik die zich
op grote hoogte
met een lied
laat horen
daal af
naar je diepste
slaap waar geen
sterrennacht is
rust nu maar
onder dunne
stille bomen
vertrouw de
duisternis waar
het licht niet
langer vecht
voor levenslucht
slaap nu maar
stilt de regen…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…