Alle inzendingen over man

11473 resultaten.

Sorteren op:

Verwaaid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
als zand in de wind ben ik hoog opstuivend met het schuim van de zee bij volle maan ik dwarrel in het rond tot aan de luchtgevulde wolken onbewust van tijd ongekend de vrees voor vallen ik buitel en draai zweef als een korrel door de lucht zie jou beneden als een obelisk die niet als zand verwaaide…

geheugen

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.483
Ook neven en nichten weten ervan nu is er gras, bomen en een oude man met een boxer. Een plas op de plek waar mijn oma kookte, drollen waar mijn opa rookte... Toch laat ik een traantje als ik daar sta en denk aan opa met zijn roestige spa.…

Nieuwe baan

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Nieuwe baan Zijn ogen werden rood en vochtig van deze stoere sterke man toen hij het blije nieuws vertelde. Zijn twijfel had hem lang gebroken en zijn zelfvertrouwen was al jaren weggeglipt. Nu voelde hij zich gewaardeerd voor wie hij is.…

littekens op de grens van het verleden

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Wordt het geen obstructie om ooit nog eens te kunnen houden van een mens, een man een lief, een eerlijkheid, een heerlijkheid? Ik werd gepaaid, onterecht, gevangen in de netten van het geniep, het verdriet je ziet de littekens niet maar de huid wordt nooit meer zacht…

VAN DE KLOTEN

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
De man heette Geert van de Kloten. Hij ergerde zich aan z'n naam. Zich voorstellen vond-ie een blaam. Het werd een obsessie - een grote. Hij voelt zich nu prima in orde. Verand'ring van naam was z'n kans. Officieel is z'n aansduiding thans Jan-Jaap van de Kloten geworden.…
Aubrey1 oktober 2010Lees meer >

Een ander morgenrood

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 703
de zon is dood de aarde een sintel in blauwgloeiend rood de laatste vogels zijn gevangen in paars glasgordijn de maan verschimt in zwart aanwezig zijn de schepping is teniet gedaan het nirwana de ruimte ingegaan de zon is dood toch zal de mens weer opstaan in een ander morgenrood…
wil melker22 oktober 2010Lees meer >

Individualisme

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 513
minder dan de afstand tot de maan zijn we van elkaar verwijderd ik ben een meteoor raas langs de hemelkloot vol reien en bochten bergen kijken toe hoe vogels hun nestje bouwen in trillende uitgestrekte armen onder blauw baldakijn tranen dakloos in de zon verdampen…
baruchacha14 januari 2011Lees meer >

ach

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.007
vergeet dan maar de gedachte aan het zonlicht in de lach om mijn mond dat mij verbond met je hart vergeet dan maar het maanlicht in mijn ogen dat sterren naar de hemel zond vergeet dan maar ach laten we toch vergeten zodat het licht van zon en maan nooit zal weten hoe donkerrood de rozen hadden kunnen geuren…
i9 maart 2011Lees meer >

Rondeel

gedicht
2.4 met 52 stemmen aantal keer bekeken 14.775
niemand zelfs de zeewind niet heeft zulke ruime handen zo'n doortastend wiegelied vouwt niemand zelfs de klaproos niet er wiedt een wichel die alles ziet onder onontdekte landen want niemand zelfs de regen niet heeft zulke kleine handen ------------------------------------- uit: De man van vele manieren, 2008…

Genoeg aan de nacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Vader, niet dagdromen in het holst van de nacht Het is de maan, m’n kind dat is soms je enige vrind vaak is het geen overmacht als de slaap niet wil komen Vader, wordt toch wakker het is midden op de dag Het is de dag, m’n kind leven is een wrange klucht wie het donker waardeert heeft genoeg aan de nacht…

Voor Amanda

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Schommelend wiegend en deinend dans ik mezelf op weg naar vandaag waar groene maan onderging komt zonnekind haar lief - gele liedje brengen zij schildert een hemel van blauwe korenbloemen nog voor haar gesprokkelde letters tot woorden worden al wat zij zo aan-raakt verandert uiteindelijk in goud…

Renaissance

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
bewust breek ik de avond bang dat het zwijgen van de merels de tijd vertraagt in onbewogen ogen en kou doet kruipen in huiverhaar van de schoonste scherven lijm ik mijzelf merels en meer dicht de nacht wanneer de maan de torenhaan raakt en stap naakt uit dit stilleven…
Hanny7 juni 2011Lees meer >

In ijzig raken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ze bloeit de heldere hemel geeft nog wat respijt maar in de kou van schemering raakt zij haar kleuren kwijt het hart bevriest in ijzig raken van de wind bladeren krullen in het wiegend kraken van de stam onder een volle maan laat zij in eerste vorst haar oogst aan leven gaan…
wil melker5 december 2011Lees meer >

Parijsliedje

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 12.124
Wat er bijna is, de maan boven een veld, een liedje ver weg. Tegenovergesteld aan wat beloftes terugneemt die niet gedaan zijn. Waarom ik vraag, wat te veel is laten zijn alsof het er bijna is.…

Die mij wenkt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
ben al blij jouw schaduw te dragen dan ben je tenminste bij mij heb geprobeerd met een gedicht je gezicht te belichten maar jij liep me stralend voorbij kan je houding en loopje dromen wacht op de vinger van je hand die mij wenkt te komen uit de schaduw stap ik dan naar voren in jouw ogen wordt een man geboren…

Hemelkleurig

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.094
De heimweekleuren achter de horizon bereiken geoefende schildershanden met jouw onbekende verlangen zou je deze kleuren willen benoemen als hemelkleuren voor een onbevreesd gedicht tijdens een leefbare droom met als zielsgewichten wind, maan en sterren achtervolg ik jou met een vogelkleur en blijf ik nooit zonder beweging.…

Vrije val.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Het zwart hemeldak oneindig met daarin verzonken sterren en maan. Ongrijpbaar en niet te vatten het ontstaan van dit heelal. Waar tussen hemel en aard ieder zich vast houdt tijdens een vrije val.…
martin valk9 december 2012Lees meer >

Golflengte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
We zitten niet meer op dezelfde golflengte de horizon wordt vaag eenzaamheid lijkt dwangmatig herhaalt zich in het handelen zoals bij eb en vloed de zee ik ben een land zonder vader in een man zonder minnaars waar jouw boom begint te groeien jij geeft mij de woorden terug.…
mobar2 juni 2013Lees meer >

Van toen ik nog mens was

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 906
Ooit ben ik mens Geweest op deze Aarde - maar nu De maan haar Zwaartekracht aanwendt En de bergen hier voor mij Vermorzelt, en terugbrengt Tot de ware proportie van Onaanzienlijke molshopen, Durf ik geen mens meer Te zijn, enkel nog Leven ben ik bij het Aanschouwen van zoveel groots Casa Vaccini, Lenno, (CO), Italie…

Stilte krijst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
de vleugels van mijn kasteel zijn lamgeslagen torens trillen dralen in ten ondergaan fundamenten breken gewelven zien voor het eerst de maan stilte krijst uit restanten leven dat geketend aan de muren staat de aarde barst verzwelgt het spiegelbeeld deze droom is nooit geheeld…
wil melker18 december 2013Lees meer >

je

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
je kunt je zult je moet je hebt je gaat je wilt je bent je denkt terwijl de storm en de regen zonder reserve over je huis trekken en je daar staat op je balkon zwarte wolken jagen voorbij je kijkt terwijl je de maan kust haar licht tussen gedachte en gevoel bijna…

hunker

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
ik ben een wolf onder de wolven buil bronstig mee in 't koor niets menselijks is me vreemd ik schuw geen platitudes ik hou nochtans van al wat onbereikbaar is, van duistere symbolen tot lichtende sterren helaas ik ben de man die naar de zon wil lopen maar vastzit op het kleverig asfalt: de hunker zelf houdt me gevangen.…

Zomermiddag

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.149
Het gaat naar de middag en de zon is de hevigste man in de streek en tussen de bomen waar twee roodgeruite jongedochters komen en gaan naar de stad. Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen en zeggen elkander dat. -------------------------------------------- uit: De Gemeenschap jrg 12 (1936)…

Eindeloze liefde.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Terwijl de wind speelt met ons haar en de maan schijnt op ons gelaat kijken wij naar de sterren en dan weer naar elkaar. En we hebben elkander eindeloos lief tussen hemel en aard.…
martin valk31 augustus 2015Lees meer >

bewegen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
het springt van de schommel af het kind een fractie van een tel in het luchtledige ze veegt de dagen bij elkaar de vrouw met de bezem over de uitgesleten straat de man schrikt van de donkere schaduw van de glorie zonder los te laten hoe kom je in beweging zonder te weten waarheen je gaat of je aan zult komen?…
J.Bakx2 februari 2016Lees meer >

Reclassering

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
na jouw dood laat jij mij nog vervolgen de vernedering is groot wanneer de man in het blauw mij vraagt recht in de camera te kijken bizar hoe de gevolgde wordt vervolgd nog vreemder dat je dit voor elkaar krijgt zonder te leven de leugens moeten wel reusachtig zijn en jouw haat nog veel groter…
Dianah7 maart 2016Lees meer >

Sterrenkinderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik mis de nachten Waarin enkel de maan De hemel mocht verlichten Wij zijn kinderen Van de sterren Sterrenstof, dat zijn wij Nu zie ik duizend sterren Hoog aan de hemel staan De hemel huilt Tranen van de sterren Die hun kinderen zien komen en zien gaan…

Ruzie voorbij

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.293
Ik pluk de sterren uit de hemel en graaf de maan op uit het zand. Kijk alle schaduwen verdwijnen ze lopen weg, ik zing en dans. Ik haal het zonlicht naar beneden en stop het in mijn schoudertas.…

de heenweg is echt anders

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
ik wil helemaal opnieuw beginnen een eigen wereld van de grond af opbouwen mijn krachten vrijmaken mijn zicht veranderen de ruimte anders ervaren weerstand ontmoeten ik ben Sisyphus de man die een steen tegen de heuvel op blijft duwen ik ben een werkwoord alles wat ik doe is absurd maar ik vind er geluk in…