11473 resultaten.
Verwaaid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 als zand in de wind ben ik
hoog opstuivend met het schuim
van de zee bij volle maan
ik dwarrel in het rond
tot aan de luchtgevulde wolken
onbewust van tijd
ongekend de vrees voor vallen
ik buitel en draai
zweef als een korrel door de lucht
zie jou beneden als een obelisk
die niet als zand verwaaide…
geheugen
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.483 Ook neven en nichten weten ervan
nu is er gras, bomen
en een oude man
met een boxer.
Een plas op de plek
waar mijn oma kookte,
drollen waar
mijn opa rookte...
Toch laat ik een traantje
als ik daar sta
en denk aan opa
met zijn roestige spa.…
Nieuwe baan
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.510 Nieuwe baan
Zijn ogen werden
rood en vochtig van
deze stoere sterke man
toen hij het
blije nieuws vertelde.
Zijn twijfel had hem
lang gebroken en
zijn zelfvertrouwen
was al jaren weggeglipt.
Nu voelde hij
zich gewaardeerd
voor wie hij is.…
littekens op de grens van het verleden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Wordt het geen obstructie
om ooit nog eens te kunnen houden
van een mens, een man
een lief, een eerlijkheid,
een heerlijkheid?
Ik werd gepaaid,
onterecht,
gevangen in de netten
van het geniep,
het verdriet
je ziet de littekens niet
maar de huid wordt nooit meer zacht…
VAN DE KLOTEN
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
549 De man heette Geert van de Kloten.
Hij ergerde zich aan z'n naam.
Zich voorstellen vond-ie een blaam.
Het werd een obsessie - een grote.
Hij voelt zich nu prima in orde.
Verand'ring van naam was z'n kans.
Officieel is z'n aansduiding thans
Jan-Jaap van de Kloten geworden.…
Een ander morgenrood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
703 de zon is dood
de aarde een sintel
in blauwgloeiend rood
de laatste vogels
zijn gevangen
in paars glasgordijn
de maan
verschimt in
zwart aanwezig zijn
de schepping is teniet
gedaan het nirwana
de ruimte ingegaan
de zon is dood
toch zal de mens weer
opstaan in een ander morgenrood…
Individualisme
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
513 minder dan
de afstand tot de maan
zijn we van elkaar verwijderd
ik ben een meteoor
raas langs de hemelkloot
vol
reien
en bochten
bergen kijken toe
hoe vogels hun nestje bouwen in
trillende
uitgestrekte armen
onder blauw baldakijn
tranen
dakloos in
de zon verdampen…
ach
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
3.007 vergeet dan maar
de gedachte
aan het zonlicht
in de lach
om mijn mond
dat mij verbond
met je hart
vergeet dan maar
het maanlicht
in mijn ogen
dat sterren
naar de hemel zond
vergeet dan maar
ach
laten we toch vergeten
zodat het licht
van zon en maan
nooit zal weten
hoe donkerrood
de rozen
hadden kunnen
geuren…
Rondeel
gedicht
2.4 met 52 stemmen
14.775 niemand zelfs de zeewind niet
heeft zulke ruime handen
zo'n doortastend wiegelied
vouwt niemand zelfs de klaproos niet
er wiedt een wichel die alles ziet
onder onontdekte landen
want niemand zelfs de regen niet
heeft zulke kleine handen
-------------------------------------
uit: De man van vele manieren, 2008…
Genoeg aan de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 Vader, niet dagdromen
in het holst van de nacht
Het is de maan, m’n kind
dat is soms je enige vrind
vaak is het geen overmacht
als de slaap niet wil komen
Vader, wordt toch wakker
het is midden op de dag
Het is de dag, m’n kind
leven is een wrange klucht
wie het donker waardeert
heeft genoeg aan de nacht…
Voor Amanda
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.040 Schommelend wiegend en deinend
dans ik mezelf
op weg naar vandaag
waar groene maan onderging
komt zonnekind
haar lief - gele liedje brengen
zij schildert een hemel van
blauwe korenbloemen
nog voor haar gesprokkelde letters
tot woorden worden
al wat zij zo aan-raakt
verandert uiteindelijk
in goud…
Renaissance
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 bewust breek ik de avond
bang dat het zwijgen van de merels
de tijd vertraagt
in onbewogen ogen
en kou doet kruipen in huiverhaar
van de schoonste scherven
lijm ik mijzelf merels en meer
dicht de nacht
wanneer de maan de torenhaan raakt
en stap naakt uit dit stilleven…
In ijzig raken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 ze bloeit
de heldere hemel
geeft nog wat respijt
maar in de kou
van schemering
raakt zij haar kleuren kwijt
het hart bevriest
in ijzig raken
van de wind
bladeren krullen
in het wiegend
kraken van de stam
onder een volle maan
laat zij in eerste vorst
haar oogst aan leven gaan…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Wat er bijna is,
de maan boven een veld,
een liedje ver weg.
Tegenovergesteld
aan wat beloftes terugneemt
die niet gedaan zijn.
Waarom ik vraag,
wat te veel is laten zijn
alsof het er bijna is.…
Die mij wenkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 ben al blij
jouw schaduw te dragen
dan ben je tenminste bij mij
heb geprobeerd met een gedicht
je gezicht te belichten
maar jij liep me stralend voorbij
kan je houding en loopje dromen
wacht op de vinger van je hand
die mij wenkt te komen
uit de schaduw
stap ik dan naar voren
in jouw ogen wordt een man geboren…
Hemelkleurig
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
4.094 De heimweekleuren achter de horizon
bereiken geoefende schildershanden
met jouw onbekende verlangen
zou je deze kleuren willen benoemen
als hemelkleuren voor een onbevreesd gedicht
tijdens een leefbare droom
met als zielsgewichten
wind, maan en sterren
achtervolg ik jou met een vogelkleur
en blijf ik nooit zonder beweging.…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Golflengte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
eenzaamheid lijkt dwangmatig
herhaalt zich in het handelen
zoals bij eb en vloed de zee
ik ben een land zonder vader
in een man zonder minnaars
waar jouw boom begint te groeien
jij geeft mij de woorden terug.…
Van toen ik nog mens was
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
906 Ooit ben ik mens
Geweest op deze
Aarde - maar nu
De maan haar
Zwaartekracht aanwendt
En de bergen hier voor mij
Vermorzelt, en terugbrengt
Tot de ware proportie van
Onaanzienlijke molshopen,
Durf ik geen mens meer
Te zijn, enkel nog
Leven ben ik bij het
Aanschouwen van zoveel groots
Casa Vaccini, Lenno, (CO), Italie…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
Muze in de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 De nacht rust
en in het midden zwijgt de maan.…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
hunker
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
713 ik ben een wolf onder de wolven
buil bronstig mee in 't koor
niets menselijks is me vreemd
ik schuw geen platitudes
ik hou nochtans
van al wat onbereikbaar is,
van duistere symbolen
tot lichtende sterren
helaas
ik ben de man die naar de zon wil lopen
maar vastzit op het kleverig asfalt:
de hunker zelf houdt me gevangen.…
Zomermiddag
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.149 Het gaat naar de middag en de zon
is de hevigste man in de streek en tussen de bomen
waar twee roodgeruite jongedochters komen
en gaan naar de stad.
Ze hebben haar hoeden van het hoofd genomen
en zeggen elkander dat.
--------------------------------------------
uit: De Gemeenschap jrg 12 (1936)…
Eindeloze liefde.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Terwijl de wind speelt met ons haar
en de maan schijnt op ons gelaat
kijken wij naar de sterren en
dan weer naar elkaar.
En we hebben elkander eindeloos lief
tussen hemel en aard.…
bewegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 het springt van
de schommel af
het kind
een fractie van een tel
in het luchtledige
ze veegt de
dagen bij elkaar
de vrouw
met de bezem over
de uitgesleten straat
de man schrikt
van de donkere
schaduw van de glorie
zonder los
te laten
hoe kom je
in beweging
zonder te weten
waarheen je gaat
of je aan zult komen?…
Reclassering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 na jouw dood
laat jij mij nog vervolgen
de vernedering is groot
wanneer de man in het blauw
mij vraagt recht in de camera
te kijken
bizar hoe de gevolgde
wordt vervolgd
nog vreemder dat je dit
voor elkaar krijgt
zonder te leven
de leugens moeten wel
reusachtig zijn
en jouw haat
nog veel groter…
Sterrenkinderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Ik mis de nachten
Waarin enkel de maan
De hemel mocht verlichten
Wij zijn kinderen
Van de sterren
Sterrenstof, dat zijn wij
Nu zie ik duizend sterren
Hoog aan de hemel staan
De hemel huilt
Tranen van de sterren
Die hun kinderen
zien komen en zien gaan…
Ruzie voorbij
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.293 Ik pluk de sterren uit de hemel
en graaf de maan op uit het zand.
Kijk alle schaduwen verdwijnen
ze lopen weg, ik zing en dans.
Ik haal het zonlicht naar beneden
en stop het in mijn schoudertas.…
de heenweg is echt anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 ik wil
helemaal opnieuw
beginnen
een eigen wereld
van de grond af
opbouwen mijn
krachten vrijmaken
mijn zicht
veranderen
de ruimte anders
ervaren
weerstand ontmoeten
ik ben
Sisyphus
de man die
een steen tegen
de heuvel op
blijft duwen
ik ben
een werkwoord
alles wat ik
doe is absurd
maar ik vind
er geluk in…